|
|
| • سال 88 از سوي رهبر معظم انقلاب به سال " اصلاح الگوي مصرف "ناميده شد. درباره اين اقدام مهم، توجه به نکاتي لازم است: • 1) ضرورت پرهيز از همايش وسمينار از گذشته دور تا کنون هر بار که امام يا مقام معظم رهبري موضوعي را پيشنهاد داده اند در اولين گام از سوي مسؤولان مربوطه، ستاد پي گيري وسپس يک يا چند همايش مقدماتي تشکيل شده وسرانجام هم به دست فراموشي سپرده مي شد! که يکي از آخرين آن ها را مي توان به فرمان رهبري مبني بر ضرورت تحول در حوزه ها اشاره کرد که پس از تشکيل ستاد ويژه در يک سال اخير اقدام قابل توجهي صورت نگرفته است. از اين رو بايد مراقب بود که اين فرمان مهم نيز به سرنوشت فرامين قبلي مبتلا نشود. علاوه بر اين، تشکيل اين گونه همايش ها با روح اين فرمان در تعارض است، زيرا صرف هزينه زياد در اين گونه همايش ها که غالبا با ريخت وپاش هاي فراوان همراه است، با اصلاح الگوي مصرف در تعارض است. از سوي ديگر تشکيل همايش براي تلاش در جهت فهم درست موضوع و بررسي راه حل هاي آن است، در حالي که ناپسند بودن آن بر کمتر کسي مخفي مانده است. بنا براين، بايد قبل از هر چيز در عملياتي کردن اين امر روشن کوشيد. • مشکلات فراروي طرح اصلاح مصرف • 2) يکي از مشکلات فراروي اصلاح الگوي مصرف، عدم اعتقاد برخي مسؤولان نظام به اين طرح مهم است؛ زيرا آن ها براين باورند چنان چه الگوي مصرف اصلاح شود تشريفات و زندگي اشرافي که هويت آن ها را تشکيل مي دهد در هم خواهد ريخت. از اين رو همواره در جريان طرح تحول اقتصادي سنگ اندازي مي کنند. • 3) ترديدي نيست رييس جمهور محترم که از خوي ساده زيستي برخوردار است و به تبع ايشان دولت وهمکاران ايشان نيز از اين روحيه بهره مندند. تشکيل ستاد عملياتي کردن فرمان رهبري در وزارت خانه ها قبل از ساير دستگاه ها حکايت از وجود اين روحيه در ميان آن ها دارد، چنان چه ساير مسؤولان در مجمع تشخيص، مجلس و دستگاه قضايي الگوي مصرف خود را تغيير دهند انتظار مي رود که مردم نيز از مسؤولان خود تاسي بجويند، زيرا بر اساس "الناس علي دين ملوکهم" توده مردم از مسؤولان خود الگو مي گيرند. از اين رو نمي شود از يک سو از مردم خواست از اسراف وتبذير بپرهيزند و از سوي ديگر مهماني ها، عروسي ها، مسافرت ها و بذل و بخشش هاي برخي مسؤولان، اشرافي وهمراه با اسراف وتبذير بي حد و حصر باشد. نمي توان در سال اصلاح الگوي مصرف، بودجه مجلس را به 4 برابر و مجمع تشخيص را به بيش از 7 برابر رساند ودر عين حال از مردم انتظار داشته باشيم آن را رعايت کنند. بايد از سفرهاي خارجي غير ضروري جلوگيري کرد؛ سفر هيات 200نفره و 150 نفره همراه آقاي هاشمي به مکه ومدينه و عتبات عراق به مدت يک هفته و تحميل بودجه آن بر شانه مردم از نمونه هايي است که بايد اصلاح شود. آيا اين گونه سفرها با اين حجم، آن هم از بودجه بيت المال با الگوي مصرف در تنافي نيست؟! براستي آيا وقت آن نرسيده که سازماني به تحقيق و بررسي ونظارت بر بودجه مجلس و مجمع تشخيص بپردازد تا مردم نيز در جريان نحوه هزينه آن قرار گيرند؟ 4) عدم اعتقاد برخي مسؤولان به اصلاح الگوي مصرف مشکل ديگر فراروي آن است، زيرا بر اساس اقتصاد ليبراليستي مصرف بيشتر، توليد بيشتر را در پي دارد از اين رو به جاي تن دادن به اصلاح مصرف به تبليغ مصرف بيشتر مي پردازند اين افراد گر چه به ظاهر به خاطر رعايت افکار عمومي از اصلاح الگوي مصرف دم مي زنند ولي بر اساس نگرش اقتصاد غربي که باور آن هاست به هيچ وجه حاضر به حمايت از آن نيستند. آن ها با ترويج روحيه مصرف گرايي به دنبال سود بيشتر در سايه توليد بيشترند، هر چند در آن اسراف وحيف وميل باشد.در حالي که مقام معظم رهبري ضمن باطل دانستن شيوه هاي بر گرفته از غرب، بر استراتژي توليد بيشتر ومصرف کمتر وجلوگيري از اسراف تاکيد دارند " عادت هاى ما، سنت هاى ما، روش هاى غلطى که از اين و آن ياد گرفتهايم، ما را سوق داده است به زيادهروى در مصرف به نحو اسراف. يک نسبتى بايد در جامعه ميان توليد و مصرف وجود داشته باشد؛ يک نسبت شايستهاى به سود توليد؛ يعنى توليد جامعه هميشه بايد بر مصرف جامعه افزايش داشته باشد. جامعه از توليد موجود کشور استفاده کند؛ آنچه که زيادى هست، صرف اعتلاى کشور شود. امروز در کشور ما اينجورى نيست. مصرف ما به نسبت، از توليدمان بيشتر است؛ اين، کشور را به عقب مي رساند؛ اين، ضررهاى مهم اقتصادى بر ما وارد مي کند؛ جامعه دچار مشکلات اقتصادى مي شود. در آيات شريفهى قرآن بارها راجع به پرهيز از اسراف در امور اقتصادى تأکيد شده؛ اين به خاطر همين است. اسراف، هم لطمهى اقتصادى مي زند، هم لطمهى فرهنگى مي زند. وقتى جامعهاى دچار بيمارى اسراف شد، از لحاظ فرهنگى هم بر روى او تأثيرهاى منفى مي گذارد. بنابراين مسئلهى صرفهجوئى و اجتناب از اسراف، فقط يک مسئلهى اقتصادى نيست؛ هم اقتصادى است، هم اجتماعى است، هم فرهنگى است؛ آيندهى کشور را تهديد ميکند." آثار وعواقب منفي اسراف 5) الگوي نامناسب مصرف واسراف وتبذير آثار و عواقب نامطلوب و شومي در بر دارد که به برخي از آن ها اشاره مي کنيم از نظر اقتصادي به اقتصاد کشور آسيب جدي مي زند ، زيرا مصرف بي رويه، بخشي از جامعه را دچار فقر وناهنجاري هاي اجتماعي مي کند واز سوي ديگر انسان ها را به انسان هاي بي تفاوت و بي مبالات تبديل کرده که در برابر فقر و گرسنگي هم نوعان خود عکس العملي نشان نمي دهند؛ اين گونه افراد بر اثر منطق چشم وهم چشمي هر روز بر تشريفات مهماني ها و دکورهاي منازل خود مي افزايند و مع الاسف گاه به اندازه خوراک ده ها انسان گرسنه و فقير از باقيمانده همان غذاها در سطل آشغال مي ريزند! البته منطق آن ها اين است که تمام محتواي سفره را با پول خودشان تهيه کرده اند! غافل از اين که اين نعمت ها متعلق به آحاد جامعه است واقشار ثروتمند هم بيش از سهم خود حق ندارد مصرف کنند. اين در حالي است که همان مواد غذايي از عرق جبين طبقات ضعيف وغالب آن ها با يارانه دولت که آن هم از سهم مردم ضعيف است، تهيه شده است.6) همان گونه که مقام معظم رهبري فرمودند زياده روي در مصرف، از نظر فرهنگي واجتماعي نيز آثار بسيار مخربي به جا مي گذارد، زيرا جامعه را به سوي فرهنگ پرخوري سوق مي دهد که عامل اکثر بيماري ها و بدبختي هاست. تاسيس رستوران هاي ساعتي در شمال تهران و به تدريج در ساير نقاط کشور، ادامه روند حاکميت الگوي مصرف غربي است که بريز و بپاش ها را يک نوع کلاس براي خودشان به حساب مي آورند! در رستوران هاي ساعتي که جديدترين ره آورد غربي است، افراد با پرداخت مبلغ بالايي وارد رستوران مي شوند وبه صورت سلف سرويس طي مدت مقرر از غذاهاي متنوع موجود هر آن چه بخواهند مي خورند. طبيعي است فردي که براي ورود به چنين رستوراني مثلا 100 هزار تومان پرداخته، حق خود مي داند که از انواع غذاها آزادانه هر آن چه مي خواهد بر دارد ودر نتيجه، هم زياد مي خورد وهم باقيمانده آن را که مقدار زيادي است در سطل آشغال ريخته شود! بر دولت محترم مخصوصا سازمان جهان گردي است که جلوي تاسيس اين گونه رستوران ها را بگيرد و موارد تاسيس شده را نيز مهر وموم کند وگرنه طولي نمي کشد که اين گونه رستوران ها در محلات اشرافي شهرهاي بزرگ وکوچک به عرف تبديل خواهد شد. روشن است که اين نوع مصرف کردن هم فرهنگ جامعه را تهديد مي کند هم سلامت آن را. شايد کساني باور نکنند که اين مدل ها براي کشور خطر آفرين باشد ولي با اندکي تامل بر زندگي گذشتگان، عمق خطر روشن مي شود؛ در روزگاري نه چندان دور اکثريت قريب به اتفاق کشور براي نان احترام ويژه اي قايل بودند، هم خوردن ته مانده هاي سفره را ثواب مي دانستند وهم اگر لقمه اي نان را در کوچه يا خيابان مي يافتند از روي زمين بر داشته آن را مي بوسيدند، ولي امروزه مع الاسف اکثريت مردم با الگوگيري از خوي و خصلت اشراف، ريخت و پاش واسراف نان را براي خود نوعي کلاس تلقي مي کنند وکار را بدان جا رسانده اند که بيش از ثلث نان توليدي کشورکه با آن همه زحمت به دست مي آيد دور ريخته مي شود! برنج نيز که روزگاري فقط به اشراف اختصاص داشت وعمده مردم تنها در شب عيد نوروز از آن تناول مي کردند، امروز به خوراک غالب آن ها تبديل شده و طبق برخي آمارها روزانه ده ها تن ازآن فقط در تهران به سطل آشغال ريخته مي شود. انرژي نيز قصه پر غصه اي دارد که هر انسان کم خيالي را به تامل وا مي دارد.از اين رو ضرورت دارد که هر چه زودتر الگوي مصرف متناسب با اسلام و آموزه هاي ديني طراحي وبه اجرا در آيد تا جلوي نابودي سرمايه هاي ملي گرفته شود. 7) متاسفانه لايحه هدفمند کردن يارانه ها که دولت محترم در راستاي اهداف فوق به مجلس فرستاده بود مورد بي مهري واقع شد ولي با تاکيد مقام معظم رهبري مبني بر ضرورت اصلاح الگوي مصرف قطعا مجلس بايد دوباره آن را در دستور کار قرار دهد. معظم له اين طرح را يکي از زمينه هاي مناسب براي اعلان دهه پيش رو به دهه عدالت وپيشرفت دانسته اند "نمونهى ديگر، همين مسئلهى هدفمند کردن يارانههاست، که اين ناشى از تجربهى بلندمدت نخبگان کشور است که در طول اين سالها به اين نقطه رسيدهاند که يارانههائى که از کيسهى بيتالمال - يعنى از جيب عموم مردم - بيرون مي رود و به عموم تعلق مي گيرد، بيشتر متوجه به قشرهائى بشود که نياز آن ها بيشتر است؛ يعنى قشرهاى محروم و طبقات متوسط به پائين جامعه، از بيتالمال و از کيسهى عمومى ملت بيشتر برخوردار شوند تا طبقات بسيار مرفه و کسانى که در حقيقت احتياجى هم به اين يارانهها ندارند. رسيدن به اين حقيقت و تصميم و عزم راسخ بر اجراى آن، ناشى از تجربهى طولانىمدتى است که در طول اين سال ها متراکم شده است و به مرحلهى عمل درآمده است". بنابر اين شاسته است مجلس بويژه رياست محترم آن، کار کارشناسي را بيشتر مورد توجه قرار دهند واز ورود به دسته بندي هاي سياسي بپرهيزند تا تلقي عموم مردم بر اين نشود که مجلس يا رييس آن با دولت ورييس جمهور موضع دارند وضرورت پيدا نکند که مقام معظم رهبري براين مساله خاص ورود پيدا کنند. http://noorportal.net/1/25682/25688.aspx |
|
|
|
حضرت آيت الله خامنهاي با ابراز اميدواري درباره غلبه قدرت ايماني ملت ايران بر همه حوادث و تحولات اين سال افزودند: با توجه به اهميت “حياتي و اساسي مصرف مدبرانه و عاقلانه منابع كشور” سال جديد را در همه زمينه ها و امور سال اصلاح الگوي مصرف مي دانم.
به گزارش مهر، ايشان نزديكي نوروز امسال را به ايام ولادت خاتم النبيين(ص) و امام جعفر صادق(ع) باعث شرافت بيشتر عيد نوروز دانستند و با تبريك اين عيد سعيد به آحاد ملت عزيز ايران هم ميهنان خارج از كشور و ملتهايي كه نوروز را گرامي مي دارند براي همگان سالي سرشار از نيكويي و سعادت آرزو كردند. رهبر معظم انقلاب اسلامي سال 87 را سالي پرماجرا خواندند و با اشاره به حوادث مهم داخلي و خارجي اين سال خاطرنشان كردند: سال 87 با خبرهاي خوش هسته اي كه اثبات كننده توانايي ملت ايران و دانشمندان متبحر اين سرزمين بود آغاز شد و پرتاب ماهواره اميد، ايران را در اين سال در رديف چند كشور صاحب اين فناوري مهم قرار داد كه اين پيشرفتهاي حقيقتا شگفت آور، ارج و اعتبار جديدي براي ملت ايران به همراه آورده است. حضرت آيت الله خامنه اي با اشاره به راه اندازي موقت و آزمايشي نيروگاه بوشهر افزودند: دنيا قانع شده است كه راه پيشرفت هسته اي ملت ايران را نمي شود بست زيرا پيشرفتهاي ايران در عرصه هاي مختلف علمي و غير علمي نشان دهنده بي اثر بودن تحريمهاست و اثبات مي كند كه ملت بزرگ ايران از درون مي جوشد و رشد ميكند و با اتكاء به جوانان پر تلاش و سرافراز خود، تبليغات و ترفندهاي دشمنان را خنثي مينمايد. رهبر انقلاب اسلامي در اين پيام نوروزي همچنين با اشاره به تشكيل مجلس هشتم و كارهاي خوبي كه مجلس و دولت با همكاري يكديگر انجام داده اند افزودند: اميدواريم اين همكاريها همچنان ادامه داشته باشد. ايشان در زمينه مسائل اقتصادي به بحران عظيم اقتصادي جهان اشاره و خاطرنشان كردند: برغم اين بحران بزرگ كه از آمريكا شروع شد و طوفان سهمگيني در جهان ايجاد كرد و با وجود تحريمها، مسئولان كشور توانستند كشور و ملت را از افتادن در موج عظيم مشكلات ناشي از بحران جهاني تا حدود زيادي، دور نگه دارند كه البته بايد همچنان مراقب بود و تلاش كرد تا انشاءالله پيشرفتهاي اقتصادي روزبروز شكوفاتر شود. حضرت آيت الله خامنه اي از بروز نوآوريها و شكوفايي هاي چشمگير در سال 87 ابراز خرسندي كردند و افزودند: عمل به اين شعار در مرحله مقدماتي خوب بوده است اما بايد شعار نوآوري و شكوفايي را همچنان با جديت پيگيري كنيم تا به فضل الهي به نقطه اي كه شايسته ملت ايران است برسيم. ايشان همچنين در تشريح مسائل مهم جهاني در سال 87 ، علاوه بر بحران اقتصادي جهاني به حمله ناكام 22 روزه رژيم صهيونيستي به غزه و مقاومت تحسين برانگيز مردم مظلوم فلسطين اشاره و تاكيد كردند: شكست مفتضحانه صهيونيستها اين تجربه بسيار مهم را براي مردم دنيا به ارمغان آورد كه مي توانند در مقابل ستمگران بايستند و پيروز شوند. رهبر انقلاب اسلامي سال جديد را سالي مهم دانستند و با اشاره به دعاي حلول سال نو افزودند: تبديل احوال ملت ايران به نيكوترين احوال، نيازمند توجه و لطف پروردگار است اما بايد متوجه بود كه جلب “لطف و رحمت الهي” به تلاش و همت آحاد مردم براي ايجاد تحول در زندگي شخصي و اجتماعي بستگي دارد. ايشان در تشريح زمينه هايي كه نيازمند تغيير و تحول جدي است به موضوع “اسرافهاي شخصي و عمومي” و مصرف بي رويه منابع مختلف كشور اشاره كردند و افزودند: اسلام عزيز و همه عقلاي عالم، بر اين نكته تاكيد مي كنند كه مصرف بايد مدبرانه و عاقلانه مديريت شود. رهبر انقلاب اسلامي در پايان پيام نوروزي تاكيد كردند: همه ما بخصوص مسئولان قواي سه گانه، شخصيتهاي اجتماعي و آحاد مردم بايد در سال جديد در مسير تحقق اين شعار “مهم، حياتي و اساسي” يعني”اصلاح الگوي مصرف در همه زمينهها”، برنامه ريزي و حركت كنيم تا با استفاده صحيح و مدبرانه از منابع كشور، مصداق برجسته اي از تبديل احوال ملت به نيكوترين حالها، ظهور و بروز يابد. |
چکه چکه تا دريا!
چند تا از شيرهاي آب باز و بقيه نيمه باز يا در حال چکه بودند و هيچ کس به آنها توجه نداشت. آقاي حميدي معاون مدرسه که معمولاً در زنگ هاي تفريح در بين بچه ها مي چرخيد، با ديدن آن صحنه بسيار ناراحت شد و فوراً به دفتر مدرسه رفت. زنگ را زودتر از هميشه به صدا درآورد و از پشت بلندگو اعلام کرد تا همه ما به صف شويم، بعد خود به حياط آمد و بالاي سکو ايستاد و گفت: آيا تا به حال به اين فکر کرده ايد، اگر روزي آب نباشد، چه مي شود؟ آيا تا به حال به اين فکر کرده ايد، اگر روزي آب نباشد، چه مي شود؟
آيا تاکنون شده تشنه شده باشيد و آب در دسترستان نبوده باشد ؟ در آن لحظه چه حالي داشتيد؟
پس چرا کسي به شيرهاي آب که نیمه باز هستند توجه نمي کند و زحمت بستن آن ها را به خود نمي دهد؟
آقاي ناظم که به شدت ناراحت بود، ادامه داد: آيا غير از اين است که ما فقط، يک کره زمين داريم؟ آن هم با منابع ثابت، لحظه به لحظه هم بر جمعيت اين کره افزوده مي شود. افزايش جمعيت يعني افزايش مصرف و افزايش مصرف برابر است با بروز مشکلات، کمبودها و ...
ما چه قدر آيات و روايات در زمينه درست مصرف کردن داريم، « بخوريد و بياشاميد ولي اسراف نکنيد، به درستي که خدا اسراف کاران را دوست ندارد».
آقاي حميدي ادامه داد: من با اطمينان مي گويم، بيش ترين هزينه هايي که بر اقتصاد کشور تحميل مي شوند، از همين نادرست مصرف کردن ناشي مي شود، مثل يارانه هايي که براي بازسازي و نوسازي به کار گرفته مي شوند.
اگر اين هزينه ها درست مصرف شوند، رشد و توسعه اقتصادي، فرهنگي و اجتماعي کشور را در پي خواهد داشت و مي شود با آن کارخانه، مدرسه، ورزشگاه و ... ساخت.
درست است که کشور ما يکي از ثروتمندترين کشورهاي جهان از نظر منابع طبيعي است، ولي اين باعث نمي شود که هر طور مي خواهيم مصرف کنيم.
آقاي حميدي با دست به شيرهاي آب اشاره کرد و ادامه داد: به آبخوري ها نگاه کنيد، شيرهاي نيمه باز، شيرهايي که قطره قطره آب از آنها مي چکد، شايد در نگاه اول زياد مهم جلوه نکند ولي من حساب کرده ام تنها با شيرهايي که چکه چکه مي کند در هر 5 دقيقه، يک ليوان حدود يک چهارم ليتر است، هر ساعت سه ليتر آب هدر مي رود، حالا شما حساب کنيد، اگر در هر مدرسه حداقل دو شير آب وجود داشته باشد، آن وقت حداقل در صدهزار مدرسه، سالانه چه مقدار آب هدر مي رود؟
مقدار آب هدر رفته در يک شبانه روز معادل
ليتر 72 = 24* 3
مقدار آب هدر رفته در يک ماه معادل
ليتر 2160 = 30* 72
مقدار آب هدر رفته در يک سال معادل
ليتر 25920 = 12* 2160
و براي 100000 مدرسه معادل
ليتر 2592000000 = 100000* 25920
بله سالانه نزديک به دو ميليارد و شصت ميليون ليتر آب در نتيجه ي وجود دو شير خراب در هر مدرسه به هدر مي رود و اين تنها در صورت وجود دو شير خراب، آن هم فقط در مدرسه هاي کشور است.
اگر ما هدر رفتن آب از شيرهاي خراب خانه ها، تفريح گاه ها، اداره ها و يا هدر رفتن آب، در نتيجه مصرف نادرست آن در حمام ها، دستشويي ها، باغچه ها، و ... را به آن اضافه کنيم، خدا مي داند چه دريايي از اسراف به وجود مي آيد.
من ديگر حرف هاي آقاي حميدي را نمي شنيدم، چشمم به شيرهاي در حال چکه کردن بود. دلم مي خواست هرچه زودتر بروم و جلوي چکه کردنشان را بگيرم.
نوشته: حسين نامي ساعي
برگرفته از: رشد نوجوان