دلم به نام سپهدار کشور کرم است
همیشه عاشق سقای بی ید وعلم است

من ازقبیله ی عشاق نام اربابم
عشیره ام همه از ساکنان شهر غم است

عقیده ی همه خانواده ام این است
اگر که جان ندهم بهر یار خود ستم است

اگر که زندگی ام وقف نوکر ی نشود
تمام عمر به غفلت گذشته در عدم است

کسی که نان و نمک خورده درسرای حسین
کجا به فکر غم روزگار بیش وکم است

گره گشای غمم دستها ی افتاده است
دلم تجلی آیات نون والقلم است

اگر چه قسمت نیست شعله ی غم یار
"دلم خوش است که نامم کبوتر حرم است"

احسان محسنی فر

* اشعار