- رويکردهاي اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي وقف
الف) خوددوستي
وقتي انساني ببيند که مثلا فردي پانصد سال پيش چيزي را وقف کرده که سودي مادي يا معنوي را به مردم مي رساند و در حال حاضر هم از او به نيکي ياد مي شود، اين احساس برايش پيش مي آيد که راهي وجود دارد که انسان بتواند عمر خود را بسيار طولاني کند.
ب)نوع دوستي
بايد توجه داشت که فراملي بودن عمل وقف که مرزهاي عقيده را درمي نوردد و حالتي جهان شمول پيدا مي کند، از مصاديق بدست آوردن دل ها براي پذيرش دين است که در گسترش اسلام، تأثير به سزايي دارد.
در جامعه اسلامي، همه در قبال ديگر هم نوعان، خود را مسئول دانسته و بهترين مردم، سودمندترين آن ها براي مردم معرفي شده است.
قرآن کريم هم در آيه 270 سوره بقره، کمک مخفي به نيازمندان جامعه را، بالاتر و برتر دانسته و مي فرمايد: "اگر انفاق ها را آشکار کنيد، خوب است، و اگر آن ها را مخفي ساخته و به نيازمندان بدهيد، براي شما بهتر خواهد بود."
ادامه دارد ...
منبع :
*رويکرد اجتماعي
سنت نيکوي وقف، يکي از مصداق هاي آشکار نيکوکاري و غيرخواهي است که انسان، با بهره گيري از آموزه هاي پيامبران، از ديرباز آن را بنيان و در صحنه حيات اجتماعي، به وديعت گذاشته است. در وقف، دو بعد خوددوستي و نوع دوستي انسان، به منصه ظهور مي رسد.
يکي از هنرهاي اسلام به منظور نفوذ بيش تر در انسان، استفاده از خوددوستي يا حب نفس است. خداوند متعال در آيات مختلف، به انسان عنوان مي کند که اگر خودت را دوست داري، به انجام واجبات و ترک محرمات همت گمار. در وقف نيز از بعد خوددوستي انسان استفاده کرده و عضويت در اين نهاد را، راهي مي داند که در آن، نام انسان و مالکيت اموال و دارايي هاي او، تا ابد تضمين مي شود.
يکي از ابعاد اجتماعي وقف، نوع دوستي، غيرخواهي و مردم گرايي است. در اين بعد، بهترين روابط انساني حاکم مي شود و ديوارهاي تنگ فردپرستي و بي تفاوتي در خصوص زندگي ديگران فرو مي ريزد. اهميت اين بعد آن قدر زياد است که حتي برخي از فقها، هم چون محقق حلي، منابع وقف را ويژه مسلمانان ندانسته و بهره مندي غير مسلماناني که در حکومت اسلامي زندگي مي کنند را هم از موقوفات، روا دانسته اند.
__ همت مضاعف و كار مضاعف در امور خيريه و عام المنفعه (وقف، وظيفه واقفان و ...) __
---------
