قطعا انسان در آخرت از اراده برخوردار مي باشد. وقتي که قرآن کريم مي فرمايد:

"و ما الحيوة الدنيا في الاخرة الا متاع"

زندگي دنيا در برابر زندگي آخرت جز چيز کوچکي نيست.

 با اين وجود ما در اين دنيا داراي اراده هستيم پس به طريق اولي در آخرت نيز داراي اراده خواهيم بود.

يا در جاي ديگر که مي فرمايد:

"و ما الحيوة الدنيا الا لعب و لهو"

زندگي پست دنيا جز بازي و بيهوده کاري نيست.

وقتي در چنين عالمي، انسان داراي اراده مي باشد به طريق اولي در آخرت که اصل زندگي و ابديت است داراي اراده خواهد بود.

همانگونه که فرموده است:

"و ما هذه الحيوة الدنيا الا لهو و لعب، و ان الدار الاخرة لهي الحيوان لو کانوا يعلمون"

زندگي دنيا جز بيهوده کاري و بازي نيست و زندگي واقعي تنها زندگي آخرت است، اگر بنا دارند بفهمند.

با اين وجود آنجائي که اراده باشد انسان قادر است خواسته هاي ممکن الوقوع خود را محقق بخشد. به تعبير قرآن:

"لهم ما يشاؤن فيها و لدينا مزيد"

در بهشت هر آنچه بخواهند دارند و نزد ما بيش از آن هم هست.