*(همت و کار ) ^مضاعف*

اشاره:

یک کسب و کار خوب تا حدود زیادی به افراد موجود درآن بستگی دارد. برای اداره کردن موثر کسب و کارتان شما باید برای یافتن و استخدام کارمندان شایسته زمان کافی داشته باشید.

درهمه اشکال واندازه های کسب و کار ، نیروی انسانی از اهمیت حیاتی برخوردار است . همه شرکتها در استخدام یک نیروی جدید خطرهاي مشابهی دارند. با این حال شرکت‌های کوچک‌تر کمتر قادر خواهند بود که از پس هزینه هاي استخدام نیروی کار ناشایست برآیند .

اگرشما مدیر یا مالک شرکت کوچک يا متوسط هستيد برای بهبود عملکردتان باید از بعضی از این فنون کارمندیابی استفاده كنيد:

***************************************

تنظیم سیاست‌های پرسنلی

اول از همه ، توانایی‌ها و ضعف‌هاي کسب و کارتان را بشناسید و سپس سعی کنید وضعیت‌هایی که شما درعملکرد روزانه کسب و کارتان انتظار دارید به آن برسید را پیش بینی كنيد. در اين بخش مي‌بايست خط مشی های اثرگذار برکارمندان همانند دستمزدها ، مرخصی‌ها ، زمان استراحت ، شکایات، مزایای جانبی و حتی سیاست‌های بازنشستگی به صورت مکتوب تنظیم شود. در ادامه به تعدادي از اين سياست‌ها اشاره مي‌شود:

ساعات کار

قبل از جذب كاركنان بايد مقدار ساعات و تعداد روزهای کاری در طول هفته ، عصرکاری و کار در ایام تعطیلات ، اضافه کار و .... مشخص شود. شما با برنامه‌ریزی آینده گرانه می توانید مقدار کار کارمندانتان را تشخیص دهید و اضافه کاری را به حداقل برسانید و در دوره های اوج کار با استفاده از کار پاره وقت و در نرخ‌های مشخص باآن مقابله کنید.

تعطیلات

سعي كنيد حقوق کارکنان شما متناسب با سازمان‌هاي مشابه منطقه باشد و علاوه برآن می تواند براي انگیزه كاركنان پاداش نيز داشته باشيد.

همچنين بايد ميزان دقيق مرخصي كاركنان در طول سال مشخص شود و ميزان مرخصي بدون حقوق كاركنان نيز تعيين شود.

آموزش

شما باید مطمئن شوید که به هریک از کارمندان شما آموزش کافی برای شغل داده شود . درشرکت‌های کوچک‌تر مسوولیت‌های آموزشی به طور معمولی بر عهده مدیر است. اما در شركت‌هاي بزرگ مي‌توان اين كار را به كمك ناظران و مدرس خوب انجام داد.

بازنشستگی

طرح شما برای مزایای بازنشستگی ، طرح‌های مقرری و طرح بیمه سالیانه چیست؟ و چه برنامه‌اي براي بازنشستگي كاركنانتان داريد؟ قبل از استخدام بايد براي اين موارد برنامه‌ريزي كنيد.

شکایات

ممكن است تضادهايي بين كارمندان در محل كار وجود داشته باشد كه بهترین راهکار این است که روشهای بررسی شکایات را تعیین كرده و افراد شايسته‌اي را برای بررسی شكايات درنظر بگیرید.

ترفیع

بايد نحوه ترفيح افراد به روشني مشخص شود زيرا ترفيعات به طور طبیعی حقوق و دستمزد و تغییرات عناوین شغلی را افزایش خواهد داد.

بررسی عملكرد كاركنان

آیا شما به طور دوره ای عملکرد کارمندان را بررسی می کنید؟ اگر چنین است ملاک شما چه فاکتورهایی است؟ آیا شما تنظیمات حقوق و پیشنهادات آموزشی را انجام می دهید ؟ كه قبل از استخدام كاركنان بايد به همه اين موارد پاسخ داده شود.

شرايط فسخ قرار داد

عاقلانه است که یک سیاست مکتوب در مسایلی از قبیل اخراج و وجوه پرداختی بابت انفصال از خدمت داشته باشید. اگرچه این یک موضوع ناخوشایند برای اکثر مدیران است اما وقتی شما قصد افزايش يا جابجايي نيروي انساني خود را داشته باشيد بايد مباحثي را که در همه موضوعات به کارمندان شما اثر می گذارد به صورت مکتوب بنویسید و به هر فرد یک نسخه بدهید. در اين نسخه مي‌توان به موارد زير اشاره كرد:

ساعات کار، ثبت زمان انجام کار ، پرداخت بابت تعطیلات رسمی ، مرخصی‌ها، اخلاق و مقررات پوشیدن لباس ، پرداخت دستمزد ، سیستم اضافه کاری ، روش پرداخت تفکیکی ، وجوه پرداختی بابت انفصال از خدمت ، حقوق بازنشستگی و طرح بازنشستگی ، مزایای مراقبت‌های پزشکی و بیماری و روش شکایت و...

تعیین توانایی‌ها و مهارت‌های مورد نیاز

وقتی شما دانستید برای انجام کار چه چیزی مورد نیاز است می توانید تجربیات و مهارت‌های متقاضیان را برای نیازهای شغلی مقایسه نمایید. بنابراين اولین مرحله در تجزیه و تحلیل شغل توصیف آن است.

فرض کنید که شما به عنوان مدیر تصمیم می گیرید فردی را جهت کمک کردن به برخی از وظایفتان استخدام كنيد. نگاه کنید به وظایفی که شما انجام می دهید و حوزه هایی را که شما قوی‌تر و ضعیف‌تر هستيد. به طور مثال فرض می‌کنیم که شما به کمک یک شخص در دفتر نیاز دارید ، تلفن همیشه درحال زنگ خوردن ، نامه ها نیازمند پاسخ و کالاها باید سفارش داده شوند. وقتی شما یک شرح شغل مکتوب دارید تصمیم می گیرید که چه نوع مهارتی را شخص باید درآن شغل انجام دهد . پایین ترین سطح مهارتی را که شما قبول دارید چیست ؟ دراین مثال فرض می‌کنیم که شما تصمیم می گیرید ابتدا یک منشی استخدام نمایید اما حقوق او زياد است، در اين شرايط شاید شما بتوانید یک ماشین نویس خوب جذب كنيد. استخدام یک ماشین نویس ممکن است آسان‌تر و ارزان‌تر از استخدام منشی یا یک فرد تندنویس باشد . همچنين بسیاری از دانش آموزان و دانشجويان واجد شرایط برای تصدی منشی‌گری هستند و تعداد بسیار زیادی ازآنها به دنبال کار پاره وقت می باشند .

نکته: وقتی شما به جستجوی شخصی برای سپردن کار هستید مطمئن باشید چه چیزی می خواهید . تصور کنید که یک مالک برای کارمند فروش آگهی می دهد. متقاضی باید چه کاری انجام دهد؟ فقط رسید فروش دریافت می کند؟ کار کارمند فروش به معنی دادن خدمات متفاوت به افراد مختلف است. شما هم بايد اول مطمئن شویدكه چه مهارت‌هایی نیاز دارید و مهارت‌هایی را که به عنوان تعیین کننده هستند در اولويت قرار دهيد.

مصاحبه با متقاضیان کار

هدف مصاحبه شغلی پیدا کردن اطلاعات کافی درباره سوابق کاری متقاضیان شغل به ویژه عادات کاری و مهارت‌هایشان است. وظیفه اصلی شما دعوت از متقاضیان برای صحبت درباره خودشان و درباره عادات رفتاری آنها است. بهترین شیوه در این مورد این است که در مورد هر متقاضی سوالات مشخصي بپرسید. از اين نمونه سوالات مي‌توان به اینکه در آخرین سمت شغلی خود چه کاری و به چه صورت انجام می داديد اشاره كرد؟

اگر پس از اتمام مصاحبه فکر می کنید که علاقه مند به همکاری با او هستید به متقاضی بگویید که تقاضاي شما بعدا بررسی خواهد شد . هرگز تا زمانیکه شما با همه متقاضیان مصاحبه نکرده اید درهیچ زمینه ای قضاوت نکنید چون شما می خواهید کارمند شایسته برای شغل موردنظر انتخاب كنيد.

سپس ، اطلاعات به دست آمده را بررسی کنید كه در اين رابطه کارفرمای قبلی معمولا بهترین منبع است . گاهی اوقات کارفرما با یک تلفن اطلاعات می دهد. اما معمولا بهتر است درخواست اطلاعات به صورت کتبی ارسال شود و كتبي پاسخ را دریافت كنيد .

البته پرسيدن اين سووالات نبايد فراموش شود:

چه مدت این کارمند برای شما کارکرده است؟ کار او در چه حدی بوده است ؟ و چرا آن کار را ترک نموده است ؟

بعداز اینکه اطلاعات متقاضیان را تایید کردید شما می توانید تصمیمتان را بگیرید. توجه كنيد كه کارمند شایسته در به‌دست آوردن پول به شما کمک می کند و کارمند ناشایست زمان و منابع را هدر داده و ممکن است حتی مشتریانتان را نيز از دست بدهید.

 

نویسنده:

Meir Liraz

مترجمان : مهدی مجدد حسین جانی – کارشناس اشتغال اداره کارواموراجتماعی آستانه اشرفیه

حسن پورجوادخواه – کارشناس اشتغال اداره کل کارواموراجتماعی استان گیلان

 

 

رسانه و منشور هفت رنگ همت مضاعف


نويسنده: حميد نوبهار- كارشناس رسانه و مدرس دانشگاه

چند سالي است كه رهبر انقلاب در آستانه سال نو شمسي و بر اساس دغدغه هاي موجود در نظام اسلامي و يا نيازهاي فرهنگي، سياسي و اقتصادي جامعه نامي را براي سال جديد برمي گزينند و در زماني كه دل ها بيشتر از هر زماني متوجه است(هنگامه تحويل سال) از يكايك مردم ومسئولين مي خواهند به اين نام گذاري و عمل به محتواي آن پايبند باشند.
    جمهوري اسلامي در مسير راهبردي خويش پله هاي تكامل را طي مي كند. توجه به چشم انداز بيست ساله، برنامه ريزي براساس دهه پيشرفت و عدالت، داشتن برنامه توسعه پنج ساله و سرانجام راهبردهاي يك ساله كه خود را در قالب نام سال نشان مي دهد، حكايت از اهتمام جمهوري اسلامي براي رسيدن به جامعه متدين و كارآمد مي كند.اما درباره سالي كه نام «همت مضاعف- كار مضاعف» در شناسنامه اش ثبت شده است، داراي ابعادي
    همه جانبه و چند بعدي است. منشور هفت رنگي است كه از هر طرفش نور بتابد، هفتاد رنگ جلوه گري مي كند.مسئولين و متوليان اجرايي كشور نبايستي با شعار زدگي و برگزاري همايش و سخنراني و مقاله و ...خود را سرگرم كنند و از اصل قضيه دور بمانند.در حوزه فرهنگ و رسانه نيز بايستي اين كار و همت مضاعف كه عاملي براي پويايي جامعه است نهادينه شود تا در كنار ساير مواردي كه مقام معظم رهبري هر ساله در بياناتشان به آنها تاكيد مي كنند، عاملي براي رشد جامعه شود. در حكم رهبر معظم انقلاب براي انتصاب دوره 5ساله دوم رئيس سازمان صداوسيما آمده است: «سفارش اساسي اينجانب نزديك كردن و رساندن اين رسانه فرهنگ ساز، به تراز رسانه اي است كه دين و اخلاق و اميد و آگاهي، بارزترين نمود آن باشد و رفتار اجتماعي مخاطبان و نيز نهاد حساس و مهمي چون خانواده بر اساس آن شكل گيرد و هنر و شيوه هاي گوناگون حرفه اي و آزموده شده يا نوپديد، يكسره در خدمت رشد اين شاخص ها در آيد.» در واقع نقشه راه جديد صداوسيما كار و همت مضاعف در عرصه دين ،آگاهي ،اخلاق و اميد است و يادآور اين بيان اسكينر نباشد كه مي گويد؛ «هدف اين سياست و مديريت، اداره كردن و آرام نگه داشتن مردم است نه فرهنگ سازي و انسان سازي ».
    البته " همت و كار مضاعف " به معناي اضافه كاري نيست به معناي اين نيست كه اگر تا ديروز تا ساعت 5 عصر كار مي كرديم تا 9 شب خودمان را سرگرم كار كنيم بايد عزم را جزم كرد تا در اين زمان اندك با بهره وري و راندمان كاري بالا، تحقق اهداف بلندانقلاب اسلامي در همه حوزه هاي فرهنگ و اقتصاد و سياست و اجتماع با انرژي مضاعف در رسانه ، آشكارتر شود. "ما مي توانيم" سرفصل جوشش‏هاي جديد باشيم و اكنون نيز بايد باشد. حركت كافي نيست؛ بايد دويد.
    علي (ع) در حكمت 47 نهج البلاغه مي فرمايند : (( قدالرجل علي قدر همته )) ارزش مرد به اندازه همت اوست .
     و اكنون نوبت رسانه ملي است كه پبشگام در اجراي منويات رهبري دست همت بالازند و به سمت توليد برنامه هايي رود كه مخاطبان جوان حين كسب عنصر آگاهي بخشي و معنوي، روحيه شور و نشاط را نيز كسب كنند.به مسائلي بپردازد كه اولويت و نياز روز جامعه است ؛ پيامدهاي آسيب هاي اجتماعي ، خطر رشد
     فرقه هاو نحله هاي كاذب ، اقتصاد ، ترويج سياست اخلاق مدار به دور از هتاكي و شايعه پراكني و ...
    اميد است اين مهم تحقق پيدا كند .
     

 

اقتدار كشور؛ همت مضاعف و كار مضاعف
 

نويسنده: حجت الاسلام علي واشقاني فراهاني - امام جماعت مسجد امام رضا (ع)

«ليس للانسان الاماسعي» (براي انسان جز آنچه تلاش كرده، هيچ نصيب و بهره اي نيست). (سوره نجم - آيه39)
    اگر چه طلوع بهار، زيبا و با طراوت است، اما پيام مقام معظم رهبري، زيبايي اين طلوع با طراوت را دو چندان مي نمايد و قلب آحاد مردم را به آرمانها و ارزشهاي اسلامي متوجه مي سازد. در آغاز هر سال منتظر شنيدن پيام اميدبخش رهبري در راستاي اداره بهينه امور، از صدا و سيما هستيم كه اين پيام نشات گرفته از آموزه هاي اسلام بوده و بيانگر اشراف جامع معظم له به شئون و امور كشور است و ثمرات بزرگي براي جامعه اسلامي در تمام ابعاد در پي دارد. سال 1389 از سوي مقام معظم رهبري به عنوان سال همت مضاعف و كار مضاعف نامگذاري شد كه ارتقاي اقتصادي و فرهنگي و سياسي كشور، جملگي رهين تحقق، نشر و ترويج اين پيام است كه محتواي آن بر مبناي فرهنگ قرآن وعترت (ع) مي باشد. ان شاء الله كه در پايان امسال شاهد شكوفايي هر چه بيشتر امور كشور و درخشش همت و توان ملت باشيم.
    عملكرد و توانمندي هر شخص يا مسئولي، پايگاه اعتماد مردم است كه حاصل همت مضاعف و كار مضاعف است و نتيجه آن كسب سرافرازي بيشتر براي ملت شريف ايران مي باشد. بديهي است كه همت و تلاش فرد فرد مردم در رشد و سعادت كشور نقش موثري داشته و دارد و ما مكلف به اين تكليف هستيم و در هر صنفي كه باشيم، در بخش كارگري و يا مديريتي، در عرصه اقتصادي، فرهنگي و... همه و همه موظف به ايجاد همت مضاعف و اجراي كار مضاعف و هدايت امور جامعه به سمت پيشرفت مي باشيم.
    ثمره همت مضاعف و كار مضاعف، اقتدار كشور است و اين اقتدار با عمل به پيام رهبري تحقق خواهد يافت. بر اين اساس، هر كار يا مسئوليتي كه پذيرفته شود شايسته است كه كامل و جامع، اين ماموريت را به مقصد برسانيم. استمرار هر حكومت و نظامي، بستگي به وجدان و همت كاري و اراده قوي است كه اين امر به مردم، اميد درخشان و نويد اعتلامي دهد. همت مضاعف و كار مضاعف ايجاب مي كند به اينكه امور با همكاري و تعاون صورت بگيرد و بر مبناي ايمان و تقوا باشد. جامعه اي كه ما در آن زندگي مي كنيم جامعه اي اسلامي است، پس شايسته است ائمه جماعات و روحانيون كه سخنگو و مبلغ اسلام و تبيين كننده بيانات و پيامهاي رهبري هستنند، در محافل و مساجد، به تشريح و تبيين اين پيام حياتبخش رهبري (همت مضاعف و كار مضاعف) براي مردم و نمازگزاران بپردازند و اهداف اين پيام را هم در مقام تبليغ و هم در عرصه عمل، تحقق ببخشند، چرا كه مردم از روحانيون انتظارعمل دارند. عمل روحانيون و ائمه جماعات نقش بسيار موثر و مفيدي در جامعه و منطقه تحت نفوذ آنان دارد. عملگرايي در اذهان مردم، رسوخ بيشتري دارد و آسيبهاي جامعه را نيز كاهش مي دهد. مردم توقع دارند كه مسئولين در حفظ و حراست از انقلاب اسلامي با همت و عمل مضاعف، بكوشند و به وظايف خويش جامه عمل بپوشانند. نظام اسلامي ما نشات گرفته از آموزه هاي نبوت و ولايت در راستاي اعتلاي كلمه توحيد است كه خميني كبير (ره) معمار آن بوده است و ايشان با همت وعمل و توكل به خدا و خدمت به مردم، اين نظام نوراني را پايه گذاري كرد و لذا با بهره مندي از رهنمودهاي مقام معظم رهبري، همچنان مسئولين در مسير خدمت شايسته به جامعه اسلامي، گامهاي بلندي برداشته و خواهند برداشت. بي ترديد همت مضاعف و كار مضاعف، ناجي بحرانهاست.
    
     

 

همت و كار مضاعف استراتژي اساسي توسعه و پيشرفت


نويسنده: اميرهوشنگ آذردشتي

سال 1389 با تدبير و بصيرت رهبر معظم انقلاب به سال «همت مضاعف، كار مضاعف» نامگذاري شد. اين نامگذاري، نشان از ديد استراتژيك و بصيرت والاي معظم له در راستاي چشم انداز نظام جمهوري اسلامي در حركت به سوي توسعه و پيشرفت دارد.
    تدوين سند چشم انداز 20 ساله نظام كه در آن: «ايران 1404 به عنوان كشوري توسعه يافته با جايگاه اول اقتصادي، علمي و فناوري در سطح منطقه، با هويت اسلامي و انقلابي، الهام بخش در جهان اسلام و با تعامل سازنده و موثر در روابط بين الملل» ترسيم شده، گواه صادقي بر عزم و همت والاي مسوولان نظام در حركت به سوي تعالي و پيشرفت (در بالاترين حد ممكن توام با برنامه ريزي و تدبير) است و نمود عيني و عملي آن در برنامه هاي توسعه 5 ساله بخوبي هويداست.
    از آنجا كه تحقق هر چشم اندازي در سايه تدوين استراتژي هاي لازم و عمل بر مبناي استراتژي مقدور است و هر چه چشم انداز وسيع تر وافق هاي پيش رو، رفيع تر باشد، نياز به استراتژي هاي كلان تر و همت هاي عالي تر براي حركت در جهت اهداف چشم انداز بيشتر است، لذا مي بينيم كه شعار هاي هر سال با درايت و بصيرت، به عنوان يك استراتژي در راستاي اهداف چشم انداز ابلاغ شده تا به صورت يك آرمان مشترك، عزم ملي را يكپارچه و برانگيخته سازد.
    توضيح اين كه متخصصان مديريت استراتژيك، استراتژي را تشخيص فرصت هاي اصلي و تمركز منابع در جهت تحقق منافع نهفته در آن فرصت ها تعريف كرده اند.
    بي شك يكي از بزرگ ترين فرصت هاي نظام جمهوري اسلامي ايران، نيروي عظيم جوان آماده به كار در عرصه هاي مختلف است كه اگر از اين فرصت گرانبها بخوبي بهره برداري و استفاده نشود، مي تواند به يكي از بزرگ ترين تهديدهاي نظام تبديل گردد. جوانان غيور و پرتلاش ما در عرصه هاي مختلف علم و صنعت و كشاورزي، همواره فعال و آماده تلاش و ايثار و نثار بوده و هستند و اين از بزرگ ترين موهبت ها و فرصت هاي نظام جمهوري اسلامي است.
    كشف اين فرصت بزرگ ملي و تمركز برآن به منظور بهره برداري از نيروي عظيم نهفته در آن، خود نشان از هوشمندي و درايت نظام جمهوري اسلامي و تفكر استراتژيك آن دارد كه در جاي خود ستودني و قابل تحسين است، اما مساله اصلي و مهم چگونگي بهره برداري از اين نيروي بيكران و هدايت آن در جهت منافع ملي و شكوفايي و توسعه كشور در عرصه هاي مختلف است كه امسال در قالب شعار «همت مضاعف، كار مضاعف» تبلور يافته و به عنوان يك استراتژي اساسي، وظيفه استفاده بهينه و كارآمد از اين فرصت عظيم را به عهده دارد.
    در اين شعار كليدي، ابتدا همت مضاعف مدنظر قرار گرفته تا دورنمايي از افق هاي پيش رو را نمايان سازد. افق هاي بلند و سترگي كه نيل به آنها، تنها با بلند همتي و عزم استوار ميسر است و افراد كوته بين و كم همت را توان دست يازيدن به آنها نيست، اصولامقتضاي همت انسان و ارج و قدر هر كسي به قدر همت اوست كه عالي باشد يا داني، بلند همت باشد يا دون همت.
    يكي از نشانه هاي عزم و اراده و تصميم جدي، پايداري و مقاومت است. بيشتر نوابغ و انديشمندان، بيش از آن كه متكي به قدرت نبوغ خويش باشند، از همت و استقامت و بردباري بهره برده اند.
     رسيدن به موفقيت، مشكلاتي به همراه دارد لذا صبر و شكيبايي و استقامت و بردباري، شيوه مردان بزرگ، كامياب و موفق جهان است.
    لذا براي رسيدن به اهداف، ابتدا بايد همت ها را مضاعف كرد. بايد عزم ها را جزم كرد و به فتح قله هاي كوچك و كم ارتفاع، قانع و خشنود نگشت. رهبر معظم انقلاب در بخشي از بياناتشان در روز اول سال 89 در جمع زائران حرم رضوي فرمودند: «بايد جوانان ما همتشان اين باشد كه با گذشت يكي دو دهه ديگر، كشورشان را يك مرجع علمي براي دانشمندان جهان قرار بدهند.»اين يعني بلندهمتي و داشتن عزم جدي براي فتح قله هاي دانش جهان، نه فقط به عنوان عالم و دانشمند بلكه به عنوان «مرجع علمي» يعني دانشمندان از اقصي نقاط جهان براي حل مسائل علمي شان در علوم و دانش هاي مختلف به ما مراجعه كنند و اين همان عزت و اعتلايي است كه از ايران اسلامي انتظار مي رود. ايراني كه يك روز، مرجع علمي جهان بود و در پرتو تعاليم هدايتگر اسلام، دانشمندان و عالمان بزرگي را به جهانيان عرضه كرد كه هنوز دنيا از علم و دانش آنها بهره مي گيرد و به پيش مي رود.
    
 كار و تلاش موثر در فرهنگ اسلامي ـ ايراني
    «كار» در فرهنگ ما از ديرباز به عنوان «سرمايه جاوداني»معرفي شده و در احاديث و رواياتي كه از ائمه معصومين سلام الله عليهم اجمعين به ما رسيده نيز براي كار و تلاش، ارزش و اجر فراواني مقرر گرديده است تا آنجا كه امام صادق(ع) مي فرمايد: «كسي كه در طلب روزي خانواده خود كار مي كند و به سعي و كوشش تن مي دهد، مانند مجاهدي است كه در ميدان كارزار براي خدا جهاد مي كند»و در جاي ديگر از بيكاري و ترك كار اظهار تاسف كرده، مي فرمايند: «هر كس كار خود را در طلب معاش ترك نمايد، دعاي مستجابي در پيشگاه الهي نخواهد داشت.»
    امام رضا(ع) نيز، كار كردن را «عمل انبيا و مرسلين و مردان شايسته و صالح»مي داند و درباره كار مضاعف مي فرمايد: «آن كس كه كار بيشتري مي كند تا درآمدش براي خود و كسانش بسنده باشد، در نزد خدا پاداشي بزرگ تر از پاداش مجاهد في سبيل الله دارد».
    همچنين امام علي(ع) مي‏فرمايد: مبغوض مي‏دارم كسي را كه نسبت به كار حيات مادي‏اش تنبل و بي‏اعتناست؛ زيرا كسي كه نسبت به زندگي دنيايش چنين است، در مورد آخرتش تنبل‏تر و بي‏اعتناتر است. و در روايت ديگر فرمود: «هرچند كار و تلاش همراه با زحمت و رنج است، بيكاري پيوسته منشا فساد و تباهي است.»
    بي شك يكي از بزرگ ترين فرصت هاي نظام جمهوري اسلامي ايران نيروي عظيم جوان آماده به كار در عرصه هاي مختلف است كه اگر از اين فرصت گرانبها بخوبي بهره برداري و استفاده نشود، مي تواند به يكي از بزرگ ترين تهديدهاي نظام تبديل گردد
    براساس آموزه‏هاي ديني، اگر كسي به انگيزه دستمزد گرفتن و تامين معيشت و رفاه خود و خانواده خود، كار و تلاش كند، يك درجه از تقوا را تحصيل كرده است و براساس اين انگيزه كار ارزش غايي پيدا مي‏كند، نه ارزش ابزاري؛ زيرا چنين كاري در واقع يك نوع انجام وظيفه ديني است. امام علي(ع) در دو روايت زير، همين نوع ارزش را مي‏شناساند: «هيچ تلاش صبح هنگامي در راه خدا به فضيلت كار صبح هنگام، در جهت رفاه و آسايش فرزند و خانواده نمي‏رسد.» «كسي كه از سر دلسوزي بر پدر يا فرزند يا همسر، به دنبال امر دنيايش باشد، چهره او در قيامت همانند ماه شب چهارده است.»
    
 اما چگونه كاري نيكو و موثر است و در نيل به قله هاي رفيع پيشرفت و شكوفايي در عرصه هاي مختلف مفيد فايده؟
    در آيات و روايات اسلامي براي كار موثر، خصوصياتي ذكر شده كه از آن جمله مي توان موارد زير را برشمرد:
    1 ـ كار با استحكام: پيامبر(ص) مي فرمايد: «چون كسي از شما به كاري دست زد، بايد درست و محكم كار كند.»
    2 ـ كار با انگيزه: خداوند در قرآن مي فرمايد: «اي يحيي، كتاب آسماني ما را با نيرو (انگيزه) بگير.»
    3 ـ كار با نظم: امام علي(ع) مي فرمايد: «هر روز كار همان روز را انجام بده (كار امروز را به فردا مگذار) زيرا هر روزي كاري براي خود دارد.»
    4 ـ كار با تخصص: حضرت يوسف(ع) به عزيز مصر فرمود: «مخازن اين سرزمين را به من بسپار زيرا من در اين كار، نگهبان و دانايم.»
    5 ـ كار با تعهد: خداوند در سوره قصص از قول دختران شعيب(ع) مي فرمايد: «انسان نيرومند و امين، بهترين كسي است كه او را به كار مي گماري.»
    در ادبيات مديريتي نيز شاخص هايي براي كار موثر، ذكر شده كه مهم ترين آنها، كارايي، اثربخشي و بهره وري است.
    كارايي (EFFICIENCY) را «انجام درست كار» تعريف كرده اند كه نشان دهنده نسبت تبديل ورودي ها به خروجي هاست. در واقع، كارايي نشان مي دهد يك فرد يا سازمان، به چه صورت، منابع (زمان، مواد خام، بودجه و...) را در جهت ايجاد خروجي مناسب (محصول يا خدمت) به كار گرفته است، لذا مي توان گفت هر چه استفاده مناسب از منابع، بيشتر و تلفات (اتلاف وقت، مواد، بودجه، نيروي انساني و...) كمتر باشد، كارايي بيشتر است. بنابراين براي افزايش كارايي، بايد اولاكار (شغل) دقيقا تعريف شود و روند ها و فرآيندهاي شغلي مشخص و شفاف باشند و ثانيا افراد (نيروي انساني) تخصص و تعهد لازم راداشته باشند تا بتوانند با استفاده از حداقل منابع، مقاصد سازماني را محقق سازند.
    اثربخشي (EFFECTIVENESS) را نيز «انجام كار درست» تعريف كرده اند كه نشان دهنده نسبت ارتباط خروجي ها با اهداف است. به اين ترتيب، هر چقدر خروجي كار انجام شده در راستاي اهداف سازماني باشد، آن كار اثربخشي بيشتري دارد لذا براي افزايش اثربخشي، بايد اهداف شغلي و سازماني، به طور دقيق و شفاف تعيين و ابلاغ گردند و عملكرد هر فرد در راستاي تحقق اهداف، ارزشيابي شود.
    بهره وري (PRODUCTIVITY) نيز حاصل جمع برداري كارايي و اثربخشي است كه نشان مي دهد يك سازمان به چه صورت منابع خود را در راستاي تحقق اهدافش به كار مي گيرد. به اين ترتيب، بهره وري را مي توان به صورت «انجام درست كار درست» تعريف كرد.
    به بيان ديگر، بهره وري، نسبت ميان ستاده (كالايا خدمات توليد شده) به منابع به كار رفته (انساني و غيرانساني) است يعني اگر بتوانيم با حداقل منابع، حداكثر بازده (ستاده) را برداشت كنيم، كار ما بهره وري بالايي خواهد داشت. از اين تعريف ساده به خوبي مشخص مي شود كه لزوما كار زياد و فراوان، موجب افزايش بهره وري نمي شود بلكه كاري موثر و بهره ور است كه بازده خوبي نسبت به منابع صرف شده داشته باشد و بتوانيم با حداقل منابع، حداكثر استفاده را داشته باشيم. چه بسيار كارگران يا كارمنداني كه ساعت ها وقت خود را در كارگاه ها و ادارات صرف مي كنند ولي بهره وري كار آنها بسيار اندك و ناچيز است و اين يك هشدار جدي براي مديران و مسوولان است زيرا صرف وقت زياد در محيط كار، بدون برنامه و غني سازي شغل، نه تنها موجب اتلاف وقت افراد ـ كه گرانبهاترين سرمايه است ـ مي شود، بلكه هزينه هاي مادي و معنوي بسياري (آب، برق، تلفن، اضافه كاري و...) را نيز بر سازمان مربوطه تحميل مي سازد. لذا بايد ابتدا مشاغل (كارها) بدرستي تعريف و افراد مناسب براي هر شغل به كار گرفته شوند و آن گاه با تعيين دقيق ميزان منابع لازم براي انجام هر كار (انساني و غيرانساني) شاخص هايي براي سنجش بهره وري افراد در آن شغل تعيين شده و هر فرد به طور مرتب طبق شاخص هاي مذكور ارزيابي گردد.
    گرچه پديده بيكاري يكي از مشكلات جدي جوامع امروزي است، ولي مهم‏تر از آن بيكاري پنهان است كه در واقع روي ديگر سكه كاهش بهره‏وري كار به حساب مي‏آيد. جامعه ما نيز در كنار پديده بيكاري، از مشكل كاهش بهره‏ وري نيز رنج مي برد. اين كاهش بهره‏وري عوامل گوناگوني دارد كه بايد در جاي مناسب خود بررسي شود. آنچه در اينجا بايد بدان توجه شود، اين است كه هر كاري را بايد با علم و مهارت لازم پيش برد. امام علي(ع) مي‏فرمايد: «كار با دانش و مهارت همانند گام برداشتن در طريق روشن است.»و «ارزش هر فردي به اندازه حسن و درستكاري اوست.»طبيعي است كه با كاربردي كردن دو عنصر مهارت و درستكاري مي‏توان بهره وري كار را افزايش و در نتيجه بيكاري پنهان جامعه را كاهش داد.
    در واقع نتيجه بهره وري بايد كاهش هزينه ها، استفاده بهينه از منابع، كاهش زمان توليد، افزايش كميت و بهبود كيفيت باشد و در اين صورت است كه مي توان به موثر بودن كار و تحقق اهداف سازماني و ملي اميدوار بود و قله هاي رفيع توسعه و پيشرفت را يكي پس از ديگري فتح كرد.
     

 

روح و كالبد سال همت و كار مضاعف


نويسنده: بهروز پورسينا

پيامهاي پرخير و بركت رهبري معظم نظام در ابتداي هر سال، ابتكاري است كه از دو جهت مي تواند نقش زيربنايي در حركت كلان و خرد جامعه و كشور ايفاء كند؛ جهت اول در تقويت مسير رشد و توسعه و جهت دوم، در راستاي تصحيح جهت گيريها با هدف رسيدن به تعالي. البته اينها، شرط لازم در رسيدن به اين اهداف است ولي شرط كافي در تحقق آن، درك و فهم صحيح اين پيامها و فرامين و جد و جهد در اجراء و اتباع خالصانه آن براي جلب رضايت حضرت حق و صلاح ملك و ملت مي باشد.
    از منظري ديگر كالبد پيامها و فرامين رهبري در نوروز هر سال، كالبدي بي جان نيست كه بتوان بدون داشتن تلقي صحيح از روح اين كالبد منويات رهبري را به خوبي به موقع اجراء گذاشت كه در غير اين صورت، اتباع از امر ولايت بصورت ابزاري خواهد بود و نه از سر آگاهي و تعهد؛ در چنين حالت و موضعي است كه كارها كم اثر يا بي اثر مي شود و امان از آن زماني كه از سر جهل يا عمد، كارهاي عده اي قليل از اين دست، فقط و فقط به ضرر منتهي شود.
    اين نوشتار كوتاه تحليلي، در صدد است تا به قدر بضاعت خود به تبيين روح پيام سال 1389 يعني همت و كار مضاعف بپردازد؛ شناخت كالبد فرمان همت مضاعف و كار مضاعف، در چارچوب تحليل مسايل اقتصادي و اجتماعي است كه به جاي خود، بسيار قابل شرح و تفصيل است.
    به زعم نگارنده، روح پيام نوروزي رهبري را مي توان در چند سر فصل ارايه كرد:
    الف) بدنبال پشت سرگذاشتن سال 1388 كه در روند توسعه اقتصادي كشور وقفه هاي پيش بيني نشده اي بوجود آمده، رهبري معظم با اعلام سال همت مضاعف و كار مضاعف، درصدد برآمدند تا با بسيج توانمندي هاي كشور و به مدد الهي، در اين سال و يا در ادامه آن بخشي يا تمام اين نقصان حادث شده را برطرف كنند.
    ب) بدون ترديد، براي آنكه دهه چهارم انقلاب اسلامي دهه توسعه، پيشرفت و عدالت باشد دستيابي به اين تعالي و هدف والا، بدون همت و كار مضاعف امكان پذير نيست.
    ج) روح اين پيام، حاكي از تاكيد مقام ولايت نسبت به اصلاح روند حركت كلان كشور، با قرار گرفتن اصلاحات اقتصادي بعنوان دغدغه اصلي نظام و اولويت اول جهت گيريها، حداقل در سال 1389 است. با اين حال آنچه از كل محتواي پيام نوروزي رهبري قابل افراز مي باشد اين است كه چنين اولويتي مربوط به سالهاي پس از سال 89 نيز مي شود.
    د) اگر رهبري در پيامشان همگان را صرفا دعوت به كار و تلاش بيشتر در سال جديد مي فرمودند به اين مفهوم بود كه تمام مولفه ها و برنامه هاي حركت و كار در كشور به تمامه و درستي تهيه و تدوين شده، فقط بايد آن را به دقت و قدرت به موقع اجراء گذاشت؛ اينكه پيام علاوه بر كار مضاعف، در بردارنده فرمان همت مضاعف است دليل بر آن است كه براي كار مضاعف، ضروري است تا از محتوا و يا جهت مولفه هاي برنامه ها در زيربخشهاي اقتصادي كشور (در مواردي كه از درستي آن هنوز اطمينان كافي حاصل نشده است يا از اساس، هنوز برنامه جامع و مانعي وجود ندارد) اطمينان لازم را حاصل كرد؛ انديشه صحيح و كارآمد لازمه همت بلند است و بي ترديد، كاري كه در پي همت و عزم بي انديشه صورت پذير است چيزي نيست جز جفا در حق خود و ديگران.
    همت بلنددار كه مردان روزگار
    از همت بلند به جايي رسيده اند

 

بانک فدرال رزرو دالاس در طول سال برای معلمان دبیرستان‌های تگزاس، لوییزیانا و نیومکزیکو برنامه‌های آموزشی اقتصادی ترتیب می‌دهد.

هدف دوره، آموزش نظام سرمایه‌داری آزاد به دانش‌آموزان است. کانداس آلن، معلم دبیرستان، در کارگاه آموزشی معلمان سخنرانی زیر را ایراد نمود. او رفتار با کارآفرینان- شمع‌های موتور اقتصادی - را به مثابه رفتار با قهرمانان خواند چرا که یا قهرمانند یا باید قهرمان خوانده شوند. آنان ریسک‌پذیرها و نوآورانی هستند که تمام تلاش‌شان در تبدیل رویاهای‌شان به واقعیت‌‌های زندگی ما است. آنها در این فرآیند همه ما را توانگر می‌سازند. در دوره‌ای که دانش‌آموزان و والدین‌شان، فوتبالیست‌ها را به خاطر هماهنگی بالای پا با چشم و ستاره‌های هنری را به خاطر نشان تجاری خاص‌شان مورد ستایش قرار می‌دهند، چرا نباید نگاه‌ها را به افرادی در بین خودمان جلب کنیم که نیرو و انرژی‌ را وارد دست نامریی آدام اسمیت می‌کنند؟

درباره نویسنده: خانم کانداس آلن، نشان‌ها و جوایز محلی، ایالتی و ملی را به عنوان آموزگار برتر در کلرادو دریافت کرده است. جوایز بی‌شمار وی شامل جایزه ملی میلکن در سال ۱۹۹۳ به خاطر رویکردهای نوآورانه در آموزش و مدیریت کیفیت جامع در کلاس درس و نفر دوم در جایزه ملی بنیاد آموزش اقتصاد در ۱۹۹۵ به خاطر عملکرد عالی در رقابت آموزش اقتصاد دریافت کرد. کانداس در رشته مطالعات اجتماعی با تاکید خاص بر روانشناسی و اقتصاد تدریس می‌کند. او در چندین سازمان حرفه‌ای شامل عضویت در هیات اجرایی انجمن آموزش کارآفرینی خصوصی فعال است.

قهرمان کیست؟ برای بعضی‌ها، قهرمان نمایانگر کسی است که با ارزش‌های بسیار قدیمی همچون صداقت، کمال، شجاعت و غیرت زندگی می‌کند. برای بعضی دیگر او کسی است که ثابت قدم بوده یا نمونه خوبی برای تقلید و الگوپذیری آیندگان محسوب می‌شود. به نظر خیلی‌ها قهرمان بودن یعنی فداکاری و حتی قربانی کردن خود به خاطر دیگران و بعضی دیگر تنها افراد مشهور را قهرمان می‌دانند، چرا که این افراد مورد توجه و زبانزد خاص و عام هستند.

جوزف کمپبل، کارشناس مشهور اسطوره‌شناسی و ادبیات جهان، مسیر عالمگیر قهرمانی را در زمان و فرهنگ تشریح می‌کند. من اجازه گمانه‌زنی در این باره را به خود دادم که او احتمالا خواهد گفت هیچ‌کدام از روش‌های ذکر شده در بالا برای نگاه و تعریف قهرمانان اشتباه نیستند، بلکه در نشان‌دادن ابعاد یا ویژگی‌های یک قهرمان ناقص هستند.

کمپبل در بسیاری از کارهای خود ثابت می‌کند هر جامعه‌‌ای هم قهرمان داشته و هم نیاز به قهرمان دارد. قهرمانان بازتاب‌دهنده امیدهایی هستند که به زندگی ما معنا می‌دهند و ارزش‌ها و کمالاتی که برای ما قابل احترام‌اند. با تکریم قهرمان‌های‌مان به گذشته خود احترام گذارده‌ایم، به نسل حاضر انرژی و نیرو بخشیده و آینده‌مان را شکل داده‌ایم. کمپبل با مطالعه همه فرهنگ‌های شناخته شده به این نتیجه رسید که گر چه جزئیات فعالیت‌های قهرمانانه در طول زمان تغییر می‌یابند، اما در همه فرهنگ‌ها مسیر معمول قهرمانی از سه مرحله می‌گذرد.

نخستین مرحله، حرکت از شناخته‌ها و راحتی‌ها، به سوی ناشناخته‌ها، ریسک رویارویی با شکست و زیان و جسارت پیش‌رفتن به سوی اهداف یا عقاید بزرگتر است. مرحله دوم مواجه شدن با سختی‌ها و چالش‌ها و جمع ‌کردن تمام قوا و نیرو برای غلبه کردن یا کشف کردن است. مرحله سوم بازگشت به جامعه با در دست داشتن چیزی جدیدتر و بهتر از آنچه که قبلا وجود داشته است. نهایتا قهرمان نمایانگر تازگی است، موسس یک عصر جدید، مذهب جدید، شهر جدید، بانی روش جدید زندگی یا حفظ یک روستا در برابر آسیب‌ها، بانی فرآیندها یا محصولاتی که سبب بهتر شدن وضع زندگی مردم در جامعه و دنیا می‌شود.

آنچه در اینجا می‌خواهم بحث کنم این است که در دنیای مدرن ما، خالقان ثروت-کارآفرینان- واقعا مسیر قهرمانی را می‌پیمایند و به مانند قهرمانانی که با اژدها می‌جنگند و بر شیطان غلبه می‌یابند، شجاعت و جسارت به خرج می‌دهند.

در نخستین مرحله سفر قهرمانانه متوجه می‌شویم کارآفرین جرات فراتر رفتن از دنیای روش‌ها و ضوابط پذیرفته شده را دارد. او پافشاری می‌ورزد «راه بهتری وجود دارد و من آن را خواهم یافت». برخلاف بسیاری از ما که زیر چالش‌های دنیای کنونی و روزمره کمر خم کرده‌ایم، او خوش‌بین بوده و با تنظیم دوباره چیزهایی که در اینجا هست، قادر است چیزهایی را بیشتر از آنچه هست ببیند. کارآفرین بدون توجه به حرف دیگران در مورد امکان‌پذیری یا عدم امکان چیزی، در جست‌وجوی چیزهایی فراتر از رضایت کنونی پیش می‌رود. در این مرحله انگیزه کسانی که به دنبال ریسک می‌روند و دنیای شناخته‌ها را ترک می‌کنند، متفاوت است. بعضی‌ها به دنبال کسب ثروت یا شهرت هستند، بعضی دیگر می‌خواهند وضع زندگی خود، خانواده و اجتماعشان را بهبود بخشند، برخی صرفا بدنبال ماجراجویی‌اند و بقیه می‌خواهند توانایی‌های محدود خویش را به چالش بکشند.

ویژگی کارآفرینان انرژی بی‌حد و حصر آنها، رویاهای بسیار بزرگ و تصمیم جدی برای رفتن به سمت ناشناخته‌ها است. آنها مترصد استفاده از فرصت‌ها بوده و آگاهانه به دنبال فرصتی برای به چالش کشیدن وضعیت موجودند و اغلب با شکست خوردن می‌آموزند تا زمان‌بندی بهتری انجام دهند و یاد می‌گیرند چگونه توازنی بین انجام آنی کارها و صبر و شکیبایی برقرار سازند. بدین ترتیب به دومین مرحله از سفر کلاسیک قهرمانی می‌رسیم.

در این مرحله، کارآفرین خود را در عدم‌قطعیت قلمروهای ناآشنا می‌یابد. همه چیز مشروط و مخاطره‌آمیز است. قهرمان به خاطر عقیده، هدف، رویا و آرزویی که از خودش برتر و بزرگتر می‌داند، فداکاری و ازخودگذشتگی می‌کند. امنیت و راحتی کنونی‌اش متزلزل شده و اهمیتی برایش ندارد. هیچ توافق عمومی بر سر اینکه آن هدف برتر و بزرگ‌تر چه باید باشد وجود ندارد. به طور مثال در حرفه من، معلم کارآفرینی که به‌دنبال یافتن راه آموزشی بهتر و سودمندتر از آموزش‌های دولتی به پسر بچه‌ها است، دارای هدف بزرگی است که او را به جلو می‌راند. ولی در عین حال ممکن است همکاران وی در این حرفه، او را خائن قلمداد کنند. تصور کنید معلمی از سایبان بوروکراتیک حفاظت شده ما بیرون می‌رود و آموزشگاه تدریس زبان انگلیسی و علوم اقتصادی تاسیس می‌کند تا با مدارس و والدین دانش‌آموزان قرارداد ببندد. صرف نظر از اینکه چه عاملی باعث می‌شود تا زندگی خود را وقف این کار کند، دومین مرحله جست‌وجوی قهرمانی مستلزم داشتن نیروی محرک و بسیار قوی است.

در این مرحله کارآفرین بر وضعیت نامطمئن منابع فائق می‌آید و تلاش می‌کند ترتیبات منابع کنونی را به نحوی متفاوت و ارزشمند سامان دهد. امروزه خلق ثروت، دیگر به کشف منابع فیزیکی کره زمین بستگی ندارد، بلکه به نیروی ذهن برای تنظیم و سازماندهی مجدد منابع نیازمند است. انرژی فوق‌العاده کارآفرین مانع از تسلیم شدن او به اشتباهات و شکست‌ها می‌شود و ذات مستحکم و متهورش به مانند نیروهایی نامشهود باعث می‌شود که او آنچنان تلاش نماید تا بتواند به ایده‌هایش جامه عمل بپوشاند.

این فعالیت با ریسک بالا، فرآیند کشف نیروی محرکه می‌باشد و بستری برای پیداکردن فرصت‌های سودمند است. در این مرحله است که او مورد انتقاد و مخالفت کسانی قرار می‌گیرد که با کنترل اوضاع کنونی، منافع خاص‌شان تامین می‌شود.

سومین مرحله سفر زمانی شروع می‌شود که کارآفرین به این امید که محصول، فرآیند یا خدمتش با مقبولیت چشمگیری روبه‌رو شود به جامعه برمی‌گردد. در واقع خرید محصولات یا خدمات جدید توسط مشتری نشانه موفقیت او است. دستیابی به سود بیشتر ارزش ثروت تولید شده را بالاتر می‌برد. این سودها پاداشی به وی هستند به خاطر منافع فزاینده‌ای که برای افراد جامعه داشته است و به عنوان خالق ثروت، کارآفرین بانی اجتماعی خیر می‌شود. کارآفرین قهرمان به پیش‌بینی آنچه آینده از او تقاضا می‌کند ادامه می‌دهد. او دیگر تاجری معمولی نیست که مشغولیت اصلی‌اش صرفا برگشت سرمایه، ضرر ندادن یا حفظ سهم بازار باشد. همچنین به دنبال کمک‌های دولتی یا انحصارطلبی نیست. برای او هدف، جسارت دوباره و دوباره رفتن به سمت ناشناخته‌ها برای خلق و آوردن چیزی است که افراد جامعه آنرا ارج می‌نهند .

همه کسانی که در جست‌وجوی قهرمانی‌اند موفق نمی‌شوند. حدود ۸۰درصد کسب‌وکارهای جدید در مدت کوتاهی شکست می‌خورند، اما باید به یاد داشته باشیم که سه چهارم شغل‌های جدید هر ساله از کسب و کارهای ایجاد می‌شوند که کمتر از چهار سال عمر دارند. گرچه شرکت‌های بزرگ تثبیت شده بیشتر به چشم می‌آیند، اما جای فعالیت‌های کارآفرینی، همین شرکت‌ها و کسب و کارهای کوچک است. بهترین الگوها و نمونه‌ها در پرفروش‌های کسب و کار معمولا از شرکت‌های بزرگ موفق می‌آیند، اما به گفته هرمن سیمون نویسنده کتاب «قهرمانان پنهان: درس‌هایی از ۵۰۰ شرکت برتر دنیا»، شرکت‌هایی با عملکرد عالی که کمتر شناخته شده‌اند از ۲، ۳، یا ۲۰ نفر از بهترین‌های کارآفرینی تشکیل شده‌اند که ۵۰درصد، ۷۰درصد یا ۹۰درصد سهم بازار دنیا را در کنترل دارند. به طور مثال، سنت جودمدیکال ۶۰درصد بازار دریچه‌های مصنوعی قلب دنیا را در اختیار دارد. در دنیای امروز این خود فرد (یا گروه کوچکی از افراد) است که به کاوش‌های بزرگ دست می‌زند تا جامعه خود را به سرعت تغییر دهد.

درسی که می‌گیریم، این است که گرچه بازار، قاضی بی‌رحم و سرسختی است، اما باز هم افرادی مشتاقانه ریسک شکست را می‌پذیرند و هنگامی که بعد از بارها و بارها شکست، به موفقیت می‌رسند می‌فهمند هیچ شکستی پایان راه نیست. اثر تجمعی این نگرش کارآفرینانه این است که می‌توانیم به آینده خوش‌بین باشیم، از آنجا که فرصت‌های زیادی برای ماجراجویی وجود دارد. اکثر قهرمانان به خاطر پیشبرد و مشارکت سریع‌شان ناشناخته مانده‌اند، چرا که فرصت لازم برای مطرح شدن آنها به صورت فردی میسر نشده است. این همه دلایلی است که برای درک نقش کارآفرینان در مسیر قهرمانی ذکر شد.

اگر همه ما فقط به یک یا دو فرآیند در زندگی که بدیهی فرض می‌کنیم توجه و تمرکز می‌کردیم، می‌دیدیم که چگونه زندگی‌مان به خاطر فعالیت‌های کارآفرینانه‌ای که با انضباط سفت‌و‌سخت تحمیلی از سوی نیروهای موجود در بازار، محدود می‌گردند، تغییر کرده است.

هنگامی که دختر بچه بودم، پنی‌سیلین تازه کشف شده بود و مادران دیگر فرزندان‌شان را به خاطر عفونت‌های گوش از دست نمی‌دادند. تلویزیون در دسترس نبود و من برنامه «سایه» را از رادیوهای قدیمی بزرگ گوش می‌دادم. در هوگو روستای کوچکی در کلرادو که من در آنجا بزرگ شدم، هنوز تلفن وسیله‌ای تجملی محسوب می‌شد. شماره تلفن خاله لولایم ۱۷ بود و زمانی که می‌خواستم با او حرف بزنم، باید اول با اپراتور محلی، آلما، تماس می‌گرفتم. تماس‌های راه دور خیلی نادر بود و تماس‌های بین‌المللی اصلا وجود نداشت. در سال ۱۹۵۶ اولین کابل تماس با آن طرف اقیانوس اطلس به راه افتاد که تنها در هر دفعه ۳۶ تماس می‌توانست برقرار کند. در اواخر سال ۱۹۶۶، فقط ۱۳۸ تماس همزمان بین اروپا و آمریکای شمالی برقرار می‌شد که الان به ۵/۱میلیون تماس رسیده است. امروزه تلفن در همه جا وجود دارد و اکثر دانش‌آموزان تلفن همراه دارند.

و البته من که در اوج نرخ افزایش جمعیت در اواخر دهه ۱۹۴۰، ده سال بعد از جنگ جهانی دوم به دنیا آمدم هرگز از کامپیوتر چیزی نشنیده بودم. طی برآوردهای انجام شده اگر همین پیشرفت ۳۰ ساله اخیر در زمینه کامپیوتر در زمینه خودرو نیز شکل می‌گرفت، الان بهترین مرسدس بنز قیمتی حدود ۱۹/۱دلار داشت و ۵/۱میلیون کیلومتر مسافت را با یک لیتر بنزین طی می‌کرد.

در سال ۱۹۵۲ جان کنت گالبریت گفت: «اکثر اختراعات آسان و ارزان، ساخته شده‌اند». امروزه این گفته برای ما احمقانه به نظر می‌رسد. تغییرات به وجود آمده از زمان بچگی ما در مقایسه با تغییراتی که در دهه آینده شاهد آن خواهیم بود دیگر به چشم نمی‌آیند.

پس چرا کارآفرینان در بهترین حالت، به دست فراموشی سپرده می‌شوند و به آنها اهمیت داده نمی‌شود و در بدترین حالت، به عنوان «سلاطین غارتگر» که از دیگران سوء استفاده می‌کنند، مورد انتقاد قرار می‌گیرند؟

دلایل زیادی هست که چرا کارآفرینان در مقایسه با افراد مشهور، بیشتر مورد انتقاد قرار می‌گیرند. یکی از دلایل اصلی، سونگری سیاسی است که علیه آنها وجود دارد. همچنان که کنترل دولت روی اقتصاد افزایش می‌یابد، انگیزه به شرکای سیاسی بانفوذ می‌دهد تا اعتبار کارآفرینان را از بین ببرند. کمتر نیروی اقتصادی پیدا می‌شود که به اندازه کارآفرینی اختلال‌زا و دردسرزا باشد. کارآفرینان موفق با جهش‌های بزرگ از مرزهای شناخته ‌شده گذر می‌کنند و به فراسوی محصولات و فرآیندهای کهنه و از کار افتاده می‌روند. به تعبیر جوزف شومپیتر «تخریب سازنده». اما در حالی که این تخریب برای پیشرفت عمومی جامعه ضروری است هر عمل تخریبی از این دست، باعث ضربه زدن به کسانی می‌شود که در وضعیت موجود ثروت به هم زده‌اند و نمی‌خواهند این وضعیت تغییر کند. هر گروهی از آن نوع پیشرفتی استقبال می‌کند که هزینه‌ها را به دوش بقیه گروه‌ها بیندازد و مانع تغییری می‌شوند که آنها را متحمل صرف هزینه نماید. اما هر چقدر گروه‌های بیشتری بتوانند موفق به تضمین چنین حمایت‌هایی برای خود شوند، افراد کمتری از پیشرفت اقتصادی که احتمال آن می‌رفت، نفع خواهند برد و هر چقدر دولت بزرگ‌تر شود، نیروی بیشتری هم علیه پیشرفت شکل می‌گیرد. در حالی که کارآفرین با داشتن ایده برتر می‌تواند مشتریان زیادی را از غول‌های شرکتی موجود در رقابت بازار به سمت خود جلب نماید، اما نمی‌تواند شهروندان زیادی را بر علیه موانع دولتی آن رقابت بسیج کند.

دلیل دیگر محکومیت کارآفرینان از آنجا ناشی می‌شود که رابطه نوآوری آنها با پیشرفت اقتصادی غیرمستقیم است و خیلی‌ها متوجه آن نمی‌شوند. به طور مثال عده کمی کار بزرگ بیل‌گیتس و مایکل‌میلکن را متوجه می‌شوند. زمانی که این عدم آشنایی و آگاهی، خوراک سیاسی شود، کارآفرینانی که بیشترین تلاش را در جهت پیشرفت اقتصادی کرده‌اند، در معرض اتهام به عنوان یک فرد رذل ضد اجتماعی قرار می‌گیرند.

دلیل اصلی خصومت با سرمایه‌داران موفق و نظام سرمایه‌داری که باعث موفقیت آنها می‌شود، به دلایلی به جز دلایل سیاسی نیز برمی‌گردد. افراد کمی از چگونگی کارکرد سرمایه‌داری مطلع‌اند و اکثرا تمایل دارند فقط هزینه‌های متمرکزی را که رقابت بازار به وجود آورده ببینند و از منافع گوناگون و پراکنده حاصل از رقابت بازار را امری بدیهی بنگرند. تلاش برای توضیح اینکه چگونه دست نامریی بازار عمل می‌کند به توده‌های مردمی که تا پیش از این در برابر ایده‌های رقابت و سود موضع خصمانه می‌گرفتند کار آسانی نیست. خیلی از کسانی که کارآفرین نیستند، با پاداش دادن سیستم اقتصادی به خالقان ثروتی که آن ثروت را بر اساس زحمات و مشارکت‌‌های عالی خویش شکل داده‌اند، مخالفت می‌ورزند.

مشهورترین عضو مکتب اقتصاد اتریشی به نام لودویگ فون میزس متوجه شد شخصی که مشاهده می‌کند دیگران به موفقیت اقتصادی بسیار بیشتری نسبت به وی رسیده‌اند، با این عقیده که خالقان ثروت استحقاق بیشتری به آن ثروت نسبت به وی دارند، مخالفت می‌ورزد.

همچنین برداشت افراد تحصیل‌کرده، بیشتر از آنچه که تصور می‌شود تحت تاثیر عقاید افراد فرهیخته در محیط‌های نخبه‌پرور دانشگاهی است؛ روشنفکرانی که آنچه را به عنوان سرمایه‌داری می‌بینند و انرژی کارآفرینانه‌ای که آن را به جلو می‌برد، معمولا تحقیر می‌کنند.

در دانشگاه‌های ما، دانشگاهیان (به مانند گروه‌های دیگر در جاهای دیگر) دوست دارند تاثیرگذار باشند و مهم شمرده شوند. دانشجویان علوم اجتماعی و انسانی، تنها با مشاهده، تشریح و توصیف مسائل قانع نمی‌شوند.

بسیاری از آنها می‌خواهند جامعه را عوض کنند و همان طور که توماس سوئل مکررا گفته، آنها احساس گناه می‌کنند چرا که فکر می‌کنند باید با استفاده از تخصص‌شان، فعالیت‌های دولتی را هدفمند و به پیشرفت جامعه کمک کنند. دستیابی به امتیازات آکادمیک از طریق داشتن مسوولیت برای تغییرات اجتماعی فرصتی است که خیلی‌ها نمی‌توانند نادیده بگیرند.

یکی از برجسته‌ترین نکات در درک این موضوع که چرا کارآفرینان به رسمیت شناخته نمی‌شوند این است که حتی وفادارترین پشتیبانان نظام سرمایه‌داری کار کارآفرینان را بی‌ارزش و حتی اهمیت آنها را فراموش می‌کنند. اقتصاددانانی که زیرشاخه‌ای به نام «تاریخ اقتصادی جدید» به راه انداخته‌اند، در میان اثرگذارترین افرادی هستند که روابط تصادفی بین بازار و پیشرفت اقتصادی را شرح می‌دهند. هنوز اکثر تاریخ‌دانان اقتصادی جدید اهمیت کارآفرینان را نادیده می‌گیرند و با قراردادن آنها در زمره قهرمانان مخالفت می‌کنند.

به طور مثال رابرت توماس از دانشگاه واشینگتن اهمیت آنها را چه به صورت فردی و چه گروهی نادیده می‌گیرد. به گفته او، کارآفرین موفق برای اقتصاد مهمتر از دونده برنده در مسابقه دو سرعت نیست. برنده افتخار کسب می‌کند اما اگر در مسابقه شرکت نمی‌کرد دونده دیگری در کمتر از یک ثانیه با رسیدن به خط پایان برنده می‌شد و تماشاگران به همان اندازه قبل (زمانی که برنده قبلی در مسابقه بود) از دیدن مسابقه لذت می‌بردند. اگر هنری فورد یا بیل گیتس یا هر کارآفرین موفق دیگری، پیشقدم بودن خود را اعلام نکند، بلافاصله کس دیگری این کار را خواهد کرد. بنابراین به روایت توماس اثبات حقانیت کمالات آنها کار سختی می‌شود. اما این دیدگاه باید به چالش کشیده شود.

به قیاس توماس درباره مسابقه دو برمی‌گردیم. اگر دوندگان و آمادگی آنها قبل و در طول مسابقه صرفا امری خدادادی تصور شود، پس بدون شک خارج کردن نفر برنده از مسابقه، از منافع برنده شدن نمی‌کاهد. اما هویت، تلاش و آمادگی دوندگان را نمی‌توان صرفا امری خدادادی در نظر گرفت. آنها تحت تاثیر تشویق و تکریم‌های اجتماعی هستند که برای فرد برنده تدارک دیده شده است. وقتی دوندگان مسابقه جلوی چشم عموم مورد احترام واقع شوند افرادی با بهترین استعدادها تمایل به دونده شدن پیدا می‌کنند و در نتیجه سخت‌تر تمرین می‌کنند و سریع‌تر می‌دوند.

این واقعیت که اگر کارآفرین موفق شود سود می‌برد، دلیلی قانع‌کننده برای اینکه بگوییم انگیزه کارآفرینی متاثر از تلقی و نگرش عمومی نیست، نمی‌باشد.

نکته‌ای که در اینجا اشاره می‌کنم این است که نگرش عمومی در واقع حاصل جمع نگرش‌های یکایک شهروندان است. اگر شهروندان به ویژگی‌هایی که کارآفرینان را قادر به رفتن به ورای محدودیت‌های متصور شده ممکن می‌کند احترام نگذارند و محیطی که به آنها اجازه و پاداش این کار را می‌دهد برایشان فراهم نیاورند، پس میدان را در اختیار اهل سیاست و مشتریان رانت‌جو و دارای منافع خاص آنها می‌گذارند که به دنبال توجیهاتی برای مالیات بستن بر دستاوردهای مادی خلاقان موفق هستند.اینکه در یک قرن گذشته هر زمان احترام عمومی نسبت به کارآفرینان کمرنگ شده است، موانع قانونی علیه آنچه به بهترین نحو مالیات‌ستانی تنبیهی از موفقیت اقتصادی افزایش یافته است، به هیچ‌وجه تصادفی نیست.

درست مانند جامعه‌ای که به خاطر عدم احترام به برندگان مسابقات، تعداد دوندگانش در مقایسه با جامعه‌ای که در آن دوندگان از احترام برخوردارند، کمتر است، عدم احترام به کارآفرینان نیز همین حالت را پدید می‌آورد.

آخرین دلیلی که کارآفرینان حتی در مسیر قهرمانی به ندرت قهرمان خوانده می‌شوند: همیشه در تعریف کارآفرین و کمالات او به جای صحبت در مورد خلق چیزهایی که او با آوردن آنها زندگی مردم را اندکی یا بسیار زیاد بهبود بخشیده، فداکاری و از خودگذشتگی او مطرح می‌شود. تا زمانی که سود دریافتی کارآفرین به صورت پاداشی از یک بازی با حاصل جمع صفر تلقی شود به طوری که کارآفرین به قیمت زیان دیدن دیگران سود می‌برد، او بدنام خواهد بود و در بهترین حالت با بی‌تفاوتی نسبت به او رفتار خواهد شد. و هنگامی که این مانع نگرشی، به شکل سیاسی خود را در قالب‌هایی مثل مقررات محدودیت‌زای دولتی، محدودیت‌های تجاری، گروه‌های انحصاری با منافع خاص، تحت حمایت دولت و مالیات‌های سنگین نشان دهد، ما همه زیان می‌کنیم.

منبع : سایت آفتاب

 

 

استفاده بهینه از زمان، تولید فكر، افزایش آگاهی، شناخت نیازهای جامعه و هدف‌دهی به تلاش، مهم‌ترین سرفصل‌های مورد نیاز برای فعالیت‌های دینی برای همت و تلاش مضاعف در این عرصه است

  نامگذاری سال جدید به نام سال همت و كار مضاعف، سبب شده است تا دستگاه‌ها و نهادهای دولتی و حكومتی عزمی راسخ در افزایش تلاش‌های خود برای بهبود هر چه بیشتر و بهتر اوضاع كشور از خود به نمایش بگذارند .  

در حال حاضر، برنامه‌ریزی‌های كوتاه و بلند مدت در این خصوص در حال اجراست و در طبقه مردم عادی نیز اقداماتی در حال شكل‌گیری است تا با همت و كاری مضاعف و بیش از آنچه كه تاكنون انجام شده است، به تحقق اهداف ایران پیشرفته كمك و یاری شود. البته این پیشرفت و توسعه تنها در اقتصاد و صنعت و امور معمول و جاری زندگی بشری نیست و بدون شك فعالان عرصه‌های علوم انسانی و از جمله فعالان دینی نیز شامل این همت و كار مضاعف می‌شوند

اما آنچه كه باید مورد توجه قرار گیرد، راهكارهای رسیدن همت مضاعف در بحث فعالیت‌های دینی است كه بدون شك نیازمند رعایت برخی اصول و قواعد برنامه‌ریزی است

مهمترین اصل در این باره، استفاده مناسب از زمان به معنای حذف اوقات زائد معمول در حین انجام كار است

اگر شما در یك نهاد دینی كارمند هستید و طبق آیین‌نامه آن مؤسسه یا ارگان فعالیت می‌كنید، خوب می‌دانید كه در طول انجام كارهای روزانه ساعاتی از روز صرف اموری می‌شود كه شاید نیازی به پرداختن آنها نباشد

اهمیت زمان نه تنها امروزه كه از قرن‌ها و بلكه هزاران سال پیش اهمیت خود را داشته است، در كتب قدیمی، از جمله در عهد عتیق، عهد جدید، قرآن و دیگر كتب الهی، زمان مورد سفارش قرار گرفته است و حتی یكی از سوره‌های قرآن كریم به نام « عصر» كه به معنای دوره‌ و بازه زمانی است، نامگذاری شده است

پیامبر (ص) و ائمه معصومین (ع) و به تبع آنها علما و اندیشمندان اسلامی نیز اهمیت زمان را یادآور شده‌اند و اگر ما به عنوان یك فعال در عرصه‌ و حوزه دینی، بتوانیم اهمیت آن را به خوبی درك كنیم، ناخواسته به دنبال كاری مضاعف خواهیم بود. كاری كه برای دین است و البته سهم بیشتری از عنایات و الطاف خداوندی را نیز به خود اختصاص می‌دهد

پس از درك اهمیت زمان برای رسیدن به كار مضاعف، باید به یاد داشته باشیم كه نسبت به آنچه كه می‌خواهیم و جامعه از ما می‌خواهد، آگاهی داشته باشیم

مطالعه بهترین اقدام برای رسیدن به این مهم است كه بدون شك خواندن كتاب در رأس تمامی مطالعات قرار دارد. حضور در اندیشه اندیشمندان جز با مطالعه آثار نوشتاری آنان به دست نمی‌آید و تمامی تحلیل‌ها و نقدهای موجود درباره نگاه و تفكر بزرگترین دانشمندان نیز با مطالعه كتب و مقالات آنان انجام شده است. هنگام مرور بر آثار اندیشمندان بزرگ، می‌توان به ایده‌ها و طرح‌های خلاقانه و مناسبی دست یافت

همچنین با حضور در فضای مجازی و دنیای وب نیز می‌توان به آگاهی و مطالعه رسید. وب سایت‌های دینی بی‌شماری به زبان فارسی در داخل و خارج كشور به‌روزرسانی می‌شوند و می‌توان با حضور در تارنماهای خبری ــ تحلیلی، با اتفاقات روز دنیای دینی آگاه شد و نسبت به این اخبار و اتفاقات به تصمیمات درست و مثبت در جهت رشد فعالیت‌های دینی و آگاهی‌سازی رسید

  در این زمان و مرحله است كه یك فعال دینی با استفاده مناسب از زمان و رسیدن به آگاهی از طریق مطالعه و حضور در دنیای مجازی باید به تولید فكر بپردازد

تولید فكر یعنی ارایه طرح و ایده‌های بكر و خلاقانه به منظور استفاده از راه‌های مناسب برای رشد فعالیت‌های دینی كه البته حالت جمعی و گروهی آن به دلیل توجه به ریزه‌پردازی‌ها و انتخاب راه‌های رفع نقایص آن بیشتر مورد توجه است

هر ایده‌ای از جرقه‌ای در ذهن ایجاد می‌شود كه با مطرح كردن آن بین اعضای اتاق فكر امكان تبدیل به ایده‌ای با توانایی كاربردی شدن را دارد. در حقیقت تولید فكر مهم‌ترین و اصولی‌ترین اقدام در نحوه اتخاذ تصمیمات و مدیریت پروژه‌های دینی است

البته این تولید فكر باید بر اساس نیازهای درخواستی جامعه صورت گیرد

اجتماعات شهری و روستایی به نسبت وسعت، جمعیت، فرهنگ و موقعیت جغرافیایی دارای نیازهای دینی و مذهبی گوناگون نسبت به یكدیگرند

به عنوان مثال؛ درخواست‌ها و نیازهای دینی یك روستا با جمعیت محدود و البته نسبت تفكر و اندیشه‌های كمتر با شهرهای بزرگتر و نیازهای این شهرها با كلان شهرها متفاوت است

این سخنان به این معنی است كه تولید فكر و تلاش برای انجام فعالیت‌های دینی با توجه به موقعیت‌ و پتانسیل جامعه انجام گیرد

پس از گذر از این مراحل زمان آغاز تلاش مضاعف برای انجام فعالیت‌های دینی است  

این تلاش البته باید هدفمند باشد تا به نتیجه و ثمر برسد

هدفمندی می‌تواند با استفاده از خروجی اقدامات گذشته یعنی رسیدن به آگاهی، تولید فكر و شناخت نیازهای جامعه صورت پذیرد

در صورت رعایت این نكات می‌توان محصولات دینی با قابلیت كاربری تولید كرد كه نیازهای جامعه را پاسخ دهد

بنابراین آنچه كه برای فعالیت‌های دینی در سال جدید نیاز داریم، استفاده از زمان، تولید فكر، افزایش آگاهی، شناخت نیازهای جامعه، هدفدهی به تلاش‌ها و كاربردی كردن محصولات دینی تولید شده است كه تنها با همت و كار مضاعف امكانپذیر است

 

چندسالي است که به همت رهبر انقلاب سنت حسنه، نامگذاري سال در ابتداي هر سال شمسي رواج يافته است و رهبري با جايگاه تعيين راهبردهاي مهم کشور به اين مهم اقدام مي‌کند. امسال نيز با تحليلي که معظم له از مسائل کشور داشته اند؛ سال جاري را به نام « همت مضاعف و کار مضاعف » نام گذاري کردند. بنابراين راهبرد اصلي کشور کار، کار و کار مي‌باشد. اهميت راهبرد فوق زماني روشن مي‌شود که بدانيم معضل اصلي توسعه نايافتگي کشورها ، تنبلي ، کم کاري و اراده ضعيف است . مطالعه وضعيت کشورهاي توسعه يافته نشان مي‌دهد، نقطه عطف تحول و توسعه، در کار مضاعف و همت عالي نهفته است. اگر بنا باشد يک کشور نمونه براي الگوبرداري ذکر شود ژاپن مثال بارزي است در فاصله سال‌هاي 1850تا1880 ميلادي مردان بزرگي از خانواده‌هاي سامورايي در ژاپن پا به عرصه هستي نهادند و منشا تغييرات و تحولات مهمي در اين کشور شدند. آنها تصميم گرفتند حداکثر کوشش خود را براي صنعتي کردن ژاپن بکار گيرند.  
     

 

 

روشنفکران اين کشور در بيداري و آگاهي مردم و رهبري تحولات اقتصادي و اجتماعي دوران ميجي، نقش درجه اول ايفا کردند. آنان دريافتند که با تکيه بر فرهنگ کهن خود مي‌توان جنبش کار راه انداخت .

تجربه کشور موفق ژاپن، نشان مي‌دهد که رشد توسعه اقتصادي آنها در درجه اول در تاثير بالا بودن فوق العاده مردم عملي شده است .

گزارش يک موسسه تحقيقاتي در آمريکا نشان مي‌دهد، نگراني کمپانيهاي آمريکايي فقدان مغزهاي متفکر نيست، بلکه کمبود مديراني است که بتواند اين قوه خلاق را به گونه‌اي موثر به کار گيرد .

در سنگاپور گزارش شده است که در فاصله سالهاي 1983 تا 1986 نيمي از افزايش توليد ناخالص ملي اين کشور به دليل بهره وري کار بوده است .

در کشور ما ايران هم حجم کار پايين است و هم مقدار سرانه کار مفيد بسيار پايين مي‌باشد و اکنون کشورها با شاخص کار مفيد سنجش مي‌شوند و بر اين اساس در مدل توسعه يافته و عقب مانده تعريف مي‌شوند .

ژاپني‌ها که اوايل دهه 1950 تصميم به رشد گرفتند، کار و تلاش روزانه خود را بيش از پيش افزايش دادند به طوري که ساعات کار در صنايع و شرکت‌هاي مختلف به طور متوسط در هفته حدود 50تا60 ساعت گزارش شده است اکنون بيشتر ژاپن شناسان بر اين باورند که معجزه اقتصادي اين کشور در طول دهه‌هاي 60و 1950 در درجه اول در سايه ساعات کار طولاني، صرفه جويي و کم مصرفي مردم آن حاصل شده است .

کره جنوبي و تايوان هم که حدود سي سال پيش از الگو قرار دادن ژاپن، تصميم به رشد اقتصادي خود گرفته و خواهان رقابت با توليدات ژاپن در بازارهاي بين المللي شدند؛ به خوبي واقف بودند که براي موفقيت خود لازم است بيش از ژاپنيها کارکنند و کمتر از آنها مصرف کنند .

کارگران کره‌اي که بزرگترين آرزوي شان رقابت با توليدات ژاپن بوده است در هفته 5تا 10 ساعت بيش از کارگران ژاپن کار مي‌کنند و دستمزدي معادل کمتر از نصف کارگران ژاپن دريافت مي‌دارند .

به همين جهت اکنون موفق شده اند در بسياري از بازارهاي صادراتي ژاپن نفوذ کنند و با آن کشور به رقابت بپردازند .

در سفري که چندي پيش به چين داشتيم وقتي از يک مسئول چيني در خصوص علت ساعات کار طولاني خانم‌ها در آن کشور پرسيديم با کمال تعجب گفتند که ما طبق برنامه مي‌بايست در پايان برنامه پنج ساله، مقام اول اقتصادي دنيا باشيم بر همين اساس هم آحاد مردم چين براي اين هدف عالي متحد مي‌باشند. درژاپن براي گزينش مديران سطح بالا اداري افزون بر ملاک‌هاي تحصيلات، ارشديت و تجربه طولاني نظر موافق و تائيد همکاران نيز از شروط اصلي براي تصدي مشاغل مهم محسوب مي‌شود و چون اين دسته از مديران اختيارات خود را ناشي از مردم مي‌دانند، ارتباطشان با ارباب رجوع برپايه اصل مسئوليت اداري، قرار دارد و خود را موظف و ملزم مي‌دانند که با تمام توان خويش در خدمت مراجعين باشند .

و اکنون ما با آن همه آموزه ديني در خصوص ارزش کار و اعراض از کار لغو و ترغيب به کار مفيد در جايگاه غير متناسب با شأن تاريخي، فرهنگي خود قرار داريم، اميد است که اين نامگذاري به تغيير نگرش منتهي شود و در حد چند همايش و بيل بُرد خلاصه نشود .

منبع : روزنامه ابتكار  

 

 

براساس تجربیاتی که خود شخصاً کسب کرده‌ام و یا دوستان و شرکایم آن را ارایه نموده‌اند، ۱۰ راه ساده را برای کمک به شما در راه اندازی کسب و کار در خانه نشان می‌دهم  

چه عالی! ایجاد کسب و کار در خانه... تصور روزهایی در خانه و پاسخ به تلفن‌های کاری در حالیکه شما لباس‌های راحتی به تن دارید به همراه تولید رو به افزایش محصولاتتان . 

اما به زودی تمایز میان زندگی و کار از بین خواهد رفت. شما قبل از اینکه برنامه کاری‌تان را شروع کنید باید لباس‌ها را در ماشین لباسشویی بریزید. در یک ساعتی که به انجام ملاقات‌هایتان باقی مانده است چه باید کنید؟ آیا باید کتاب‌هایتان را در قفسه بگذارید و یا آشپزخانه را تمیز کنید و فراموش نکنید که به مشتری‌هایتان تلفن کنید پیش از اینکه لانه سگتان را تمیز کنید . 

به دنیای واقعی ایجاد کسب و کار در خانه خوش آمدید: حواس‌پرتی‌های پیش‌بینی نشده، فقدان یک برنامه زمان‌بندی نشده و گاهی اوقات فقدان هویتی قابل مشاهده. اما رویاپردازی‌هایتان را برای ایجاد کسب و کار در خانه هرگز رها نکنید! با جایگزین کردن چند ایده ساده شما قادر خواهید بود سود خوبی را از کسب و کار در خانه بدست آورید . 

براساس تجربیاتی که خود شخصاً کسب کرده‌ام و یا دوستان و شرکایم آن را ارایه نموده‌اند، ۱۰ راه ساده را برای کمک به شما در راه اندازی کسب و کار در خانه نشان می‌دهم . 

۱ ) بخشی از منزلتان را به عنوان محل کارتان در نظر بگیرید  

یک اتاق و یا فضایی از خانه را به طور جداگانه برای انجام امور کاری خود در نظر بگیرید. البته انجام این کار برای کسانی که در خانه‌ای کوچک و خانواده‌ای پرجمعیت زندگی می‌کنند بسیار مشکل خواهد بود. همانطور که من کارم را در نیویورک در چنین شرایطی آغاز کردم! اگر شما نتوانستید اطاقی را برای این کار در نظر بگیرید حداقل بخشی از منزلتان را در نظر بگیرید که هرگاه به آن مکان می‌روید احساس خواهید کرد که در محل کارتان حضور پیدا کرده‌اید .

 

۲ ) برنامه خود را دقیقاً زمان‌بندی کنید

 

زمانی که ساعات کاری شما با ساعات مربوط به انجام امور شخصی‌تان با هم تداخل پیدا می‌کند، مسأله برنامه‌ریزی و زمانبندی بسیار مهم‌تر به نظر خواهد رسید. به عنوان مثال اگر شما عادت دارید هر روز به پیاده‌روی بروید و یا به باشگاه ورزشی می‌روید سعی کنید دقیقاً آن را در همان زمانی که در نظر گرفته‌اید انجام بدهید. برای قراری که با خودتان گذاشته‌اید ارزش قائل شوید حتی روزی که سرتان بسیار شلوغ است. این امر کمک زیادی می‌کند تا بتوانید به امور مربوط به کسب و کارتان در خانه به موقع رسیدگی کرده و آن را ادامه دهید. به عنوان مثال من دوست دارم صبح‌ها زود از خواب برخیزم و تا ظهر مشغول نوشتن باشم سپس چند ساعتی را صرف خوردن ناهار، مطالعه کتاب و پیاده‌روی در ساحل بنمایم. سپس در ساعت ۴ به اطاق کارم رفته و تا جایی که بتوانم به کارم ادامه دهم . 

۳ ) هر چقدر که می‌توانید انجام امور را در اختیار دیگران نیز بگذارید  

زمانی که من کارم را شروع کردم مرتکب اشتباه بزرگی شدم و آن این بود که خود تمام امور مهم و غیرمهم را شخصاً انجام می‌دادم و به زودی متوجه شدم که چقدر زمان را جهت ملاقات‌های مکرر با مشتریان جهت انجام امور تلف کرده‌ام. زمانی که شما اینگونه فکر کردید که «من خودم می‌توانم همه آن امور را انجام بدهم.» بهتر است سریعاً این طرز فکر را متوقف کنید. سعی کنید کارتان را ساده‌تر کرده و با تفویض اختیار بگذارید امور به سرعت انجام شوند . 

به این منظور امور خدماتی را به مراکزی که این خدمات را انجام می‌دهند، واگذار نمایید تا بتوانید روی کار اصلی‌تان متمرکز شوید. مراکز خدماتی شبانه‌روزی تحویل در منزل، کتابدارها، دستیاران و... می‌توانند کار شما را آسانتر بنمایند، انرژی خود را برای ایده‌های بزرگ و طلایی نگه دارید !

 

۴ ) از تکنولوژی روز برای کسب سود بیشتر بهره ببرید

 

ملاقات با افراد بسیار با ارزش و مهم می‌باشد اما سعی کنید تا حد امکان در انجام آن صرفه‌جویی کنید. بهتر است بیشتر کارتان را از طریق تلفن، فاکس و یا نامه‌های الکترونیکی و با استفاده از بهترین امکانات و وسایلی که شما استطاعت خرید آن را دارید،انجام دهید . 

بسیار مهم است که شما بتوانید از هر جایی که در آن هستید با دیگران ارتباط برقرار کنید و البته لطفی هم در حق ما بکنید و خط تلفن، فاکس و اینترنتی جداگانه برای خودتان در نظر بگیرید! چرا که هیچ‌کس دوست ندارد وقتی به جایی تلفن می‌کند به جای بوق آزاد، بوق اشغال را بشنود . 

در صورتیکه شرکت مخابرات خدمات صندوق صوتی را ارایه می‌نماید حتما از آن استفاده کنید. در این صورت اگر شما در حال مکالمه تلفنی مهمی می‌باشید که نمی‌خواهید آن را قطع کنید افراد قادر خواهند بود پیغامشان را برای شما بگذارند . 

۵ ) امورتان را دسته‌بندی کنید  

سعی کنید جلسات و ماموریت‌هایتان را گروه‌بندی کنید تا زمان خارج از محل کارتان را به حداقل برسانید. برای این منظور صبح‌ها لیستی از تمام کارهایی را که باید خارج از محل کارتان انجام شود، تهیه کنید و سعی کنید آنها را با هم و با یکبار خروج از محل کارتان انجام دهید. بهتر از همه این است که از روش من استفاده کنید و بدین‌ترتیب فقط یک روز از هفته را برای انجام امور خارج از منزل در نظر بگیرید. چرا که در این صورت یکبار در هفته مجبور خواهید شد تا به سر و وضع لباستان برسید .

 

۶ ) روی کارتان متمرکز شوید

 

سعی کنید فضای کاری‌تان به‌گونه‌ای باشد که هنگام انجام کارتان سایر اعضای خانواده و یا هم‌اطاق شما متوجه این مسأله که شما نیاز به تمرکز دارید بشوند . حتی حیوانات خانگی نیز از این امر مستثنی نمی‌باشند (گربه من زمانی که من به او توجه کافی ندارم و مشغول کار هستم احساس حسادت می‌کند.) همه اوراق و مدارک مربوط به کارتان اعم از صورتحساب‌ها، فهرست‌ها و... را جایی بگذارید تا در حین انجام کارتان تمرکز شما را به هم نریزد و باعث حواس‌پرتی شما نشود . 

۷ ) از مصاحبت با افراد احمق پرهیز کنید  

بسیاری از دوستان و اطرافیان شما زمانی که متوجه می‌شوند که شما کسب و کاری را در خانه راه‌اندازی کرده‌اید، بسیار خوشحال می‌شوند. آنها در چنین حالتی تصور می‌کنند شما در حالیکه روی کاناپه لم داده‌اید و در حال خوردن چیپس هستید به تلفن‌های مهم خود جواب می‌دهید. زمانیکه آنها به شما تلفن می‌کنند تا مدت زمانی را به صحبت کردن با شما بگذرانند به آنها یادآوری می‌کنید که در حال انجام کارتان هستید و پس از پایان ساعت کاری آن به آنها تلفن خواهید کرد. ممکن است مدت زمانی طول بکشد تا این مسأله جا بیفتد ولی بالاخره همه آن را خواهند پذیرفت . 

۸ ) با توجه به موقعیت روحی که دارید، کارهایتان را تنظیم کنید  

سعی کنید کارهایتان را زمانی که احساس می‌کنید از لحاظ جسمی و روحی بیشترین آمادگی را دارید، انجام بدهید. به عنوان مثال اگر احساس می‌کنید کاملاً سرحال و پرانرژی می‌باشید، سعی کنید تلفن‌های مهم و ضروری و یا کارهای خلاقانه را در این فاصله زمانی انجام بدهید .

 

اگر شما پس از خواب بعد از ظهر احساس می‌کنید از آمادگی کامل برخوردار هستید، امور مهم را در آن زمان انجام بدهید (من خود یکی از طرفداران خواب بعد از ظهر می‌باشم .) 

۹ ) آسایش و راحتی را در محیط کاری خود به حداکثر برسانید  

برای اینکه بتوانید کارتان را به بهترین نحو ممکن انجام دهید، محیط کاری خودتان را کاملاً متناسب با شرایط خودتان تغییر دهید، شما چطور می‌توانید راندمان کاری خود را افزایش دهید؟ با استراحتی طولانی و یا انجام بدون وقفه امور؟ در سکوت و آرامش و یا در حالیکه موسیقی آرامی در حال پخش شدن می‌باشد؟ با نشستن بر روی یک کاناپه راحت و یا یک صندلی اداری؟ از زمانی که من برای خریدن صندلی خود مبلغ زیادی را پرداختم دوستانم فکر می‌کردند که من دیوانه شده‌ام ولی با یکبار نشستن بر روی آن علت را خیلی زود متوجه شدند! و البته ستون فقراتم هر روز قدردان من می‌باشد .

 

سعی کنید چند مکان مختلف و متنوع را برای انجام کارهایتان در نظر بگیرید تا بتوانید با تغییر در منظره و چشم‌انداز کارتان را دلپذیر و مطبوع بنمایید. کتابخانه، پارک و یا کافی‌شاپ محل زندگی‌تان چطور است؟ زمانیکه من می‌خواهم مطالعه‌ای جدی داشته باشم و یا راجع به موضوع مهمی فکر کنم محل کارم را به بیرون از منزل و کنار ساحل منتقل می‌کنم. نسیم دریا، تابش خورشید و امواج آرام به من کمک می‌کند تا در مورد آن موضوع بهتر فکر کنم . 

۱۰ ) زمانی را برای بودن در کنار دیگران در نظر بگیرید  

پس از مدتی از انجام کارتان ممکن است احساس خستگی، تنهایی و یا بدخلقی به شما دست بدهد. در چنین حالتی حداقل یکبار در هفته ملاقاتی با دوستان داشته باشید. (البته من ۳ بار در هفته اقدام به چنین کاری می‌کنم.) صبحانه، نهار، شام و یا حتی قهوه را با مشتری، فروشنده و یا یک دوست صرف کنید. به جمع دوستان ملحق شوید و یا در فعالیت‌های اجتماعی و فوق‌برنامه مثل کلاس موسیقی و یا باشگاه‌های ورزشی شرکت نمایید. سعی کنید کارتان باعث نشود که شما تبدیل به فردی منزوی شوید چرا که این مسأله موجب تخریب روحیه‌تان خواهد شد. بنابراین مسأله‌ای که از کارتان مهمتر می‌باشد حفظ روحیه‌ای شاد و آرام می‌باشد .

  

گردآوری:گروه سبک زندگی سیمرغ

www.seemorgh.com/lifestyle

 

 

نقش رسانه ها در الگو سازي براي همت و كار مضاعف


نويسنده: محمد رضا متانت

اگر چه بسياري از صاحب نظران بر اين باورند كه بهترين راه براي نهادينه سازي فرهنگ كار و همت مضاعف بسترسازي عملي در مراكز اقتصادي است اما بي شك نمي توان از نقش رسانه ها در اين عرصه چشم پوشي كرد. رسانه ها به عنوان يكي از اصلي ترين مجاري ارتباطي ميان حكومت و مردم مي توانند با اشاعه فرهنگ همت و كار مضاعف راه توسعه و پيشرفت كشور مان را هموار سازند.
    امروز اگر نگاهي واقع بينانه به جامعه ايراني داشته باشيم متوجه اين امر خواهيم شد كه تنبلي و كسالت، از زير كار دررفتن ، انتظار بيش از حد در مقابل كار اندك و... از جمله آسيب هاي جدي فرهنگ كشورمان هستند. بي شك تغيير اين ناهنجاري ها به ارزش هاي مطلوب را نمي توان جز در اقدامات فرهنگي دانست كه بي شك جبهه مقدم اين نبرد فرهنگي را نيز رسانه ها و علي الخصوص صدا و سيما تشكيل مي دهد.
    امروز در غالب فيلم ها ديده مي شود كه افراد متمول غالبا تنها كارهاي خود را با تلفن انجام مي دهند و حتي از پشت ميز خويش نيز بلند نمي شوند. آنان با يك تلفن ساده ميلياردها دلار به جيب مي زنند!! اما اگر ما واقعيت كار و فعاليت هاي اقتصادي را بنگريم هيچ گاه چنين موضوعي صادق نخواهد بود. حتي در خيابان وال استريت نيز مديران صبح زود به سر كار مي آيند و تا آخر شب نيز به كار مشغول هستند و شايد گاهي شب را در دفاتر خود سپري كنند.
    رابطه ميان كار و ثروت دقيقا يك رابطه مستقيم است. لذا بي كاري و يا كم كاري بر ابر است با عدم كسب درآمد بالا. اما در جامعه فعلي ما اكثر جوانان به اين خيال باطل نشسته اند كه راه صد ساله را يك شبه طي كنند. بي شك اين گونه طرز تفكر ها كه دقيقا نافي كسب درآمد و ثروت و بالتبع توسعه و پيشرفت جامعه است نا شي از الگو ها و ارزش ها و يا ناهنجاري هاي است كه در سطح جامعه وجود دارد. از اين رو مي توان با تغيير اين نگرش ها راه را براي كسب هرچه بيشتر در آمد در پيش روي جوانان گشود. تاريخ به خوبي نشان داده است جوامع اي توانسته اند پيشاپيش سايرين حركت كنند و علمدار توسعه و پيشرفت باشند كه تلاش و همت آنان بالاباشد. چه زيبا گفته است كه همت بلند دار كه مردان روزگار / از همت بلند به جايي رسيده اند.
    لذا در نهايت بايد گفت با توجه به اينكه رهبر معظم انقلاب سال 89 را به نام سال همت و كار مضاعف
     نامگذاري كرده اند ضرورت دارد تا رسانه هاي ارتباطي ما درصدد توسعه الگوي همت مضاعف در جامعه باشند. باشد كه ايران اسلامي بتواند قله هاي پيشرفت و توسعه را با سرعت بيشتري فتح كند. انشالله
     

 

ارزش والاي كار در فرهنگ اسلامي
همت و كار مضاعف در تعليمات ديني

نويسنده: طهورا مهدوي

دين مبين اسلام يكي از غني ترين تعاليم را در زمينه طرق كسب و كار دارد. به واقعمي توان گفت كسب روزي و تلاش براي به دست آوردن رزق حلال در دين مبين اسلام يكي از ارزش هاي مهم محسوب مي شود. آيا قرآن كريم و سيره معصومين عليهم السلام مشحون است از توصيه به همت و كار مضاعف.
    بي شك توجه بيشتر به اين آيات ، احاديث و روايات مي تواند ضمن جامعه پذير تر كردن الگوي همت و كار مضاعف راه را براي نهادينه كردن اين ارزش در جامعه اسلامي هموار سازد. مطالب ذيل تنها قطره اي ازدرياي بيكران توصيه هاي دين مبين اسلام به مومنين در مسئله همت و تلاش است..
    
    قرآن كريم مي فرمايد:
    به تحقيق شما را در زمين مسلط كرديم و براي شما در آن وسايل و مايه هاي زندگي قرار داديم (تا شما به كوشش خود از زمين و آنچه در آن است، استفاده بريد و شكرگزاريد، ولي) شما اندك شكر مي كنيد.[1] پس چون نماز به پايان رسيد، در زمين پراكنده شويد و از فضل و احسان خدا ياري جوييد.[2]و (خداوند) از رحمت خود، براي شما شب و روز را قرار داد تا در شب بياراميد و (در روز) از فضل او بجوييد؛ شايد شكرگزار باشيد.[3]
    همچنين خداوند مي‏فرمايد: «وَ اَنْ لَيْسَ لِلانْسانِ اِلاّ ما سَعي»(4) ؛ و اينكه براي انسان بهره‏اي جز سعي و تلاش او نيست.البته سيره امامان معصوم نيز بيانگر توجه و تاكيد ويژه آنان به مقوله كار و تلاش است. اساساً كار و اشتغال در بينش توحيدي اسلام، يك ارزش محسوب مي‏شود و تلاش بيشتر در كارهاي دنيوي و اخروي، زمينه سعادت و رستگاري افراد را در دنيا و آخرت فراهم مي‏نمايد و آنان را تا درجه جهادگران در راه خداوند بالامي‏برد. رسول اكرم صلي‏الله‏عليه‏و‏آله‏وسلم مي‏فرمايد: «اَلْكادُّ عَلي عِيالِهِ كَالمُجاهِدِ في سبيل اللّه؛ كسي كه براي تامين معاش خانواده‏اش تلاش مي‏كند، همانند مجاهد در راه خداست.»
    امير المومنين (ع) نيز وصاياي متعددي در زمينه كار و تلاش دارند . امام علي(ع) مي فرمايند:
    الشرف بالهمم العاليه لابالرمم الباليه؛شرافت به همت هاي بلند است نه به استخوان هاي پوسيده.
    الفعل الجميل ينبي عن علو الهمه؛كردار زيبا از بلندي همت خبر مي دهد.
    الطاعه همه الاكياس، المعصيه همه الارجاس؛فرمانبري از خداوند همت زيركان است. نا فرماني از خدا همت پليدان است.
    اشرف الهمم رعايه الذمام؛شريف ترين همت ها نگهداري حق و حرمت ها و رعايت عهد و پيمان هاست.
    الكف عما في ايدي الناس عفه و كبر همه؛طمع نداشتن به آنچه در نزد مردم است، (نشان) عزت نفس و بلند همتي است.
    من شرف الهمه لزوم القناعه؛پايبندي به قناعت، از والايي همت است.
    اقصر همتك عليما يلزمك و لاتخض فيما لايعنيك؛همت خود را صرف چيزهايي كن كه به آن نياز داري و آنچه را به كار تو نمي آيد پيگيري مكن.
    امام علي(ع):نعوذ بالله من المطامع الدنيه و الهمم الغير المرضيه؛
    به خدا پناه مي بريم از مطامع پست و همت ها و خواسته هاي ناپسند.
    حديث مشحوري نيز از پيامبر اكرم(ص) در زمينه كار و تلاش دارد كه بي شك اگر تنها همين حديث سرلوحه جوانان ما قرار گيرد بسياري از مشكلات رفع خواهد شد. روزي رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) با جمعي از اصحاب در محلي حضور داشتند. در آن ميان، چشمان آنان به جواني نيرومند و زيبا اندام افتاد كه در اول صبح به كار اشتغال داشت. ياران پيامبر گفتند: اگر اين جوان نيرومند، نيرو و انرژي خود را در راه خدا مصرف مي كرد، چقدر شايسته ستايش بود. حضرت فرمودند:
    اين سخن را مگوييد. اگر اين جوان براي تامين معاش مي كوشد و انگيزه او بي نيازي از ديگران است، در راه خدا قدم برداشته. اگر هدف او پذيرايي از پدر و مادر ناتوان خود باشد، باز هم در راه خدا كار مي كند. اگر هم مقصود او سر و سامان دادن به خانواده و فرزندانش باشد، او به راه خدا رفته و انگيزه مقدسي دارد.[5].البته زندگي خود پيامبر عظيم الشان اسلام و يا امام علي نيز خود نشان از اهميت آنان براي كار دارد.
    در واقع پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم) نه تنها با راهنمايي ها و زمينه سازي هاي خود، موجب هدايت افراد به سوي ميدان هاي كاري مي شد، بلكه خود نيز عملاً وارد صحنه شده، هم دوش با ديگران كار مي كرد.هنگامي كه مسجد قبا و مسجدالنبي ساخته مي شد، ايشان هم دوش ديگر مسلمانان كار مي كرد. آن حضرت سنگ هاي كوچك و بزرگ را برمي داشت و آنها را به محل ساختن مسجد مي برد. گاهي هم كه مردي از اصحاب نزدش مي آمد و التماس مي كرد كه يا رسول الله! پدر و مادرم فداي تو باد! اجازه بده سنگ و خاك را من ببرم و به جاي شما كار كنم، حضرت مي فرمودند: «نه، تو هم سنگ ديگري بردار».[6]
    پيامبر مكرم اسلام ارزش بالايي براي آنانكه كه به دنبال كار و تلاش بوده اند قائل مي شده است. روايت بوسه بر دستان كارگر خود نشان از جايگاه والاي شخصي است كه براي كسب رزق و روزي حلال به زحمت مي افتد.
    آورده اند هنگامي كه پيامبر خدا از جنگ تبوك برمي گشت، سعد انصاري، يكي از كارگران مدينه به استقبال آن حضرت آمد. وقتي رسول خدا با او دست داد، لمس دستهاي زبر و خشن مرد انصاري، حضرت را تحت تاثير قرار داد و براي همين از او پرسيد: چرا دستان تو اين طور كوفته و خشن شده، آيا ناراحتي خاصي به تو رسيده؟ عرضه داشت: يا رسول الله! خشونت و زبري دستان من، بر اثر كار با بيل و طناب است كه به وسيله آنها زحمت مي كشم و مخارج خود و خانواده ام را تامين مي كنم. در اين هنگام، پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم) دست او را بوسيد و فرمودند: «اين دستي است كه آتش جهنم آن را لمس نخواهد كرد».[7]
    لذا در نهايت مي توان گفت همت و تلاش يك ارزش ستوده شده در دين مبين اسلام به حساب مي آيد . از سوي ديگر بي كاري نيز در آيات و روايت ما نكوهيده شده است. از اين رو مي توان گفت اگر جامعه ديني ما وصاياي معصومين عليهم اسلام را سرلوحه كار خويش قرار دهند بي شك بسيار مي توان به نهادينه شدن فرهنگ كار و تلاش مضاعف در سطح جامعه اميدوار بود.
    پي نوشتها :
    [1] . اعراف: 9.
    [2] . جمعه: 10.
    [3] . قصص: 73
    [4].فقه الرضا، ص 208.
    [5] . المحجه البيضاء، ج3، ص145.
    [6] . طبراني، معجم الكبير، ج24، ص318.
    [7] . اسدالغابه، ج2، ص72.