در همین راستا چهار بخش اساسی مورد بازبینی قرار می گیرد:

۱) اشتغال و ایجاد فرصت های شغلی

نشریه اکونومیست نرخ بیکاری سال جاری را ۹ /۱۲ درصد پیش بینی می کند، این در حالی است که نرخ بیکاری طی سال های برنامه باید در نهایت بیشتر کاهش می یافت. (یادآور می شود تعریف بیکاری در دولت های گذشته با تعریف دولت نهم به صورت ساختاری متفاوت می باشد و بر اساس تعاریف رایج امروز دولت هرکسی دو ساعت در هفته کار داشته باشد، شاغل محسوب می شود که این امر نرخ بیکاری را به صورت چشمگیری با کاهش روبه رو می کند؛ گذشته از آنکه این تعریف با تعاریف بین المللی اختلاف اساسی دارد، بنابراین به عنوان مقیاس برابر با سایر میزان های سنجش برای نرخ بیکاری در دوره های گذشته همخوانی ندارد.)

واحد اطلاعات اقتصادی اکونومیست در گزارش ماه آوریل ۲۰۱۰ معتقد است نیروی کار ایران در سال گذشته ۲۵ میلیون نفر و نرخ بیکاری ۹/۱۲ درصد بوده و پیش بینی کرده است که این شاخص ها در سال جاری به ترتیب ۲۵ میلیون و ۷۰۰ هزار نفر و ۲/۱۳ درصد خواهد بود. (اردیبهشت ۸۹ خبرگزاری ایسنا)

انتظار می رود دو سال دیگر نیروی کار ایران معادل ۲۷ میلیون نفر و شاخص نرخ بیکاری معادل ۱۵ درصد باشد. برخی از کارشناسان و صاحبنظران معتقدند آمار نشانگر این است که در طول چهار سال گذشته با وجود اهداف برنامه چهارم و برنامه هایی مانند بنگاه های زودبازده دولت به طور متوسط کمتر از ۳۰۰ هزار شغل در کشور ایجاد کرده است؛ در حالی که باید حداقل سالی ۶۵۰ هزار شغل ایجاد می شده است.

در همین راستا، در گزارشی که توسط بانک جهانی منتشر شده است، جمهوری اسلامی ایران یکی از کشورهای دارای نرخ رشد بالای بیکاری در خاورمیانه معرفی شده است. در این گزارش نرخ بیکاری در ایران ۲/۱۳ درصد اعلام شده است.

جهاد اقتصادي در سال جديد موفق خواهد بود اگر[...]