دنیا چشیده طعم مسیحایی تورا

دنیا چشیده طعم مسیحایی تورا
هر لحظه جلوه ی مولایی تورا
یوسف به قعر چاه غریبی بسنده کرد
وقتی که دید نور تماشایی تورا

ادامه مطلب

دنیا چشیده طعم مسیحایی تورا
هر لحظه جلوه ی مولایی تورا
یوسف به قعر چاه غریبی بسنده کرد
وقتی که دید نور تماشایی تورا


مقصود عشق حس شعوری خدایی است
ابزار عشق عقل و دل کبریایی است
عشقی که ابتدای ازل ابتدای اوست
عشقی که مرز نقطه بی انتهایی است


دنیای این اطراف از چندین حرم خالی است
از چار ایوان طلایی دست کم خالی است
قم،کربلا،مشهد،دمشق و سامرا عشقند
در بین اینها جای یک باب الکرم خالی است
من آب و نان سفره های تو بزرگم کرد
من یک گدایم،دست و بالم،کاسه ام خالی است
یک می دهی "صد می ستانی از کریمی،گاه
بازار این عشاق از نرخ و رقم خالی است
اینجا گداها منصب شاهانه ای دارند
اینجا مسیر عاشقی از پیچ و خم خالی است
زائر که باشی روضه هایت فرق خواهد کرد
اینجا چرا از یک ضریح خشک هم خالی است
از هرچه خالی هست این وادی قبول اما
هرگز نگو اینجا چرا از درد و غم خالی است
من کمتر از آنم که آقا شاعرت باشم
اینروزها دور و برت از محتشم خالی است

گل با هزار ناز قدم بر چمن گذاشت
بلبل بنای مستی ی در انجمن گذاشت
جبرییل ، شاد آمد و در دامن رسول
قنداقه ای لطیف تر از نسترن گذاشت
برداشت ذره ی کمی از سرخی لبش
آن را به روی سنگ عقیق یمن گذاشت
تنها ازاوست عطر دل انگیز چون اثر
روی گلاب قمصرو مشک ختن گذاشت
تفسیر آیه آیه ی کوثر سه حرف شد
نام عزیز فاطمه اش را ، "حسن" گذاشت
پروردگار ناز حسن را خرید و بعد
دلهای شیعه را گرو پنج تن گذاشت

می شـود بــر دلـم عـبـــور کنـی
سـیـنـه را غــرق در ســرور کنـی
می شـود بــاز بـا عنــایــت خــود
کـــار و بـــار مـــرا تــو جــور کنـی


پر زد نشست کفتر شعرم به بام تو
وقتی رسید قافیه هایم به نام تو
حیران شدست شعر و غزل از مقام تو
ارباب دومی و دو عالم غلام تو


چه سفره اي ، چه کرم خانه اي ، چه مهماني
چه ميزباني و چه روزي ِ فراواني
چه ازدحام عجيبي يقينا آقا نيست…
…گدايي درِ اين خانه کار آساني


حالا كه آسمان دم باران گرفته است
طبع سرودنم چقدر جان گرفته است
از اين طراوتي كه پر از عطر نام توست
دور و بر مرا گل ريحان گرفته است


امشب مدينه شد شد از بوى عطرش معطر
خوابيده خورشيد زهرا رو دستاى حيدر
ارادت ما به حسن کمتر از اويس قرن نيست
تو قلب کسى به غير مجتبى مسلمأ نيست


امامم به خدا ماه زمان است انیس بی کسان است
ولایش به دلم دُرّ گران است کریم مهربان است
که عشقش به دل شیعه روان است به هر غصه خزان است
جوان اول اهل جنان است به جود و به کرم فوق بیان است
