می گویند روزی مردی در خواب میبیند که شیطان درحال رد شدن از مکانی است فرد بیننده خواب شیطان رامی بیند که ریسمان ها تا طناب های بزرگی بر دوش شیطان است آن فرد از شیطان می پرسد این ریسمان ها و طناب های بزرگی که بر دوش توست چیست و آنها را کجا می بری شیطان پاسخ داد این ها همیشه بردوش من هستند و با این ریسمان ها بنده هایی که ایمان سست دارند را به دنبال خود می کشم و با این طناب های بزرگ سعی در کشیدن بنده های مومن وخدا ترس را دارم آن مرد از شیطان پرسید برای کشیدن من دنبال خودت از کدام نوع طناب استفاده می کنی شیطان پاسخ داد من برای کشیدن تو به دنبال خودم نیازی به این ریسمان ها ندارم تو خود از من نیز جلوترهستی

حضرت زينب (س)، پس از وقايع عاشورا نقش حساسي را برعهده داشتند، ايشان هم به عنوان قافله سالار كاروان اسرا و هم به عنوان پرستار امام سجاد (ع) نقش آفريني نمودند و با حفاظت از جان امام سجاد(ع) پرستاري از اهل بيت(ع) و حفاظت و مراقبت از اسراي كربلا، ولايت مداري را به اثبات رساندند. حضرت زينب(س) مؤثرترين نقش را در صيانت از انقلاب امام حسين (ع) و تحريف زدايي و دشمن شناسي داشتند؛ آن جا كه مردم كوفه را خطاب قرار داده و آنان را مورد سرزنش قرار مي دهد و به افشاي ماهيت دشمن و معرفي جنايات حكومت مي پردازد و علل قيام امام حسين(ع) را بازگو مي كند، هدف ايشان معرفي حق و رسوايي حكومت وقت و تفهيم جو و شرايط حاكم بر جامعه ي آن روز مي باشد. حضرت زينب (س) با اين روش ها، بهترين الگو و اسوه براي زنان جامعه ي ما مي باشد چرا كه حضور ايشان آگاهانه و در پرتو ولايت مداري تحقق يافت، حضور ايشان در عرصه هاي مختلف به ويژه عرصه سياست زنان ما را به سمتي سوق مي دهد كه زنان ما علاوه بر فعاليت در خانواده‌، فعاليت در جامعه همراه با رعايت حجاب و عفاف و با حضوري آگاهانه داشته باشند. كه زنان ما در تحقق پيروزي انقلاب اسلامي و به ثمر رسيدن دفاع مقدس الگوپذيري از آن حضرت را به اثبات رساندند.

پس تلخ‌تر و بدتر از کربلا، هم قبل و هم بعد از آن گذشت؛ اما هیچ کدام ماندگار نبود. زیر این آسمان، عظمت حسین بن علی(ع) مال اوست؛ هم‌چنان که عظمت کربلا مال اوست. نه قبل از آن نظیر داشت و نه بعد از آن؛ زیرا هر کس که مظلوم شد، سید الشهدا نمی‌شود. بنابراین واقعه کربلا در تاریخ بی نظیر است.

قداست و امامت او، کمتر از قرآن نیست. امام حسین(ع) یک سلحشور جنگی یا ولی فقیه، یک رهبر آزادی‌خواه و یا حامی مظلومان نیست؛ حمایت مظلومان و رهبری و ...، همه زیر مجموعه کسی است که همتای قرآن کریم است. اگر او را از عرش پایین بیاورید، دیگر حسین بن علی(ع) نیست! این است که وجود مبارک زینب کبری (س) در دربار شام فرمود: ممکن نیست شما بتوانید نام حسین را محو کنید.

آن روز خاورمیانه در اختیار شام بود؛ یعنی بعد از فتوحات امپراطوری بزرگ ایران و امپراطوری بزرگ روم، در خاورمیانه هیچ کسی نبود، مگر اینکه به شام باج می‌داد. الان به صورت چهل، پنجاه کشور، درآمده است. تمام آن روز عربستان و حجاز، در این وسط قرارداشت؛ شرق آن امپراطوری بزرگ ایران و غرب آن امپراطوری بزرگ روم بود.

اینکه حضرت امیر(ع) برای مصر مالک می‌فرستاد و برای بخش‌های وسیع ایران استاندار تعیین می‌کرد؛ همه این منطقه وسیع خاورمیانه را حکومت اسلامی گرفته بود. وجود مبارک زینب کبری (س) در کمال قدرت فرمود: ممکن نیست یزید؛ دست از این کارت بردار. ممکن نیست بتوانی نام حسین بن علی(ع) را خاموش کنی.

این نظیر فلسطین یا هیروشیما، افغانستان و عراق نیست؛ این <حسین بن علی(ع)> است که در تمام عالم دومی ندارد! در این صورت حیف است که این عظمت با خواب دیدن و یا گریه عاطفی غیر معقول اداره شود. اگر خدای ناکرده، مداحی خوب نخواند و حرف‌های خوب ارائه ندهد، )لتُسْئَلُنَّ یَومئذٍ عنِ النَّعِیمِ(. بنابراین مواظب باشیم؛ گفته‌های عالمانه، نوشته‌های عالمانه، منشورات عالمانه و دیوان‌های عالمانه زیاد است. اگر شما بتوانید با آن آهنگی که خدا به شما داده است، دو قطره معقول از چشم کسی بگیرید، برای همه کافی است. آن گریه عاقلانه است و بهشت را به همراه دارد و همان گریه، سرمایه این مملکت بود.

حسین بن علی(ع)، ضامن بقای شرف ایران اسلامی است. الان می‌بینید هندی‌ها شب‌های عاشورا آتش درست می‌کنند، در آتش هم می‌روند؛ اما زیربار ظلم هندوها هم می‌روند. آن حسینی که بتواند در روز مبادا یک سرمایه نظامی و ملی برای مملکت باشد، این حسین بن علی(ع) است که تاکنون علمای ما به ما معرفی کرده‌اند. بعضی از شماها انقلاب را خوب درک کردید؛ چه در زمان انقلاب و چه قبل از آن.

بختیار که رژیم منحوس سلطنتی را موروثی می‌دانست و امضا می‌کرد، یک راهپیمایی به عنوان حمایت از قانون اساسی راه اندازی کرد. تظاهرات عجیبی هم بود که گفتند: چهارصد هزار نفر شرکت کرده‌اند. البته چهارصد هزار نفری که در آن زن و بچه نبود. همه مردان بزرگ، آن هم با صف، نظام گونه کل خیابان انقلاب را پرکرده بودند و خیلی هم چشمگیر بود.

رسانه‌های خارجی نیز زیاد روی این موضوع تکیه کردند و گفتند: خب مردم ایران همین‌هاهستند و بس. طولی نکشید؛ تاسوعا و عاشورا و اربعین و 28 صفر، این چهار روز پیش آمد. سیل خروشان مردم ایران حرکت کردند. آن راهپیمایی تاسوعا، عاشورا که سخن از چهارصد هزار و نظایر آن نبود، این چهار تا راهپیمایی، میلیونی بود و کار را یکسره کرد. همه آن‌ها ناچار شدند فرار کنند. سرمایه با اشک عاقلانه فراهم شده است.

مقدس اردبيلي روايت زير را از حضرت علي (ع) نقل مي کند که حضرتش فرمود: «بزودي فرزندم حسين کشته خواهد شد؛ ولي ديري نخواهد گذشت که جواني از قبيله ثقيف (مختار) قيام خواهد کرد و از اين ستمکاران انتقام خواهد گرفت.