رنگین کمان

قربون کبوترای حرمت
قربون این همه لطف و کرمت

از روزی که با تو آشنا شدم 
مورد مرحمت خدا شدم

گفته ای هرکی بیاد به پابوسم
توگرفتاری به دادش می رسم

گفته ای هرکی بیاد به دیدنم
من میام سه جا بهش سر می زنم

منم امروز به زیارت اومدم
به امیدی در خونت اومدم

توی قبرم آقا جون منتظرم 
که کف پاتو بذاری روسرم

آقا از گناه پرم سوخته شده
چشم من به گنبدت دوخته شده

آقا جون جان جوادت رام بده
هرچی که امروز ازت می خوام بده

دوریم از بدی و زشتی بده
بیا با خدا منو آشتی بده

دل عاشقات برات پر می زنه
گدا رو ببین داره در می زنه

آنقدر در می زنم این خانه رو
تا ببینم روی صاحب خانه رو

یه روزی میاد که زیر خاک بشم
کی میشه که از گنا هام پاک بشم

توکه از بیچارگیم خبر داری
چرا می پرسی باهام چکار داری

صابخونه مثل سگا ولم نکن 
پشت در انقده معطلم نکن

اومدم با دل پرخون سوی تو
اومدم تا که ببینم روی تو

اومدم تا عقده دل وا کنم
اومدم اینجا تو رو پیدا کنم

چی میشه به قلب خسته جون بدی
خودتو امشب به من نشون بدی

بیا ای نور دو چشمان ترم 
می دونی جز توکسی رو ندارم

یه کناری روی خاکها می شینم
صحن با صفا تو مولا می بینم

دوست دارم تو هم رو چشمم بشینی
عاشقت رو روی خاکها ببینی

با وجودیکه تو رو ندیده ام
درد عشقت رو به جون خریده ام

تو به سرمایه من نکن نظر
بیا و امشب منو ندید بخر

قطره ام که دل به دریا زده ام
خودمو تو زوارت جا زده ام

اومدم به دیدنت ابا الحسن
دست من به دامنت ابا الحسن

نکنم رد ز درت ابا الحسن
جان زهرا مادرت ابا الحسن

شاعر: شهید غلامعلی رجبی

دکترم گفت مریض است، دلش را ببرد

گره بر پنجره فولاد خراسان بزند ...

راهی به خدا دارد، خلوتگه تنهایی

آنجا که رَوی از خود، آنجا که به خود آیی

هرجا که سَری بردم در پرده تو را دیدم

تو پرده نشینی و من هرزه‌ی هر جایی

بیدار تو تا بودم رؤیای تو می‌دیدم

بیدار کن از خوابم ای شاهد رؤیایی

از چشم تو می‌خیزد هنگامه‌ی سرمستی

وز زلف تو می‌زاید انگیزه‌ی شیدایی

هر نقش نگارینت چون منظره‌ی خورشید

مجموعه‌ی لطف است و منظومه‌ی زیبایی

چشمی که تماشاگر در حُسْن تو باشد نیست

در عشق نمی‌گنجد این حُسْن تماشایی

شهریار