از امروز و در چند قسمت مبحثی با موضوع فرهنگ انتظار را آغاز خواهم نمود . ( البته این مطالب را با اجازه مسئولین پایگاه اطلاع رسانی حضرت آیت الله مکارم شیرازی از آن پایگاه گرفته ام )
امیدوارم بتوانم قدمی بسیار کوچک در راستای توسعه فرهنگ صحیح انتظار در جامعه بردارم
موضوع انتظار و امید به قیام یک مصلح جهانى که به وضع نابسامان جوامع بشرى سامان بخشد و تبعیضها، بى عدالتیها، جنگ و خونریزى و مفاسد را از محیط زندگى انسانها برچیند، یکى از مسائلى است که ادیان و مذاهب مختلف روى آن تکیه مىکنند. و آن را عامل موثّری برای حرکتهای فردی و اجتماعی دانسته که غالباً به جنبشهای ضد استعماری می انجامد.
امّا گاهى گفته مىشود که چنین انتظارى، افراد را در یک عالم رؤیایى فرو برده و از آن چه در اطراف آنها مى گذرد، غافل مىسازد و آنها را به فرار از زیر بار مسئولیّتهاى اجتماعى تشویق مى کند.
و به عبارت دیگر از نظر فردى، عاملى است براى رکود و توقّف، و از نظر اجتماعى وسیلهاى است براى خاموش ساختن جنبشهاى ضدّ استعمارى، و به هر شکل اثر تخدیرى دارد.(1)
براى این که روشن شود تا چه اندازه در گفتار بالا تحریف حقیقت و واقعیّت وجود دارد، بررسی این مسأله لازم است تا دانسته شود اگر مساله انتظار به طرز صحیح پیاده شود، عامل مؤثّرى براى حرکتهاى فردى و اجتماعى است، یا عاملی تخدیر کننده که سبب رکود می شود.(2) پیش از آن لازم است معنا و مفهوم انتظار، مورد بررسی قرار گیرد.