جدای از بحث مربوط به حوزه‌ی عمومی که شبکه‌‌های اجتماعی مجازی در اختیار کاربرانشان قرار می‌‌دهند، یک سری از بحث‌‌ها در مورد کارکردهای شبکه‌‌های مجازی اجتماعی در بین کارشناسان این امر نیز صورت پذیرفته است. البته برخی از این کارکردها ممکن است با کارکردهای فضای مجازی به طور کل، هم‌پوشانی داشته باشند و برخی از کارکرد‌‌ها نیز مختص به خود شبکه‌های اجتماعی مجازی هستند.

تانبرگ کارکردهای اجتماعی شبکه‌‌های مجازی را در 4 دسته بررسی می‌‌کند:

1. کارکرد اظهاری؛

از آنجا که افراد مایل‌اند برای خود و گروه خود هویت‌یابی نمایند، در این شبکه‌ها به طور مؤثری اظهار وجود می‌نمایند.

2. کارکرد اجتماعی؛
با هم بودن و برقراری ارتباط نوعی حس اجتماع را میان افراد می‌آفریند.

3. کارکرد آگهی‌بخشی؛
از طریق ارتباط، افراد می‌توانند در اطلاعات یکدیگر سهیم شوند.

4. کارکرد کنترل.
ارتباطات در این شبکه‌های مجازی اجتماعی سبب شکل‌گیری کنش‌های مشترک و تغییر محیط می‌گردد.

تحقیقات لستر (2008) در زمینه‌ی تبلیغات در شبکه‌‌های اجتماعی بسیاری از واقعیت‌ها را نشان داد که در واقع افراد عضو و حوزه‌ی عمومی شکل‌گرفته‌ به وسیله‌ی آن‌ها چیزی بیش از بازیچه‌‌ای در دست سرمایه‌داران نیستند. رسانه‌‌های قدرت و پول اعمال نفوذ استراتژیک و تعمیم‌یافته‌‌ای را بر تصمیمات سایر شرکت‌کنندگان صورت می‌‌دهند. در اینجا نقش شهروندان به نوعی خنثی می‌‌گردد.

در واقع این شبکه‌‌های اجتماعی این گونه بازنمود می‌‌شوند که ارتباطات اختیاری را در اختیار کاربران خود قرار می‌‌دهند و فرد کاملاً در ورود و استفاده از این شبکه‌‌های اجتماعی مجازی آزاد است، اما واقعیت چیز دیگری است. وجود کاربران میلیونی و حتی میلیاردی برای برخی از شبکه‌‌های اجتماعی به خوبی بیانگر آن است که در واقع کاربران در جهان متکثری زندگی نمی‌کنند که در آن امکان تضارب آرا وجود داشته باشد. در واقع نوعی اجبار اجتماعی در پس ذهنی کاربران شبکه‌‌های اجتماعی شکل می‌‌گیرد که عضویت آنان را در این شبکه‌‌ها شکل می‌‌دهد و این در حالی است که ظاهر این امر کاملاً اختیاری می‌‌نماید.

شبکه‌های مجازی اجتماعی قادر به ایجاد مکانی برای تسهیل ارتباطات بین افراد هستند و هم‌زمان می‌توانند کارکردهای آموزشی، تفریحی و... را نیز به همراه داشته باشند. بدیهی است که این کارکردها اهمیت یکسانی برای کاربران نخواهند داشت.

شبکه‌های اجتماعی و مشارکت اجتماعی

افراد زیادی در سرتاسر جهان از شبکه‌‌های اجتماعی به عنوان وسیله‌‌ای برای بیان دیدگاه و گفتمان خود در مورد مسائل مختلف استفاده می‌‌کنند. این شبکه‌‌ها می‌‌توانند نوعی فعالیت مدنی را برای شهروندان به وجود بیاورند. شهروندان سعی می‌‌کنند خود را به این شبکه‌‌های مجازی متصل سازند و از آن به عنوان محملی برای اظهار نظر در مورد عرصه‌های مختلف زندگی استفاده نمایند. به بیان دیگر، شبکه‌‌های اجتماعی عرصه‌‌ای را به وجود آورده‌‌اند که فضای مناسبی برای ابراز هویت گروه‌های محروم اجتماعی فراهم کرده است. این عرصه‌ی عمومی نوین از جهت توجه به گروه‌هایی که به دلایل مختلف، از جمله بُعد مکانی و محرومیت‌‌های دیگر، نمی‌توانند در عرصه‌ی عمومی مشارکت داشته باشند، حائز اهمیت است.

گسترش این شبکه‌‌های نوین اجتماعی فضای مناسبی برای بیان هویت گروه‌های پراکنده فراهم آورده است. اکنون این اجتماعات این امکان را یافته‌‌اند که به مدد ارتباطات، هویت جمعی خود را به نوعی تقویت کنند. این امر به خصوص در کشور ما، که دارای وسعت سرزمینی فراوان و تنوع قومیتی گوناگون است، می‌‌تواند مورد توجه قرار گیرد تا از طریق این شبکه‌‌های اجتماعی امکان تبادل فرهنگی میسرتر گردد.

 باید این امر را پذیرفت که رهبران فکری ما به دلیل بدبینی به تکنولوژی از قابلیت‌های فضای مجازی کمتر استفاده برده‌اند. این امر باعث شده است تا آثار زیان‌بار اینترنت و شبکه‌های مجازی بیشتر در جامعه‌ی ما نمود پیدا کند. در واقع این چاقوی دولبه، بیشتر از آنکه به کار ما آید، دست خود ما را بریده است.

جبهه صهیونیسم بین‌الملل، بنا بر یک تقسیم کار منسجم و با توجه به اهداف خود، اقدامات قابل ملاحظه‌ای را انجام می‌دهد.

 چندی است که اصطلاح صهیونیسم بین الملل وارد ادبیات کلامی، نوشتاری و خبری تحلیلگران و کارشناسان روابط بین الملل شده است. در کاربرد این اصطلاح مشاهده می شود که اگرچه مستقل از رژیم صهیونیستی است اما به نوعی آن را نیز شامل شده و جالب تر آنکه از واژه «جبهه» برای اشاره به بازیگران موجود در آن استفاده می شود. اما به راستی جبهه صهیونیسم بین الملل به چه معناست؟ چه ابعادی دارد؟ بازیگران آن چه کسانی هستند؟ و چه اهدافی را دنبال می کند؟ این نوشتار در پی آن است که به چیستی جبهه صهیونیسم بین الملل پرداخته و ابعاد، اهداف و مصادیق آن را مشخص کند.

پیش بینی 21 دسامبر  2012
چرا 21 دسامبر، 2012، توسط بسیاری به عنوان روز فاجعه انتخاب شده؟ این موضوع به طور عمده ای ریشه در محاسبات تقویمهای قوم مایای باستان دارد.
مردم مایا در آمریکای مرکزی زندگی می کردند، اوج تمدن آن ها از 250 قبل از میلاد تا 900 میلادی بود. کشیشان مایایی سیستم تقویمی مرتبط با مشاهدات نجومی را ابداع کرده بودند که برخی بر این باورند دقیق تر از تقویمی بوده که امروزه استفاده می کنیم.. این به رغم این واقعیت بود که آن ها تلسکوپ نداشتند، و با استفاده از چشم غیر مسلح به مطالعه آسمان می پرداختند.

تقویم آن ها چه بود؟
"بر اساس مطالعات شان در نجوم، مایا یک سیستم تقویم ابداع کرده بودند که مطابق آن تاریخ جهان کنونی در تاریخ 11 اوت 3114 پیش از میلاد شروع شده است. با استفاده از سیستم تقویم قمری، مایا زمان را در 20 واحد اندازه گیری می کرد. بیست کین (روز) یک یونال (ماه) و 18 یونال یک تون (سال) و 20 تون یک کاتون (20 سال) و 20 کاتون یک بکتون (400 سال) را تشکیل می داد.
 

پیش گویی های بشری در مورد آخرالزمان

زمانی که اصحاب از معصومین(ع) در خصوص زمان ظهور و قیامت پرسیدند، ایشان آن ها را از علائم و حوادث که در طول مدت زمان رخ می دهد آگاه کردند. 
با این حال در احادیث و روایات مختلف آمده است که وقتی از رسول اکرم(ص) و ائمه اطهار(ع) در مورد زمان خروج حضرت قائم(عج) پرسیده اند،آن بزرگواران با قاطعیت و با صراحت تمام علم به زمان ظهور را هم چون علم به قیامت، منحصر به خداوند متعال دانسته اند و از خودشان نیز نفی کرده اند.
کمیت از امام باقر(ع) در مورد همین قضیه پرسید امام(ع) فرمود: از پیامبر(ص) در همین مورد سؤال شد، ایشان فرمودند. مثل ظهور مهدی(عج) هم چون بر پایی قیامت است کسی جز خدا از وقت آن آگاه نیست. 
حتی سخنانی بدین مضمون را به عیسی (ع) در گفتگو با حواریانش نسبت می دهند.
هنگامی که شاگردان عیسی از او در خصوص زمان رسیدن آخرالزمان پرسیدند، او آن ها را از علائم و حوادث که در طول مدت زمان رخ می دهد آگاه کرد. با این حال همچنین به آن ها گفت، " هیچ‌کس آن روز و ساعت را نمی‌داند جز پدر؛ حتی فرشتگان آسمان و پسر نیز از آن آگاه نیستند "
گفته های این بزرگواران اما انسان ها را از پیش گویی های بی باکانه منصرف نکرد. در این خصوص می توان به شاه نعمت الله ولی، نوستراداموس، و اخیرا کتاب ریموند هاندلی به نام پایان دنیا در سال 2012 اشاره و مراجعه کرد.

چرا 21 دسامبر ، 2012، توسط بسیاری به عنوان روز فاجعه انتخاب شده؟ این موضوع به طور عمده ای ریشه در محاسبات تقویمهای قوم مایای باستان دارد.

مردم مایا در آمریکای مرکزی زندگی می کردند، اوج تمدن آن ها از 250 قبل از میلاد تا 900 میلادی بود. کشیشان مایایی سیستم تقویمی مرتبط با مشاهدات نجومی را ابداع کرده بودند که برخی بر این باورند دقیق تر از تقویمی بوده که امروزه استفاده می کنیم.. این به رغم این واقعیت بود که آن ها تلسکوپ نداشتند، و با استفاده از چشم غیر مسلح به مطالعه آسمان می پرداختند.

بسیاری از مردم حاضرند تقریبا هر چیزی را بدهند تا از آینده آگاهی یابند. این مسأله قدمتی به درازای هبوط آدم در زمین دارد. وقتی روایات را مرور می کنید می بینیم این کنجکاوی و پرسش از آینده از زمان حضرت آدم(ع) مطرح بوده است.

بریتانیا یا انگلستان؟ اصلا چرا حتی در بنگاه خبرپراکنی انگلستان بعضی وقت‌ها نام انگلیس و اوقاتی دیگر از نام بریتانیا استفاده می‌شود؟ اصلا بریتانیای کبیر چیست؟ چرا در برخی خبرها برای نشان دادن انگلیس از England (انگلستان) برخی دیگر از Great Britain)بریتانیا)، برخی دیگر از United Kingdom)پادشاهی متحد) و بعضی وقت‌ها هم از United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland(پادشاهی متحد بريتانیای کبیر و ایرلند شمالی) استفاده می‌شود؟ 

اصلا چرا وقتی می‌خواهند پرچم انگلستان را نشان دهند یک بار از پرچم سفید با صلیب قرمز و یکبار هم پرچم آبی با صلیب و خطوط ضربدری قرمز استفاده می‌کنند؟ مگر این کشور چند اسم و پرچم دارد؟ چند رنگ و زبان دارد؟ این سوال بسیاری از ایرانی‌هاست که به راحتی هم از کنار آن رد می‌شوند بدون اینکه پاسخی برای آن داشته باشند. 

برای مشاهده قسمت اول کلیک کنید.

آثار مترتب بر فمینیسم

این جریان به تدریج موضوعات مهمی از جمله ازدواج و بارداری و فرزندپروری زنان را مورد هجوم قرار داده است. بسیاری از جریان های فمنیستی هر دو موضوع را که از جایگاه والایی در خانواده برخوردار است و به شدت مورد حمله قرار داده اند. اینها معتقدند که ازدواج و تشکیل خانواده به ضرر زنان است. چرا که به تدریج کمک می کند که زنان همچنان حقیر باقی بمانند. همچنان که در طول تاریخ شکل گرفته و تداوم داشته است. اینان بر این باور هستند که در بستر ازدواج و بارداری و پرورش فرزند، ظلم و تبعیض همچنان علیه زنان ادامه پیدا می کند.
بنابراین در چارچوب جریان فمینیسم، به شدت با ازدواج و مادری مقابله می کند. برخی از اینها هم در دفاع از زن فقط درصدد این امر نیستند که مرد سالاری را از بین ببرند بلکه معتقدند ممکن است در جاهایی یک عده از زنان، زنان دیگری را مورد تحقیر و فشار قرار دهند که یکی از این موارد، تبعیض نژادی است. مثلاً در برخی از کشورها، زنان سفیدپوست بر زنان سیاهپوست ارجحیت و اولویت دارند. بنابراین جریان فمینیسم در کل معتقد است که زن نباید فرودست باشد.
یکی از تبعات اندیشه فمینیسم ضعف اخلاق و معنویت است. جمع زیادی از اندیشمندان غربی به این ثمره تلخ اذعان دارند. هدف غایی انسان که همانا رسیدن به کمال و سعادت است بسیار کم رنگ شده است.
این در حالی است که در اسلام، به بعد معنوی انسان بیشتر از بعد مادی او توجه شده است. البته این هرگز به این معنا نیست که اسلام به بعد مادی انسان را مانند مرکبی می داند که باید توانا و راهوار باشد تا بتواند مسیر کمال را به خوبی طی کند.