خوش آمدید

امام علی علیه السلام فرمودند :

إنَّ الدُّنیا عَیشُها قَصیرٌ وخَیرُها یَسیرٌ ، وإقبالُها خَدیعَةٌ وإدبارُها فَجیعَةٌ ، ولَذّاتُها فانِیَةٌ وتَبِعاتُها باقِیَةٌ ؛

دنیا، زندگى ‏اش کوتاه و خیرش اندک است ، رو آوردنش مکر و پشت کردنش مصیبت است ، خوشى‏ هایش رفتنى و پیامدهاى آن ، ماندنى است.

غرر الحکم، ح 3670

امام علی علیه السلام فرمودند :

أوقاتُ الدُّنیا وإن طالَت قَصیرَةٌ ، وَالمُتعَةُ بِها وإن کَثُرَت یَسیرَةٌ ؛

اوقات دنیا، اگرچه بلند باشد، کوتاه است و بهره‏ مندى از آنها، هرچند بسیار باشد، اندک است.

غرر الحکم، ح 2188

امام علی علیه السلام فرمودند :

إنَّما الحَیاةُ الدُّنیا مَتاعٌ ؛ ومَتاعُ الدُّنیا بَطیءُ الاِجتِماعِ ، قَلیلُ الاِنتِفاعِ ، سَریعُ الاِنقِطاعِ ؛

زندگى دنیا ، کالایى بیش نیست و کالاى دنیا ، دیر فراهم مى‏ آید و اندک به کار مى‏ آید و زود از کف مى‏ رود.

تنبیه الخواطر : ج 2 ص 102

امام علی علیه السلام فرمودند :

أبلَغُ ناصِحٍ لَکَ الدُّنیا لَوِ انتَصَحتَ ؛ بِما تُریکَ مِن تَغایُرِ الحالاتِ ، وتُؤذِنُکَ بِهِ مِنَ البَینِ وَالشَّتاتِ ؛

بهترین پندآموز براى تو دنیاست، اگر از دگرگونى حالاتى که به تو نشان مى‏ دهد و از جدایى و پراکندگى ‏اى که به تو اعلام مى‏ کند ، پند گیرى.

غرر الحکم، ح 3362

امام علی علیه السلام فرمودند :

اُوصیکُم عِبادَ اللّه‏ِ بِتَقوَى اللّه‏ِ ، واُحَذِّرُکُمُ الدُّنیا ؛ فَإِنَّها دارُ شُخوصٍ ، ومَحَلَّةُ تَنغیصٍ ، ساکِنُها ظاعِنٌ ، وقاطِنُها بائِنٌ ؛

اى بندگان خدا! شما را به پروا از خدا سفارش مى ‏کنم و از دنیا برحذرتان مى‏ دهم؛ زیرا که دنیا ، سراى رفتن است و جایگاه تلخى ها ؛ ساکن آن ، کوچ‏گراست و مقیم آن ، از دنیا جدا مى‏ شود.

از نهج البلاغه، خطبه 196

امام علی علیه السلام در سفارش به فرزندشان امام حسن علیه ‏السلام فرمودند :

اِعلَم یا بُنَیَّ أنَّکَ إنَّما خُلِقتَ لِلآخِرَةِ لا لِلدُّنیا ، ولِلفَناءِ لا لِلبَقاءِ ، ولِلمَوتِ لا لِلحَیاةِ ، وأنَّکَ فی قُلعَةٍ ودارِ بُلغَةٍ وطَریقٍ إلَى الآخِرَةِ ؛

بدان، اى فرزندم، که تو در حقیقت براى آخرت آفریده شده ‏اى ، نه براى دنیا ؛ براى رفتن ، نه براى ماندن ؛ براى مُردن ، نه براى زنده ماندن، و تو در حال کوچیدنى و در سراى توشه برگرفتن و در راهى به سوى آخرت.

از نهج البلاغه، نامه 31

امام علی علیه السلام فرمودند :

اُحَذِّرُکُمُ الدُّنیا ؛ فَإِنَّها مَنزِلُ قُلعَةٍ ولَیسَت بِدارِ نُجعَةٍ ، قَد تَزَیَّنَت بِغُرورِها وغَرَّت بِزینَتِها ؛

شما را از دنیا برحذر مى ‏دارم ، که دنیا ، منزلگاه کوچیدن است و سراى آرمیدن نیست ؛ با فریبندگى ‏اش خود را آراسته و با آرایشش مى‏ فریبد.

از نهج البلاغه، خطبه 113

امام علی علیه السلام فرمودند :

إنَّ الدُّنیا مَنزِلُ قُلعَةٍ ولَیسَت بِدارِ نُجعَةٍ ، خَیرُها زَهیدٌ وشَرُّها عَتیدٌ ، ومُلکُها یُسلَبُ وعامِرُها یَخرَبُ ؛

دنیا ، منزلگاه کوچیدن است و سراى آرمیدن نیست ، خوبى آن ، ناچیز است و بدى ‏اش آماده ؛ مُلکش از چنگ مى ‏رود و آبادش ویران مى ‏گردد.

غرر الحکم، ح 3667

امام علی علیه السلام فرمودند :

الدُّنیا دارُ مَمَرٍّ لا دارُ مَقَرٍّ ، وَالنّاسُ فیها رَجُلانِ : رَجُلٌ باعَ فیها نَفسَهُ فَأَوبَقَها ، ورَجُلٌ اِبتاعَ نَفسَهُ فَأَعتَقَها ؛

دنیا، گذرگاه است ، نه قرارگاه؛ و مردم در آن دو دسته ‏اند: دسته‏ اى که در دنیا خود را فروختند و به نابودى افکندند، و دسته ‏اى که خود را خریدند و آزاد کردند.

نهج البلاغه، حکمت 133

امام علی علیه السلام فرمودند :

عَجِبتُ لِعامِرِ الدُّنیا دارِ الفَناءِ ، وهُوَ نازِلٌ دارَ البَقاءِ ؛

در شگفتم از کسى که دنیا، این سراى نیستى را آباد مى ‏کند ، حال آن که در سراى ماندگارى (آخرت) اقامت خواهد گزید.

بحار الأنوار : ج 78 ص 94