خوش آمدید

امام علی علیه السلام فرمودند :

الوَیلُ لِمَن جَمَعَ الدُّنیا وأورَثَها مَن لا یَحمَدُهُ ، وقَدِمَ عَلى مَن لا یَعذِرُهُ. الدُّنیا دارُ المُنافِقین ولَیسَت بِدارِ المُتَّقینَ ، فَلیَکُن حَظُّکَ مِنَ الدُّنیا قِوامَ صُلبِکَ ، وإمساکَ نَفسِکَ ، وَالتَّزَوُّدَ لِمَعادِکَ ؛

واى بر کسى که [مالِ] دنیا را جمع کند و آن را براى کسى به ارث بگذارد که از او سپاس‏گزارى نمى‏ کند و [خود] بر کسى (خداوند) وارد شود که عذر و بهانه‏ اش را نمى ‏پذیرد. دنیا ، سراى منافقان است و سراى تقواپیشگان نیست. پس باید بهره ‏ات از دنیا به اندازه ‏اى باشد که قوّت بدنت ، نگهدار جانت و توشه ‏اى براى معادت باشد.

بحار الأنوار : ج 78 ، ص 23

امام علی علیه السلام فرمودند :

خُذ مِن قَلیلِ الدُّنیا ما یَکفیکَ ، ودَع مِن کَثیرِها ما یُطغیکَ ؛

از دنیا ، اندکى که کفایتت کند ، برگیر و بسیارِ آن را که به طغیانت بکشانَد ، فرو بگذار.

غرر الحکم ، ح 5044

امام علی علیه السلام فرمودند :

ما قَدَّمتَ فَهُوَ لِلمالِکینَ ، وما أخَّرتَ فَهُوَ لِلوارِثینَ ، وما مَعَکَ فَما لَکَ عَلَیهِ سَبیلٌ سِوَى الغُرورِ بِهِ . کَم تَسعى فی طَلَبِ الدُّنیا؟ وکَم تَرعى؟ أفَتُریدُ أن تُفقِرَ نَفسَکَ وتُغنِیَ غَیرَکَ؟! ؛

آنچه [براى آخرتت] پیش بفرستى ، همان از آنِ دارندگان است [و به خودت مى ‏رسد] و آنچه بر جاى بگذارى ، از آنِ وارثان است و آنچه با توست ، راهى جز فریفته شدن به آن نیست. چه قدر در پى دنیا مى ‏کوشى و چه قدر مى ‏چرى؟ آیا مى‏ خواهى خودت را فقیر و دیگران (وارثان) را توانگر سازى؟!

بحار الأنوار : ج 71 ، ص 356

امام علی علیه السلام فرمودند :

تَجافَوا عَنها ، فَإِنَّ المُغتَرَّ مَنِ اغتَرَّ بِها ؛

از دنیا دورى کنید؛ زیرا فریب‏ خورده[ى واقعى] ، کسى است که فریب دنیا را بخورد.

بحار الأنوار : ج 77 ، ص 351

امام علی علیه السلام فرمودند :

إنَّ الدُّنیا دارٌ مُنِیَ لَهَا الفَناءُ ولاِءَهلِها مِنهَا الجَلاءُ ، وهِیَ حُلوَةٌ خَضراءُ ، وقَد عَجِلَت لِلطّالِبِ وَالتَبَسَت بِقَلبِ النّاظِرِ ، فَارتَحِلوا مِنها بِأَحسَنِ ما بِحَضرَتِکُم مِنَ الزّادِ ، ولا تَسأَلوا فیها فَوقَ الکَفافِ ، ولا تَطلُبوا مِنها أکثَرَ مِنَ البَلاغِ ؛

دنیا، سرایى است که براى آن ، نیستى رقم خورده است و براى اهلش رخت بربستن از آن. دنیا ، شیرین و دل ‏پذیر است و شتابان به سراغ خواهانش مى ‏رود و به دل بیننده مى ‏نشیند . پس با بهترین توشه ‏اى که در اختیار دارید ، از دنیا بکوچید و در آن ، بیش از کفاف مخواهید و از آن ، بیش از آنچه شما را به مقصد مى‏ رساند ، نطلبید.

بحار الأنوار : ج 72 ، ص 68

امام علی علیه السلام فرمودند :

الدُّنیا سوقُ الخُسرانِ ؛

دنیا، بازار زیان است.

غررالحکم : ح 396

امام علی علیه السلام فرمودند :

عِبادَ اللّه‏ِ ، لا تَغُرَّنَّکُمُ الحَیاةُ الدُّنیا ، فَإِنَّها دارٌ بِالبَلاءِ مَحفوفَةٌ ، وبِالفَناءِ مَعروفَةٌ ، وبِالغَدرِ مَوصوفَةٌ ؛

اى بندگان خدا! زنهار، زندگى دنیا شما را نفریبد که دنیا ، سرایى است آکَنده از گرفتارى، شناخته شده به نابودى و موصوف به بى ‏وفایى.

بحار الأنوار : ج 73 ، ص 117

امام علی علیه السلام فرمودند :

لا تَلتَمِسِ الدُّنیا بِعَمَلِ الآخِرَةِ ، ولا تُؤثِرِ العاجِلَةَ عَلَى الآجِلَةِ ؛ فَإِنَّ ذلِکَ شیمَةُ المُنافِقینَ وسَجِیَّةُ المارِقینَ ؛

دنیا را با کار آخرت مجوى و این جهان را بر آن جهان برمگزین که این ، خوى منافقان و خصلتِ از دین خارج ‏شدگان است.

غررالحکم : ح 10405

امام علی علیه السلام فرمودند :

اِحذَرُوا الدُّنیا ؛ فَإِنَّها غَدّارَةٌ غَرّارَةٌ خَدوعٌ ، مُعطِیَةٌ مَنوعٌ ، مُلبِسَةٌ نَزوعٌ ، لا یَدومُ رَخاؤُها ، ولا یَنقَضی عَناؤُها ، ولا یَرکُدُ بَلاؤُها ؛

از دنیا برحذر باشید که دنیا ، بس بى ‏وفا و فریبنده و حیله ‏گر است ؛ هم مى ‏دهد و هم دریغ مى‏ ورزد، هم مى ‏پوشاند و هم برهنه مى ‏سازد. آسایش آن ، نمى‏ پاید و رنجش ، به سر نمى‏ آید و [توفان [گرفتارى ‏ها و بلایش ، آرام نمى ‏گیرد.

بحار الأنوار : ج 73 ، ص 83

امام علی علیه السلام فرمودند :

ألا وإنَّ الدُّنیا دارٌ غَرّارَةٌ خَدّاعَةٌ ، تَنکِحُ فی کُلِّ یَومٍ بَعلاً ، وتَقتُلُ فی کُلِّ لَیلَةٍ أهلاً ، وتُفَرِّقُ فی کُلِّ ساعَةٍ شَملاً ؛ فَکَم مِن مُنافِسٍ فیها وراکِنٍ إلَیها مِنَ الاُمَمِ السّالِفَةِ قَد قَذَفَتهُم فِی الهاوِیَةِ ، ودَمَّرَتهُم تَدمیرا ، وتَبَّرَتهُم تَتبیرا ، وأصلَتهُم سَعیرا! ؛

بدانید که دنیا ، سرایى فریب کار و نیرنگ باز است، هر روز شوهرى مى‏ کند و هر شب ، خانواده ‏اى را مى ‏کُشد و هر ساعت ، انجمنى را از هم مى‏ پاشانَد . چه بسیار مردمانى از ملّت‏ هاى پیشین که در پىِ دنیا کوشیدند و به آن گراییدند ؛ امّا دنیا به ورطه نابودى افکندشان و به سختى نابودشان کرد و به کلّى آنان را درهم شکست و به کام دوزخ سپردشان!

بحار الأنوار : ج 77 ، ص 374