در غدیر چه می گذرد؟ سخنان عظیم ترین شخصیت عالم در معرفی جانشینان پس از خویش آغاز می شود. واژه واژه ی این سخنرانی را جبرئیل از سوی خداوند آورده است، این بار اما به گونه ای دیگر. پیامبر مهربان از خدا خواسته است تا از این مأموریت معاف شود، چرا که کم شماری پارسایان و کینه توزی منافقان را می داند .فرمان اما فرمان خداوندی است :

‎«ای محمد ...! اگر آنچه را ـ درباره ی علی و فرزندان او ـ بر تو فرود آمده است بیان نکنی ، پیامبری ات نا تمام است. پس فرمان را برسان که من خود از آسیبِ بَدان نگاه ات می دارم.»سوره ی مائده نگاه ژرف رسول خدا دشمنان را میخکوب می کند و آوای زیبایش طنین می افکند: «ای مردم ...! چه کسی از شما به شما سزاوارتر است؟» پاسخ می شنود : خدا و رسولش. آنگاه بازوی پسر عم خویش را بالا می برد و فیاد بر می آورد: «مَن کُنتُ مَولاهُ فَهذا عَلی مَولاهُ ، اَللَهُمَ والِ مَن والاهُ و عادِ من عاداهُ وانصُر مَن نَصَرَهُ و اخذُل مَن خَذَلَهُ» جانشینان من همه از نسل علی اند «... هان ای مردمان! نور از سوی خداوند تعالی در روان من جای گرفته است و سپس در جان علی بن ابی طالب. آنگاه در نسل او تا آن قیام کننده ی هدایت گر که حق خدا و ما را می ستاند. چرا که خدای عزوجل از جهانیان ، ما را بر گنه کاران و ستمگران حجت آورده است.» آنگاه که راه امامت ،از امیر مؤمنان علیه السلام تا قائم آل محمد عجل الله تعالی فرجه روشن می گردد و بر همگان حجت تمام می شود، راهی جز سرسپاری و اطاعت از حجج الهی نخواهد ماند. اراده ی حکیمانه ی خداوند در سخنان پرحکمت پیامبرش چه زیبا تحقق می یابد! همه مجذوب شیرینی گفتار رسول الله شده اند. آنجا که از امیر ایمانیان می گوید و آن هنگام که درباره ی به جای نهاده ی خداوندی سخن به میان می آورد. پیغام آور خدا ـ که درود بر او باد ـ سخن خویش را دنبال می کند: «... حتی ذره ای بغض علی و فرزندانش موجب لعنت خداست و مهر ایشان سبب رحمت و بخشایش حق . آنان که از فرمان من سر بتابند واز غیر علی پیروی کنند به کفر جاهلیت بر می گردند و در آتش جاودان اند. به راستی که رشکِ اهریمنِ افسونگر آدم را از بهشت بیرون راند.مباد که شما به علی حسد ورزید که کرده هایتان نابود و گام هایتان لغزان خواهد شد!» رسول خدا چنان آشکارا سخن می گوید که هیچ بهانه ای در کم توجهی به حق امیرعالم و هر گونه دلیلی در نادیده گرفتن حکم خداوند پذیرفته نباشد.البته او از آینده نیز نگران است. «ای مردمان ! بدانید که پس از من ، تنی چند ـ سرکردگان دوزخیان اند ـ حق برادرم را به ستم می گیرند. آنها امامت را به پادشاهی بدل و خلافت را از جایگاهش بیرون کنند . دور باد و خشم خداوند بر چپاولگران!» این التهاب پیامبر به قدری زیاد است که در جای جای این خطبه ی شریف ، پس از آنکه علی بن ابیطالب را جانشین بلافصل خود می خواند ، بلافاصله به توطئه های منافقان و مشرکان اشاره می کند و بر آنان لعنت می فرستد. آخرین امام: رخسار پیامبر برافروخته می شود و نگاه مهربانش آینده ی تاریخ را می نگرد . او از فرزندش ، مهدی امت سخن می گوید. انگار وقتی عالمیان به انسان ، اشرف مخلوقات ، می نازد و انسان به رسولان الهی می بالد و انبیاء به صاحب مقام خاتمیت ، رسول خدا به فرزندش حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه افتخار می کند : (( ألا إن خاتَم الأئِمَتهِ مِنا القائِمَ المَهدی )) آگاه باشید! همانا آخرین امام ، قائم مهدی از ماست. او بر تمامی ادیان چیره خواهد بود . آگاه باشید که او ولی خدا در زمین است و داور او در میان مردم و امانتدار آشکارا و نهان حق. (( پس بایسته است که این سخن را حاضران به غایبان و پدران به فرزندان تا برپایی رستاخیز برسانند. )) و فرمود : بالا ترین امر به معروف و نهی از منکر این است که سخنان امروز مرا بفهمید و به دیگران نیز بگویید. الحَمدُ لله الَذی جَعَلنا مِن المتمسکین بوِلایَه امیر المومِنین