از كلمات شهيد بزرگوار: قسم به رهبرم كه جز به ستايش پروردگار روزه ام را نگشايم. با درود به روان پاك كليه شهدا از صدر اسلام حسين ابن علي و فرزند برومندش رهبر كبير انقلاب و درود به رهبر فرزانه انقلاب اسلامي حضرت آيت الله العظمي خامنه اي دامت ظله العالي در حضور پدري بزرگوار بنام حاج عبدالمجيد جساس هستيم كه فرزند برومندش را بنام شهيد عبدالعظيم جساس كه در عمليات كربلاي 5 به درجه رفيع شهادت نايل آمد. روانش شاد باد.

او فردي لايق و خوش اخلاق و دوست داشتني بود در عملياتهاي متفاوت و زيادي شركت كرده و در عمليات شلمچه ايشام مقدار زيادي ارز و پول عراقي گير آورده بود كه به سرپرست داد و پس از عمليات معمولاً به حمام ميرفت هر موقع حمام ميكرد بعد از عمليات مقدار تركش از داخل بدنش بيرون مي آورد.

شهيد والامقام بعد از چند عمليات كه يكي از آنها باعث قطع شدن گوش چپ او ميشود و در تصادفي بعد از عمليات فاو قسمت زيادي از صورتش سوخته و مدت 6 ماه بستري كه باعث ميشود حافظه اش را مدتي از دست بدهد او هنگام تولد بخاطر درشت بودن و در هنگام طفوليت بعلت نترسي و شجاعت از دوران كودكي او را عباس صدا مي زدند و نترس و مقتدر بود دوستان او اكثراً شهيد شدند از جمله تصديقي و ساير شهدا مسجد امام جعفر صادق عليه السلام علي رضو و سيد وحيد موسوي از ديگر ياران باوفاي او بودند او در هنگام تحصيل بعد از درس در هنگام تابستان بنائي مي كرد و مخارج تحصيل خود را در تابستان جمع آوري مينمود.

نوحه خوان و عاشق دل باخته حسين ابن علي عليه السلام بود, شهيد عبدالعظيم جساس بعد از زخمي شدن ترجيح ميدهد كه نبايد جبهه را ترك كند بخاطر فرمايشات امام خميني كبير و سخنان همرزمان كه مبادا روحيه آنها ضعيف شود او بخاطر اسلام و قرآن و ميهن اسلامي به جبهه رفته بود و يكي از زخمي ها كه حالا شهيد شده و اسمش را بخاطر نمي آورم از اصفهان و چند نفر از شهرك ها در اثر خمپاره ناراحت شده بودند به منزل آورد و پس از مداوا من كه پدر او بودم آنها را به شهرك همراهي نمودم و اصفهاني را با تمام هزينه ها پول بليط و مخارج ديگر راهي اصفهان نمودم. شهيد عبدالعظيم جساس چه توصيه هائي براي ما داشت, شهيد ميگفت توصيه مي كنم مبادا خداي ناكرده مثل اصحاب كوفه دست از اسلام و قرآن و ائمه اطهار برداريد هميشه و همه جا گوش بفرمان اوليا و انبيا و ائمه اطهار در راه الله كه همان راه امام خميني كبير است و همان راه مسجد و هميشه دعا كنيد كه خدايا, خدايا, تا انقلاب مهدي از نهضت خميني محافظت بفرما.

بارالهي زبان قاصر است و قلم عاجز از اينكه بخواهيم همه معنويت و حلاوت روزهاي انقلاب تلاش ميكنيم و مينويسيم باشد تا در جهان آخر سند رهايي ملتي مظلوم و قومي مومن در سرزمين دزفول شهر حماسه ها گردد. از وصيتنامه آن شهيد ذكر كنيم.

خدا را سپاس ميگويم كه مرا هدايت كرد و به من آموخت كه دنباله رو امام حسين باشم. اگر در زمان امام حسين(ع) به نداي نايب بر حق ايشان يعني نائب امام زمان روح الله خميني عزيزم لبيك گفتم و به نداي هل من ناصراً ينصرني ايشان جواب مثبت و سفارش من به كليه دوستان و فاميل اين است كه امام را تنها نگذاريد تا با ياري خدا همانطوري كه به طاغوت و ظلم ستم شاهي خاتمه داده در جنگ ناعادلانه تانك آتش و خون در محضر خدا نماز سرخ بگذاريم كه پيروزي از آن ماست.

چرا كه ديگر تاب توان شنيدن و كشته شدن در ميدانهاي شهرهاي تهران و تبريز و قم را نداشتيم و به نداي خميني كبير لبيك گو جواب داديم و ديديد كه چگونه پيروز شديم و ديديد كه چگونه جوانهاي مخلص خدا از همديگر سبقت ميگرفتند و طاغوت را ويران نمودند.

بتو سلام ميكنم اي امام

كه جامعه ايران را ميكني بيدار

خدايا تو شاهد باش كه راهي كه ما انتخاب كرده ايم راه تو بود در راه رهبر ما و جاي پاي حسين عليه السلام گذاشته ايم.

و السلام عليكم و رحمت الله و بركاته