ابزار نظر سنجی

محمدعلی رجایی : محمدعلی رجایی متولد سال 1312 قزوین بود که بعد از تحصیلات ابتدایی و بعد از 2 سال شاگردی در بازار تهران با درجه‌ی گروهبانی به صورت پیمانی پنج ساله به استخدام نیروی هوایی درآمد که بعد از کسب مدرک دیپلم از ارتش استعفا داد و معلمی را برگزید [11] که بعد از گرفتن مدرک لیسانس دبیری ریاضی در شهرهای ملایر، خوانسار و گلپایگان به تدریس پرداخت .

پس از قبولی در مقطع فوق لیسانس رشته‌ی آمار به صورت حق‌التدریس در مدرسه ملی کمال در تهران، و قزوین و بعد دوباره در مدارس مختلف تهران به تدریس پرداخت. او ابتدا با گروه فدائیان اسلام و آیت‌الله کاشانی آشنا شد. [12] بعد به عنوان عضو حزب نهضت آزادی با آنان همکاری کرد. بعد با مؤسسین سازمان مجاهدین خلق، یعنی حنیف‌نژاد و برادران رضایی ارتباط داشت که همین ارتباط موجب دستگیری رجایی در سال 1353 و 14 ماه بازجویی توسط کمیته‌ی مشترک ضد خرابکاری شد. [13]

رجایی در طول زندان تلاش زیادی برای حفظ زندانیان از غلطیدن به دام سازمان مجاهدین خلق به کار بست. [14] رجایی سال 57 پس از طی کردن چهار سال از محکومیت پنج‌ساله‌ی خود آزاد شد و بلافاصله پس از آزادی فعالیت سیاسی علیه رژیم را پی گرفت و با شرکت در انجمن اسلامی معلمان، هسته‌ی اولیه‌ی یکی از فعال‌ترین بازوهای اجرایی انقلاب را تشکیل داد. آشنایی رجایی با مدرسه‌ی رفاه و مناطق اطراف آن نقش عمده‌ای را در هدایت برنامه‌های انقلاب در این مدرسه بر دوش او نهاده بود. پس از پیروزی انقلاب، رجایی ابتدا وزیر آموزش و پرورش دولت موقت شد. بعد از استعفای مهندس بازرگان، به حکم شورای انقلاب در سمت خود باقی ماند. طی 9 ماه حضور در آموزش و پرورش تلاش کرد خدمات آموزشی به طور عادلانه ارائه شود. همچنین تغییر محتوای کتب درسی، تغییر نظام آموزشی، و تربیت معلم برای آموزش نسل انقلابی از موثرترین برنامه‌های او بود. [15] سپس در انتخابات اولین دوره‌ی مجلس شورای اسلامی به نمایندگی از طرف مردم تهران به مجلس راه یافت و بعد از ریاست‌جمهوری بنی‌صدر، به عنوان نخست‌وزیر انتخاب شد. [16]

عباس شیبانی : دکتر عباس شیبانی متولد 1310 در تهران، فعالیت سیاسی خود را از جبهه‌ی ملی آغاز و در سال 1335 به اتهام راه‌اندازی تظاهرات اعتراض‌آمیز دستگیر و از دانشگاه اخراج شد. با حمایت آیت‌الله بروجردی آزاد و به مشهد رفت و در کنار محمدتقی شریعتی به فعالیت پرداخت. سال بعد با دستگیری سران مقاومت ملی روانه‌ی زندان قزل قلعه شد. در سال 1339 در شکل‌گیری جبهه‌ی ملی دوم نقش موثری ایفا کرد. پس از آن همراه با، مهندس بازرگانان، یدالله سحابی و آیت‌الله محمود طالقانی در نهضت آزادی به فعالیت پرداخت و عضو شورای مرکزی و هیئت اجرایی آن شد و سال 1341 و 1351 دستگیر و زندانی شد. پس از انقلاب یکی از مؤسسین حزب جمهوری اسلامی بود. وی همچنین عضو شورای انقلاب، عضو مجلس خبرگان قانون اساسی، نماینده‌ی مردم تهران در مجلس دوره‌ی اول شورای اسلامی شد. [17] برنامه‌ی اصلی دکتر شیبانی هماهنگ‌سازی قوای سه‌گانه بود. وی در آن مقطع انگیزه‌ی خود را برای شرکت در انتخابات فرمان امام و وجوب اطلاعات از آن اعلام کرده بود. [18]

علی‌اکبر پرورش : علی‌اکبر پرورش متولد 1321 در اصفهان، تحصیلات حوزوی را تا مقدمات و دانشگاهی را تا مقطع فوق لیسانس کارآموزی دبیری به پایان برد. در کنار تدریس به فعالیت سیاسی پرداخت و پس از پیروزی انقلاب به نمایندگی مردم اصفهان در مجلس اول شورای اسلامی برگزیده شد. در آن مقطع وی عضو هیئت رئیسه‌ی مجلس بود. [19]

حبیب‌الله عسگراولادی مسلمان : حبیب‌الله عسگراولادی مسلمان متولد 1311 در تهران، دروس رایج را تا دیپلم و علوم حوزوی را تا مقطع سطح فرا گرفت. ابتدا به فدائیان اسلام پیوست و بعد از بنیان‌گذاران هیئت‌های موتلفه اسلامی بود. بعد از اعدام انقلابی حسنعلی منصور، دستگیر و به حبس ابد محکوم شد ولی در سال 1356 آزاد شد. پس از انقلاب به مجلس شورای اسلامی دوره‌ی اول راه یافت و با تأسیس کمیته‌ی امداد امام خمینی (ره) در این نهاد فعالیت می‌کرد و در تاریخ 21 تیر 1360 در دوران رقابت‌های انتخاباتی، هدف ترور ناموفق گروهک تروریستی منافقین قرار گرفت. [20]

در دومین دوره‌ی انتخابات ریاست‌جمهوری، حدود 71 نفر برای تصدی این مقام ثبت نام کردند. \[4] در این مقطع نیز حضرت امام خمینی مثل دوره‌ی اول انتخابات ریاست‌جمهوری، کماکان بر نظر خود مبنی بر عدم تصدی مناصب اجرایی از سوی روحانیون باقی بودند و لذا علی‌رغم شایعاتی که مبنی بر نامزدی روحانیون به گوش می‌رسید، هیچ‌یک از ایشان، ثبت نام نکردند.

در مورد شایعات می‌توان گفت تا یک روز مانده به اعلام نهایی اسامی نامزدها اخباری مبنی بر ثبت‌نام برخی روحانیون در مطبوعات درج می‌شد، که آخرین نام مطرح شده، حجت‌الاسلام و المسلمین آل اسحاق، استاد حوزه‌ی علمیه‌ی قم بود. \[5]

در دومین دروه‌ی انتخابات ریاست‌جمهوری برای اولین بار شورای نگهبان وظیفه‌ی بررسی صلاحیت نامزدها را بر عهده داشت. آیت‌الله جنتی از اعضای شورای نگهبان در تبیین این امر گفت: «مسئله مذهبی بودن، قضیه این است که باید پایبند به مذهب باشند، یعنی چیزی که روش‌های او را تنظیم می‌کند، در زندگی به او برنامه بدهد، مذهب باشد. هر کجا که مجاز است اقدام بکند، هر جا که مجاز نیست خودداری کند. این معنای مذهبی بودن است. عمده‌ی این‌ها از جنبه‌ی فقدان قید سیاسی رد شدند. سیاسی بودند امری است که ورزیدگی سیاسی و سوابق کاری سیاسی لازم دارد... یکی از راه‌های بررسی این مسأله دقت در سوابق کاری این‌هاست. بسیاری از این‌ها در کاری بوده‌اند که تماس با سیاست نداشته است یک نفر که سابقه سیاسی نداشته باشد، نه قبل از انقلاب و نه بعد از انقلاب، چطور می‌تواند به عنوان یک نفر سیاسی معرفی شود.».\[6]

آیت‌الله جنتی همچنین در تبیین راه‌های احراز شرایط نامزدها گفت: «هم از طریق مرکز اسناد، هم از طریق فرم‌هایی که خودشان پر کرده بودند، هم از طریق اطلاعاتی که خودمان داشتیم و هم از طریق تحقیقاتی که از گوشه و کنار به عمل آمد... عده‌ای را که نتوانستیم \[از این راه‌ها] وضعیت‌شان را روشن کنیم، این‌ها را خواستیم و با این‌ها مصاحبه کردیم.»\[7]

آیت‌الله جنتی در پاسخ به سؤالاتی در خصوص تدوین ضوابط آیین‌نامه‌ای برای بررسی صلاحیت‌ها اظهار داشت: «در درجه اول معیار ما همان 10 قیدی است که در اصل 115 قانون اساسی آمده است؛ اما این‌که از کجا باید این قضیه را احراز کرد، البته ممکن است در آینده آیین-نامه‌ای برای آن تدوین شود. ولی من معتقدم آیین‌نامه احتیاج ندارد. ما الآن برای تشخیص هر کدام معیار مشخصی داریم.».\[8]

شورای نگهبان بعد از بررسی‌ها از میان 71 نفر داوطلب، 4 نفر را حائز شرایط تشخیص داد \[9] که عبارت بودند از: محمدعلی رجایی، علی-اکبر پرورش، حبیب‌الله عسگراولادی مسلمان، عباس شیبانی. \[10]

 

پی نوشت ها :
[4]محمودی، عبدالحسین؛ موج بیداری، تهران، موج اندیشه، 1388، چاپ اول، ص 204.
[5]حاج سیدجوادی، سید فرید؛ پیشین، ص 91.
[6]همان، ص 84.
[7]همان، ص 85.
[8]روزنامه‌ی جمهوری اسلامی، 23/4/1360، ص 2.
[9]دارابی، علی؛ رفتار انتخاباتی در ایران الگوها و نظریه‌ها، تهران، سروش، 13288، چاپ پنجم، ص 154.
[10]صالح، سید محسن؛ جامعه‌ی مدرسین حوزه‌ی علمیه‌ی قم فعالیت‌ها از 1384- 1357، تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1385، چاپ اول، جلد دوم، ص 671.

طرح عدم کفایت رئیس‌جمهور، بنی صدر، در روزهای 30 و 31 خرداد 1360 در مجلس اول شورای اسلامی مورد بررسی قرارگرفت و با اکثریت قاطع 177 رأی موافق و یک رأی مخالف و تعدادی ممتنع به تصویب رسید. در همین تاریخ، مصوبه‌ی مجلس شورای اسلامی، طبق اصل 110 قانون اساسی برای اتخاذ ایشان قرارگرفت. [1]

بعد از عزل بنی‌صدر شورای موقت ریاست‌جمهوری، طبق اصول 130، 131 و 132 قانون اساسی عهده‌دار وظایف ریاست‌جمهوری شد. ترکیب این شورا طبق قانون اساسی عبارت است از رئیس دیوان عالی کشور، رئیس مجلس شورای اسلامی و نخست‌وزیر. [2] در این شرایط شورای سه نفره مرکب از سید محمدحسین بهشتی (رئیس شورای عالی قضایی) هاشمی رفسنجانی (رئیس مجلس شورای اسلامی) و محمدعلی رجایی (نخست‌وزیر)، عهده‌دار مسئولیت اجرایی کشور شد. شورای ریاست‌جمهوری در اولین جلسه‌ی خود با حضور سید احمد خمینی، دوم مردادماه 1360 را تاریخ برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری تعیین کرد. [3]

سرانجام محمدعلی رجایی با 050/770/12 رأی، 87/87 درصد کل آرا را از آن خود کرد و دومین رییس جمهوری اسلامی ایران لقب گرفت.

بررسی آماری

· تاریخ برگزاری : ۲مرداد ۱۳۶۰

· رئیس جمهوری منتخب : محمدعلی رجایی با ۱۲میلیون و ۷۷۰هزار و ۵۰رای

· نفر دوم : عباس شیبانی

· تعداد نامزدها : ۷۱نفر

· رقبای نهایی : ۴نفر

· تعداد واجدان شرایط : ۲۲میلیون و ۶۸۷هزار و ۱۷نفر

· تعداد رای دهندگان : ۱۴میلیون و ۵۷۳هزار و ۸۰۳نفر

· درصد مشارکت : ۶۴.۲درصد

 [1]خوش‌زاد، اکبر؛ مجلس شورای اسلامی دوره‌ی اول، تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1386، چاپ اول، صص 117- 114.

[2]فوزی، یحیی؛ تحولات سیاسی اجتماعی بعد از انقلاب اسلامی در ایران، 1380- 1357، تهران، چاپ و نشر عروج، 1387، چاپ دوم، جلد اول، ص 344.

[3]حاج سیدجوادی، سید فرید؛ روایت انتخابات، بررسی هشت دوره انتخابات ریاست جمهوری، تهران، تسنیم اندیشه، 1384، چاپ اول، ص 73.

صابر نیوز

سخن رهبر فرزانه انقلاب اسلامی در روز اول فروردین سال جاری در حرم رضوی مبنی بر اینکه : «آنچه ما برای رئیس جمهور آینده نیاز داریم، عبارت است از امتیازاتی که امروز وجود دارد، منهای ضعفهایی که وجود دارد»، هم باب گفت‌وگو درباره نقاط ضعف و قوت دکتر محمود احمدی‌نژاد را جدی‌تر از قبل گشود و هم فتح بابی شد برای دستیابی به ویژگی‌های رئیس جمهور مطلوب در انتخابات پیش‌رو و یافتن فردی از میان نامزدهای ریاست جمهوری که بیشترین انطباق را با این ویژگی‌ها داشته باشد. بحثی که فارغ از تعلقات حزبی و گروهی می‌تواند برای رسیدن به نامزد اصلح راهگشا باشد.


با ابتناء بر فرمایشات رهبر انقلاب و همچنین ارزیابی و نگاه توأم با انصاف می‌توانیم فهرست زیر را به عنوان ویژگی‌های مثبت و نقاط قوت احمدی‌نژاد ارائه کنیم.

در مهلت پنج روزه ثبت نام از کاندیداهای ریاست جمهوری، 38 چهره سیاسی برای نامزدی در انتخابات ریاست جمهوری ثبت نام کردند.

 پس از  پایان مهلت پنج روزه ثبت نام از کاندیداهای یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، در میان داوطلبان ثبت نام کرده، 37 چهره شناخته شده از طیف های مختلف سیاسی با حضور در وزارت کشور ثبت نام کردند.

براساس این گزارش لیست اسامی چهره های سیاسی و شناخته شده به تفکیک روز ثبت نام، آخرین مسئولیت هر کاندیدا و جریان سیاسی وابسته به آن به شرح زیر است( در این گزارش اصولگرایان با رنگ قرمز، اصلاح‌طلبان با رنگ آبی، چهره های وابسته به دولت با رنگ سبز و چهره های مستقل هم با رنگ بنفش مشخص شده اند):

به گزارش راسخون به نقل از مهر

به گزارش فرهنگ نیوز به نقل از  مشرق

 رعایت الزامات و دستورات اخلاقی دین مبین اسلام در هر مرحله از زندگی انسان، آثار و برکات پرشماری دارد. از جمله محسنات عمل‌کردن به مجموعه توصیه‌های اخلاقی اسلام می‌توان به رعایت حقوق دیگران اشاره کرد که این روزها کاربرد بیشتری می یابد. رعایت حقوق فردی و اجتماعی، یکی از نتایج طبیعی عمل به دستورات اخلاقی دین مبین اسلام است.

نگاهی اجمالی به بیش از چهار دهه فعالیت های گسترده فرهنگی، سیاسی و انقلابی دکتر محسن رضائی نشان از ثبات، تداوم و حرکت در مسیر متعالی پیروی از اندیشه های بلند بنیان گذار نظام مقدس جمهوری اسلامی و مقام معظم رهبری دارد. تحلیلی مبتنی بر واقعیت از حرکت سیاسی اجتماعی ایشان در سه مقطع حساس تاریخی شامل دوران پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، دوران پس از پیروزی انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی و دوران پس از جنگ تحمیلی و سازندگی ایران اسلامی حکایت از آن دارد که وی یکی از با ثبات ترین سیاستمداران تاریخ معاصر در دیدگاه ها، مواضع و عملکردها می باشد. ثباتی که نشأت گرفته از روحیه انقلابی و پیروی محض از آرمان های امام راحل (ره) و مقام معظم رهبری دارد. در این نوشتار ضمن مروری کوتاه بر سه مقطع حساس تاریخی، وفاداری وی به ملت، امام و رهبری را با ذکر برخی مصادیق ذکر خواهم کرد.

1-    دوران پیش از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی ایران:
دکتر محسن رضایی در دوران نوجوانی و آنگاه که تنها 14 سال از عمرش سپری شده بود، انجمن دین و دانش را بنیان نهاد تا راه خود را از فعالیت های پر حجم و سنگین مارکیست ها و گروه های توده ای متمایز و جدا سازد. در سال 1350 و در سن 17 سالگی، فعالیت های سیاسی خود را آغاز کرد و در سال 1352 به مدت 6 ماه به زندان افتاد.