مكتب عاشورا
عاشورا هرگز غروب نمی کند

آيين هاي عزداري محرم در بين عشاير بختياري

مراسم سوگواري در ميان بختياري ها اهميت خاصي دارد و همراه با مراسم پر سوز و گدازي برگزار مي شود كه از یکسو نشانه انس و الفت آنها با اهل بیت (ع) و از دیگر سو نشانگر همبستگي اجتماعی آنها است که هم در عزاداري هاي مذهبي و هم در عزاداري هاي خصوصي قابل مشاهده است.
با شروع ماه محرم، بختياري ها نيز به مانند تمامي شيعيان دنيا در عزاي سرور و سالار شهيدان به ماتم مي نشينند و با برگزاری آيين هاي ويژه به عزاداري مي پردازند.
يكي از آيين هاي كهن بختياریها در اين ماه، قرباني كردن گوسفند نذري است. معمولاً از گوشت گوسفند قرباني غذايي تهيه مي شود و افراد به صرف غذاي نذري دعوت مي شوند.
به طور كلي عزاداري بختياري ها در روز تاسوعا و عاشورا حال و هواي ديگري دارد و بسيار پرشورتر از بقيه ايام محرم برگزار مي شود.
در گذشته، عشاير بختياري در روزهای تاسوعا و عاشورا دست از كار و فعاليت روزمره مي كشيدند و گردهم جمع مي شدند و به عزاداري مي پرداختند.
از رسوم عشاير بختياري در اين ايام برپايي علم عزا است. علم، نمادي از رشادت و جان فشاني حضرت ابوالفضل(ع)، علمدار دشت كربلا است.
برجسته ترین تفاوت علم در منطقه بختياري با ساير مناطق، در اندازه چوب علم است؛ اندازه چوب علم در بين عشاير بختياري حدود دو متر است كه نسبت به علم هاي ساير مناطق كوتاه تر است. بختياري ها براي آراستن علم بيشتر از شال هاي سياه استفاده مي كنند. برافراشتن علم با شال هاي رنگي در بين عشاير بختاري كمتر مرسوم است.


عشاير بختياري معمولاً پس از جمع شدن، براي برپايي...



ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ دوشنبه 14 آذر 1390  توسط مجتبي رضواني

 

"سلام الله و سلام ملائکته المقرّبین و انبیائه المرسلین و عباده الصّالحین و جمیع الشّهداء و الصّدّیقین و الزّاکیات الطّیبات فیما تغتذی و تروح علیک یابن امیرالمؤمنین ..."

"درود خدا و درود فرشتگان مقرب خدا و پیغمبران مرسل و بندگان شایسته خدا و همه شهیدان و صادقان راه او و نفوس پاک و پاکیزه نیکوسیرت، در هر صبح و شام است بر تو باد ای فرزند امیرالمومنین ..."

(فرازی از زیارت حضرت اباالفضل العباس)

 

عباس بن علی بن ابیطالب، فرزند امیرالمومنین، برادر سید الشهداء، فرمانده و پرچمدار سپاه امام حسین (علیه السلام) در روز عاشوراست. ایشان پسر بزرگتر



ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ دوشنبه 14 آذر 1390  توسط مجتبي رضواني

هر که واقعه کربلا را شنیده باشد و داستان غم انگیز آن روزها را مطالعه کرده باشد، بخشی از عظمت مقام، ایثار، شهامت، مردانگی و شجاعت عباس بن علی (علیهما السلام) را دریافته است.

اما آیا واقعا می توان بزرگی و عظمت او را به طور كامل درک نمود؟ آن جا که وقتی برای او و برادرانش از طرف عبید الله، فرمانروای سپاه یزیدیان، امان نامه آوردند و او با قاطعیت در جواب آن ها گفت: "ما نیازی به امان شما نداریم و امان خدا بهتر از امانی است که پسر سمیه داده است." سپس رو به شمر که حامل آن امان نامه بود، فرمود: "خدا تو و امانی را که برای ما آورده ای لعنت کند، آیا به ما امان می دهید و فرزند رسول خدا امان ندارد!" و شمر را با امان نامه اش به سوی لشکر خودشان فرستاد.

یا در آن زمان که امام حسین (علیه السلام)، در میان یارانش سخن می گفت، آیا می توان بزرگي قدر و منزلت عباس را شناخت؟ آن هنگام که امام حسین(علیه السلام) به اصحابش فرمود: "من به همه شما رخصت رفتن دادم و همه شما آزادید که بروید و بیعتی از من بر گردن شما نیست!" اما اين ابوالفضل(علیه السلام) بود که آغاز به سخن کرد و گفت: "برای چه این کار را بکنیم؟ برای این که می خواهیم پس از تو زنده بمانیم! هرگز خداوند آن روز را برای ما نیاورد!"

اين كدامين درجه از ايمان و معرفت است كه سبب مي شود عباس (عليه السلام) در هنگام قطع شدن دست راستش توسط یزیدیان، آنچنان رَجَز بخواند؟ در آن مشقت و سختی که هر کس را از پای می اندازد، عباس(علیه السلام) این جملات را بر زبانش جاری ساخت: " به خدا قسم اگر دست راستم را قطع نمودید، باز از پای نمی نشینم و از دینم دفاع می کنم و نیز از امامی که داراي یقیني درست است و از نوه پیامبر پاک امین ، حمایت خواهم کرد."

ابوالفضل همانی است که در هنگام شهادتش، امام حسین (علیه السلام) خود را به بالینش رسانید و جمله ای را که در جای دیگر، بر زبان نیاورده بود، بیان فرمود. کلامی که خود گواه دیگری بر مقام و عظمت شخصی همچون عباس(علیه السلام) است. امام حسین(علیه السلام) در فقدان برادر فرمود: " الآن کمرم شکست! . . . "

امام سجاد(علیه السلام) نیز در خصوص عموی خود این چنین فرموده اند: "خدای رحمت کند عباس بن علی را که ایثار کرد و به بلا آزمایش شد و جان خود را در راه برادرش فدا کرد تا آن جا که دو دست او جدا گردید . . . و به راستی که برای عباس در پیشگاه خدای تبارک و تعالی منزلت و مقامی است که همه شهیدان در روز قیامت بدان منزلت غبطه می خوردند . . ."

حتی امام عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) در زیارت ناحیه خطاب به ایشان می فرماید: ". . . سلام بر ابی الفضل العباس فرزند امیر مومنان، آن که با جان خود از برادرش پشتيباني کرد و از گذشته اش برای آینده توشه برگرفت، آن که خود را فدای برادر کرد و جان خویش را سپر او قرار داد و به سوی او سعی و تلاش کافی نمود . . ."

پس ما نیز می گوییم: درود بی حد بر تو و بر سیره پسندیده و آموزنده ات ای اباالفضل! سلام بر تو که به منزلگاه والای خود رفتی و راه بزرگی را که در پیش داشتی مردانه پیمودی! سلام بر تو که به راستی از بزرگترین و درخشنده ترین و فداکارترین شهیدان در پیشگاه خدای تعالی هستی!

« برگرفته از كتاب زندگاني امام حسين (عليه السلام)، تأليف : سيد هاشم رسولي محلاتي »





نوشته شده در تاريخ دوشنبه 14 آذر 1390  توسط مجتبي رضواني

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:

عموی ما عباس بن علی بصیرتی نافذ و ایمانی استوار داشت.

 

تاسوعاي حسيني،

 روز علمدار کربلا و روز بزرگ ياور سيدالشهدا (عليه السلام)

ابوالفضل العباس(علیه السلام)

را بر تمام مسلمانان جهان تسلیت تسليت باد.





نوشته شده در تاريخ دوشنبه 14 آذر 1390  توسط مجتبي رضواني

الف) معنی تحریف

تحریف از ریشه «حرف» است. در لغت نامه های فارسی ذیل واژه تحریف این معانی آمده است: تغییر دادن، تبدیل کردن، وارونه ساختن، جابه جا نمودن، کم و زیاد کردن، از حالت اصلی درآوردن و به طرز و وضع دیگری انداختن، کج ساختن، تقلب کردن و... [2]

تحریف در اصطلاح، تحریف کلام آن است که آن را در گوشه ای از احتمال قرار بدهی؛ آنچنان که بتوان بیش از یک معنا (یک معنی اصلی) را به آن باز نمود. [3]

ب) انواع تحریف

“تحریف انواعی دارد و از همه مهمتر این است که تحریف یا لفظی است و یا معنوی. تحریف لفظی این است که ظاهر یک چیز را عوض کنند، مثلاً شخصی سخنی به شما گفته است، شما یک چیزی از گفته او کم کنید، یک چیزی روی گفته او بگذارید، یا جمله های او را پس و پیش کنید که معنی ا ش فرق کند. بالاخره در ظاهر و در لفظ سخن او تصرف کنید، این را می گویند «تحریف لفظی». اما تحریف معنوی این است که شما در لفظ تصرف نمی‌کنید، لفظ همین است که هست، ولی این لفظ را طوری می شود معنی کرد که همان معنی صاف و راست و مستقیم آن است، مقصود گوینده هم همین بوده است، و طور دیگری می توان معنی کرد که خلاف مقصد و مقصود گوینده است. وقتی که می خواهید این کلام را برای او شرح بدهید آن را طوری معنی می کنید که مطابق مقصود خود شما باشد نه مطابق مقصد اصلی گوینده. این را می گویند تحریف معنوی». تحریف‌های عاشورا، برخی به «محتوا» بر می گردد، برخی به «شکل» و برخی به «افراد».

کتاب‌هایی که عنوان مقتل نوشته شد و روضه هایی که برای عاشورا گفته و خوانده شد، گاهی چون



ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ شنبه 12 آذر 1390  توسط مجتبي رضواني

اكثر اشعاري‌ كه‌ در زمان‌ جنگ‌ دربارة‌ دفاع‌ مقدس‌ و رزمندگان‌ سروده‌ شده‌ است‌ به‌نحوي‌ متأثر از قيام‌ مظلومانه‌ امام‌ حسين‌ (ع)ونبرد حماسي‌ عاشورا است‌ نمونه‌ هايي‌ ازاين‌ اشعار:

ديروزت‌ اگر رو به‌ قتال‌ آورديم‌در پاسخ‌ تو زبان‌ لال‌ آورديم‌

امروز به‌ خيمه‌ گاه‌ آن‌ دعوت‌ ناب‌ صد علقمه‌ لبيك‌ زلال‌ آورديم‌

 

چون‌ جامه‌ سبز را به‌ تن‌ مي‌پوشدچون‌ جام‌ شراب‌ لا زحق‌ مي‌نوشد

خون‌ در رگ‌ او چنانكه‌ مي‌جوشددر دل‌ خم‌ با ياد شهيد كربلا مي‌جوشد

 

ماراهرو راه‌ حسينيم‌ اي‌ خصم‌دلباخته‌ پير خمينيم‌ اي‌ خصم‌

ما شير دلان‌ بيشه‌ توحيديم‌ ميراث‌ بر بدر وحسينيم‌ اي‌ خصم‌

 

ديباچه‌ عشق‌ و انقلاب‌ است‌شهيدمنظوم‌ بليغ‌ آفتاب‌ است‌ شهيد

فرياد بلند ظهر عاشورا را باسرخي‌ خون‌ خود جواب‌ است‌ شهيد

 

قيامت‌ كرده‌ اين‌ قامت‌ خدارازده‌ بر تارك‌ تاريخ‌ پارا

اگر چه‌ پاي‌ خود را داده‌ ازدست‌ به‌ سر دارد هواي‌ كربلا را

 

من‌ شيعة‌ سر به‌ دار عشقم‌خونينم‌ و يادگار عشقم‌

از شيفتگان‌ كربلايم‌در راه‌ حسين‌ مبتلايم‌

 

اي‌  شهيد راه‌ دين‌ اي‌ افتخار سرزمين‌ برتو بادا آفرين‌ اي‌ زينت‌ عرش‌ برين‌

بانداي‌ «ارجعي‌» پرواز كردي‌ تا به‌ عرش‌ باحسين‌ بن‌ علي‌ (ع)در عرش‌ گشتي‌ قرين‌

اي‌ برتر از نهايت‌ انديشه‌ گامتان‌ خورشيد عقل‌ سايه‌ نشين‌، زير بامتان‌

در مكتب‌ امام‌ شهادت‌ نشسته‌ ايدتجديد كربلاي‌ حسيني‌ قيامتان‌

 

ياران‌ شهيد،خدا را ديدنددر باغ‌ سحر ستاره‌ها را ديدند

رفتند و به‌ هفتاد و دو تن‌ پيوستند سالار شهيد كربلا را ديدند

بخوان‌ حماسه‌ خونين‌ كربلا با ماكه‌ شد بسيط‌ زمين‌ هم‌ صدا باما

دوباره‌ پيكر صد چاك‌ لاله‌ آوردند به‌ دامانگاه‌ بهشتي‌ فرشته‌ها با ما

 

بايد كه‌ حماسه‌اي‌ دگر ساز شودتا



ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ شنبه 12 آذر 1390  توسط مجتبي رضواني

۱۳۸۹

عاشورا نبوده است که در یک نصف روز در سال ۶۱ هجری قمری پدید آمده باشد و ارتباطی با ماقبل و مابعد خود نداشته باشد. این واقعه عظیم هم ریشه در حوادث و وقایع پیش از خود و وضعیت اجتماعی، سیاسی پس از رحلت پیامبر اکرم (ص) تا آن زمان دارد و هم تاثیرات شگرف در عمل و تفکر و آداب و رسوم مسلمانان داشته است که تاکنون ادامه یافته است و الی یوم القیامه ادامه خواهد یافت.

گرچه با همه بهره برداریهای مختلف اعم از عاطفی، حماسی، مبارزاتی، تربیتی، معنوی و عرفانی که تاکنون از حماسه سید الشهداء (ع) شده است فی الواقع باید گفت غنای محتوای این حادثه شگرف و این قیام الهی و تاثیرات خیلی بیشتر از این ها می تواند باشد که مطرح بوده است. بایستی از کوثر الهی و این چشمه جوشان همیشگی همه اهل ایمان و ارادتمندان به آن سیراب شوند و تشنگان این چشمه زلال بهره مند گردند. بنابراین با همه کارهای خوب و نیکی که در جهت شناساندن و آگاهاندن این حماسه جاویدان و این واقعه عظیم تحقق یافته است در این رابطه با بهره مندی های مطلوب و بهتر و استفاده های خیلی بزرگتر فرهنگی، اجتماعی که می شود بهتر از گذشته نمود ناچیز است.

واقعیت این است که در هر عصر و زمانی می توان با برداشتی نو و قالبی جدید درسهایی را آموخت که بهره مندی از آن صد چندان خواهد بودتا همه انسان ها ی حق طلب و حقیقت جو را مجذوب و مبهوت نموده و بهره مند گردند. در این میان تعزیه و شبیه خوانی از آنجائیکه به صورت زنده و هم سمعی و بصری اجرا می شود از دیر زمان دارای تاثیرات فراوان بوده است.

شاید در بین هنرهای اسلامی کمتر هنری به قدمت تعزیه در میان جوامع

 

 



ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ جمعه 11 آذر 1390  توسط مجتبي رضواني

امام‌ خميني‌ (ره‌)كه‌ خود سال‌ها اهل‌ عرفان‌ و تهجد بوده‌اند در وصف‌ وصيت‌ نامة‌شهدا مي‌فرمايد: اين‌ وصيت‌ نامه‌ها انسان‌ را مي‌لرزاند و بارها تذكر داده‌ بودند اين‌ تحولي‌كه‌ در جوانان‌ ايران‌ به‌ وجود آمده‌ است‌ به‌ بركت‌ اسلام‌ و اهل‌ بيت‌ مي‌باشد. با نگاهي‌ گذرابه‌ وصيت‌ نامه‌هاي‌ شهدا مي‌بينيم‌ كه‌ تقريباً در اكثر وصيت‌ نامه‌ها نام‌ و يادامام‌حسين‌(ع) و ياجملاتي‌ برگرفته‌ از فرمايش‌هاي‌ آن‌ بزرگوار و برادر مظلومش‌ اباالفضل‌العباس‌ به‌ چشم‌ مي‌خورد و به‌ عبارتي‌ كل‌ وصيت‌ نامه‌ها الهام‌ گرفته‌ از نهضت‌امام‌حسين‌(ع)است‌.

در اينجا نمونه‌ هايي‌ از وصيت‌ نامة‌ عرفاني‌ِ فارغ‌ التحصيلان‌ مدرسه‌ عشق‌ رامي‌آوريم‌:



ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ جمعه 11 آذر 1390  توسط مجتبي رضواني

 تاثير خون شهيدان كربلا و قهرمانان واقعي دشت نينوا از همان ساعتي كه رئوس مبارك ايشان وارد شهر كوفه گرديد اثر گذار بود. گرچه گروهي نابخرد به ظاهر شادي و پايكوبي مي كردند ولي خبر نداشتند كه اين خوشي آرامش قبل از طوفان است. طوفاني كه بعد از چندي طومار ظالمان و مستكبران را در هم پيچيد، وآنها نيز مانند ساير ستمگران تاريخ در قعر زباله داني تاريخ فروخواهند افتاد.
آيا تاثيرات گفتار و خطابه هاي حضرت زينب (س) در بارگاه شام يزيد او را رسوا نكرد؟ آيا به گفته تاريخ نويسان زنان و اهالي حرم يزيد بن معاويه تحت تاثير كلام پر شور حضرت زينب كبري (س) قرار نگرفتند؟
همه به خوبي مي دانيم كه پايه هاي ظلم يزيد بن معاويه از همين زمان به لرزش در آمد و سپس فرو ريخت. اين اثر گذاري در اوايل تاريخ اسلام و مخصوصاً تاريخ شيعه هميشه با تابش پرتو خونهاي مظلومين كربلا پشتيبان و حمايت كننده رهروان حضرت حسين بن علي (ع) بوده است.
همه به خوبي مي دانيم كه در طول تاريخ ..



ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ پنج شنبه 10 آذر 1390  توسط مجتبي رضواني


بازهم ماه خون و قیام ، ماه محرم الحرام از راه رسید و دوره جدیدی از شورآفرینی های حسینی(ع) و نطق افشانی های زینبی(س) آغاز شد و حسینیه ها و اماکن مذهبی رونقی دوباره گرفت و باز هم مداحان و واعظان و عزاداران و هیئت گردانان علمداران و پیرغلامان و دیگر خادمان مکتب امام حسین(ع) به صحنه آمده و فضای جامعه را با معنویت نهضت خونین کربلا تطهیر و تقدیس نمودند.

محرم آمد و باز هم بازار نوحه و دسته روی و علم و کتل و پرچم و زنجیر و طعام دهی و سایر نمادهای عزادارای سید و سالار شهیدان حضرت ابی عبدالله الحسین(ع) گرم شد و همه محبان و مریدان به صحنه آمده اند تا در نهایت اخلاص، به ساحت مقدس اهل بیت(ع) عرض ارداتی نمایند.

همه این مواردی که ذکر شد، بلا استثناء دلگرم کننده اند و علت العلل تعمبم عزا به آحاد مردم و عزاداران حسینی اند، اما آنچه که نگران کننده است، اصراری است که در پردازش سنتی و غیر مستند و عوامانه به این ماه شریف و به این نهضت بزرگ وجود دارد!

نگاه سطحی به ماه ارزشی محرم، نوازش عامیانه و پائین دست از مظلومیت معنادار امام حسین(ع)، دلسوزی خانوادگی به رهبر مرحله اسارت یعنی حضرت زینب(س)، ذکر شکلی و فرمالیته به شخصیت محوری و تاثیرگذار حضرت ابوالفضل(ع)، تاکید بر تجلی اضافات و خرافات در پردازش نهضت الهی کرببلا، هجوم تحریفها و دروغها و نیز اعمال سلیقه های نامناسب و حرام مانند قمه زنی برای همانندی با شهدای کربلا و حمل علم صلیبی برای همانندی با علمدار کربلا بخش از نگرانی های ما را در چگونگی ورود به حریم مقدس محرم الحرام تشکیل می دهند!

خواندن شعرها و مداحی های ضعیف و بعضاً غیر مستند و نیز به تعبیر آیةالله العظمی سبحانی بعضاً منبرهای مطالعه نشده، رقابت های غلط سنتی بین هیئت های مذهبی و حتی طعام دهی های غیر هدفمند نیز بر نگرانی های محتوایی ام بیش از پیش می افزایند.

استفاده افراطی از ابزار موسیقی لهو و لعب و تقلید برخی از مداحان از ملودی آهنگها و ترانه های مشهور طاغوتی و لس آنجلسی در تنظیم نوحه های جدید،نیمه عریانی آقایان در مجالس عزاداری، آرایش ها ی غلیظ و غیر متعارف دختران و پسران در حاشیه مراسم عزاداری و مانورهای ضد اخلاقی آنها، گستردگی حاشیه و تماشاگری مراسم نسبت به متن مراسم، نامناسب بودن پوشش و آرایش برخی از عزارداران و نوحه خوانان مراسم، ترافیک های کشنده جمعیتی و هیئتی در مسیرهای مرکز شهر ومواردی از این دست، سیاهه نگرانی هایم را توسعه می دهند!

تاسف بزرگم این است که در بین گردانندگان مراسم و حضار، اصرار زیادی برای ورود به اعماق محرم و فهم همه جانبه پیامهای این نهضت عظیم وجود ندارد و بیشتر به همان درک و پردازش سطحی آن اکتفاء می گردد، طوری که برخی نوحه ها و حتی برخی روضه ها نمی توانند تامین کننده نیازها و منظورهای اصلی بزرگداشت سالانه این واقعه بزرگ تاریخی باشند و به عبارتی ما هرساله در کف انتظارات خویش درجا می زنیم و با عادت به دامنه پیمائی، میل به قله پیمائی را در خود خنثی کردیم!

همه اینها در حالی است که غرض از بزرگداشت محرم الحرام، هرگز مقبره گرائی و گذشته نوازی نبوده و نیست و ما باید با محتوی گرائی و الهام گیری و الگوپذیری از محرم، در جهت تحقق شعار معروف"کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا" حرکت کرده و اصطلاحاً زمینه های غواصی معنوی را فراهم کرده تا به مرواریدهای غلطان لایه های عمیق و ژرف این اقیانوس عظیم معرفت دینی دست یافته وهمزمان هم خودمان را و هم جامعه مان را محرمی، حسینی و زینبی نمائیم!

ترجیحاً بر استفاده از علمای اعلام و روحانیت معظم و نیز اشعار درست و مستند و همینطور از اساتید مجرب و باسواد دانشگاهها جهت تبیین درست نهضت عاشورا و چگونگی تطبیق آن با شرایط امروز جامعه جهانی تاکید می کنم، اگر چه شخصاً مطالعه مستقیم منابع مکتوب معتبر را نیز از اولویت خارج نمی کنم.

صادقعلی رنجبر-عضو هیئت علمی دانشگاه





نوشته شده در تاريخ پنج شنبه 10 آذر 1390  توسط مجتبي رضواني

چند روز پیش نیز یکی از سایت های ضد اسلامی، دو تصویر را در کنار یکدیگر قرار داد؛
تصویر اول: کودکی که والدینش او را محکم گرفته اند و می خواهند بر سر او قمه بزنند و کودک با چهره وحشت زده ناله می کند
و تصویر دوم: زرافه ای که گردن درازش را کج کرده تا بر سر کودک خود بوسه زند.
و خود دریابید پیامی که از کنار هم قرار دادن این دو تصویر در ذهن مخاطب غیرمسلمان شکل می گیرد چیست.
 ماه محرم و مراسم عزاداری ابا عبدالله الحسین علیه السلام که می تواند نمادی از شکوه و عظمت محبان اهل بیت علیهم السلام باشد، با ندانم کاری ها و خرافه گرایی های برخی عزاداران، تبدیل به مستمسکی برای توهین و تمسخر شیعیان می شود.

به عنوان مشتی نمونه خروار، می توان به سایت عربی "محیط" اشاره کرد که با چاپ عکسی از قمه زنی(که مشاهده می کنید) با تیتر درشت، در بخش "ویژه" خود نوشته است: "تعجب نکنید.... این عاشورا است!" و ادامه داده است:



ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ پنج شنبه 10 آذر 1390  توسط مجتبي رضواني

 

از دور صدای حزن انگیز قطعاتی از متن های تعزیه در دستگاه همایون با پیش درآمدی از گوشه های بیات ترك و كرد بیات شنیده می شود و در نهایت این اوج صدا در گوشه شور و گوشه شوشتری و خرم آبادی فرود می آید.

مردم در ادوار گذشته تاریخ برای زنده نگهداشتن آرمانهای عاشورای حسینی از ابزار و هنرهای مختلفی بهره می گرفتند كه هنر تعزیه یا شبیه خوانی یكی از این ابزارها بوده است.

هنر تعزیه یا شبیه خوانی به دلیل بهره گیری فاصله های هنری همانند، فاصله گذاری هنرهای دراماتیك، در پرداخت به واقع عاشورا همواره در بین مردم جایگاه مهمی داشته و هدف از اجرای آن نیز بازگو كردن واقعه عاشورا می باشد.

استفاده از رنگها در تعزیه و شبیه خوانی همواره مورد توجه تعزیه گردانان و مجریان این هنر آیینی بوده به گونه ای كه رنگهای تند مانند قرمز و بنفش و زرد و رنگهای ارام مانند سبز چمنی و آبی آسمانی و فیروزه ای به عنوان دو جریان روان شناختی رنگها در مقابل هم قرار گرفته اند.

رنگهای مورد استفاده آیین تعزیه ...



ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ پنج شنبه 10 آذر 1390  توسط مجتبي رضواني

در اكثر خاطرات‌ مكتوب‌ رزمندگان‌ اثري‌ از تأثير پذيري‌ آنان‌ از قيام‌امام‌حسين‌(ع) ديده‌ مي‌شود نمونه‌اي‌ از اين‌ خاطرات‌ گوياي‌ اين‌ واقعيت‌ است‌.

«در منتهي‌ اليه‌ پيشروي‌ چشمشان‌ به‌ جواني‌ افتاد كه‌ مجروح‌ برزمين‌ افتاده‌ بود وزير لب‌ زمزمه‌اي‌ مي‌كرد. او قاسم‌ خط‌ شكن‌ بود كه‌ زير لب‌ زينبش‌ را صدا مي‌كرد، سيماي‌معصومانة‌ دخترش‌ را كه‌ لحظاتي‌ بعد بي‌ پدر مي‌شد طلب‌ مي‌كرد تابوسه‌اي‌ بر آن‌ بزند ورابطة‌ عميق‌ پدر و دختر را در فرهنگ‌ جنگ‌ تثبيت‌ كند تا زينبش‌ در آينده‌ همان‌ زينب‌
امام‌ حسين‌ (ع)، پيامبر خون‌ شهدا شود. قاسم‌ جعفري‌ يك‌ بار ديگر دخترش‌ را صدا زدوبعد از همه‌ چيز دست‌ كشيد».. صالحي‌ با خلوص‌ و معصوميتي‌ غريب‌ امام‌ حسين‌مظلوم‌ را صدا مي‌زد و بر مظلوميت‌ آن‌ حضرت‌ گريه‌ مي‌كرد. او دريافته‌ بود كه‌ در آن‌ لحظه‌فقط‌ امام‌ حسين‌(ع) مي‌تواند به‌ فريادش‌ برسد زمزمه‌اش‌ آهنگ‌ لطيفي‌ به‌ خود گرفته‌ بود.حاجي‌ به‌ كمك‌ دو بسيجي‌ او را روي‌ برانكارد قرار داد. صالحي‌ يك‌ بار ديگر چشمش‌ به‌دو پاي‌ قطع‌ شده‌اش‌



ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ پنج شنبه 10 آذر 1390  توسط مجتبي رضواني

2 - تأثير حماسة‌ عاشورا بر روحيه‌ رزمندگان‌ در سال‌هاي‌ دفاع‌ مقدس‌

يكي‌ از بزرگ‌ترين‌ عمليات‌هاي‌ رزمندگان‌ در طول‌ جنگ‌ تحميلي‌ عمليات‌ خيبربود كه‌ در منطقه‌ هور الهويزه‌ با وسعت‌ عمل‌ بسيار زياد اجرا شد. به‌ خاطر آبي‌ - خاكي‌بودن‌ منطقه‌، جنگيدن‌ و حفظ‌ موقعيت‌ بسيار مشكل‌ بود. يكي‌ از محورهاي‌ عملياتي‌ اين‌منطقه‌ طلائيه‌ بود. تمركز آتش‌ دشمن‌ در طلائيه‌ كه‌ زميني‌ محدود است‌ بسيار زياد بود، ازدست‌ دادن‌ اين‌ منطقه‌ منجر به‌ از بين‌ رفتن‌ تمام‌ زحمات‌ در اين‌ عمليات‌ مي‌شد.فرماندهي‌ اين‌ قسمت‌ به‌ شهيد حاج‌ حسين‌ خرازي‌ سپرده‌ شد، او تمام‌ نيروهاي‌ تحت‌امر را جمع‌ كرده‌ مي‌گويد: «امشب‌ شب‌ عاشورا است‌، امام‌ دستور داده‌اند در طلائيه‌ عمل‌كنيم‌، ما با تمام‌ توان‌ لشكر به‌ دشمن‌ خواهيم‌ زد، هركس‌ مي‌تواند بماند و هركس‌نمي‌تواند آزاد است‌ برود».

آتش‌ فوق‌ العاده‌ دشمن‌ در آن‌ منطقه‌ به‌قدري‌ زياد بود كه‌ شهيد حجة‌ الأسلام‌ميثمي‌ مي‌گويد «هركس‌ در طلائيه‌ ايستاد اگر در كربلا هم‌ بود مي‌ايستاد». وبالاخره‌مقاومت‌ رزمندگان‌ باعث‌ حفظ‌ اين‌ منطقه‌ شد.

در اين‌جا جمله‌اي‌ از سردار بزرگ‌ جنگ‌ تحميلي‌، دكتر چمران‌، مي‌آوريم‌ كه‌ او



ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 9 آذر 1390  توسط مجتبي رضواني

مقدمه‌

حدود 1400 سال‌ پيش‌ در سرزميني‌ به‌ نام‌ كربلا، در ميان‌ ريگ‌زارهاي‌ خشك‌ وبدون‌ حيات‌، واقعه‌اي‌ شكل‌ گرفت‌ كه‌ با درخشش‌ خود به‌ ابديت‌ پيوست‌؛ «واقعة‌ عاشورا»،رهبر آن‌ كسي‌ جز «حسين‌ بن‌ علي‌» نبود، حسيني‌ كه‌ آيين‌ ظلم‌ و ستم‌ را درهم‌ كوبيد.امام‌ حسين‌ (ع) براي‌ نجات‌ انسان‌ها به‌ پاخاست‌ و قيام‌ كرد و در اين‌ راه‌ حتي‌خاندان‌ خود را هم‌ به‌ استقبال‌ شهادت‌ فرستاد. در كاروان‌ِ حسين‌ فقط‌ يك‌ عده‌ سربازنظامي‌ شركت‌ نداشت‌، بلكه‌ كارواني‌ عاشق‌ بودند از زن‌ و مرد، پير و جوان‌، كودك‌ وبزرگ‌سال‌، كه‌ ماجراي‌ فداكاري‌ها و جان‌ فشاني‌هاي‌ هركدام‌ در تاريخ‌ به‌ جا مانده‌ است‌.به‌ راستي‌ امام‌ حسين‌ خوب‌ مي‌دانست‌ كه‌ از مجراي‌ تجهيزات‌ نظامي‌، قدرت‌درهم‌ كوبيدن‌ آن‌ دستگاه‌ پر قدرت‌ و جبار را ندارد، ولي‌ نقشة‌ امام‌ حسين‌ (ع) براي‌رسيدن‌ به‌ هدف‌ والاي‌ خود، چيز ديگري‌ بود. نقشة‌ او، به‌ تصوير كشيدن‌ فداكاري‌ وجانبازي‌ و شجاعت‌ افراد كاروان‌ بود و شعار آنها «هيهات‌ مِن‌َ الذِّلَه‌».

در اين‌ ميان‌، اگر نبود صبر و بردباري‌ زنان‌ هنگام‌ مصائب‌ و داغ‌ عزيزان‌شان‌ و اگرنبود پشتيباني‌ و حمايت‌ همه‌ جانبه‌ (لفظي‌ و عملي‌) آنان‌ از همسران‌ و فرزندان‌ خود وتشويق‌ آنان‌ به‌ حمايت‌ از مولاي‌ خود تا سر حد جان‌، عاشورا به‌ كجا مي‌انجاميد؟



ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 9 آذر 1390  توسط مجتبي رضواني
(تعداد کل صفحات:3)      [ 1 ]   [ 2 ]   [ 3 ]  

.: Weblog Themes By Rasekhoon:.