نماز صحیح و نماز مقبول

 
 
 
پایین ترین مرتبه نیت در نماز که بدون آن نماز باطل می گردد ، این است که نمازگزار برای اطاعت امر خدا نماز بخواند . انگیزه نمازگزار باید اطاعت امر خداوند باشد که اگر خداوند درباره نماز دستوری نداشت یا نماز مطلوب خداوند نبود ، او نماز نمی خواند . با این مرتبه از نیت و انگیزه ، تنها نماز انسان صحیح خواهد بود و تکلیف از او ساقط می گردد و لازم نیست آن را اعاده یا قضا کند . اما مقبول گشتن نماز در پیشگاه خداوند بسته به آن است که نیت انسان خالص باشد و واقعاً در نماز قصد تقرب به خداوند داشته باشد و آن نماز موجب رشد ، کمال و نزدیک شدن او به خداوند گردد . چنان که گفتیم ، در برخی از روایات ، عبادت ها و به پیروی آن نیت ها به سه قسم کلی تقسیم می گردند :
 
1. عبادت بردگان ؛ عبادتی که به دلیل ترس از عذاب الهی به جا آورده می شود ؛
2. عبادت مزد گیران ؛ عبادتی که به امید رسیدن به ثواب و بهشت انجام پذیرد ؛
3. عبادت آزادگان ؛ عبادتی که فقط برای خداوند است .
 
 

ادامه مطلب


دوشنبه 11 اسفند 1393  | றojdeh
نظرات(0)

نشانه های اخلاص و ریا

 
 
 
برای تشخیص این که در انجام عملی ، نیت انسان خالص بوده یانه ، راه های مختلف و نشانه هایی هست که اگر انسان در آن ها دقت کند ، کاملاً برای خودش معلوم می شود که آیا نیتش خالص بوده یا خیر .
 
اگر کسی مثلاً بیمارستانی ساخته ، باید ببیند اگر به جای اسم او ، اسم دیگری را بر سردر بیمارستان بنویسند ، برایش اهمیت دارد و ناراحت می شود یا نه ؟ اگر کار برای خدا باشد ، نباید برای او هیچ تفاوتی داشته باشد که اسم او را بنویسند یا ننویسند ؛ اگر می بینید تفاوت دارد ، نشانه آن است که عملش خالص نبوده است . گاه ریایی بودن عمل حتی بر خود انسان مخفی است و خودش هم خیال می کند عملش خالص است ، درحالی که در واقع این گونه نیست . یکی از کارهای عالمان اخلاق این است که بکوشند فرد را به انگیزه های مخفی و ناپیدایی که در عمل هست و خود انسان هم متوجه نیست ، توجه دهند . به عنوان مثال : اگر انسان نمازی را در مسجد و در حضور دیگران خواند ، ببیند اگر دیگران هم نبودند و خود تنها در مسجد بود ، همین طور نماز می خواند ؟ اگر پاسخ منفی است ، بداند که ریا در نماز او راه پیدا کرده است . اگر تاریک بود و دیگران نمی توانستند حالت ایستادن و چهره و سایر حرکات او را در حین نمازببینند ، آیا همین گونه که الآن چراغ روشن است و دیگران حرکات او را می بینند رفتار می کرد ؟ اگر پاسخ منفی است ، نشانه ریایی بودن عمل است . اگر همیشه در جایی معین از مسجد نماز می خوانده ، آیا اگر روزی نتواند در آن مکان مشخص نماز بخواند ناراحت نمی شود ؟ اگر ناراحت می شود ، نشانه این است که عمل خالص نیست ، بلکه « کجا بودن» عمل هم در کار او تأثیر دارد !
 

ادامه مطلب


دوشنبه 11 اسفند 1393  | றojdeh
نظرات(0)

اِِخبات ؛اوج فروتني در برابر خدا

 
 
 
فروتني به عنوان يك فضيلت و يا هنجار اجتماعي و ارزشي در جامعه پذيرفته شده است، هر چند كساني هستند كه در برابر اين فضيلت تنها به ستايش آن بسنده مي كنند و در مقام عمل چيزي از آن را نشان نمي دهند، اما كشش طبيعي و فطري انسان به فروتني و تواضع، آن را به فضيلت انساني تبديل نموده است و حتي كساني كه در عمل از آن سرباز مي زنند در برابر انسان هاي متواضع، واكنشي از سر ستايش نشان مي دهند. 
 
فروتني در علوم اخلاقي به عنوان يك فضيلت مورد تشويق قرار مي گيرد و در علوم تربيتي و رفتاري به شكل يك هنجار در جامعه ترويج مي شود. در مقابل، هر انساني از تكبر و استكبار در حوزه اخلاق و رفتار بيزاري مي جويد و به عنوان امري ضدارزشي نفرت خويش را ابراز مي كند و هر چند كه ممكن است در برابر متكبران و مستكبران توان ايستادگي نداشته باشد و گاه به ناچار در برابرشان تسليم شود ولي در دل از آنان نفرت دارد. 
 

ادامه مطلب


دوشنبه 11 اسفند 1393  | றojdeh
نظرات(1)

ائمه(علیهم السلام) اسباب تقرب به خدا

 
 
 
بي گمان معصومان(ع) قرآن ناطق و مفسران آن هستند. در آيات قرآني از محبت خداوند به مومنان بسيار سخن رفته است و اين كه انسان كامل كسي است كه افزون بر جست وجوي خشنودي الهي مي بايست در جست وجوي محبت وي نيز باشد.
قرآن از زبان پيامبر(ص) بر اين مطلب تأكيد مي كند كه اگر كسي مي خواهد به محبت الهي دست يابد و محبوب خاص خدا گردد مي بايست از راه وي پيروي كند.
 
مومنان كساني هستند كه با پيروي از راه پيامبر(ص) كه راه راست و كوتاه ترين است به جايگاه حب و عشق رسيده و مصداق يحبونه و يحبهم شده اند. به اين معنا كه خدا محبوب مومنان است و مومنان نيز محبوب خدا مي شوند و اين گونه است كه مهرباني هر دو سر مي شود. 
 

ادامه مطلب


دوشنبه 11 اسفند 1393  | றojdeh
نظرات(0)

نگاه باطنى به باطن نماز

 
 
 
مطالبى که در ادامه مى‌خوانيد گزيده‌اى است مختصر از نگاه و کلام باطنى عارفان و واصلان روشن بين به باطن نماز ... و نماز، اگر نماز باشد، دل را که زبان باطن است به يارى مى‌طلبد ... 
 
نماز داستان رهايى انسان از خود و رسيدن او به خدا است. انسانى که در سراسر زندگى سراسيمه و پرشتاب در کندو کاو معناى خويش است و تا دستکم اندکى از اين معنى را در نيابد از پانمى‌نشيند، لاجرم در جستجوى فرصتى است که فارغ از نيک و بد حيات به سرچشمه ناب همه معانى دست يازد، دمى با او خلوت گزيند و حکايت دل با او باز گويد.
 
نگاه عميق و باطنى به نماز براى توجه به اين مهم است که اولا چه نمازى و ثانيا چگونه نماز مى‌تواند مايه آرامش روانى و تعالى زندگى دنيوى و اخروى ما باشد؟
به راستى آدمى در دنياى امروز، در جلوه‌نمايى آزمندى‌ها و مطامع محتاج فرصتى است که از برون خسته و افسرده، اندکى گريخته و سرى به درون متعالى خويش زند و چشمى به روشنايى بازکند و واسطه اين کار جز نماز چيست؟
و چه خوب است که انسان حکايت باطن نماز را از کسانى بشنود که نگاه باطنى به آن دارند.
 

ادامه مطلب


دوشنبه 11 اسفند 1393  | றojdeh
نظرات(0)