خوش آمدید

یک بار دگر قبول کن بندگیم

رحم آر بدین عجز و پراکندگیم

گر باد دگر ز من خلافی بینی

فریاد مرس به هیچ درماندگیم

یرغوش بک و قیر بک و سالارم

با نصرت و با همت و با اظهارم

گر کوه احد بخصمیم برخیزد

آن را به سر نیزه ز جا بردارم

یا صورت خودنمای تا نقش کنیم

یا عزم کنیم و پای در کفش کنیم

یا هر یک را جدا جدا بوسه بده

یا یک بوسه که تا همه پخش کنیم

یار آمده یار آمده ره بگشائیم

جویان دلست دل بدو بنمائیم

ما نعره‌زنان که آن شکارت مائیم

او خنده‌کنان که ما ترا میپائیم

هم منزل عشق و هم رهت می‌بینم

در بنده و در مرو شهت می‌بینم

در اختر و خورشید و مهت می‌بینم

در برگ و گیاه و درگهت می‌بینم

هم منزل عشق و هم رهت می‌بینم

در بنده و در مرو شهت می‌بینم

در اختر و خورشید و مهت می‌بینم

در برگ و گیاه و درگهت می‌بینم

هوش عاشق کجا بود سوی نسیم

هوش عاقل کجا بود با زر و سیم

جای گلها کجا بود باغ و نعیم

جای هیزم کجا بود قعر جحیم

هم مستم و هم بادهٔ مستان توام

هم آفت جان زیر دستان توام

چون نیست شدم کنون ز هستان توام

گفتی که الست از الست آن توام

هم خوان توایم و نیز مهمان توایم

هم جمع توایم و هم پریشان توایم

در شیشهٔ دل تخت نه حکم بکن

ای رشک پری چونکه پری خوان توایم

هر گه که دل از خلق جدا می‌بینم

احوال وجود با نوا می‌بینم

وان لحظه که بیخود نفسی بنشینم

عالم همه سر به سر ترا می‌بینم