شرایط کشور به‌گونه‌ای نیست که جلوی واردات گرفته شود، بعضی کالاهای اساسی به تازگی رشد قیمت زیادی پیدا کرده است و باید برای آن راهکاری داشت.
 
در طول ۳۳ سال، ارز هفت تومانی به ۱۰۵۰ تومان رسید که ۱۵ هزار برابر رشد داشته است. مهم این است این وضع را مدیریت کنیم تا گروه‌هایی که می‌توانند از افزایش نرخ ارز صدمه ببینند، صدمه نبینند یا حداقل صدمه را ببینند از سوی دیگر وقتی ارز نیست دیگر چکار می‌توان کرد؟ حالا دیگر بانک مرکزی و اکثر بانک‌های بزرگ ما را تحریم کرده‌اند به‌خاطر این‌ها ارتباط و نقل و انتقال ارز برای بانک‌های ما مقدور نیست.

تحریم‌های جهانی اگرچه برای بخش تولید مشکل‌ساز است ولی در عین حال نشانگر اهمیت تولید ملی در تامین کالاهای مورد نیاز کشور خارج از سلطه و تصمیمات ایذایی کشورهای تحریم‌کننده بوده و عامل حفاظت از اقتصاد ملی است و بنابراین در مقایسه ارزش آنچه خودمان تولید می‌کنیم با کالاهای وارداتی لازم است به وزن تولید ملی به‌عنوان عامل حفاظت از استقلال ملی توجه لازم مبذول شده و حمایت لازم توسط دولت فراهم شود؛ با همین هدف ریاست‌جمهوری و هیات دولت در جهت حمایت از تولید ملی در جلسه ۸۹/۲/۵ به استناد اصل ۱۲۷ قانون اساسی کشور مصوب کرده‌اند، جهت حذف بوروکراسی اداری و تسریع در رسیدگی به مشکلات داخلی واحدهای تولیدی، ستادی به ریاست وزیر صنایع و معادن سابق و با حضور معاونان و مدیران ذی‌ربط آن وزارتخانه و نماینده تام‌الاختیار وزارت امور اقتصادی و دارایی در مورد امور مالیاتی و گمرکی، وزارت نیرو، وزارت کار و امور اجتماعی، سازمان تامین اجتماعی، بانک مرکزی و بانک‌های عامل تشکیل شده و با حضور در استان‌های کشور از نزدیک به مشکلات واحدهای تولیدی رسیدگی کنند، پیشنهاد ستاد موصوف پس از تصویب وزیر صنایع و معادن سابق به‌عنوان نماینده ویژه ریاست‌جمهوری در امور اجرایی برای دستگاه‌های ذی‌ربط لازم‌الاجرا خواهد بود.

تعامل دولت و بخش تولید ارزشمندترین روش مقابله با تحریم‌های خارجی است که حمایت‌های به‌موقع دولت و تلاش بخش تولید مسلما در خنثی‌سازی تحریم‌ها موثر شده و در عین حال عامل تامین کالاهای مورد نیاز مردم کشورمان خواهد بود.

در روزهای پر افت و خیز بازار سکه رکوردهای عجیبی ثبت می‌شود‌. بازار وضعیت ثابتی ندارد و تداوم وضع موجود بروز مشکلات عدیده‌ای برای تولیدکنندگان به‌دنبال دارد.

دولت‌های غربی می‌خواهند به ایران فشار آورند و بر مبنای مقررات جاری کشور طرح‌هایی را آماده کرده و پیاده می‌کنند که نرخ ارز در ایران بالا رود و واحدهای تولیدی تعطیل شده و بیکاری در کشور افزایش یابد.

باید با استفاده از اقداماتی در جهت خنثی‌سازی اقدامات دولت‌های غربی، فعالیت‌های آنان را علیه کشور بی‌نتیجه‌سازیم تا نتوانند ضربه‌ای بر ما وارد کنند، این تهدید می‌تواند برای بخش تولید ما فرصت بزرگی ایجاد کند.

بالا رفتن نرخ ارز موجب می‌شود واردات کالا به تناسب خود صرفه اقتصادی‌اش را از دست بدهد. ما سالانه حدود ۸۰ میلیارد دلار واردات کالا داریم که این مقدار می‌تواند به ۳۰ تا ۴۰ میلیارد دلار کاهش یابد. آن هم باید محدود به کالاهایی باشد که توان تولید یا فرآوری آن در داخل کشور موجود نیست، باید قبول کرد که نمی‌توان همه‌چیز را در داخل ساخت.

ولی هم‌اکنون که قیمت ارز بالا رفته باید ارز موجود را در جاهایی صرف کنیم که یا تکنولوژی آنها موجود نیست یا تولید آنها صرفه اقتصادی ندارد.

بعد از سال ۸۰ که درآمد ارزی دولت بالا رفت،دولت سعی کرد برای کاهش تورم، دلار ارزان را برای واردکنندگان بدهد تا کالاهای وارداتی با قیمت ارزان وارد شوند تا از گران‌شدن کالاها در داخل جلوگیری شود؛ این اقدام زمانی که دولت بتواند تورم را کنترل کند خوب بود اما معمولا همیشه در کشور حداقل ۱۴ تا ۱۸ درصد تورم وجود داشته است.

منبع: جهان نیوز

نباید اول سال را با ناامیدی شروع کرد، ولی نگرانی را نمی شود پنهان کرد. رهبر دور اندیش انقلاب چند سالی است که شعار اصلی کشور را در شروع سال جدید در حوزه اقتصاد انتخاب می کنند همت و تلاش مضاعف،اصلاح الگوی مصرف و جهاد اقتصادی که به صورت کلان مطرح شد و البته جای تاسف دارد که مسئولین کشور آن طور که باید به آن بها ندادند. نه اینکه کاری نشده است، بلکه وقتی شعاری به عنوان جهت گیری یک ساله ی کشور، آن هم از سوی رهبری جامعه انتخاب می شود، مسلما بنا بر نیاز روز و جدی کشور و بر مبنای وجود یک تهدید و یا یک فرصت بالقوه انتخاب شده است، پس باید در همان سطح هم تمامی فعالیت های کلان دستگاه های اجرایی کشور به سمت آن حرکت کنند، نه اینکه با چاپ چند کتاب و برگزاری چند همایش که بیلان کاری را پر می کند و بودجه کشور را تلف! ، به زعم خود ادای دین کرده باشند.

سال ۱۳۹۱ از جهتی متفاوت با نام گذاری سال های گذشته است، به این معنا که نام گذاری های سالهای گذشته کلان بود و چندان قابل ارزیابی کمی در پایان سال نبود، رهبر انقلاب بعد از آنکه اهداف سال های گذشته را در فضای فرهنگ اقتصاد تعیین کردند، یعنی ترویج نگاه جهادگونه به فعالیت های اقتصادی، سال جدید را با تعیین اهداف جزیی تر، به شکلی وارد فاز اهداف عملیاتی شدند. سال حمایت از تولید ملی، نیروری کار و سرمایه گذار ، با تعیین سه وظیفه برای دولت(به معنای مجموع سه قوه)، دست اندرکاران تولید و مردم.

سه حلقه ای که نحوه تعامل آنها بر روی هم تاثیر مستقیم دارد و نتیجه نهایی اش وابسته است به این تعامل. یعنی هر چقدر هم که مردم را تشویق به خرید کالای داخلی کنیم، ولی کیفیت تولید کالای داخلی پایین باشد، عملا رغبتی از سمت مردم به کالای تولید داخلی نخواهد بود. اگر هم تولید کننده ی ما هم همتی کند برای تولید کالای با کیفیت ولی اگر دولت و سیستم بانکی کشور، خدمات پولی و مالی ندهد و یا قوانین اقتصادی فضای کسب و کار را سخت کند و یا مردم نسبت به کالای داخلی بی رغبت باشند باز هم نتیجه منفی خواهد بود. بر همین منوال فقط وجود یک دولت فعال نمی تواند نتیجه بخش باشد. باید تمامی ارتباطات این سه حلقه با هم اصلاح شده و در راستای افزایش تولید ملی بهبود پیدا کند.

تولید حتی اگر گران هم در بیاید ولی با خود اشتغال داخلی را به همراه دارد، اشتغال در بعد ایجابی یعنی افزایش رفاه فردی و اجتماعی و در بعد سلبی یعنی کاهش تمام آسیب های اخلاقی و امنیتی که از قِبَل آن به وجود می آید.
آنچه در ادامه می آید گوشه ای از وظایف این سه حلقه است که البته کامل نیست نیاز به کارهای پژوهشی و تحقیقاتی دارد ولی برای آنکه مسیر حرکتمان روشن شود مرورش خالی از لطف نیست:
دولت:
ثبات در تصمیم گیری ها و قوانین یکی از اصلی ترین مولفه های بهبود فضای کسب و کار است. اگر سرمایه گذار و تولید کننده نتوانند نتیجه ی سرمایه گذاری خود را پیش بینی کند هیچ گاه در این مسیر قدم نمی گذارد. بعد از ثبات قوانین و شرایط محیطی که باعث افزایش ریسک سرمایه گذاری می شود ، قوانین ترغیبی و کاهش بروکراسی اداری و تامین سهل سرمایه برای تولید کننده از طریق سیستم بانکی از دیگر مولفه هایی است که می تواند تولید را ترغیب و تقویت کند. متاسفانه در شش ماه پایانی سال ۹۰ که قرار بود سال جهاد اقتصادی باشد، بیشتر از آنکه تولید کنندگان رغبتی برای تولید داشته باشند، به حسرت به دلال هایی می نگریستند که بدون هیچ مشقتی که تولید کننده ها با آن سر و کار دارند اعم از اداره مالیات و بیمه و حقوق نیروی کار و ... به درآمدهای نجومی رسیدند آن هم از طریق دلالی سکه ، طلا و دلار .

نکته ی دیگر در مورد نقش دولت آن است که بحث واردات باید به صورت جدی ساماندهی شود، این به معنای بسته شدن کامل مرزها نیست بلکه باید تعرفه ها و نرخ ارز به شکلی ساماندهی شود که تولید کننده ی داخلی بتواند در رقابتی منطقی با کالای بیگانه، کیفیت خود را افزایش دهد و البته نباید فراموش کرد که اگر بعد نظارتی دولت قوی باشد می توان از طریق وضع قوانین کیفیتی هم به این مهم دست پیدا کرد و به شکلی سخت گیرانه تر جلوی ورود کالای خارجی را گرفت.

مجموع قوانین تجاری و مالیاتی باید به شکلی باشد که مردم را به سمت کار تولیدی تشویق کند و کار های دلالی و واردات کالاهای مصرفی سخت ترین و پرهزینه ترین فعالیت ها شود.

نکته ی دیگر در راستای سیاست های اصل ۴۴ است، اینکه دولت به جای آنکه رقیب بخش خصوصی در تولید باشد باید یار و مددکار باشد. سود و زیان واقعی شرکت های تولیدی زمانی مشخص می شود که این عرصه کاملا در دست بخش خصوصی باشد، آنگاه که یک شرکت خصوصی رقبای خود را در شرایط برابر ارزیابی می کند امید به فعالیت و رقابت دارد نه آن زمان که رقیب خود را شرکتی دولتی ببیند !

تولید کننده و سرمایه گذار با افزایش تحریم های خارجی گرچه تهدیدات افزایش پیدا کرده است ولی به نوعی بهترین فرصت برای تولید کنندگان و سرمایه گذاران داخلی است که با بررسی کالاهایی که تا به امروز به سمت تولید آن در داخل نرفته بودیم، روند خودکفایی را در عرصه صنعت به صورت جدی تر پیگیری کنیم.

گرچه تولید به شدت تحت تاثیر تصمیمات دولت است ولی مهمترین نکته در مورد تولید کنندگان این است که عشق به کشور و سربلندی آن می تواند گره گشای بسیاری از مشکلات باشد. چرا باید بعضی از صنعت گران و تولید کنندگان ما با طمع در سود بیشتر خود به جای تولید کالا تبدیل به وارد کننده شده اند؟ وجود تعهد در تولید کننده و سرمایه گذار ما باعث می شود که در سخت ترین شرایط نگاهش به عرصه اقتصاد ملی، نگاهی ارزشی و جهادگرانه باشد، نگاهی که در میان دانشمندان هسته ای کشور به درستی جواب داده است و شاهد پیشرفت های هسته ای در سال های گذشته بوده ایم.

مردم
آنچه بر عهده مردم است بیشتر فرهنگ سازی و نهادینه کردن آن است. امری که هم بر دوش دولت و سازمان و نهاد مختلف فرهنگی است و مهم تر از آن بر عهده سازمان های مردم نهاد، حوزه های علمیه و دانشگاه هاست.

اول آنکه باید تولید ثروت حلال به عنوان یک ارزش در جامعه نهادینه شود و درکنار آن تولید ثروت های کاذب از طریق دلالی به امری مذوم در میان آحاد جامعه مبدل شود. دوم آنکه باید مصرف کالای داخلی تبدیل به ارزش شود. یعنی فرزندمان ما باید به پوشیدن لباسی با پارچه وطنی و دوخت ایضا وطنی افتخار کنند. این امری است که تلاش جمعی مردم را می طلبد. دانش آموزی که امروز به لباس وطنی خود افتخار می کند فردا همه ی تلاشش را در دانشگاه انجام می دهد که سوار هواپیمایی شود که وطنی باشد و بر ماشینی سوار شود که چنین باشد.

این مورد امری است که نیاز به تصمیم دولت ندارد. باید انقلابی فرهنگی در میان مردم و توسط مردم و نخبگان دینی و فرهنگی به وجود آید برای ارزش بخشیدن به کالای ایرانی. مصرف کالای وطنی امری است که مدعیان ناسیونالیتی و وطن پرستی و ملی گرایی اگر خالص باشند هم قبول دارند چه رسد به ایرانیان مسلمانی که فرهنگ و دین اشان نیز چنین می خواهد.

شکی در اینکه ما می توانیم نیست فقط اراده ای می خواهد آهنین که کشوری بسازیم چون سرو سربلند و چون کوه مستحکم تا دشمنان بدانند این سرو سربلند در برابر تبرها، کمر خم نخواهد کرد.

منبع: سایت خبری الف -  محمد حسین زاده

طبق يك سنت هر ساله از طرف مقام معظم رهبري، سال 1391 سال توليد ملي و حمايت از سرمايه داخلي اعلام شده و اين نامگذاري براي اين است كه در طي سالهاي اخير بصورتهاي مختلف اقتصاد كشور با واردات بي ‌رويه‌اي از مبادي رسمي و غير رسمي با مشكلات زيادي مواجه شده و تمامي توليد كنندگان داخلي از اين بابت نگران و ناراحت بوده و دربعضي موارد اعتراض خودشان را به گوش مسئولين رسانده اند ولي تأثير چنداني نداشته و از طرفي برخي كشورهاي خارجي از موضوع تحريم‌ها سوء استفاده نموده و در روابط اقتصادي خود با كشورمان درصدد گرفتن امتياز بوده اند تا بتوانند كالاهاي نه چندان مرغوب خود را در بازار ايران بفروش برسانند.

در پرتو اين امر، توانستند سودهاي كلاني به جيب شركتهاي توليد كننده خود واريز نمايند و استقلال اقتصادي را دچار مشكل بنمايند واگر جلوي اين مسائل گرفته نشود و به توليدات داخلي توجهي نشود و به سرمايه گذاراني بها داده نشود كه دل به حال كشور مي‌سوزانند در آينده نه چندان دور شاهد از بين رفتن بسياري از مشاغل و تعطيل شدن كارخانه‌ها و صدها مورد از مسائل اقتصادي ديگر خواهيم بود.

البته براي رسيدن به توليد ملي كه جزو آرمانهاي انقلاب اسلامي است از طرف توليد كنندگان و مسئولين اقداماتي بايد صورت پذيرد كه ما را در راه رسيدن به اين اهداف كمك نمايد. اقداماتي از قبيل گسترش فرهنگ استفاده از توليدات داخلي بجاي اينكه در هنگام خريد كالاهاي مورد نياز به دنبال ماركهاي خارجي بگرديم كه با خريد خود هم شركتهاي خارجي را به سود مي رسانيم و هم به اقتصاد خود ناخواسته ضربه وارد مي كنيم و توليد كنندگان داخلي هم بايد هر چه بيشتر كيفيت كالاي خود را بالا برده و خدمات پس از فروش را افزايش دهند كه مصرف كنندگان با اطمينان بيشتري رغبت به خريد كالاي داخلي پيدا كنند و تعرفه وارادات كالاي خارجي بصورت‌هاي مختلف افزايش يابد كه از نظر اقتصادي خيلي صرفه نداشته باشد كه كالا از خارج وارد شود.

مراكز قانون‌گذاري و تصميم‌گيري هم بايد سعي كنند بصورت‌هاي مختلف با وضع قوانين حمايتي از توليدات داخلي حمايت نمايند و با سياستهاي اقتصادي فرصت‌هاي سرمايه گذاري را براي سرمايه گذار فراهم نمايند و حتي در روابط خارجي سعي كنند بازارهايي براي توليدات داخلي پيدا كنند و مجازات‌هايي براي كساني كه دست به واردات كالاهايي مي‌زنند كه در داخل امكان توليد دارد در نظر بگيرند.

چنانچه اين اقدامات بصورتهاي مختلف صورت پذيرد مي‌توان اميد داشت كه توليد ملي در مسير صحيح و درست قرار بگيرد و با بحرانهاي اقتصادي مبارزه نموده و در برابر تحريم‌ها ايستاد و مسئله اشتغال را تا حدودي حل كرد و رشد اقتصادي را بالا برد، ثروت ملي را هم افزايش داد ودر پرتو آن يك رفاه نسبي براي شهروندان فراهم نمود كه زمينه ساز آرامش و نشاط در جامعه باشد.

به اميد اينكه تمامي شهروندان جامعه ايران با همت و تلاش خود بتوانند در راستاي رسيدن به استقلال اقتصادي كه توليد ملي يكي از اثرات آن است گام بردارند و در برابر بد خواهان سربلند باشند.

منبع : دوهفته نامه فرصت

سالی که گذشت به نام "جهاد اقتصادی" نام گرفته بود اما متاسفانه تنها موضوعی که در این سال بسیار مظلوم واقع شد، اقتصاد بود. چرا که مسئولین از همان ابتدای سال آن قدر درگیر مسائل حاشیه ای و غیرمهم شدند که هدف اصلی به دست فراموشی سپرده شد و این دقیقا موضوعی است که دشمن با نامگذاری یک سال به دنبال آن است؛ یعنی به حاشیه بردن هدف اصلی که متاسفانه بعضی هم در داخل با غفلت از این موضوع به این مسائل حاشیه ای دامن می زنند. اگر بگوییم سال 90 سال بسیار پر حاشیه ای بود، دروغ نگفته ایم چرا که حتی در دقایقِ آخرینِ این سال هم از حاشیه ها دست برداشته نشد و وقت نمایندگان و رییس جمهور به جای مهارِ گرانی که سنگینی آن را تنها شانه های قشر ضعیف جامعه احساس می کند، صرفِ مسائل دست چندمی همچون مکتب ایرانی شد. انگار در این کشور پرونده ی هیچ موضوعی قرار نیست بسته شود و چند مدت یکبار باید مجددا پرونده اش باز شود! یک اشتباهی رخ داد و یک حرف اشتباهی زده شد و در جای خودش هم پاسخ داده شد و تمام؛ تا کِی قرار است مسائل بی اهمیت، جایگزین مسائل اصلی کشور شود؟

اقتصاد یکی از اصلی ترین حوزه های تامین کننده ی منافع و مصالح ملی کشور است و همان طور که می بینید امسال هم رهبر بزرگوارمان مجدد با تأکید بر روی این حوزه، خواستار تمرکز بیشتر بر روی "تولید ملی" شده اند. جهاد اقتصادی موضوعی نیست که تنها معطوف به یکسال باشد و بعد از آن تمام شود بلکه سال 90 نقطه ی آغازی برای این جهاد بود و انشاءالله امسال شاهد حرکت های جهادی بزرگی به خصوص در زمینه ی تولید ملی و حمایت از تولبدات داخلی باشیم. امسال باید بر روی دو موضوع تمرکز بیشتری صورت گیرد:

1. کالاها و اجناس مورد نیاز کشور در داخل و توسط تولیدکنندگان داخلی تولید شود.

2. از تولبدات داخلی و ملی استفاده شود.

یک کلام، باید روی پای خودمان بایستیم. این فرهنگی که بین ما ایرانی ها جا افتاده و عمدتا به دنبال کالاهای ساخت خارج هستیم باید عوض شود. باید تا می توانید کالاهای ساختِ داخل را جایگزین کالاهای ساخت خارج از کشور کنید و از تولیدات ملی خود حمایت کنید. کلاس و مارک و ... را دور بریزید و به فکر استقلال هرچه بیشتر کشور نسبت به اجناس خارجی باشید. مملکت ما به دست خودمان ساخته می شود و باید به بهترین شکل آن را بسازیم.

تولیدکنندگان هم باید خیلی بیشتر بر روی تولیداتشان دقت کنند و کیفیت کالاهای ساخته شده را بالا ببرند به طوری که مصرف کننده به کالای تولید داخل تمایل بیشتری نشان دهد.

از مسئولین هم انتظار می رود که با حفظ اتحاد و همکاری با یکدیگر به دنبال خدمت هرچه بیشتر به مردم و برآورده کردن خواسته ی رهبری باشند و دروازه های کشور را بر روی واردات بی رویه ی کالاهای مصرفی و غیر ضروری ببندند.

امیدوارم سال 91 سالی باشد که فرمان رهبری عزیز تحت الشعاع مسائل فرعی قرار نگیرد، بلکه رأس تمام امور، برای رسیدن به جایگاهی والا و اعتلای نظام جمهوری اسلامی باشد.

منبع: وبلاگ ' بی بی سی از نوع انقلابی '

این یادداشت را كلاً به عنوان یك مقدمه و دیباچه اولیه برای ورود به بحث بسیار استراتژیك و اساسی تولید ملی محصولات فرهنگی و هنری برای كودكان و نوجوانان در نظر بگیرید. موضوع، بسیار پیچیده و بحث، بسیار مفصل‌تر این است كه در چند كلمه و جمله و صفحه بشود به آن پرداخت و ادعا كرد كه حق مطلب به جا آورده شده است. اما از آن جا كه نمی‌خواهیم اسم این بچه را رستم بگذاریم و بعد بترسیم كه صدایش كنیم، سر حرف را از جایی باز كرده‌ایم تا بهانه‌ای بشود برای گفت و گو و تبادل نظر صاحب نظران و دلسوزان این عرصه. تا چه قبول افتد و چه در نظر آید...
حدود بیست میلیون نفر از جمعیت كشور را كودكان و نوجوانان سنین زیر هفده سال تشكیل می‌دهند. این یعنی بیست و هشت درصد كل جمعیت كشور. اگرچه در ادبیات جمعیت شناختی و محاسبات و برنامه‌ریزی‌های اقتصادی و سیاسی برای این گروه سنی حساب خاص باز می‌شود، اما یقیناً از منظر فرهنگی و پرورشی، موضوع از اهمیتی ویژه برخوردار است. جمعیت‌شناسان معتقدند جامعة ایرانی در مرحلة جوانی است و دورة گذار به مرحله میان سالی این جامعه در پیش است.
جامعة امروز ایران بعد از انقلاب اسلامی، داعیه‌دار اسلام انقلابی و تفكر شیعی و احیای تمدن اسلامی است. برنامه این جامعه برای مهمترین بخش تشكیل دهندة جمعیت خود چیست؟ غیر از نظام آموزش رسمی كشور كه با چالش‌ها و مسائل ریز و درشت خود روبروست، دیگر چه برنامه و نظام محتوایی و تربیتی مبتنی بر فرهنگ اسلامی و ایرانی و ارزش‌های مذهبی و سبك زندگی ایرانی _ اسلامی به صورت مدون و مشخص نگاشته و طراحی شده است؟ و كدام نهاد یا سازمان یا اداره یا مؤسسه در حال تولید محتوی و محصولات فرهنگی و هنری و ادبی است؟ اگر مؤسساتی هست _ كه البته هست _ تولیدات آن‌ها چه سهمی از بازار محصولات فرهنگی و هنری و ادبی كشور را به خود اختصاص داده است؟
بررسی وضع موجود در چند زمینه شاخص مثل اسباب بازی، كتاب، فیلم و انیمیشن، بازی‌های رایانه‌ای و بازی‌های الكترونیك نشان خواهد داد كه نظام فرهنگ و هنر ما چه زمین مساعد و مهمی را در اختیار بیگانگان قرار داده كه هر چه دارند و می‌خواهند در آن بكارند و درو كنند. و پیدا كنید و پیدا كنیم زمان و مكان روزی را كه قرار است با این اوضاع به چشم‌اندازهای آرمانی ترسیم شده برسیم.
  چه باید كرد؟
در یك كلام، نیازمند طراحی نظام تولید محصولات ملی برای كودكان و نوجوانان كشور هستیم. اما باید‌ها و نباید‌های این نظام چیست و از كجا باید شروع كرد؟ موارد زیر به نظر من بخشی از اقداماتی است كه برای شروع كار لازم است:

ادامه مطلب