طرحی مناسب برای تقابل باتحریم های زورگویان دنیا

از زمان پیروزی انقلاب اسلامی در 33 سال پیش، جهان سلطه، تمام تلاش خود را برای به شک کشاندن نظام اسلامی ایران به کاربست؛ چندین کودتای نافرجام؛ حمله ی مستقیم نظامی آمریکا به خاک ایران درطبس؛ ترور و به شهادت رساندن مسؤولان نظام نوپای اسلامی اعم از رئیس قوه ی قضائیه، رئیس جمهور، نخست وزیر، اعضای هیات دولت، نمایندگان مجلس و حتی مردم عادی به دست آلت های داخلی نظام استکبار چون منافقین (فرقه ی رجوی)؛ ایجاد جنگ‌های داخلی و اقدامات تجزیه طلبانه و قوم گرایانه در کردستان، گنبد، بلوچستان، خوزستان و...؛ وادارکردن یک دیوانه چون صدام ملعون و معدوم به آغاز جنگ تحمیلی و در آخرین مورد ایجاد فتنه پس از انتخابات دوره‌ی دهم ریاست جمهوری و صدها اقدام مذبوحانه‌ی دیگر تعدادی از اعمالی بود که نظام شیطانی بین‌الملل برای براندازی جمهوری اسلامی به کاربست اما موفق نشد. اقداماتی که هریک به تنهایی برای اسقاط و حتی انحای یک کشور کافی است. در کنار تمام این اقدامات غیرانسانی یکی از حربه های همیشگی استکبار جهانی برای تسلیم یک ملت تحریم های اقتصادی است. نظام بعثی عراق، پس ازتحریم اقتصادی غرب علیه صدام آماده‌ی سرنگونی شد و در نهایت نیزاز بین رفت.

اوضاع انسانی کره‌ی شمالی که تحت تحریم اقتصادی جهان سلطه قرار دارد بسیار اسف بار است. با آن که کوبا تنها از سوی آمریکا در تحریم قرار دارد وضع اقتصادی این کشور بیسواد است ولی جمهوری اسلامی 30 سال است با تحریم های اقتصادی روزافزون رو به روست که هر سال هم تشدید می‌شود اما نه تنها خم به ابرو نیاورده بلکه عدو سبب خیرشد؛ اگر تحریم‌ها نبود، ما در بسیاری ازمسائل استرتژیک علمی، هسته ای، تکنولوژیک، فضائی و نظامی، به استقلال نمی‌رسیدیم ولی وقتی تحریم شدیم، خودمان درپی برآوردن حاجات خود رفتیم و موفق هم شدیم.

امسال اما هدفمندی یارانه‌ها که حتی در صورت اجرای صحیح موجب فشار آمدن به ملت می‌شود، در کنار تحریم های اقتصادی غربی‌ها شاید موجب مشکلاتی هر چند اندک شود، از این رو، رهبر انقلاب فرمان جهاد اقتصادی را صادر فرمودند و اقتصادی که با جهاد و تلاش الهی، شکوفا شود و تمام آحاد مردم در آن شرکت جویند، بی شک نقشه ی دشمنان را با شکست مواجه و کید آنان را به خودشان برمی گرداند. جهاد اقتصادی یعنی همه در کنار هم، اقتصاد مملکت را با تلاش، وجدان کاری، بهره وری، صرفه جویی، اصلاح الگوی مصرف، خودداری از هدردادن پول، انرژی و... بسازیم؛ چیزی که با تداوم همت مضاعف و کار مضاعف شدنی است. 

این گزارش می‌افزاید طی این مدت هوای تهران 190 روز ناسالم بوده، ضمن این که سه روز در وضعیت بسیار ناسالم قرار داشته و به عبارتی 4/63 درصد روزهای سال هوا ناسالم و بسیار ناسالم و تنها 6/36 درصد روزهای سال نیز هوا سالم و پاک بوده است.

بنا بر این گزارش شاخص کیفیت هوای تهران در ده ماهه ابتدایی سال 90 به علت تعداد بیشتر روزهای آلوده در مقایسه با مدت مشابه دو سال گذشته در وضعیت بسیار نامطلوب‌تری قرار داشته است.

این گزارش اضافه می‌کند تعداد روزهای سالم و پاک هوای تهران از 269 روز در سال 88 به 224 روز در سال 89 و 113 روز در سال 90 کاهش پیدا کرده است.

در مقابل، تعداد روزهای ناسالم و بسیار ناسالم هوای تهران از 36 روز در سال 88 به 82 روز در سال 89 و 193 روز در سال 90 افزایش پیدا کرده است.

در دی ماه سال جاری نیز هوای تهران 24 روز ناسالم و تنها 6 روز سالم بوده که در مقایسه با مدت مشابه در سال‌های 88 و 89 در وضعیت نامطلوب‌تری قرار داشته است.
21 اسفند: کیفیت هوای تهران برای گروه های حساس در شرایط ناسالم قرار دارد

با توجه به گزارش های دریافتی از ایستگاه های سنجش آلودگی هوا، کیفیت هوای تهران هم اکنون در شرایط ناسالم برای گروههای حساس قرار دارد.

رئیس سازمان حفاظت محیط زیست با بیان اینکه برخی با سیاه نمایی سعی ‌می‌کنند که وضعیت آلودگی هوا را بد جلوه کنند اظهار داشت:‌« با اطمینان ‌می‌گوییم که همه آیتم‌های آلودگی هوا اکنون بسیار بهبود یافته است و این پایگاه ‌می‌تواند صحت ادعای ما را ثابت کند.»

مرکز سلامت محیط و کار وزارت بهداشت اعلام کرد: بر اساس اطلاعات دریافتی از ایستگاه های سنجش آلودگی هوا در شهر تهران که در ساعت 11 صبح امروز 21 اسفند ماه گزارش شده است، شاخص کیفیت هوا 122 و آلاینده اصلی ذرات معلق(PM2.5) است.

به گزارش این مرکز در این شرایط کیفیت هوا ناسالم، برای گروه های حساس تلقی شده و افرادی که دارای بیماریهای قلبی و تنفسی هستند، افراد سالخورده و کودکان باید از فعالیت سنگین وطولانی مدت خودداری کنند.

آن چه تا به اینجا خواندید امار مستند و معلوم الحالی است که از آلودگی هوا در دسترس داشتیم . حال بخوانید ناگفته های یک مسئول دولتی را .

17 بهمن: سیاه‌نمایان وضعیت آلودگی هوای تهران از مردم عذرخواهی کنند

هر شخصی ‌می‌تواند متوجه اطلاعات به روز در مورد وضعیت آلودگی هوای تهران شود و دیگر جایی برای سیاه‌نمایی وضعیت آلودگی هوا و غرض ورزی وجود نخواهد داشت.

رئیس سازمان حفاظت محیط زیست گفت: « با گشایش مرکز کنترل و پایش محیط زیست، هر شخصی ‌می‌تواند متوجه اطلاعات به روز در مورد وضعیت آلودگی هوای تهران شود و دیگر جایی برای سیاه‌نمایی وضعیت آلودگی هوا و غرض ورزی وجود نخواهد داشت.»

وی اظهار داشت: « کاری که امروز کلید خورد انقلابی در محیط زیست کشور تلقی ‌می‌شود که از ابعاد مختلف قابل بررسی و ارزیابی‌ست.»

رئیس سازمان حفاظت محیط زیست با بیان اینکه برخی با سیاه نمایی سعی ‌می‌کنند که وضعیت آلودگی هوا را بد جلوه کنند اظهار داشت:‌« با اطمینان ‌می‌گوییم که همه آیتم‌های آلودگی هوا اکنون بسیار بهبود یافته است و این پایگاه ‌می‌تواند صحت ادعای ما را ثابت کند.»

محمدی زاده ادامه داد:‌ « برخی به نامردی باران و باد را عامل نجات هوای تهران ازآلودگی ‌می‌دانند این درحالی است که وضعیت هوای تهران در همه مولفه‌های آلاینده از سال پیش و دو سال پیش بهتر شده و علت آن تولید بهتر خودرو و سوخت و توسعه حمل ونقل عمومی است.»

او اظهار داشت: « از راهی که طی ‌می‌کنیم مطمئنیم و توصیه ‌می‌کنم کسانی که با سیاه‌نمایی و بد جلوه دادن و دادن اطلاعات نادرست مردم را در مورد آلودگی هوا نگران میکنند از آنان عذرخواهی کنند.»

 

به جرات می توان انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی را مهمترین رویداد سیاسی سال 90 دانست؛ این انتخابات علاوه بر اینکه سی امین انتخابات برگزار شده در 33 سال گذشته پس از انقلاب بوده، اولین انتخابات بعد از وقایع و هزینه هایی بود که در پی انتخابات ریاست جمهوری دهم به کشور تحمیل شد.


پیش از برگزاری این دوره از انتخابات مجلس همواره این هشدار داده می شد که شاید برخی دشمنان خارجی و دوستان داخلی آنها به این انتخابات دلخوش کرده اند تا با ایجاد حوادثی مشابه آنچه پس از انتخابات 88 اتفاق افتاد، به زعم خود طومار حکومت اسلامی را در هم بپیچند اما این بار هم کشور از این گردنه صعب العبور به سلامت گذر کرد.
نقش جریانات سیاسی در انتخابات

از ماهها پیش از برگزاری انتخابات مجلس نهم، جریانات مختلف سیاسی عیار خود را برای ورود به این عرصه می سنجیدند. اصولگرایان که جناح فعال این دوره از انتخابات بودند، پس از ماهها رایزنی "وحدت" را استراتژی خود برای ورود به عرصه رقابت انتخاباتی عنوان کردند؛ موضوعی که البته در ادامه محقق نشد.

جبهه متحد اصولگرایان از ابتدا به عنوان گروهی با محوریت آیت الله مهدوی کنی و آیت الله یزدی، درصدد تعیین افراد فهرست انتخاباتی خود بود و به همین منظور جلسات منظمی متشکل از چهره های شاخص اصولگرا تشکیل می شد.

در همین زمان ها بود که جبهه پایداری انقلاب اسلامی وارد عرصه رقابت هاب انتخاباتی شد و برای ارائه فهرست مشترک به جبهه متحد پیش شرط هایی تعیین کرد. مهمترین نقطه افتراق این دو جبهه انتقاداتی بود که پایداری ها به حضور چهره های به اصطلاح آنها "ساکتین فتنه" در ترکیب جبهه متحد داشتند و اعتراضاتی که نسبت به سهم خواهی گروههای اصولگرا در این جریان داشتند.

نهایتا این دو گروه با یکدیگر به جمع بندی نرسیدند و تصمیم گرفتند فهرست های جداگانه ای منطبق با معیارهای خود ارائه کنند.

از ماهها پیش از برگزاری انتخابات مجلس نهم، جریانات مختلف سیاسی عیار خود را برای ورود به این عرصه می سنجیدند. اصولگرایان که جناح فعال این دوره از انتخابات بودند، پس از ماهها رایزنی "وحدت" را استراتژی خود برای ورود به عرصه رقابت انتخاباتی عنوان کردند؛ موضوعی که البته در ادامه محقق نشد

در تهران علاوه بر فهرست جبهه متحد اصولگرایان که با محوریت غلامعلی حدادعادل و حجت الاسلام ابوترابی منتشر شد، فهرست جبهه پایداری انقلاب اسلامی به سر لیستی حجت الاسلام آقا تهرانی و لیست جبهه ایستادگی با عدم احراز صلاحیت حجت الاسلام علوی با سر لیستی حجت الاسلام ابوترابی فرد معرفی شدند.

صدای ملت نیز عمدتا کسانی بودند که جبهه متحدی ها آنها را در فهرست خود نگنجانده بودند، لذا این جریان هم با محوریت علی مطهری فهرستی را برای انتخابات ارائه کرد.

جبهه بصیرت و بیداری اسلامی نیز که پیش از رد صلاحیت سید شهاب الدین صدر نایب رییس مجلس با سرلیستی وی معرفی شده بود بعد از این اتفاق عملا فعالیت جدی تبلیغاتی نداشت.


ائتلاف بزرگ اصولگرایان نیز حسن غفوری فرد را کاندیدای اول خود برای انتخابات دوره نهم معرفی کرد.

در این میان جهادگران ایران اسلامی، ، جنبش عدالت و مهرورزی، جبهه حامیان ولایت، جبهه دانشگاهیان انقلاب اسلامی، شورای هماهنگی نیروهای انقلاب اسلامی با عنوان "فهرست وحدت"، جبهه اتحاد ملی و انسجام اسلامی، ، حزب تمدن اسلامی، جبهه جوانان ایران امروز، حزب عدالت طلبان ایران اسلامی وائتلاف کاندیداهای مستقل سراسر کشور نیز فهرست های مختلفی را ارائه کردند که عمدتا شامل افراد شاخص گروههای اصلی اصولگرا بود.

در بین اصلاح طلبان اما این بار رقابت چندان پررنگ نبود کما اینکه شورای هماهنگی جبهه اصلاحات اعلام کرد فضا را برای ارائه فهرست انتخاباتی مساعد نمی داند و البته بر عدم تحریم انتخابات تاکید کرد.

با این وجود جبهه مردمی اصلاحات و جبهه مردم سالاری فهرست هایی را متشکل از برخی چهره های معتدل اصولگرا برای رقابت در عرصه انتخابات معرفی کردند.

جبهه بصیرت و بیداری اسلامی نیز که پیش از رد صلاحیت سید شهاب الدین صدر نایب رییس مجلس با سرلیستی وی معرفی شده بود بعد از این اتفاق عملا فعالیت جدی تبلیغاتی نداشت
سهم مردم در انتخابات چقدر بود

در حالی که از مدتها قبل از برگزاری انتخابات مجلس نهم رسانه های خارجی بر طبل هدم تمایل مردم به حضور در انتخابات می زدند و در روز انتخابات نیز سعی داشتند با انتشار برخی تصاویر مشارکت مردم را کمرنگ جلوه دهند، به گواه آمار ارائه شده از سوی وزیر کشور با رشد 11 درصدی مشاركت مردم در انتخابات مجلس نسبت به دور قبل انتخابات مجلس شورای اسلامی، میزان مشارکت مردم در انتخابات دور نهم مجلس به 64 درصد رسید.

همچنین بر اساس آمار رسمی استان كهگیلویه و بویر احمد با مشاركت 89 درصدی و استان ایلام با مشاركت 87 درصدی و استان چهارمحال و بختیاری با مشاركت 81 درصدی بیشترین آمار مشاركت را در استان‌های كشور داشته‌اند.

راند دوم انتخابات در سال 90

البته در این دوره از انتخابات از مجموع 290 كرسی مجلس، 225 كرسی در مرحله‌ی اول تعیین تكلیف شد و رقابت 130 کاندیدا برای 65 كرسی باقی مانده به مرحله دوم کشیده شد تا پرونده انتخابات دوره نهم مجلس تا سال 91 مفتوح بماند.
رای دادن خاتمی؛ مهمترین رویداد انتخابات

در حالی که سید محمد خاتمی رهبر جریان اصلاحات تا ساعات میانی روز جمعه 12 اسفند برخلاف روال همیشگی اش برای رای دادن در حسینیه جماران حاضر نشده بود، خبرهای منتشره حکایت از رای دادن وی در حوزه انتخابیه دماوند داشت؛ موضوعی که حتی پس از انتخابات نیز بحث های بسیاری را به دنبال داشت و انعکاس وسیع آن، این خبر را به مهمترین اخبار انتخاباتی بدل کرد تا اعتقاد وی به اصلاح از دورن نظام را نشان دهد.

رای دادن خاتمی با استقبال همسویان معتدل وی و حتی چهره های شاخص جناح اصولگرا و انتقادات تند و تیز جریانات افراطی و تحریمی روبرو شد.

سید محمد خاتمی در یادداشت خود با تاکید بر «احترام خود به ناقدان و حتی مخالفان»، آورده است: اقدام من از منش و بینش سیاسی و فکری من و آن‌چه به آن باور دارم و پایبندم ریشه می‌گیرد. من از موضع اصلاحات و در جهت نگاه داشت روزنه‌های اصلاح‌طلبی که آن را مهم‌ترین و بلکه تنها راه سربلندی کشور و دستیابی به آرمان‌های اصیل انقلاب و تأمین حقوق مردم و مصالح ملت می‌دانم و نیز برای دفع مخاطرات و تهدیدهای درونی و بیرونی اقدام کرده‌ام.

در پایان به نظر می رسد علیرغم کشیده شدن انتخابات مجلس نهم به مرحله دوم -به دلیل کثرت و تنوع کاندیداها- این انتخابات سی امین برگ زرین در کارنامه نظام جمهوری اسلامی ایران بود تا بار دیگر نشان دهد مردم ایران همچنان به ادامه مسیر انقلاب امید دارند و خواستار رفع مشکلات خود در همین چارچوب هستند. 

در بحبوحه انقلاب مردمی مصر و اعلام کناره‌گیری "حسنی مبارک" از قدرت، آتش خشم مردم یمن رژیم "علی عبد الله صالح"، دیکتاتور این کشور را گرفت.



آغاز انقلاب یمن

اوایل سال 1390 ده‌ها هزار یمنی در "صنعا" و دیگر شهرهای مهم این کشور ازجمله تعز به خیابان‌ها ریختند و کناره‌گیری صالح را فریاد زدند. به مرور زمان یکی از مهم‌ترین فرماندهان نظامی یمن به نام "محسن الاحمر" از ارتش جدا شد و به معترضان پیوست.

پس از آن شماری از نمایندگان پارلمان در اعتراض به سرکوب مخالفان از حزب حاکم جدا و از پارلمان خارج شدند. پس از آن بود که خانواده معروف به "الاحمر" که از خانواده‌های قدرتمند و ثروتمند یمن به شمار می‌آیند، رئیس جمهور را به کناره‌گیری از قدرت فراخواندند.

اما پاسخ دیکتاتور یمن به آنان گلوله و آتش بود، از این‌رو درگیری‌های روزانه بین نیروهای دولتی و معاران رژیم کشته‌ها و مجروحان بیشماری برجای گذاشت. پس از آن بود که شورای همکاری خلیج فارس کوشید با ارائه طرحی ناآرامی‌ها در یمن را آرام کند.

طرح شورای همکاری خلیج فارس

طرح شورای همکاری خلیج فارس با هدایت عربستان و قطر با هدف بدست گرفتن کنترل اوضاع در یمن تهیه شده بود و براساس آن صالح باید ضمن کناره‌گیری از قدرت، اختیارات خود را به "عبدربه هادی منصور"، معاون خود واگذار کند و ضمن مکلف شدن یکی از رهبران معارضان به تشکیل دولت وحدت ملی، زمینه را برای برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و پارلمانی در این کشور آماده کند.

صالح از ابتدا با این طرح مخالفت و تلاش کرد با طفره رفتن و وعده‌های دروغین به حاکمیت خود را یمن ادامه دهد. او بارها تا پای امضای این توافقنامه رفت، اما هربار با حیله‌ای از امضای آن طفره رفت.

از دیگر تحولات یمن در اواخر سال 1390 انتشار اخباری مبنی بر احتمال خروج "احمد علی عبدالله صالح" فرمانده گارد ریاست‌جمهوری صنعاء، پایتخت یمن از کشور با هواپیمای خصوصی خود به دبی است

وی مهم‌ترین شرط کناره‌گیری از قدرت را برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و برآمدن رئیس جمهور جدید از دل صندوق‌های رأی تعیین کرد، سپس بهانه آورد که مضمون طرح حاکمیت یمن را نقض می‌کند، به همین دلیل به مخالفت با آن پرداخت.

به موازات اعتراض‌های مردمی درگیری‌ بین خانواده الاحمر و صالح ادامه یافت و در جریان همین درگیری‌ها حمله موشکی به مسجد کاخ ریاست جمهوری باعث مجروح شدن صالح و شماری از معاونان و وزرای او و در نتیجه انتقال آنها به عربستان برای درمان شد. پس از آن، معارضان شورایی انتقالی تشکیل دادند و بر ضرورت واگذاری قدرت به مردم تأکید کردند.


صالح که برای درمان در ریاض بسرمی‌برد، اعلام کرد که اختیارات خود را به معاونش خواهد سپرد. اما 3 ماه بعد به یمن بازگشت و خود را رئیس جمهور قانونی یمن خواند. ادامه پافشاری مردم و موافقت معارضان با مصونیت قضایی صالح و پسرانش موجب شد، او بالاخره طرح شورای همکاری خلیج فارس را امضا کند و قدرت را به معاونش بسپارد. پس از واگذاری قدرت عبدربه منصور هادی (معاون صالح)، "محمد سالم باسندوه" از رهبران معارضان را مامور تشکیل دولت جدید کرد.

در این شرایط علی عبد الله صالح دیگر ماندن در یمن را جایز ندانست به همین دلیل به بهانه ادامه درمان سوختگی‌های خود راهی آمریکا خواهد شد، به همین منظور راهی عمان شد تا از آنجا راهی آمریکا شود و هم اکنون در این کشور بسرمی‌برد، در حالی‌که گفته می‌شود، دیگر به یمن باز نخواهد گشت و پس از آن دوباره راهی عمان می‌شود تا مابقی عمر خود را در تبعید از یمن در عمان به زندگی خود ادامه دهد.

دریافت جایزه صلح نوبل توسط توکل کرمان

از دیگر تحولات مهم یمن در سال گذشته کسب جایزه صلح نوبل توسط "توکل کرمان"، از فعالان سیاسی یمنی بود که نقش مستمری در اعتراضات علیه رژیم عبدالله صالح داشت.

انتخاب کرمان به عنوان برنده این جایزه تصویری روشن از جهان تیره و تار جهان عرب را به تصویر ‌کشید. نام بسیاری از سازمان‌ها و قهرمانان متعهد و خستگی ناپذیر در این لیست دیده می‌شد، ولی برنده شدن کرمان یاد آور بسیاری از زنانی بود که با فداکاری و تعهد در تمام طول این انقلاب حضور داشتند و تمام مادرانی که با تمام وجود تلاش کردند تا این انقلاب به این مرحله برسد، اما کمترین قدردانی هم از آنان نمی‌شود.

از دیگر تحولات مهم یمن در سال گذشته کسب جایزه صلح نوبل توسط "توکل کرمان"، از فعالان سیاسی یمنی بود که نقش مستمری در اعتراضات علیه رژیم عبدالله صالح داشت

جایزه خانم کرمان در مرحله‌ای بحرانی و دشوار از انقلاب یمن به وی اهدا شد. رئیس جمھور صالح همچنان در قدرت بود و برای کسانی که مبارزه علیه حکومت را پیش گرفته بودند، هشت ماه کم نبود. در شرایطی که همه فرسایش و خستگی را تجربه می‌کردند، جایزه نوبل حکم انرژی و روح تازه برای تظاهرات کنندگان یمنی را داشت.

خانم کرمان اولین زن عرب یمنی و دوم زن مسلمان پس از وکیل ایرانی شیرین عبادی بود که جایزه صلح نوبل را گرفت. بسیاری این جایزه را مورد انتقاد قرار می‌دادند، چون اعتقاد داشتند، اعطای این جایزه به معنای باز کردن راھ برای یک دستور کار سیاسی بود، به هر روی یمنی‌ھا افتخار می‌کنند که یکی از آنها به خاطر مبارزه برای صلح و پیروزی نه برای فقط فرد واحد بلکه بسیاری از یمنی‌ھا کار می کند و کار او مورد قدرانی قرار می‌گیرد.


القاعده برگ فشار آمریکا و عربستان

درحالی که هر روز بر دامنه انقلاب یمن ‌گسترده‌ می‌شد و انقلابیون مخالفت خود را با طرح شورای همکاری خلیج فارس ابراز می‌کردند، عربستان سعودی و آمریکا برای غلبه بر انقلاب یمن و تحریف افکار عمومی جهان از این انقلاب به برگه تروریسم و القاعده روی آوردند.

به دنبال آن اخبار متعددی درباره سیطره القاعده بر شهر "رداع" واقع در شرق یمن و حضور آنها در مناطق دیگر این کشور بدون هیچ مقاومتی منتشر ‌شد. در حالی که این اخبار و تحولات شگفتی بسیاری را برانگیخته بود، گزارش‌های امنیتی و محلی نیز از حضور گروه‌هک‌های تروریستی متعدد در یمن خبر ‌دادند و نقشه‌ای را منتشر کردند که نشان می‌داد، دو سوم استان‌های یمن درگیر موضوعی به نام تروریسم شده‌اند، به همین دلیل نگرانی‌هایی درباره وقوع جنگ مذهبی در شمال یمن به وجود آمد.

شمار اعضای گروهک‌های تروریستی در یمن که اوایل سال 1390 فراتر از 350 تا 400 نفر نمی‌رفت و هویت اغلب آنها، یمنی، سعودی و برخی سومالیایی بود، یکباره در سه ماهه اخر سال مذکور افزایش قابل توجهی یافته و بررسی‌های صورت گرفته نشان می‌دهد که در بین کشته‌های شهر "زنگبار" و "الکود" در استان "ابین"، علاوه بر یمنی‌ها و سعودی‌ها افرادی با هویت الجزائری، مغربی، بحرینی، نیجری، موریتانیایی و پاکستانی نیز وجود داشتند که بیانگر این حقیقت است که یمن به قبله جدیدی برای گروهک‌های تندروی موسوم به جهادی تبدلی شده است.

فرار پسر ارشد صالح به دبی

از دیگر تحولات یمن در اواخر سال 1390 انتشار اخباری مبنی بر احتمال خروج "احمد علی عبدالله صالح" فرمانده گارد ریاست‌جمهوری صنعاء، پایتخت یمن از کشور با هواپیمای خصوصی خود به دبی است.

منابع خبری تاکید کردند که احمد با استفاده از هواپیمای شخصی "شاهر عبدالحق" تاجر معروف حامی رژیم صالح یمن را ترک کرده است. 

دوره زمامداری "معمر قذافی" را باید یکی از طولانی‌ترین دوره‌های زمامداری تاریخ برشمرد و هنگامی که در 17 فوریه مردم لیبی با الهام از انقلاب‌های تونس و مصر دست به انقلاب علیه قذافی زدند، کمتر کسی تصور می‌کرد، آنها بتوانند دیکتاتوری قذافی را سرنگون کنند.



واکنش قذافی به انقلاب مردم لیبی که از شهر "بنغازی" در شرق لیبی آغاز شد، سرکوب تظاهرات و توصیف انقلابیون به "موش" و "دیوانه" و "روانی" بود.

قذافی تهدید کرد که خانه به خانه و کوچه به کوچه انقلابیون را تحت تعقیب قرار خواهد داد، بی‌تردید از جمله دلایلی که سبب ‌شد، قذافی در ابتدا به سرکوب مردم بپردازد، دلگرمی او به همپیمانان غربی‌اش بود، غافل از اینکه وقتی پای منافع غرب به میان آید، غربی‌ها به هیچ‌کس وفادار نیستند، به همین دلیل ابتدا منطقه پرواز ممنوع بر فراز لیبی ایجاد و سپس به این کشور لشکرکشی کردند تا همگام با ناتو دادگاه بین المللی کیفری حکم دستگیری معمر قذافی و پسرانش و نیز "عبدالله السنوسی"، رئیس سرویس اطلاعاتی قذافی را صادر کند.

انقلابیون لیبی با کمک ناتو موفق شدند، عرصه را بر قذافی تنگ کنند و با تصرف "باب العزیزیه" مقر سرهنگ در طرابلس را که در آن پنهان شده بود تصرف کنند. پس از تصرف طرابلس قذافی به دو شهر "بنی ولید" و "سرت" گریخت،‌ اما به همراه محافظان شخصی‌اش در حال فرار توسط ناتو هدف قرار گرفت و در یک کانال فاضلاب دستگیر و توسط انقلابیون کشته شد. اندکی پس از مرگ قذافی شورای انتقالی لیبی که حاکمان جدید لقب گرفته بودند، رسما آزادی لیبی را اعلام کردند.

انقلابیون لیبی با کمک ناتو موفق شدند، عرصه را بر قذافی تنگ کنند و با تصرف "باب العزیزیه" مقر سرهنگ در طرابلس را که در آن پنهان شده بود تصرف کنند. پس از تصرف طرابلس قذافی به دو شهر "بنی ولید" و "سرت" گریخت،‌ اما به همراه محافظان شخصی‌اش در حال فرار توسط ناتو هدف قرار گرفت و در یک کانال فاضلاب دستگیر و توسط انقلابیون کشته شد

مرگ قذافی و آزادی لیبی آغاز راهی سخت و دشوار برای شورای انتقالی لیبی بود که قدرت را در حال حاضر در این کشور بدست دارد، نگاهی به وضعیت کنونی حاکم بر لیبی این نکته را به ما یادآور می‌شود، چالش‌هایی که شورای انتقالی لیبی و دولت انتقالی این کشور هم اکنون با آن مواجه هستند، بسیار فراتر و بیشتر و سخت‌تر از مرحله گذشته است که مرحله براندازی رژیم به شمار می‌آمد، اگر بخواهیم به مهمترین این چالش‌ها بپردازیم باید به موارد زیر اشاره کنیم:

چشم‌داشت‌های غرب به منابع نفتی لیبی

در این تردید نیست که حضور ناتو و لشکرکشی نظامی آن به لیبی نه برای خیر و صلاح ملت لیبی بوده است، بلکه آنچه ناتو در این لشکرکشی دنبال آن بوده تامین منافع خود در این کشور بوده است که مهمترین آن منابع نفتی لیبی است، سفرهای مسئولان و مقامات کشورهای غربی از زمان سرنگونی قذافی به لیبی همه بیانگر آن است که غرب بحران‌زده در تلاش است تا بر تحولات کنونی این کشور مسلط شده و با کنترل لیبی پس از قذافی منابع نفتی آن را در اختیار داشته باشد.

مطرح شدن امضای قرادادهایی به ارزش میلیاردها دلار برای مرمت و بازسازی لیبی در این برهه از زمان ناظران و تحلیلگران سیاسی را واداشته تا تاکید کنند، غرب در حال ورشکستگی اقتصادی نجات بخشی از اقتصاد خود را در غارت و چپاول ثروت‌ها و منابع نفتی لیبی می‌بیند و در این راه آنچه لازم و ضروری است، هوشیاری و بیداری مسئولان لیبیایی است تا در دامی که غرب برای آنها گسترانده، گرفتار نشوند.


درگیری‌های مسلحانه میان گروه‌های مختلف

اما دومین چالش پیشروی دولتمردان کنونی لیبی را باید درگیری‌های داخلی مسلحانه داخلی این کشور ملاحظه کرد، حال که رژیم قذافی سرنگون شده بسیاری از گروه‌های این کشور که به سلاح مجهز شده و ادعا می‌کنند، در سرنگونی رژیم قذافی مشارکت داشته‌اند،‌ به بهانه‌ها و دستاویزهای مختلف هر از چندگاهی با یکدیگر درگیر می‌شوند، درگیری‌هایی که هریک از آنها ده‌ها کشته و مجروح برجای گذاشته است.

درحالی که باید توجه داشت ماهیت بسیاری از این درگیری‌ها ریشه در بافت و ساختار قبیله‌ای حاکم بر لیبی و اختلافات دیرینه موجود میان این قبایل دارد، اما برخی از سودجویان انگشت اتهام را به سوی انقلابیون این کشور نشانه می‌گیرند تا با متهم کردن انقلابیون در دست داشتن به این اقدامات پروسه خلع سلاح آنها را بیش از پیش تقویت کرده و پیش ببرند.

به هر روی ریشه این درگیری‌ها هرآنچه باشد (درگیری انقلابیون با یکدیگر یا اختلافات قبیله‌ای) کارشناسان امر تاکید می‌کنند، این درگیری‌ها در عین حال بیانگر عدم توانایی شورای ملی انتقالی لیبی و دولت انتقالی جهت کنترل اوضاع و برقراری آرامش در داخل کشور است، می‌تواند این کشور را به سرنوشتی مبهم سوق دهد.

توطئه خلع سلاح انقلابیون

همانگونه که گفته شد، قضیه درگیری گروه‌های مسلح با یکدیگر بهانه‌ای به دست برخی دولتمردان لیبیایی داد تا انگشت اتهام در این وقایع را به سوی انقلابیون این کشور نشانه بگیرند و به این ترتیب پروسه خلع سلاح انقلابیون و جذب آنها در دستگاه‌های امنیتی و اطلاعاتی و ارتش لیبی را مطرح کنند تا کسانی را که واقعا در انقلاب نقش داشته و برای مردم این کشور از خودگذشتگی و فداکاری کرده‌اند منزوی کنند، به ویژه اگر توجه داشته باشیم از زمان آزادی لیبی تاکنون این افراد در کنار مردم لیبی از عملکرد شورای انتقالی و دولت انتقالی هیچ‌گاه ابراز رضایت نکرده‌اند.

دومین چالش پیشروی دولتمردان کنونی لیبی را باید درگیری‌های داخلی مسلحانه داخلی این کشور ملاحظه کرد، حال که رژیم قذافی سرنگون شده بسیاری از گروه‌های این کشور که به سلاح مجهز شده و ادعا می‌کنند، در سرنگونی رژیم قذافی مشارکت داشته‌اند،‌ به بهانه‌ها و دستاویزهای مختلف هر از چندگاهی با یکدیگر درگیر می‌شوند، درگیری‌هایی که هریک از آنها ده‌ها کشته و مجروح برجای گذاشته است




نارضایتی از عملکرد شورای ملی انتقالی لیبی

برگزاری تحصن‌ها و راهپیمایی‌ها اعتراض آمیز در شهرهای بنغازی، پایگاه انقلابیون و طرابلس، پایتخت لیبی که در بنغازی به حد حمله به مقر شورای انتقالی و محاصره آن رسید، نشان از این دارد که مردم لیبی نه تنها از عملکرد دولتمردان جدید خود رضایت ندارند، بلکه هم اکنون نسبت به آنچه در کشور خود می‌گذرد، بیدار و آگاه هستند.

درخواست شفاف سازی هزینه‌های مالی شورای انتقالی و رسیدگی به اوضاع خانواده‌های شهدا و مجروحان و روشن کردن وضعیت مفقودان انقلاب و دور کردن بازماندگان رژیم سابق از دستگاه‌ها و نهادهای دولتی و عدم استفاده آنها در این مراکز تایید کننده ادعای فوق است و به نظر می‌رسد، اگر سران جدید لیبی نخواهند در اندیشه یافتن راه حلی واقعی برای این سیاست‌های خود باشند، بی‌تردید این قضیه به چالشی بزرگ و لاینحل برای آنها تبدیل خواهد شد.

محاکمه بازماندگان خانواده سرهنگ قذافی

درحالی که سیف الاسلام قذافی هنوز در بازداشت بسرمی‌برد، مسئله نحوه محاکمه او و اینکه سرانجام لیبی قصد دارد، او را به دادگاه جنایی بین المللی تحویل دهد یا در داخل کشور محاکمه کند، لاینحل باقی مانده و به چالشی مهم مقابل شورای انتقالی لیبی تبدیل شده است.

این در حالی است که خبرهای ضد و نقیضی از الساعدی قذافی، دیگر پسر سرهنگ قذافی که به کشور نیجر پناهنده شده به گوش می‌رسد. وی هفته گذشته در سخنانی مدعی شده بود که پرچم انتقام از شورای انتقالی را برخواهد افراشت و انتقام خون پدرش را خواهد گرفت و بطور مستمر با قبایل مختلف لیبی و مخالفان شورا در داخل کشور در ارتباط است.

وجود الساعدی قذافی در نیجر، یعنی در همسایگی لیبی اگرچه خطری جدی برای شورای انتقالی لیبی به وجود نمی‌آورد، اما می‌تواند نگرانی‌هایی را نیز برای شورای انتقالی به وجود آورد، به ویژه آنکه درخواست چندین باره شورای ملی انتقالی لیبی از دولت نیجر برای تحویل دادن الساعدی هم به نتیجه نرسیده است.

به همین دلیل باید گفت، مرحله‌ای که لیبی در حال حاضر با آن مواجه است، بسیار دشوارتر از مرحله براندازی رژیم است، به خصوص آن که هریک از چالش‌های فوق الذکر توانی بسیار و تلاشی بی‌حد و حصر و هوشیاری بسیار را برای حل و از پیش‌رو برداشتن آنها طلب می‌کند به خصوص اینکه کشورهای غربی تلاش بسیاری را برای "مصادره انقلاب لیبی" انجام می‌دهند. 

آل‌سعود دایه مهربان‌تر از مادر

با آغاز انقلاب تونس در 17 دسامبر 2010 و فرار زین العابدین بن علی به همراه خانواده‌اش از این کشور، عربستان سعودی رسما اعلام کرد، بن علی و خانواده‌اش را پذیرفته و به آنها پناهندگی سیاسی می‌دهد. روی آوردن بن علی به عربستان سعودی در حالی صورت گرفت که فرانسه و چند کشور اروپایی و کانادا از پذیرش وی سرباز زده بودند. پس از پیروزی انقلاب تونس، دولت جدید این کشور بارها خواستار تحویل بن علی توسط مقامات سعودی شد، اما آل‌سعود از تحویل وی سر باز زده‌اند.
درگذشت رهبر شیعیان عربستان

سال گذشته شاهد در گذشت علامه شیخ "محمدعلی العمری"، رهبر شیعیان عربستان در بیمارستانی در مدینه بود. علامه شیخ العمری به عنوان شخصیت اول شیعیان مدینه منوره و امام مسجد شیعیان این شهر قلمداد می‌شد.

دخالت در بحرین و یمن

بی‌تردید بزرگ‌ترین نگرانی آل‌سعود طی سال گذشته بیداری اسلامی در بحرین و یمن بود،‌ به ویژه آن که این دو کشور در همسایگی عربستان قرار داشته و صرف نظر از روابط تنگاتنگ اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی و سیاسی، آل‌سعود به این دو کشور به عنوان یکی از استان‌های خود نگاه می‌کرد، در حالی که موج بیداری اسلامی نه تنها پای به این کشورها گذاشته و موجب قیام‌های مردمی در آنها شده بود، هم اکنون این موج به شدت مناطق شرقی عربستان را که ساکنان آن عمدتا شیعه و سال‌های سال تحت تبعیض شدید توسط آل‌سعود قرار داشتند، تهدید می‌کرد.

به همین دلیل و تنها چندین روز پس از آغاز قیام مردمی بحرین شاهدان عینی از ورود 30 دستگاه تانک ارتش عربستان سعودی از طریق معبر مواصلاتی دو کشور موسوم به "جاده ملک فهد" به بحرین خبر دادند. این معبر 25 کیلومتری که در سال‌های اخیر شاهد تردد خودروهای گران قیمت ثروتمندان و متمولان سعودی برای گذاران روزهای تعطیل و تفریح در بحرین بود، این‌بار به گذرگاه تسلیحات و تجهیزات نظامی سعودی تبدیل شده بود تا به رژیم آل‌خلیفه در سرکوب مردم بی‌دفاعش کمک کند. پس از آن این دخالت‌های نظامی در قالب نیروهای سپر جزیره شکل عیان‌تر و رسمی‌تری به خود گرفت تا سرکوب خونین مردم بحرین را خونین‌تر کند.

بی‌تردید بزرگ‌ترین نگرانی آل‌سعود طی سال گذشته بیداری اسلامی در بحرین و یمن بود،‌ به ویژه آن که این دو کشور در همسایگی عربستان قرار داشته و صرف نظر از روابط تنگاتنگ اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی و سیاسی، آل‌سعود به این دو کشور به عنوان یکی از استان‌های خود نگاه می‌کرد

اگر سیاست آل‌سعود در بحرین بر دخالت مستقیم نظامی متمرکز بود،‌ در تحولات یمن سیاست دیگری را اتخاذ کردند که بر جلوگیری از سرنگونی عبدالله صالح از طریق عدم دخالت مستقیم و سپس به تاخیر انداختن سرنگونی صالح استوار بود.
آغاز قیام شرق عربستان

با وجود تمام ترفندهای اتخاذ شده توسط آل‌سعود جهت جلوگیری از ورود پای گذاشتن موج انقلاب‌های عربی به عربستان مناطق شیعه‌ نشین شرقی این کشور خیلی زود به کابوس شاهزادگان سعودی تبدیل شدند.

پرونده زندانیان سعودی که سال‌های سال بدون محاکمه در زندان‌های آل‌سعود بسرمی‌بردند و به زندانیان "فراموش شده" معروف شده بودند، بازداشت فعالان سیاسی و مذهبی، تعطیلی مراکز دینی و عبادی، محرومیت‌های اجتماعی و تبعیض‌های طایفه‌ای و مذهبی از جمله مسائلی بودند که موجب آغاز قیام در مناطق شرقی عربستان بود.

رژیم آل‌سعود تلاش بسیار کرد، از یک‌سو با سانسور شدید خبری در رسانه‌ها و از سوی دیگر با سرکوب شدیدتر مانع درز اخبار این قیام به روزنامه‌ها و سرایت آن به مناطق دیگر عربستان شود.

معارضان رژیم بازداشت و ده‌ها نفر به شهادت رسیدند و مطالبات مردمی بسان گذشته نادیده گرفته شدند تا موجب شعله‌ورتر شدن قیام مردمی شود که در اوایل سال گذشته و به دنبال شلیک مستقیم نظامیان سعودی شهروندان معترض عربستانی در شهر القطیف که منجر به شهادت 4 نفر از این شهروندان شد، جرقه آن در دو شهر شیعه نشین "العوامیه" و "القطیف" در شرق عربستان زده شد.


این اعتراض‌ها تا آخرین روزهای سال 1390 با وجود سرکوب شدید و خونین آن ادامه داشت و نکته مهم که ترس و هراس بسیاری در دل خاندان سعود ایجاد کرد، برگزاری چندین تظاهرات به سبک و سیاق اعتراض‌های شرق عربستان در مکه مکرمه، مدینه منوره، جده و ریاض بود.
افزایش خریدهای تسلیحاتی از آمریکا

خریدهای تسلیحاتی عربستان سعودی از آمریکا در سال گذشته نیز به بهانه تقویت توانمندی نظامی عربستان سعودی باز هم بسان سال‌های گذشته ادامه یافت و در همین راستا آل‌سعود قراردادی 10 ساله به ارزش بیش از 23 میلیارد دلار با آمریکا امضا کرد.

همچنین آل‌سعود قرارداد تسلیحات دیگری به ارزش 30 میلیارد دلار نیز با آمریکا امضا کرد که با مخالفت‌های گسترده داخلی مواجه شد، بگونه‌ای که حتی مردم عادی عربستان نیز از این اقدام آل‌سعود انتقاد کرده و آن را اقدامی در جهت کمک به اقتصاد در حال فروپاشی آمریکا برای نجات آن از بحران اعلام و تاکید کردند، آل‌سعود به جای دست زدن به چنین خریدهایی که هیچ سودی برای این کشور ندارد، بهتر است به وضع اسفبار اقتصادی مردم خود رسیدگی کند که بیش از 22 درصد آنها در حال حاضر زیر خط فقر مطلق قرار دارند و حتی از سیر کردن شکم خود عاجز و ناتوان هستند.
بیماری ملک عبدالله؛ مرگ ولیعهد

خبرگزاری رسمی عربستان سعودی اواخر مهرماه سال گذشته از تشدید بیماری "ملک عبد الله"، پادشاه 89 ساله این کشور و عمل جراحی ستون فقرات وی در آمریکا خبر دادند، اگرچه عمل موفقیت آمیز خوانده شد،‌ اما ظاهر امر چیز دیگری را نشان می‌داد، به همین دلیل به نظر می‌رسد که سال آینده سال سختی برای مبارزه با بیماری‌اش پیش‌رو داشته باشد.

اما به موازات اقدام پادشاه عربستان برای عمل جراحی ستون فقرات برادرش "سلطان بن عبدالعزیز"، ولیعهد 85 ساله عربستان سعودی که از بیماری سرطان رنج می‌برد، در یکی از بیمارستان‌های نیویورک فوت کرد تا چند روز بعد پادشاه سعودی با صدور فرمانی، شاهزاده "نایف بن عبدالعزیز" 78 ساله وزیر کشور را با حفظ سمت، به ولیعهدی عربستان منصوب کند.

خبرگزاری رسمی عربستان سعودی اواخر مهرماه سال گذشته از تشدید بیماری "ملک عبد الله"، پادشاه 89 ساله این کشور و عمل جراحی ستون فقرات وی در آمریکا خبر دادند، اگرچه عمل موفقیت آمیز خوانده شد،‌ اما ظاهر امر چیز دیگری را نشان می‌داد، به همین دلیل به نظر می‌رسد که سال آینده سال سختی برای مبارزه با بیماری‌اش پیش‌رو داشته باشد
سناریو ساختگی ترور سفیر عربستان در واشنگتن

سناریوی ترور "عادل جبیر"، سفیر عربستان سعودی در واشنگتن نیز از جمله رویدادهای مهمی بود که به همان سرعت که در راس خبرهای جهان قرار گرفت،‌ به همان سرعت دروغین و مضحک بودن آن اثبات و پس از آن به فراموشی سپرده شد. بی‌تردید در طراحی این سناریو بیش از آنکه آل‌سعود دخیل باشد، کاخ سفید دخالت داشت تا در نهایت با قطعنامه پیشنهادی ریاض در محکومیت طرح ترورادعایی سفیر عربستان به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل متحد برسد.

در پایان باید گفت که سال گذشته سالی بسیار سخت برای رژیم سعودی چه در عرصه داخلی و چه در عرصه خارجی بود، عربستان از یک‌سو تلاش داشت از یک طرف بر اوضاع داخلی مسلط نشان دهد و از سوی دیگر حاکمیت منطقه‌ای خود بر اعراب را حفظ کند.

تغییر و تحولات بعدی نشان داد که آل‌سعود نه در عرصه داخلی و نه در عرصه خارجی موفق نشان نداد، در عرصه خارجی ظهور قطر و افول قدرت منطقه‌ای آل‌سعود و در عرصه داخلی تشدید اعتراض‌ها و قیام مردمی مناطق شرقی تایید کننده این نکته است. 

اواسط اردیبهشت ماه سال 1390 خبری با مضمون کشته شدن اسامه بن‌لادن تیتر اخیار تمام خبرگزاری‌ها و شبکه‌های تلوزیونی جهان شد. خبری که از سال 2001 همگان منتظر شنیدن آن بودند. پس از حملات 11 سپتامبر و لشکر کشی نیروهای ائتلاف به رهبری آمرکیا به افغانستان هر روز جهانیان منتظر شنیدن این خبر بودند تا ببینند بالاخره فرجام این جنگ علیه تروریسم چه می‌شود. هر روز خبرهای متفاوتی از بمباران کوه‌های طورابورا، محل اختفای بن‌لادن، منتشر می‌شد اما همگی تکذبیب می‌گردید. خبرهایی نیز در این چند سال حول و حوش زخمی شدن وی منتشر می‌شد اما هر بار با انتشار پیام ویدئویی رهبر القاعده تمام امیدها به کشته شدن وی به یاس تبدیل می‌شد. این مساله زمینه ادامه اشغال‌گری در افغانستان را تقویت می کرد و در پناه آن نیروهای غربی به تجارت مواد مخدر خود نیز ادامه می‌دادند. اوضاع مثل سابق بود و هیچ تفاوتی در افغانستان مشهود نبود. حتی تشکیل دولت در افغانستان نیز راه‌گشا نبود و نا‌امنی در مناطق جنوبی ادامه داشت.‌

سرانجام انتظارها به سر رسید و باراک اوباما، رئیس‌جمهوری آمریکا، شب اول ماه مه میلادی، اردیبهشت ماه، در یک سخنرانی تلویزیونی اعلام کرد که یک واحد كماندویی آمریکایی، اسامه بن لادن را در مخفیگاه وی در پاکستان کشته است. وی گفت: سرانجام نیروهای آمریكایی توانستند عدالت را در مورد اسامه بن لادن اجرا كنند. در این لحظه به مردم آمریكا اعلام می‌كنم كه رهبر القاعده كشته شده است.

خبرگزاری فرانسه به نقل از یک مقام آمریکایی گزارش داد که آزمایش دی ان ای تایید می کند که فرد کشته شده در پاکستان اسامه بن لادن رهبر القاعده بوده است. جان برنن، مشاور رئیس جمهوری آمریکا در امور مبارزه با تروریسم در سخنانی در کاخ سفید گفت که دفن اسامه بن لادن در دریا با رعایت موازین اسلامی و در حضور افراد مناسب صورت گرفت

جزئیات از این قرار بود که اسامه بن لادن یكشنبه شب طی عملیاتی در ساختمانی مسكونی در منطقه آبوت آباد در 100 كیلومتری شمال شرق اسلام آباد در حمله هلی‌كوپترهای آمریكایی و نیز تیراندازی مستقیم این نیروها كشته شد. در جریان این حمله یكی از پسران بن لادن نیز كشته شد. همچنین سرویس امنیتی پاكستان از دستگیری سه تن از زنان اسامه بن لادن و شش پسر وی در جریان درگیری‌های منجر به كشته شدن رهبر القاعده خبر داد. اسامه بن لادن در یك خانه‌ سه طبقه به فاصله 100 یارد از یك آكادمی ارتش پاكستان در منطقه آبوت آباد در ایالت خیبرپختونخواه پاکستان واقع در 100 كیلومتری اسلام آباد پنهان شده بود. دو هلی كوپتر حامل نیروهای ضد تروریستی آمریكا در ساعت یك بامداد به این خانه حمله كردند. دیوارهای 4 تا 6متری این ساختمان هشت برابر بلندتر ازدیگر ساختمانهای اطرافش بوده و ارزش آن یك میلیون دلار برآورد شده است. با این حال این مجتمع دسترسی تلفنی و اینترنتی نداشته است.


25 کماندوی نخبه آمریکائی، با دو هلیکوپتر به مقر بن‌لادن حمله بردند. از همان ساعت، افراد مسلحی که از آن‌ها به عنوان محافظان بن‌لادن نام برده می‌شود، از سقف ساختمان شروع به تیراندازی به سمت هلیکوپترها کردند. یکی از هلیکوپترها نیز سقوط کرده و منهدم شده است، اما مقامات آمریکائی می‌گویند که این هلیکوپتر دچار نقص فنی شده است.این عملیات مجموعا 40 دقیقه طول كشید. به گفته مقامات آمریکایی هیچ یك از نیروهای آمریكایی دراین حمله آسیب ندیدند.

جالب است كه منطقه آبوت آباد میزبان حداقل یك هنگ ارتش پاكستان و همچنین هزاران پرسنل نظامی پاكستانی است. در این منطقه ساختمان‌های نظامی نیز وجود دارد. اطراف این منطقه را كوه و تپه محصور كرده و از مرز افغانستان و پاكستان به اندازه‌ نصف روز فاصله دارد. 10 روز پیش رئیس ارتش پاكستان در یك آكادمی نظامی نزدیك محل اختفای بن لادن سخنرانی كرده و گفته بود كه ارتش پاكستان ستون فقرات شبه نظامیان مرتبط با القاعده و طالبان را شكسته است. پیش از این گفته می‌شد كه رهبر القاعده در مناطق كوهستانی مرز افغانستان و پاكستان و در غاری پنهان شده است و آمریكا تلاش كرد كه با حملات هواپیماهای بدون سرنشین، اهداف مختلفی در این مناطق كوهستانی را هدف قرار دهد.

شبكه تلویزیونی‌ پاكستان تصویری از صورت نیمه متلاشی شده بن لادن پخش كرد، برخی ازرسانه‌های خبری اعلام كردند كه این تصاویر تقلبی است. تصویر خون آلود مردی كه نیمی از سرش بی‌مو است و یكی از چشم‌هایش نیمه باز است در دو سال گذشته در اینترنت وجود داشته كه توسط روزنامه‌های میل‌، تایمز،‌ تلگراف ‌، سان ‌ و دیلی میرور‌ استفاده شد اما به محض مشخص شدن جعلی بودن آن از روی وب سایت این روزنامه‌ها برداشته شد

همچنین منابع آمریكایی اعلام كردند كه بازجویی‌ها از چهار سال قبل از تعدادی از زندانیان گوانتانامو كه به دلیل فعالیت‌های نظامی دستگیر شده بودند آغاز و به شناسایی یكی از زندانیان كه به دستیار بن لادن نزدیك بود، انجامید. زندانیان گوانتانامو نام مستعار یك قاصد را به بازجویان آمریكایی اعلام كردند و وی را به عنوان یكی از زیردستان و طرفداران خالد شیخ محمد، مغر متفكر حملات 11 سپتامبر، معرفی كردند. تقریبا چهار سال طول كشید تا نام واقعی این فرد كشف شد و دو سال نیز ردگیری وی به طول انجامید. طی هفته‌های اخیر نیز نیروهای آمریكایی با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای از حضور بن لادن در این خانه اطمینان حاصل كردند و سپس عملیات خود را انجام دادند. از محل سكونت فرستاده بن لادن كه یك مجتمع مسكونی یك میلیون دلاری بود و تنها 91 متر از آكادمی نظامی پاكستان فاصله داشت، به شدت مراقبت می‌شد و این باعث شد كه سازمان جاسوسی آمریكا (سیا) به این نتیجه برسد كه شخصیت مهمی در آنجا حضور دارد.


در همین حال در شرایطی كه شبكه تلویزیونی‌ پاكستان تصویری از صورت نیمه متلاشی شده بن لادن پخش كرد، برخی ازرسانه‌های خبری اعلام كردند كه این تصاویر تقلبی است. تصویر خون آلود مردی كه نیمی از سرش بی‌مو است و یكی از چشم‌هایش نیمه باز است در دو سال گذشته در اینترنت وجود داشته كه توسط روزنامه‌های میل‌، تایمز،‌ تلگراف ‌، سان ‌ و دیلی میرور‌ استفاده شد اما به محض مشخص شدن جعلی بودن آن از روی وب سایت این روزنامه‌ها برداشته شد. رسانه‌های عربی اعلام كردند این تصویر متعلق به یك پاكستانی است كه با فتوشاپ تغییر یافته است.

پس از این بحث‌ها بود که یك مسئول آمریكایی از انداختن جسد اسامه بن لادن به دریا بعد از انجام آزمایش دی ان ای و انتقال آن از پاكستان به افغانستان، خبر داد. منابع خبری جزییاتی درباره این كه جسد بن لادن در كدام دریا دفن شده، ارائه نكردند. پیشتر اعلام شده بود كه وی بعد از انجام مراسم كفن و دفن اسلامی، قرار است به دریا انداخته شود.

در همین حال خبرگزاری فرانسه به نقل از یک مقام آمریکایی گزارش داد که آزمایش دی ان ای تایید می کند که فرد کشته شده در پاکستان اسامه بن لادن رهبر القاعده بوده است. جان برنن، مشاور رئیس جمهوری آمریکا در امور مبارزه با تروریسم در سخنانی در کاخ سفید گفت که دفن اسامه بن لادن در دریا با رعایت موازین اسلامی و در حضور افراد مناسب صورت گرفت. وی گفت که بطور زنده در جریان عملیات حمله به مخفی گاه بن لادن بوده است و این پیروزی را دست‌آوردی عظیم در مبارزه با تروریسم توصیف کرد.

پس از کشته شدن وی اظهارات مختلفی از سوی مقامات کشورهای مختلف جهان نسبت به این حادثه منتشر شد اما این سوال مطرح شد که آیا این حادثه وقایع 11 سپتامبر را توجیه کرده است. و آیا اشغال‌گری در افغاستان پایان می‌یابد؟

این سوالی است که هنوز پاسخی برای آن یافته نشده است. اگرچه گفته‌هایی از سوی مقامات آمریکایی برای خروج نیروهای نظامی این کشور در طی چند سال آینده عنوان شده است اما چگونه می توان این همه خسارت و ناامنی را در 10 سال گذشته در منطقه توجیه کرد؟ 

هواپیمای بدون سرنشین RQ-170 آخرین محصول دفتر طراحی پیشرفته Skunk works از شرکت لاکهید مارتین است. پهبادی بدون سرنشین که در شرق ایران توسط سامانه پدافند هوایی کشورمان مورد اصابت قرار گرفت. پهباد "RQ-170 " پرنده بدون سرنشینی است که مدتها در کشور افغانستان در حمایت از عملیات نیروهای ناتو در سکوت عمل می کرد. این هواپیما برای اولین بار در سال 2005 میلادی به صورت عملیاتی وارد خدمت نیروهای مسلح آمریکا شد و به شکل مخفیانه به عملیات در افغانستان پرداخت. در سال 2007 میلادی اولین تصاویر این هواپیما در پایگاه هوایی قندهار منتشر شد. بنا بر اطلاعات منتشر شده و با توجه به عدم دسترسی نیروهای طالبان به سیستم‌های راداری، هدف از مستقر کردن این پرنده پیشرفته در کشور افغانستان انجام عملیات های شناسایی و جاسوسی بر فراز حریم هوایی دو کشور ایران و پاکستان است. همچنین گزارشی از حضور این پرنده در کشور کره جنوبی به منظور رصد فعالیتهای موشکی کره شمالی وجود دارد. بنا بر اظهارنظر مقامات آمریکایی در جریان حمله نیروهای آمریکایی به پاکستان به منظور از بین بردن اسامه بن لادن رهبر شبکه تروریستی القاعده، این پرنده بی سرنشین تصاویر زنده ای از فراز محل اقامت بن لادن به کاخ سفید ارسال کرده و همزمان مشغول شنود مکالمات ارتش پاکستان بوده است. با توجه به پنهانکاری مسئولین آمریکایی در مورد این پرنده اطلاعات دقیقی در مورد توانایی های این پرنده،مشخصات پروازی و محموله قابل حمل توسط این پرنده بدون سرنشین منتشر نشده است. در یک نگاه کلی RQ-170 یک بال پرنده شبیه به طرح بمب افکن پنهان کار B-2 نیروی هوایی آمریکا است که به منظور انجام عملیات های شناسایی بر فراز حریم هوایی متخاصم طراحی شده است.

ماموریت هواپیمای بدون سرنشین آمریکا بر فراز آسمان ایران، شامل شناسایی چهار حوزه مهم از فعالیت های نظامی و دفاعی ایران بوده است .اولین ماموریت این هواپیما شناسایی موقعیت و فعالیت های تمام سایت های هسته ای شناخته شده و یا مشکوک هسته ای ایران بوده است. در همین راستا در این هواپیما از سنسورهایی استفاده شده است که از راه دور آثار فعالیت های هسته ای را نشان می داده است

پس از گذشت یک هفته از شکار این هواپیما توسط نیروهای توانمند کشورمان نشریه فارین پالسی ماموریت این هواپیمای بدون سرنشین آمریکایی را فاش کرد. ماموریت هواپیمای بدون سرنشین آمریکا بر فراز آسمان ایران، شامل شناسایی چهار حوزه مهم از فعالیت های نظامی و دفاعی ایران بوده است. بر اساس گزارش این نشریه، ماموریت هواپیمای بدون سرنشین آمریکا بر فراز آسمان ایران، شامل شناسایی چهار حوزه مهم از فعالیت های نظامی و دفاعی ایران بوده است .اولین ماموریت این هواپیما شناسایی موقعیت و فعالیت های تمام سایت های هسته ای شناخته شده و یا مشکوک هسته ای ایران بوده است. در همین راستا در این هواپیما از سنسورهایی استفاده شده است که از راه دور آثار فعالیت های هسته ای را نشان می داده است . دومین ماموریت این هواپیمای ساقط شده شناسایی موقعیت و فعالیت های مجتمع های ساخت موشک های بالستیک ایران و بررسی میزان برد و کارایی آنان بوده است .سومین ماموریت هواپیمای جاسوسی آمریکا شناسایی اردوگاه‌ها و مکان‌هایی است که در آنجا گروه‌ها و افراد سازمان های مقاومت در خاک ایران است !


فارین پالسی همچنین افزود که چهارمین ماموریت این هواپیمای بدون سرنشین شناسایی ویژگی‌های سیستم های دفاع هوایی ایران است. در این چارچوب قدرت انتقال و پوشش هوایی سیستم های راداری ایران و موشک‌های زمین به هوای ایران نیز باید مورد بررسی قرار می‌گرفته است .

این نشریه آمریکایی همچنین افرود که فارغ از شکست ماموریت های چهارگانه این هواپیما اکنون دغدغه آمریکا فروش اطلاعات ساخت و عمکرد این هواپیما از سوی ایران به رقبای آمریکا است اتفاقی که پیشتر هم در کشورهای دیگر دنیا افتاده است و مثلا کشوری چون چین در سال 1998 با دستیابی به یک نوع موشک آمریکایی در خاک افغانستان به طراحی این مدل از موشک ها دست یافت، موضوعی بود که به شدت ذهن مقامات آمریکایی را به خود مشغول کرد.

در همین زمینه، کریستین‌ ساینس‌ مانیتور ادعا کرد که پهپاد جاسوسی آر-کیو-170 از طریق مسدود شدن ارتباط ماهواره‌ای و ارسال امواج گمراه‌کننده جی.پی.اس فریب خورده و با فرود در عمق 200 کیلومتری خاک ایران، شکار شد.

این نشریه ادعا کرد که این اطلاعات را از یکی از مهندسان ایرانی که درحال بررسی پهپاد بدست آورده و ادامه داد که سیستم هدایت براساس جی.پی.اس، نقطه ضعف این هواپیماست. با ارسال نویزهای قوی و مسدود کردن ارتباط ماهواره‌ای پهپاد با اپراتور، هواپیما مجبور به استفاده از هدایت خودکار (اتوپایلوت) شد و شرایط برای فریب آن مهیا گشت.

سپس، کارشناسان ایرانی توانستند سیستم نقشه‌خوانی داخلی این هواپیما را طوری تغییر دهند که کامپیوتر داخلی پهپاد تصور کند آشیانه‌اش، پایگاهی در ایران با همان ارتفاع آشیانه اصلی است. اما اختلاف اندک ارتفاع این پایگاه ایرانی با پایگاه اصلی پرواز پهپاد موجب شد هواپیما هنگام فرود دچار مشکل شود و بخش‌های پایینی و چرخ‌های فرود آسیب ببیند

سپس، کارشناسان ایرانی توانستند سیستم نقشه‌خوانی داخلی این هواپیما را طوری تغییر دهند که کامپیوتر داخلی پهپاد تصور کند آشیانه‌اش، پایگاهی در ایران با همان ارتفاع آشیانه اصلی است. اما اختلاف اندک ارتفاع این پایگاه ایرانی با پایگاه اصلی پرواز پهپاد موجب شد هواپیما هنگام فرود دچار مشکل شود و بخش‌های پایینی و چرخ‌های فرود آسیب ببیند.

اما آیا چنین کاری واقعا ممکن است؟ امواج جی.پی.اس را ماهواره‌ها ارسال می‌کنند و به همین دلیل در نزدیکی سطح زمین ضعیف هستند. پس می‌توان با استفاده از امواج قوی‌تری که از آنتن‌های نزدیک‌تر ارسال می‌شود، در آن‌ها تداخل ایجاد کرد. حتی ابزارهای نظامی جی.پی.اس که از دقت بالاتری نسبت به ابزارهای معمولی و تراشه‌های به‌کاررفته در گوشی‌های همراه برخوردارند، در برابر چنین مشکلی آسیب‌پذیرند.


کارشناسان ایرانی توانستند سیستم نقشه‌خوانی داخلی این هواپیما را طوری تغییر دهند که کامپیوتر داخلی پهپاد تصور کند آشیانه‌اش، پایگاهی در ایران با همان ارتفاع آشیانه اصلی است. به نوشته این نشریه تنی چند از کارشناسان سابق نظامی ایالات متحده نیز برنامه‌نویسی دوباره جی.پی.اس برای پرواز به خانه‌ای دیگر را عملی دانسته و شکار پهپاد جاسوسی ایالات متحده را از این روش امکان‌پذیر می‌دانند. لاکهیدمارتین، سازنده پهپاد شناسایی RQ-170 هواپیما را طوری ساخته بود که اگر ارتباط ماهواره‌ای با اپراتور قطع شد، هواپیما بر اساس نقشه موجود در کامپیوترش و موقعیت‌سنجی جی.پی.اس به آشیانه بازگردد و اگر مشکلی برایش پیش آمد، خود را منهدم کند. اما شکار این پهپاد به دست نیروهای ایرانی آن هم در شرایطی سالم بدان معنی است که چنین تمهیداتی دیگر به کار نمی‌آید.

در همین راستا امیر دریابان علی شمخانی با یادآوری قابلیت های برجسته هواپیمای بدون سرنشین آمریكا موسوم به آر كیو 170 گفت که این كه جمهوری اسلامی ایران، این نوع پهپاد جاسوسی آمریكا را در اختیار می گیرد، از توانمندی بالای نیروهای مسلح كشورمان حكایت دارد. این توانمندی متخصصان متعهد ایرانی قابل از بین رفتن نیست بلكه قابل تكرار و تبدیل شدن به صنعت است.

به هر روی و با هر دیدی، توانایی نیروهای مسلح کشورمان در شناسایی و شکار جانور قندهار آنچنان شکی در آمریکا ایجاد کرد که جرائت و فکر هیچ‌گونه عملیاتی برای بازپس گیری آن را نتوانستند به ذهنشان را دهند.