اگر نشانهای تجاری خوشنام و پرسابقهی کشور در زمینهی تولید و عرضهی مواد غذایی، اجازه بیابند که در زمینهی عرضهی میوه و سایر محصولات کشاورزی بستهبندی شده فعالیت کنند، رقابت، در میان متقاضیان خریدِ عمدهی محصولات کشاورزی از کشاورزان، به طور محسوسی افزایش خواهد یافت؛ اما سؤال این است این اتفاق چگونه رخ خواهد داد؟
گروه اقتصادی برهان/ میثم هاشمخانی؛ چارهجویی برای نوسانات مکرر درآمد شاغلان بخش کشاورزی و دامداری و نیز یافتن راهحل پایدار برای غلبه بر سایر عواملی که منجر به وضعیت معیشتی نامناسب روستاییان شده و مهاجرت آنان به شهرها را دامن میزند، از دیرباز جزو دغدغههای کلیدی اقتصاددانان بوده است. این دغدغهها که از یک سو بر ارتقای پایدار وضعیت معیشتی کشاورزان و از سوی دیگر بر حفظ امنیت غذایی کل جامعه متمرکزند، شکلگیری شاخهی مجزایی از علم اقتصاد تحت عنوان «اقتصاد کشاورزی» را به دنبال داشته است.
همانطور که در 2 قسمت پیشین این یادداشتهای سلسلهوار اشاره شد، برای تقویت پایدار و مؤثر معیشت کشاورزان، 2 دسته سیاستگذاری مهم باید مدنظرقرار گیرد: دستهی نخست عبارت است از سیاستهایی با هدف ارتقای بهرهوری در تولیدات بخش کشاورزی؛ از راه ابزارهایی مانند ارتقای سطح سواد عمومی کشاورزان، توسعهی «آموزشهای حرفهای» در میان کشاورزان، بهبود امکانات حملونقل در مناطق روستایی، زمینهسازی برای بهرهمندی بیشتر روستاییان از ماشینهای کشاورزی مدرن و ..... است. [1]
ادامه در ادامه مطلب
ادامه مطلب
