پیام غدیر

بسم‌الله الرحمن الرحیم

اللهم عجل لولیک الفرج والعافیه وانصر وجعلنا من خیرانصاره واعوانه والمستشهدین بین یدیه

 

عید سعید غدیر عظیم ترین عید زمین وآسمان است، واقعه غدیر حادثه تاریخی صرف نیست که در کنار دیگر وقایع دیده شود، بلکه رویدادی با ابعاد جامع و وسیع است که با تکامل عالم هستی پیوندی عمیق و تا اعماق جهان امتداد دارد.
غدیر یک تفکر پویا و رمزماندگاری و جاودانگی خط نورانی رسالت است. غدیر نقطه اتصال نبوت و امامت، چشمه جوشانی است که اقیانوس‌های معرفت و فرهنگ از آن گستره می‌جویند و ژرفا می‌پویند.
غدیر انفطار نور است و آفتابش بر بام طور هستی، روشنی بخش روان است و گرمی بخش جان.
غدیر نمایش نگین انگشتر نبوت بود که برق وجودش همایش «تمام آدمیت» و «کمال انسانیت» را فریاد کرد و با انتصاب «حضرت انسان» ، دین، «ردای اکمال» و نعمت، «قبای اتمام» به قامت گرفت و استوار شد.
غدیر با معرفی «انسان کامل» بر این حقیقت پای فشرد که ماجرای یک سرزمین، یک قوم و یک زمان مطرح نبوده و نیست. همه جا، همه کس و همه وقت مظهر غدیرند. و غدیر هر وقت را در هر جا که «حُسنِ خَلق» در جلوه خدایی آدمیان رخسار می نماید، عید می‌داند.
غدیر فرصت هماره شنیدن آوای عرشیان است که: حمد خدا را که «احسن الخالقین» است.
عید سعید غدیر را به همه بشریت در انتظار «انسان کامل» و خاصه دانایان، اندیشه ورزان و دانشگاهیان جهان و بالاخص به صاحب غدیر و قطب عالم امکان حضرت صاحب‌الزمان (عج) صمیمانه تبریک و تهنیت عرض می کنم.
 

                     محمود احمدی‌نژاد

فرهنگ برادری چیزی فراتر از رعایت آداب اجتماعی است

مؤمنین باید با هم و در کنار هم باشند و در جریان این زندگی ایثارگری‌های آنها‌ به نمایش گذاشته شود. به عنوان مثال، در روایت داریم که مؤمن عیب برادر دینی‌اش را به عهده می‌گیرد(خَيْرُ إِخْوَانِكَ مَنْ نَسَبَ ذَنْبَكَ إِلَيْهِ/بحارالانوار/71/188)، و یا اینکه خوبی خودش را به برادر دینی‌اش نسبت می‌دهد و امثال این موارد. نه اینکه هر کسی فقط مواظب خودش باشد و حداکثر کاری که می‌کند این باشد که فقط آداب اجتماعی را رعایت کند. 

فرهنگ برادری چیزی فراتر از رعایت آداب اجتماعی است. اگر بخواهی آداب اجتماعی را رعایت کنی، کافی است که برای کسی دردسر ایجاد نکنی و اگر از کنار کسی عبور کردی یک لبخند بزنی و رد شوی. البته لبخند زدن خوب است ولی اگر لبخند هم نزدی چندان مهم نیست، مهم این است که در کنار برادر دینی‌ات بایستی و به او کمک کنی و حتی پای او بسوزی و ایثار کنی.

آیا خوبان حاضرند آبروی خودشان را به اشتراک بگذارند؟

مگر بسیاری از خوب‌ها به این سادگی حاضر می‌شوند آبروی خودشان را به اشتراک بگذارند؟ مگر به این سادگی پولدارها حاضر می‌شوند پول خودشان را به اشتراک بگذارند؟ مگر به این سادگی یک آدم ثروتمند حاضر می‌شود بگوید: «برویم یک شرکت تعاونی بزنیم. استعدادها و توان‌هایمان را روی همدیگر می‌گذاریم، اگر ضرر هم کردیم عیبی ندارد، بیشتر سرمایه‌اش را هم من می‌آورم و...» مگر کسی به این سادگی پول خود را به اشتراک می‌گذارد؟ مگر کسی به این سادگی استعداد خود را به اشتراک می‌گذارد؟ مگر کسی به این سادگی آبروی خود را وسط می‌گذارد و حاضر می‌شود کوتاهی یا قصور دیگری را به عهده بگیرد؟ آن اخوت اسلامی‌ که از ما انتظار دارند خیلی گران‌بها و قیمتی است، سیاسیون مملکت باید مراقبت باشند، مردم با چشم باز دارند نگاه می‌کنند، مردم شیعۀ «امام رضا(ع)»یی می‌خواهند که بتوانند حقوق عظیم برادران دینی‌ خود را رعایت کنند.