موانع
کاریابی
به دست آوردن شغل مناسب ، آرزوی هر فرد است ؛ شغلی
که هر کس بتواند به بهترین نحو از آن استفاده ببرد ، رضایت خاطر داشته باشد و از
طریق آن، زندگی اش را تأمین نماید
.
تعداد زیادی از مشکلات مشخّص و عمومی در مسیر
جستجوی کار وجود دارد که اگر این مشکلات را به عنوان نقطه ضعف درنظر بگیریم ، باید
نقاط قوت (راه مقابله با مشکلات) را هم در مقابل آن قرار دهیم تا با احاطه یافتن
بر آنها ، سعی بر حل آنها نماییم. تعدادی از عمده ترین این مشکلات عبارت اند از
:
1 .
نداشتن تجربه
کاری : این طرز تفکر اشتباه ، دامی است که اغلب، داخل آن می افتیم و بین کمبود
تجربه از زندگی و کمبود تجربه شغلی تفاوت نمی گذاریم (در واقع ، نداشتن تجارب شغلی
، مترادف با نداشتن تجربه زندگی نیست
).
جوان های بسیار زیادی را مشاهده می کنید که از دانشگاه
ها فارغ التحصیل شده اند و هیچ گاه در محیط های کاری نبوده اند ، امّا در داخل
گروه ها ، سازمان ها یا بر اساس برنامه های فردی فعالیت کرده اند و یاد گرفته اند
که چگونه تصمیم بگیرند و افرادی را مدیریت کنند و بدین ترتیب ، تجربه ای کسب کرده
اند. همچنین یک داوطلب بدون تجارب شغلی ، که دوره های کارآموزی عملی را گذرانده و
در کارگاه ، تجربه اندوخته است ، بدون درنگ می تواند به یک آگهی که مشخص کرده است
: «حداقل دو سال تجربه حرفه ای» پاسخ دهد و خود را واجد این شرایط ، معرّفی کند
.
2 .
دارا نبودن
تحصیلات عالیه : جالب است بدانید که مدرک تحصیلی ، تقریبا فقط در سه ساله اوّل
زندگی حرفه ای فرد ، نقش بسیار مهمی را ایفا می کند و تحولات شغلی او از آن پس،
عملاً به ارزش های به کار گرفته شده و دست آوردها و کارهای موفّقی که آن فرد قادر
بوده انجام دهد ، بستگی دارد. صِرف این که شخصی خود به خود آموزش دیده و از طریق
مطالعه فردی، مطالب را یاد گرفته باشد (خودآموز باشد) ، مانعی را برای دستیابی به
برخی پُست ها ایجاد نمی کند. در واقع ، شناخت پیدا کردن سازمان یا شرکت از انگیزه
، جرئت فردی ، کیفیت های تهاجمی ، انرژی و پشتکار آن فرد خودآموز ، می تواند او را
از داوطلبی که انواع مدارک تحصیلی را به همراه آورده ، جلو بیندازد
.
3 .
خیلی جوان بودن
: سن ، اغلب اوقات ، موجب نگرانی داوطلب می شود. یک داوطلب خیلی جوان برای یک پست
سازمانی ، اغلب اوقات ، دارای کمبود تجارب حرفه ای است؛ امّا در عین حال ، پایین بودن
سن ، به سه دلیل ، نمی تواند مانع دستیابی به یک شغل باشد
:
یک . بسیاری از سازمان های بزرگ ، سیاست ذخیره سازی
پرسنل (که دربر گیرنده استخدام تعدادی داوطلب بدون تجارب حرفه ای است) را اعمال می
کنند. اینها سازمان هایی هستند که برنامه های بسیار عالی و پیشرفته دارند و می
توانند دست آوردهای عالی ای نیز داشته باشند
.
دو. ما همیشه در کنار ضعف ها ، قدرت هایی نیز
داریم. اگر به جوانی، به عنوان یک ضعف نگاه شود ، شما می توانید نشان دهید کمبود
تجارب حرفه ای ، با «ترقی خواهی» و «توانایی فعالیت فوق العاده» که از جوانی سرچشمه
می گیرد، جبران خواهد شد
.
سه. می توانید بدون داشتن تجارب حرفه ای ، فعالیت
های ورزشی ، هنری یا فرهنگی زیادی را در گروه ها و انجمن های زیادی داشته باشید و
در عین حال نشان دهید که این شغل، مناسب حال یک جوان است؛ کسی که می تواند با شور
و نیروی جوانی و دیدگاهی جدید با مشکلات یا چالش ها دست و پنجه نرم کند
.
4 .
مُسِن بودن :
سازمان هایی که به سن ، به عنوان یک معیار انتخاب نگاه می کنند ، اغلب اوقات ،
دلیلی منطقی ندارند و این کار را به خاطر سادگی انجام می دهند. مُسِن بودن در کار
، نتیجه سال ها تجربه و موفقیت های پیشین است که از اعتماد به نفس و درایت کافی
برای قبول مسئولیت جدید ، همراه با قضاوتی سنجیده خبر می دهد
.
آن دسته از افرادی که تصور می کنند سن آنها یک مانع
بزرگ است ، هیچ گاه یک نامه شخصی را با ذکر سن یا تاریخ تولّد برای سازمان ها
ارسال نکنند و هرگز از قبل ، فرصت ها و موقعیت ها را با این فکر که : «برای این
کار ، پیر هستم» رد نکنند و همچنین در برقراری ارتباط با سازمان هایی که به سن
اهمیّت می دهند ، ذکری از سن به میان نیاورند
.
در نظر گرفتن تمامی جوانب ، شما را متوجه به این
نکته می سازد که تزلزل و بلاتکلیفی حاصل دگرگونی ها و بحران های زندگی ، زمین حاصل
خیزی را برای یادگیری و رشد در اختیارتان قرار می دهد و انتخاب یک مسیر مناسب در
زمان حال می تواند به بهترین فرصتِ سراسر زندگی تان تبدیل شود. اعتماد به نفس شما
در مسیر ارزشیابی مجدد مهارت ها و نقاط قوت شخصی ، شکوفا می شود و شما با تعیین
اهداف معنادار و قابل حصول ، زندگی را در مسیری هدفدار احساس می کنید
.
به کمک تعاملی که از راه آمادگی ، مصاحبه و کار
داوطلبانه با دیگران پیدا می کنید ، می توانید اهداف فعلی خود را انتخاب یا تقویت
و تأیید کنید. البته ، دست زدن به انتخاب در مقایسه با خیره شدن به گوی بلورین
سرنوشت ، تلاش و ممارست بیشتری را اقتضا می کند؛ ولی نتایج به دست آمده، به زحمتش
می ارزد
.
پیدا کردن کار ، یک تلاش تمام وقت است که می توان
امید داشت در فرآیند آن ، به رشدی همه جانبه دست یابید و به هدف نهایی خود برسید؛
امّا همیشه این نکته را به خاطر داشته باشید که افراد بدون کار نمی توانند زندگی
کنند و مؤسسات هم بدون ابزار نمی توانند کاری انجام بدهند. پس نگران یافتن شغل
مناسب نباشید
.
(مربوط
به مح همت و کار مضاعف در کارآفرینی و سرمایه گذاری)
منبع:
lailatolghadr.com
