فواره‌وار،‌ سربه‌هوایی و سربه‌زیر

چون تلخی شراب، دل‌آزار و دل‌پذیر

ماهی تویی و آب، من و تنگ، روزگار

من در حصار تنگ و تو در مشت من اسیر

مرداب زندگی همه را غرق کرده است

ای عشق، همتی کن و دست مرا بگیر

ای مرگ می‌رسی به من، اما چقدر زود

ای عشق می‌رسم به تو، اما چقدر دیر

شیرینی فراق کم از شور وصل نیست

گر عشق مقصد است، خوشا لذت مسیر

چشم‌انتظار حادثه‌ای ناگهان مباش

با مرگ زندگی کن و با زندگی بمیر

فاضل نظری