اگر بخواهید دعوت خدا را به ضیافت اجابت کنید و وارد بشوید در ضیافت الله، بدون این‌که قلبهای خودتان را از این دنیا منسلخ کنید، امکان ندارد.(صحیفه امام، ج 17، ص 493)

شما تصمیم بگیرید لااقل در این یک ماه از خود مراقبت به‌عمل آورید، از گفتار و کرداری که خداوند تبارک و تعالی راضی نیست، اجتناب ورزید. از هم‌اکنون در همین مجلس با خدای خود عهد ببندید که در ماه مبارک رمضان از غیبت، تهمت و بدگویی نسبت به دیگران خودداری کنید. زبان، چشم، دست، گوش و سایر اعضا و جوارح را تحت اراده خود درآورید. اعمال و اقوال خود را مراقبت نمایید، شاید همین عمل شایسته موجب گردد که خداوند تبارک و تعالی به شما توجه فرموده، توفیق عنایت کند و پس از سپری‌شدن شهر صیام که شیاطین از زنجیر رها می‌گردند، شما اصلاح شده باشید و دیگر فریب شیطان را نخورید و مهذب گردید.

باز تکرار می‌کنم تصمیم بگیرید در این سی روز ماه مبارک رمضان، مراقب زبان، چشم، گوش و همه اعضا و جوارح خود باشید و دائماً متوجه باشید این عملی که می‌خواهید انجام دهید، این سخنی که می‌خواهید بر زبان آورید، این مطلبی که دارید استماع می‌کنید، از نظر شرع چه حکمی دارد؟ این آداب اولی و ظاهری صوم است، اقلا به این آداب ظاهری صوم پایبند باشید.(جهاد اکبر، صص 38 - 41)

معنای روزه فقط خودداری و امساک از خوردن و آشامیدن نمی‌باشد. از معاصی هم باید خودداری کرد. این از آداب اولیه روزه می‌باشد که برای مبتدی‌ها است. آداب روزه برای مردان الهی که می‌خواهند به معدن عظمت برسند، غیر از این می‌باشد. شما اقلا به آداب اولیه روزه عمل نمایید و همان‌طور که شکم را از خوردن و آشامیدن نگه می‌دارید، چشم و گوش و زبان را هم از معاصی بازدارید. در غیر این‌صورت اگر روزه شما صحیح شرعی باشد، مقبول الهی نبوده، بالا نمی‌رود. اقلا به این آداب ظاهری صوم پایبند باشید.(جهاد اکبر، صص 38 - 41)

مراتب کمالات انسان برای ورود در ضیافت خدا زیاد است و باید از مقدمات شروع بشود. مقدمات هم همان توجه به غیر نداشتن و غیری را ندیدن و جز خدا ندیدن و توجه به هیچ‌چیز غیر از او نداشتن است.

این معنا از همه مردم مطلوب است و اگر بخواهند در ضیافت خدا وارد بشوند، به اندازه وُسع خودشان باید از دنیا اعراض کنند و قلبشان را از دنیا برگردانند.(صحیفه امام، ج 17، صص 490 - 491)

این ضیافت همه‌اش‌ترک است؛ ترک شهوات از قبیل خوردنی‌ها، نوشیدنی‌ها و جهات دیگری که شهوات انسان اقتضا می‌کند. خداوند دعوت کرده است ما را به این‌که شما باید وارد بشوید در این میهمان‌خانه و این ضیافت هم جز ترک، چیزی نیست؛ ترک هوی‌ها، ترک خودی‌ها، ترک منی‌ها، منیت‌ها، این‌ها همه در این میهمان‌خانه است.(صحیفه امام، ج 21، ص 45)

ضیافت الله در عالم ماده، عبارت از این است که ما را پرهیز بدهد از تمام شهوات دنیوی. این مرتبه مادی ضیافت الله است که همه کسانی‌که دعوت شدند به این ضیافت، بدانند که ضیافت خدا در این نشأه، چشم‌پوشی از شهوات است.(صحیفه امام، ج 20، ص 266)

تا چند کنیم از تو قناعت به نگاهی
یک عمر قناعت نتوان کرد الهی

دیریست که چون هاله همه دور تو گردم
چون بازشوم از سرت ای مه به نگاهی

بر هر دری ای شمع چو پروانه زنم سر
در آرزوی آن که بیابم به تو راهی

نه روی سخن گفتن و نه پای گذشتن
سرگشته ام ای ماه هنرپیشه پناهی

در فکر کلاهند حریفان همه هشدار
هرگز به سر ماه نرفته است کلاهی

بگریز در آغوش من از خلق که گلها
از باد گریزند در آغوش گیاهی

در آرزوی جلوه مهتاب جمالش
یا رب گذراندیم چه شبهای سیاهی

یک عمر گنه کردم و شرمنده که در حشر
شایان گذشت تو مرا نیست گناهی

 شهریار

دلخسته خدا خدا خدا میکردم

یکماه برای تو دعا میکردم

هر جمعه ی ماه رمضانی که گذشت

تا وقت اذان تو را صدا میکردم

سی روز به عشق دیدنت آقاجان

من روزه خود به اشک وا میکردم

در هر شب قدر وقت احیاء ارباب

با یاد شما یاد و صفا میکردم

ای کاش نماز عید فطر خود را

در پشت سر تو اقتدا میکردم

افسوس چنین نشد و من فهمیدم

یکماه برای خود دعا میکردم

حفظ صٖورت می‌توان کردن به ظاهر در نماز
روی دل را جانب محراب کردن مشکل است 

 صائب تبریزی

گفتم روم از کوی تو، گفتا به سلامت
گفتم نگرم روی تو، گفتم به قیامت
گفتم چه خوش از کار جهان؟ گفت غم عشق
گفتم چه بود حاصل آن گفت ندامت...

هاتف اصفهانی