💫فقط يك چيز از خداحافظى بدتر است: فرصت خداحافظى پيدا نكردن. اين زخم هميشه تازه مي ماند و هر چه نگفته اى و هرچه نكرده اى تا ابد عذابت مى دهد. در هرچهره ى بيگانه او را مى بينى، در هرلحظه ى بعد از او و به خودت مى گويى اگر آن آخرين بار اين يا آن كار را كرده بودم، اگر اين يا آن كلمه را گفته بودم. در نهايت مى فهمى فقط يك كلمه بود كه مى خواستى بگويى : دوستت دارم. اين آن نگفته ى از دست رفته است. و آن بوسه ها، آن بوسه ها كه بر دست و صورتش ننشاندى و ديگر فرصتى براى هيچكدام اين ها نخواهد بود. دنيا يك لحظه بود و تو آن لحظه را باخته اى.
آنكه اين فرصت را از دست داده، بازنده اى ابدى خواهد بود...

اگر جای مروت نیست  با دنیا  مدارا  کن
به جای دلخوری از تنگ بیرون را تماشا کن

دل از اعماق دریای  صدف های  تهی  بردار
همین جا در کویر خویش مرواريد پیدا  کن

چه شوری بهتر از برخورد برق چشمها با هم
نگاهش را تماشا کن ، اگر فهمید حاشا کن

من از مرگی سخن گفتم که پیش از مرگ مي آید
به " آه عشق " کاری برتر از اعجاز عیسا کن

خطر کن! زندگی بی او چه فرقی می کند با مرگ
به اسم صبر  ، کم با زندگی امروز و فردا کن

فاضل نظری

طعنه‌ی خَلق و جفای فلک و جورِ رقیب
همه هیچ‌اند، اگر یار موافق باشد

شوریده شیرازی

ای نام تو شَهد سخنم یا الله
آرام دل و جان و تنم یا الله

ای لطف تو چاره‌ساز هر بیچاره
بیچاره‌تر از همه منم یا الله

سیدرضا مؤید
 

مانند شیشه ای که خریدار سنگ بود
این دل شکستن تو برایم قشنگ بود
 
رؤیای باشکوه رسیدن به ساحلت
آغاز خودکشی هزاران نهنگ بود

ماه شب چهاردهی که تصاحبت
چون حسرتی به سینه ی صدها پلنگ بود

خوشبخت آن دلی که برای تو می تپید
خوشبخت آن دلی که برای تو تنگ بود

تو: یک جهان تازه پر از صلح و دوستی
من : کشوری که با همه در حال جنگ بود

با من هر آنچه از تو بجا ماند نام بود
از من هر آنچه بی تو بجا ماند ننگ بود

پایین نشسته ام که توبالا نشین شوی
این ماجرا حکایت الاکلنگ بود...

رضا نیکوکار