دوش باران که صفا داد دل و دیده ی ما
 خوب دانی که چه ها رفت در اندیشه ی ما
 بوی خاک آمد و شوراند چنان سینه ی ما
عطش دیدن تو، سوخت رگ و ریشه ی ما
 ای مسیحا دم و موسی ید و یوسف رخ ما
هیچ افتد گذرت از گذر کوچه ی ما؟!

سیده-مرتضوی