تنها ترین امام زمین ، مقتدای شهر ،
تنها چه میکنی ؟تو کجایی ؟کجای شهر ...؟

تو گریه میکنی و صدایت نمی رسد
گم میشود صدای تو در خنده های شهر

 دلخوش نکن به " ندبه " ی جمعه ، خودت بیا
با این همه گناه نگیرد دعای شهر

 اینجا کسی  برای تو کاری نمیکند
 فهمیده ام که خسته ای از ادعای شهر

 گاه از نبودنت مثلا گریه می کنند
شرمنده ام از این همه کذب و ادای شهر

هر روز دیده میشوی اما کسی تو را نشناخت
ای غریب ترین اشنای شهر ....