سوره ی لیل همان طره ی گیسوی رضاست
آن هلال قمری خودخم ابروی رضاست

سرانگشت تحیر به دهان برده بشر
حسرت سرو رسا,ازقددلجوی رضاست

همه خوبان جهان درطلب جمال او
صحبت از روی رضا,موی رضا.خوی رضاست

حسرت دیدن تو در دل شمس وقمراست
یوسف ار مانده به چا.منفعل از روی رضاست

گل گلزارجهان,شدمتحیر ز  رخش
عطرگلزا ر دمی معطراز روی رضاست

غیرخورشیدرخت سایه نیفکنده به ما
نظرخالق عالم به جهان سوی رضاست

نامیدی نسزد از دره این بارگهش
که امید منه عاصی به سرکوی رضاست

اهل دل باتونمایند شه ها,رازونیاز
به لب اهل جهان قصه ی گیسوی رضاست

نظم این عالم وگیتی به یک غمزه توست
دم عیسی.معجزه  آن سربازوی رضاست

پسرباب الاحوا عج,گل گلزار رسول
همه خوبان جهان مشتری روی رضاست

خسرو آن نیست که باشدصاحب تخت وجلال
خسرو اهل نظر,خاک سرکوی رضاست

چه شود شاه خراسان منه(مجنون)بخرد
چونکه عمریست دل ودیده ی من سوی رضاست