هر شعر که در عرش خدا گفت علی بود
هر شور که در خلقت ما گفت علی بود

سوگند به شبهای تماشایی مکه
نامی که محمد به حرا گفت علی بود

وردی که به هنگام قنوتش به لبش داشت 
ذکری که نبی وقت دعا گفت علی بود

آن نغمه که در کوچکی ام مادرم آموخت
با کودک افتاده ز پا گفت علی بود

لالایی ما بود همین نام که هرشب
با زمزمه و گریه ی ما گفت علی بود
 
تا لحظه ی مرگم لبم از نام تو گویاست
یا حضرت حیدر تپش سینه ی زهراست