من امشب 
تا سحر خوابم نخواهد برد
همه اندیشه ام اندیشه ی فرداست
وجودم از تمنای تو سرشار است
زمان در بستر شب 
خواب و بیدار است

شراب شعر چشمان تو
هوا آرام، 
شب خاموش، 
راه آسمان ها باز
خیالم چون کبوترهای وحشی
می کند پرواز...

فریدون‌مشیری