در شب باران به خاک ریخته گاهی
بوسه ی ابری که دل سپرده به ماهی

خط به خط سرنوشت من مژه ی توست
زندگی کوه بسته است به کاهی

زلف تو و عمر من ؟ چه راه درازی!
چشم تو و حال من ؟ چه روز سیاهی!

مسئله مرگ و زندگی نظر توست
می کُشی و زنده می کنی به نگاهی

حق من این زندگی نبود خدایا!
جان مرا زودتر بگیر، الهی ...

فاضل نظری