امام هادی علیه‌السلام پس از شهادت پدر گرامیش، در سن هشت سالگی بر مسند امامت قرار گرفت و این خود از روشن‌ترین كرامات و معجزات است؛ چرا كه حیازت چنین مقام و مسیولیت خطیری كه صرفا الهی است نه تنها از كودك كه حتی از مردان عاقل و بالغ نیز ساخته نیست. با توجه به این كه علما و محدثان شیعه پس از شهادت و درگذشت هر یك از ایمه در مسایل گوناگون به امام بعدی مراجعه می‌نمودند و حتی گاهی او را آزمایش می‌كردند. همچنین بزرگان از علویان و اقوام امام كه در سن كمال بودند به خانه‌ی امام رفت و آمد و با آن حضرت معاشرت داشتند؛ غیر ممكن است جز به خواست و تایید خدا و جز در ارتباط با عصمت و علم و قدرت الهی، كودكی بتواند این مقام و مسند را در دست بگیرد و به همه‌ی سوالات پاسخ صحیح دهد و در مشكلات رهبری كامل نماید. بدیهی است كه حتی مردم عادی نیز كودك خردسال معمولی را از یك امام آگاه راهبر تمیز و تشخیص می‌دهند.

منبع: کتاب چهره‌ های درخشان سامرا     
نوشته علی ربانی خلخالی