جشن فرخنده فروردين
نويسندگان
علی جاویدپناه
لینک دوستان

كارگران عامل رشد و انحطاط كشورها.
اگر كشورى رو به رشد برود، با دست شما كارگران عزيز رو به رشد مى‏رود و اگر كشورى رو به انحطاط برود، باز هم با شماست كه رو به انحطاط مى‏رود؛ با كار نكردن يا كم كار كردن يا علاقه به كار نداشتن است كه رو به انحطاط مى‏رود. كشور امروز از شماست، از كارگران است، كشور مال شماست. كشور، ديگر اجانب در آن دخالت ندارند، ديگر اختناقها نيست، ديگر فشارها نيست، ديگر چپاوليها نيست. امروز كشور مال شماست و شما مسئوليت او را مستقيم داريد. اگر در اين مسئوليت كوشش نكنيد، اگر در اين امرى كه به عهده شماست كوشش نكنيد و آن دِيْنى كه بر كشور خودتان، بر اسلام داريد ادا نكنيد شما مسئول هستيد. و چنانچه كوشش كنيد و چرخهاى مملكت را به راه بيندازيد، شما پيش خداى تبارك و تعالى‏ بسيار ارجمند هستيد. اسلام براى شما ارج زياد قائل است، اسلام شما را خُزّان زمين مى‏داند، شما خزانه دار زمين هستيد كه زمين را شمابايد آباد كنيد و از شماست كه آباد كنيد و براى خود شماست كه آباد كنيد. بايد اين مسئوليت را آنطور كه مى‏دانيد، آنطور كه مى‏خواهيد، اين مسئوليت را به عهده بگيريد و گوش به حرف كسانى كه مى‏خواهند نگذارند كه اين چرخها به راه بيفتد ندهيد. آنها به شما علاقه ندارند؛ اسلام عزيز است كه براى شما ارج قائل است و براى شما حق قائل است و حقوق شما را به شما رد خواهد كرد. بگذاريد اسلام تحقق پيدا بكند، بگذاريد ريشه‏هاى گنديده استبداد و استعمار فرو بريزد، كنده بشود، بگذاريد اشخاصى كه مى خواهند براى ديگران كار بكنند فلج بشوند ..
نقش كارگران و كشاورزان در سازندگى كشور.
شما برادران ما هستيد، شما عزيزان ما هستيد، شما بايد اين مملكت را اداره بكنيد، شما هستيد كه مى‏توانيد اين بار را به منزل برسانيد، شما هستيد كه در كارخانه‏ها مى‏توانيد چرخ كارخانه‏ها را به جنبش درآوريد و به راه بيندازيد و مملكت را نجات بدهيد. شما دهقانان هستيد كه مى‏توانيد چرخ كشاورزى را به راه بيندازيد و فعاليت شماست كه كشاورزى را به طور صحيح مى‏تواند عملى كند. شما مى‏دانيد كه كشاورزى ما را به زمين زده‏اند، از بين بردند، حالا بر شماست كه بعد از اينكه مملكت مال خود شما شده است و دست اجانب كوتاه شده است، به كشاورزى خودتان ادامه بدهيد و مهلت بدهيد كه دولت به شما كمك بكند و مى‏كند كمك، آنقدرى كه مى‏تواند كمك مى‏كند. شما برادران كارگر ما هستيد؛ در كارخانه‏ها بگذاريد چرخ كارخانه‏ها به راه بيفتد تا اينكه اين مملكت آباد بشود براى همه، براى شما. شما بگذاريد، مهلت بدهيد كه اين كارخانه‏ها به راه بيفتد و چرخ مملكت به جنبش بيفتد و شما همه با ما برادر هستيد و ما همه در خدمت شما هستيم. شماييد كه مى‏توانيد مملكت را اداره كنيد و مى‏توانيد اين آشفتگيها را از بين ببريد ..
شما مى‏دانيد كه اينها رفتند و آشفته كردند اين مملكت را. شما مى‏دانيد كه اينها چپاول كردند و رفتند و خزاين ما را تهى كردند و رفتند. حالا بايد همه ما با هم، يك قشر تنها نه- تمام- همه با هم كوشش كنيم و اين چرخهاى مملكت را راه بيندازيم تا اينكه مملكت ما سر و صورتى پيدا بكند. اسلام براى شما حقوق قائل هست؛ حق همه را خواهد داد. براى همه زنها و مردهاى كارگر، براى همه زنها و مردان دهقان حق قائل است اسلام، و آنها را عزيز مى‏شمارد و حق آنها را به آنها رد خواهد كرد. شما بگذاريد كه اسلام تحقق پيدا بكند، جمهورى اسلام با احكام نورانى اسلام تحقق پيدا بكند. نگذاريد اين اشخاصى كه مى‏خواهند نگذارند اين چرخها به راه بيفتد، مى‏خواهند نگذارند كشاورزى ما تحقق پيدا بكند و كارخانه‏هاى ما به راه بيفتد، شما نگذاريد اينها يك همچو فعاليتها را بكنند و شما را اغفال كنند. آنها شما را مى‏خواهند اغفال كنند كه منافع اين مملكت را ببرند، كه خزاين اين مملكت را ببرند، كه آنهايى كه مى‏خواهند اين خزاين را ببرند، دست آنها باز باشد. شما بايد مانع بشويد از اين معنا؛ همه بايد مانع بشويم از اين معنا ..
من از خداوند تبارك و تعالى‏ صحت و سلامت همه ملت و عظمت اسلام و عظمت ملت و استقلال و آزادى اين ملت را خواستارم. همه با هم، دهقان با ما و كارگر با ما و همه با هم به پيش!.
- والسلام عليكم و رحمة اللَّه و بركاته‏


موضوع : جايگاه كار وتلاش در آموزه هاي ديني

منبع :

صحيفه امام، ج7، ص174

صحيفه امام، ج7، ص175

صحيفه امام، ج7، ص176




 
 
[ دوشنبه 28 فروردین 1391  ] [ 5:46 PM ] [ علی جاویدپناه ]
نظرات 0

خداى تعالى مبدأ كار است.
كار مثلِ جلوه حق تعالى‏ مى‏ماند كه در تمام موجودات سرايت كرده است. همه موجودات، كار در آنها هست و با كار درست شده‏اند. همه ذرات وجود كارگرند حتى ذرات اتمى كه در اين عالم طبيعت هست، اينها كارگر هستند با هوشيارى. همه ذرات عالم فعالند و هوشيارند لكن ما گمان مى‏كنيم كه هوشيار نيستند: وَ انْ مِنْ شَى ءٍ الّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَلكِن لاتَفْقَهُونَ تَسْبيحَهُمْ (1)؛ همه مُسَبِّح حقند، همه كارگران حق هستند، همه مطيع حق تعالى‏.


هستند؛ و كار در همه جا هست و عالمْ سرتاسر «روز كارگر» است نه يك روزْ روز كارگرى است، سرتاسر عالم روز كارگر است، سرتاسر عالَم كارگر است و سرتاسر عالم كار است؛ يعنى ذرات وجودى كه انسان را و ديگر حيوانات را- به ارادة اللَّه تعالى‏- موجود مى‏كنند كارگرند و انسانْ كار است، اثر كار آنهاست. تمام اين موجوداتى كه در عالم ملاحظه مى‏كنيد اثر كار فعالانه جنود الهى است؛ جنداللَّه، همه كارگر هستند. خداى تبارك و تعالى مبدأ كار است ..
بزرگداشت روز كارگر.
ما اين روز را بزرگ مى‏شماريم از براى اينكه قرار داده‏اند اين روز را براى كارگر. كارگر در اسلام، وقتى كه در محيط محدودترى ملاحظه كنيم يعنى در اين موجود پايين، در اين زمين، در اين ستاره كوچك كه در مقابل عالمْ قَدْرِ محسوسى ندارد، در مقابل عالم ماده قدر محسوسى ندارد، يعنى عالم ماده پهناور است به قدرى كه تاكنون آنچه بشر فهميده است و كم فهميده است، آنطور كه گفته مى‏شود بعضى ستاره‏ها هست كه نور او به ما با شش بيليون يعنى شش ميليارد سال نور [ى‏] به ما مى‏رسد، و اين آن چيزى است كه تاكنون گفته مى‏شود كشف شده است و آن طرف را و ما بعد او را، خداى تبارك و تعالى‏ مى‏داند. اين زمين در مقابل يك همچو سطح بزرگ، يك چيز ناچيزى است بلكه خورشيد ما و تمام عائله خورشيد ما در مقابل عالمْ ذره غيرمحسوسى است و تمام عالم در مقابل عالم ما وراء الطبيعه ذره غيرمحسوسى است. تمام عالم ماده مثل يك نقطه مى ماند در مقابل عالم ما وراى طبيعت؛ و تمام عالم ما وراى طبيعت، چه ما قبل الطبيعه و چه ما بعد الطبيعه در مقابل ارادة اللَّه قَدْرِ محسوسى ندارد ..
كارگران و دهقانان، مديران جامعه انسانيت.
الآن كه ما بحث داريم راجع به اين ستاره كوچك و راجع به اين ستاره‏اى كه اصلًا قدر محسوسى در عالم ندارد و بحث داريم و راجع به كارگر- به آنطورى كه ديگران فهميده‏اند- صحبت داريم، لابد بايد افق بحث را كوتاه كرد و نزديك به فهم كرد. اين‏ كارگرهاى ما اشخاصى هستند كه مدير جامعه انسانيت هستند. اداره امور مملكتها، اداره امور كشورها به دست اينهاست؛ به دست كشاورزان، به دست كارگران كارخانه‏ها و دهقانان و كشاورزان. اينها هستند كه اداره مى‏كنند مملكتها را، اداره مى‏كنند كشورها را؛ و از اين جهت مدير اين عالم، عالم طبيعت، يعنى در اين نجمه كوچك، در اين زمين كه يك ستاره كوچك است، اداره امور اين زمين به دست كارگران است و دست اينهاست كه اداره مى‏كند و زنده مى‏كند اين عالم را، زنده مى‏كند كشور را. بنابراين اينها عهده دار امر بزرگى هستند، احترام زياد دارند لكن مسئوليت زياد. هركس بيشتر در عالم احترام دارد، پيش خداى تبارك و تعالى‏ احترام دارد و بيشتر منشأ اثر است، مسئوليت او بيشتر است. كارگران ما، چه طبقه دهقان و چه طبقه كارگران ساير كارخانه‏ها و ساير جاها، تمام اعمالى كه، تمام چيزهايى كه در كشور هست، بركاتى كه در كشور هست مرهون وجود آنهاست ولهذا آنها بر همه مقدمند. لكن چيزهايى كه به عهده آنهاست، مسئوليتهايى كه به عهده آنهاست از همه مسئوليتها بالاتر است ..


موضوع : جايگاه كار وتلاش در آموزه هاي ديني

منبع :

صحيفه امام، ج7، ص172

صحيفه امام، ج7، ص173

صحيفه امام، ج7، ص174




 
 
[ یک شنبه 27 فروردین 1391  ] [ 5:37 PM ] [ علی جاویدپناه ]
نظرات 0

هر روز، روز كارگر است.
اختصاص يك روز به كارگران شايد به لحاظ تشريفات و تعظيم باشد والّا هر روز روز كارگرى است و كارگران است بلكه عالم از كار و كارگر تشكيل شده است. اينكه ما يك روز اختصاص بدهيم به كارگر، مثل اين است كه يك روز را اختصاص بدهيم به نور، يك روز را اختصاص بدهيم به خورشيد. هر روز نور هست و روز نور است، هر روزْ روز خورشيد است؛ لكن شايد اين براى يك تشريفات و تعظيمى باشد، از اين جهت مضايقه نيست، لكن اگر واقع بينى باشد، كار و كارگر در تمام عوالم ماقبل طبيعت و عالم طبيعت و عوالم مابعدالطبيعه، كار و كارگر همه جاست و تمام موجودات عالم، چه موجودات قبل از طبيعت باشد و چه موجودات طبيعى باشد و چه موجودات بعد از طبيعت، همه از كارگر پيدا شده است، و كارْ نظير «وجود» است كه در همه شئون عالم دخالت دارد ..
عظمت و منزلت كار و كارگر.
عالم موجود شده است از فعاليت خدا، اجزاى عالم موجود شده است از فعاليتهايى كه بعضِ موجودات دارند. هيچ موجودى را شما نمى‏توانيد سراغ كنيد الّا اينكه كارگر و كار در او موجود است و خودش كار است. كارگرها هم كارند، از كار پيدا شده‏اند ..
ذرات موجودات در عالم- در عالم طبيعت- فعال هستند براى ايجاد همه موجوداتى‏

كه در اين عالم است؛ حتى جمادات، حتى اشجار، همه زنده‏اند، همه كارگرند كار احاطه دارد بر همه عوالم. از اول با كار عالم موجود شده است و كارگر مبدأ همه موجودات است. حق تعالى‏ مبدأ كارگرى است و كارگر است، فعال است. موجودات عالم غيب [كه‏] با فعاليت غيبى تحقق پيدا كرده‏اند، كارگرند. موجودات عالم طبيعت- هر جا كه شما ملاحظه كنيد، هر قشرى از اقشار را كه ملاحظه كنيد، چه موجوداتى كه به نظر ما در پست ترين مراتب وجودند مثل معادن و زمينها و جمادات و چه آنهايى كه بعد از اين مرتبه موجودند مثل نباتات، اشجار و چه آنهايى كه بعد از اينها موجودند مثل حيوانات و چه آن كه مافوق اينهاست مثل انسان- همه جلوه كارند و همه كارگر. كارگرها اينها را درست كرده‏اند. كارگرى بر همه موجودات احاطه دارد ..
عالم مابعدالطبيعه- در جنت و نار- هم از كار و كارگرى پيدا شده است. بهشت و دوزخ از كار انسان پيدا شده است. در كار انسان است كه يا عمل صالح است يا كار خوب است كه مبدأ تحقق بهشت است يا اعمال غيرصالح و فاسد است كه مبدأ دوزخ است. نبايد ما اختصاص بدهيم يك روزى را به كارگر به اعتبار اينكه اين روز حظّ كارگر، همين روز است. بله، مانع ندارد كه يك روزى را ما انتخاب كنيم براى كارگر كه بفهمانيم به عالم كه كار و كارگرى است كه همه چيز از اوست ..

 

موضوع : جايگاه كار وتلاش در آموزه هاي ديني

منبع :

صحيفه امام، ج7، ص171

صحيفه امام، ج7،ص172




 
 
[ شنبه 26 فروردین 1391  ] [ 5:31 PM ] [ علی جاویدپناه ]
نظرات 0
اشاره:

اندیشه‏ورزان،عوامل متعددی را برای‏ دستیابی به رشد و توسعه اقتصادی ضروری‏ دانسته‏اند که از جمله مهمترین آنها اصلاح و بهسازی فرهنگ کار و بهره‏وری است. متاسفانه به دلایل گوناگون اقتصادی، فرهنگی،اجتماعی،مدیریتی،انگیزشی و... فرهنگ کار در جامعه ما از وضعیت نامناسبی‏ رنج می‏برد و بدیهی است که برای احیا و ارتقای آن به عزم ملی،وفاق عمومی و نیز مشارکت همگانی نیاز است.به گواهی تاریخ، جوامعی که به رشد بالای اقتصادی دست‏ یافته‏اند،به پدیده کار به عنوان یک مقوله‏ ارزشمند و دوست‏داشتنی نگریسته و مقوله‏هایی نظیر کم‏کاری،مسئولیت‏ناپذیری‏ و بهره‏وری پایین در نزد آنها واژه‏هایی بیگانه‏ است.

امروز تاثیر بهره‏وری-که خود نیز زاییده فرهنگ کار است-در رشد و توسعه‏ ملتها به گونه‏ای مطرح است که پاره‏ای از اندیشمندان آن را عامل اصلی بالندگی یا سقوط ملتها دانسته‏اند.اکنون این پرسش‏ اساسی مطرح است که چرا فرهنگ کار،کار مولد،اخلاق کار،وجدان کار،انضباط اجتماعی و بهره‏وری کار در جامعه ما پایین‏ است و در شرایط نابهنجاری قرار دارد.برای‏ پاسخگویی به این پرسش عمده و پرسشهای‏ دیگری که در این زمینه می‏تواند طرح گردد، چند تن از مدیران و صاحب‏نظران ضمن‏ پذیرش دعوت تدبیر برای شرکت در میزگردی در این زمینه،درصدد برآمده‏اند با بیان دیدگاههای خود،ابعاد مدیریتی، جامعه‏شناختی و روانشناختی موضوع را تحلیل کرده و پیشنهادها و راهکارهایی را نیز به منظور شناخت بیشتر مساله و رفع تنگناها ارائه دهند.آنچه در پی می‏آید حاصل این‏ گفتگوست که امید است مورد توجه‏ علاقه‏مندان و خوانندگان ارجمند تدبیر قرار گیرد.

حبیبی:سازمان مدیریت صنعتی در اجرای‏ رسالت خود مبنی بر توسعه ظرفیت مدیران و ارتقای دانش مدیریت کشور مجله‏ای به نام تدبیر منتشر می‏کند که علاقه‏مندان بویژه جامعه‏ مدیران کشور با آن آشنایی نزدیک دارند. مهمترین بخش مجله،میزگردهای تدبیر است که‏ مبرم‏ترین مسائل اجتماعی و مدیریتی جامعه را مورد تحلیل و نقد و بررسی قرار می‏دهد. موضوعاتی که در حال حاضر در جامعه ما مطرح‏ است مسئله کار،فرهنگ کار و گرایش به کار است.به نظر می‏رسد که در جامعه ما افراد آنگونه‏ که بایدوشاید مبل به کار مولد و مفید ندارند و متاسفانه گریز از کار،سیاه‏کاری و کار غیر مولد رواج دارد.البته این مساله عام نیست،بلکه‏ بخشی از جامعه را دربر می‏گیرد.هدف از برگزاری این میزگرد آن است که ضمن تحلیل‏ فرهنگ کار در جامعه،به نقطه‏نظرات کاربردی‏ دست پیدا کنیم.

این نکته را هم باید یادآور شد که کار مفید دو جنبه دارد،یک جنبه آن عامل خودسازی انسان‏ است و بعد دیگر آن،توسعه اقتصادی و اجتماعی کشور است که از کار مفید و مولد ناشی‏ می‏شود.بنابراین در جامعه‏ای که کار،یک پدیده‏ ارزشمند تلقی نشود،آن جامعه به اهداف خود دست نخواهد یافت.

نکته دیگری که بد نیست در اینجا به آن اشاره‏ شود این است که طرحی تحت عنوان بررسی‏ تجربی اخلاق کار در ایران در سازمان مدیریت‏ صنعتی در دست انجام است که در این طرح‏ عواملی که به عنوان متغیرهای مستقل،متغیر وابسته‏ای به نام گرایش به کار را تغییر می‏دهد مورد بررسی قرار می‏گیرد.به عبارت دیگر در این‏ طرح تحقیقی،نمره گرایش به کار در ایران در بخشهای مختلف دولتی،خصوصی،خدمات، کشاورزی و صنعت از ابعاد مختلف،بررسی و تحلیل می‏شود.

با توجه به این توضیحات،از میهمانان گرامی‏ درخواست می‏شود نقطه‏نظرات خود را درباره‏ مقوله فرهنگ کار با تکیه بر ابعاد کاربردی و عملی آن بیان فرمایند.

ساعتچی:من ترجیح می‏دهم سخن و جلسه‏ امروز ما ضمن اینکه در مورد فرهنگ کار است، بهره‏وری هم داشته باشد.بنابراین سعی می‏کنم‏ نظرات خودم را براساس حدود سی و پنج سال‏ کار پژوهشی،آموزشی و مشاوره‏ای با اغلب‏ سازمانهای دولتی و خصوصی کشور،به گونه‏ای‏ فشرده و نظامدار مطرح کنم.ظرف 5 سال گذشته‏ وقتی تجارب ذهنی خودم را در زمینه‏ روانشناسی صنعتی نظم دادم،به این نتیجه‏ رسیدم که فعالیتهای من و امثال من با یک مشکل‏ جدی همراه است.مشکل من آن بود که من‏ به عنوان یک پژوهشگر یا مشاور یا آموزش‏دهنده،به طور جدی نظامدار فکر و نظامدار عمل نمی‏کردم.تا اینکه با نظریه‏ مادیسون آشنا شدم.این نظریه‏پرداز کتابی تحت‏ عنوان تاریخ رشد سرمایه‏داری تالیف کرده و به‏ این نتیجه رسیده است که کلید اصلی ظهور و سقوط ملتها،عامل بهره‏وری است.

در سال 1982 او در این کتاب پیش‏بینی کرده‏ است که امریکا از نظر بهره‏وری به زودی پایین‏ می‏آید و در سال 2000 نیز در ردیف دهم قرار می‏گیرد.بنابراین ملتهای دیگری ظهور پیدا می‏کنند و رهبری را در دست خواهند گرفت.


موضوع : جايگاه كار وتلاش در آموزه هاي ديني

منبع : پايگاه مجلات تخصصي نور




 
 
[ جمعه 25 فروردین 1391  ] [ 5:06 PM ] [ علی جاویدپناه ]
نظرات 0
.: Weblog Themes By Rasekhoon :.

تعداد کل صفحات : 6 ::      1   2   3   4   5   6  

درباره وبلاگ

برخيز كه فخرهمت اقليم شويم/ در نزدخدا وخلق تكريم شويم/ فرمود ز توليد حمايت بكنيم/ تاشاهدمرگ طرح تحريم شويم/