| هر ذره که هست اگر غباریست |
در پرده مملکت به کاریست |
در حقیقت، این ویژگی برجسته جهان آفرینش که هر ذره ای در آن همواره در حال انجام به کاری است، بازتاب یکی از صفت های زیبای آفریننده جهان است، چنان که در قرآن مجید می خوانیم:
«کُلَّ یَوْمٍ هُوَ فی شَأْنٍ؛ او هر آن در شأن و کاری است.» (الرّحمن: 29)
مولانای بلخی با بهره گیری از این آیه، خداوند را همواره در کاری می داند و چنین می سراید:
| کُلِّ یَومٍ هو فی شَأنٍ بخوان |
مَرْ و را بی کار و بی فعلی مدان |
کمترین کارش به هر روز آن بودکاو سه لشکر را روانه می کند
لشکری ز اصلاب سوی امهاتبهر آن تا در رَحِم روید نبات
لشکری ز ارحام سوی خاکدانتا ز نرّ و ماده پر گردد جهان
لشکری از خاک تا سوی اجلتا ببیند هر کسی عکس العمل
درحقیقت، مولانا در این بیت ها به مفهوم این حدیث شریف نبوی صلی الله علیه و آله نظر داشته و از آن استفاده جسته است که:
خداوند را در هر لحظه سه لشکر است: لشکری که از صُلب پدران به سوی ارحام مادران فرود می آید؛ لشکری که از رحم مادران به روی زمین در حرکت است و لشکری که از دنیا به سرای دیگر، برای دیدن عکس العمل اعمال خویش کوچ می کند.
همچنین، اندیشمندی، درباره تبین «کار» خداوند در جهان آفرینش، چنین می گوید:
کار خداوند در دنیا: امر و نهی، زنده ساختن، میراندن، عطا کردن، بازداشتن و عزت وذلت بخشیدن است و در آخرت نیز: حساب و سئوال و عقاب و ثواب می باشد.
پس، بنده ای که همواره اهل کار و کوشش است، در واقع به صفت پروردگارش متصف شده و جلوه او را در وجود خود باز تابانیده است؛ چرا که خداوند همواره به کار و شأنی می پردازد. بر این اساس، کار یعنی ظهور نور و برکت و زیبایی. جبران خلیل جبران می گوید: «هنگامی که عاشقانه کار می کنید، با خویشتن خویش یگانه می شوید، با دیگران یگانه می شوید و با خدا نیز یگانه می شوید».
پیام متن:
پرداختن به کار و همرنگ شدن با پروردگار جهان.
موضوع : جايگاه كار وتلاش در آموزه هاي ديني
منبع : پايگاه اطلاع رساني حوزه نت