من خدا را دارم،

   کوله بارم بر دوش،

      سفری می باید،

  سفری بی همراه،

 گم شدن تا ته تنهایی محض،

              سازکم با من گفت: هر کجا لرزیدی،

 از سفر ترسیدی،

            تو بگو از ته دل،

من خدا را دارم

 من و سازم چندیست که فقط با اوییم...