ابزار هدایت به بالای صفحه

ابتدا تعریفی از سبک زندگی ارائه می شود:سبک زندگی را می توان در تمامی کنش ها و رفتارهای فرد و در تعاملات و ارتباطات وی با دیگران،طبیعت و به طور کلی محیط اجتماعی اطراف وی ملاحظه و مشاهده کرد که معمولا قابل مشاهده، توصیف و اندازه گیری است.سبک زندگی جنبه های عینی،مشهود و ملموس فرهنگ و نظام ارزشی در یک جامعه است و گویای بخش قابل رویت هویت جمعی و هویت فرهنگی در یک جامعه می باشد.سبک زندگی را می توان در اوقات فراغت،تفریح،رفتارهای جنسیتی،علایق حرفه ای و شغلی،پوشش،علایق هنری و ادبی و ورزشی، زبان و غیره مورد بررسی قرار داد.

 

تفریح و خوشحالی و شادابی، یکی از نیازهای اساسی انسان در زندگی روزمره است؛ همچنان که بدن انسان نیاز به مواد غذایی سالم دارد، روح و روان آدمی نیز این نیاز را دارد. در فرهنگ غنی اسلام که برگرفته از دو سرچشمه نورانی کتاب (قرآن) و اهل بیت (ع) است (۱)، هر چند به طور صریح واژه «تفریحات سالم» نیامده ولی با دقت و بررسی آیات، روایات و دستور‌های اسلام در می‌یابیم که مجموعه دین برای زندگی با کرامت انسان (۲) تدوین شده و کرامت انسان در گرو برخورداری از روح سالم و جسم سالم است.

 

شادی به صورت مطلق، خوب یا بد نیست؛ ‌بلکه در مورد خوب یا بد بودن شادی باید بر اساس ملاک‌های معین اخلاقی داوری و حکم نمود. بر این اساس، شادی به دو نوع پسندیده و کاذب تقسیم می‌شود.