اشعار و دلنوشته های خاندان کرامت

میلاد مسعود، نور الهدی آمد (2)       ای عاشقان مژده، که مجتبی آمد (2)

در مه غفران، از لطف رحمان          باب کرم گشوده شد، بر ما از احسان

جانم حسن، (2) جانم حسن جان (2)

بیت ولایت بین، چون وادی طور است (2)

                                            در خانه زهــــــرا، نور علی نور است (2)

مـــــــــقتدا     آمــــد،     مـــــجتبی   آمــــد

                                              سر  زد  ز  دامــــان  افق،  خورشید  تابان

جانم حسن، (2) جانم حسن جان (2)

نـــــــامش حسن باشد، خُویش حسن باشد

                                                 رنگش حسن باشد، رویش حسن باشد (2)

حُسن بی حد اوست، وجه سرمدار اوست

                                                 حُــسن   حَــسن   سر   تـا بپا گشته نمایان

جانم حسن، (2) جانم حسن جان (2)

زهرا به دامانش، قرص قمر باشد (2)      مولا به رخسارش، نظاره گر باشد (2)

نــــــــوگل   احــــمد،   جــــان   محمد      جـــــــان حسین و زینب و دیگر امامان

جانم حسن، (2) جانم حسن جان (2)

میلاد مسعود نور دل یاسین است               فرزند زیبای امیرالمومنین است

    تبریک ما بر احمد، صل علی محمد (2)

دســته  گل  آورید ه  مجتبی  آمده               جان زهرا و روح مرتضی آمده

        تبریک ما بر احمد، صل علی محمد (2)

سحر گاه روز نیمه ماه غفران                  جهان از گل زهرا شد شکوفه باران

         تبریک ما بر احمد، صل علی محمد (2)

از بسکه این نوزاد رخسار ماهست زیبا است

                                             نـــــــــــامش به فرمان حق حسن مجتبی است

         تبریک ما بر احمد، صل علی محمد (2)

در  نــــــــیمه  مـــــاه  نــــــزول   قـــــــرآن

                                                خــــــــــانه   زهـــرا  شــد  بــــــهشت جانان

الــــســـلام   ای   شـــمع   جــــمع اهل ایمان

                                                ای حسن جان، ای حسن جان، ای حسن جان

خـــــــــــورشید   آل   الله    در   جــلوه  آمد

                                                         بــــــا   عـــطر   زهـــرا  و  عـــــطر  احمد

الــسلام   ای   شمـــع   جـــمع   اهـــل  ایمان

                                               ای حسن جان، ای حسن جان، ای حـسن جان

اهـــل   ولا   نــــوشتند   از   کــــوثر   عشق

                                               بــــــاده   رحمت   را   بـــــا  ســـاغر   عشق

گـــــوش   دلــــها   مــــی شنود   از   قـدسیان

                                              ای  حسن  جان، ای حسن جان، ای حسن جان

ای   جــــان   بـــه   قــــربان   قـــدر   رفیعت

                                              پـــــر   مـــــی زند   دلــــها   ســـوی    بقیعت

ای   تـــربتت   قـــبله   جــــان،   بـــر عاشقان

                                             ای  حسن  جان،  ای حسن جان، ای حسن جان

چــــون نور جمال مجتبی پیدا شد                 بر روی جهان دری ز رحمت وا شد

شـــــد بیت علی منور از چهره او                مسرور  دل  محـمد  و  زهــــرا  شد

نـــــیمه   مــــاه  خـــدا،  نـــور  خـــدا  آمد، خوش آمد

                                    سِبط  پیغمبر  امـــام  مجــــتبی  آمــــد،  خــــوش  آمد

شــــد   گـــلستان  دامـــن  زهــــرا  ز  ریــحان  محمد

                                    مــــیوه  قـــلب  عــــلی   مــــرتضی  آمد،  خــوش آمد

حجت   آمــــد،  رحمت  آمد،  مقدمش  بــــــادا مبارک

                                   سرور  آمــد،  رهبر  آمــد،  مقتدا  آمــــد  خــــوش آمد

نـــور  ایزد،  پور  حیدر،  جــــان  احمد،  روح  زهرا

                                   مــــظهر  حلم  و  عطا،  صدق  و  صفا، آمد خوش آمد

سِبط   اول،   رکــــن  دوم،  مرد  سوم،  فردا  چــهارم                                                             

                                   نـــــــــور چــــــــشم پــــــــــــنجم آل عبا آمد خوش آمد

آن حسن و خلق و حسن خوی و حسن روی و حسن مو

                                   آیــــت نـــــــور خـــــــدا، ســــــر تـــا بپا آمد خوش آمد

                                                                                  [سید رضا موید]

مژده ای دل نور چشم مرتضی آمد خوش آمد

                                             شـــــــــــــــام میلاد امام مجتبی آمد خوش آمد

غـــــــم مخور ایدل که در ماه دعا و استجابت

                                             بـــــــــــــهر تاثیر دعا روح دعا آمد خوش آمد

                                                                               [ژولیده نیشابوری]

ای مسیحای مسیحا پرور عالم حسن                   ای به دستت رشته عشق بنی آدم حسن

گر که بی نام و نشانم یا امام مجتبی                             خاک بوس آستانم یا امام مجتبی

یا حسن نا قابلم اما گرفتارتوأم                                یا حسن دستم تهی ، اما خریدار توأم

بر سر بازار حُسنت نقد جان آورده ام                      نیست قابل لیک هر چه بود آن آورده ام

زیر دستت گر چه بسیار است پور مرتضی                        زیر پا راهم نگاهی کن امام مجتبی

تو کریم اهل بیتی ، من گدای اهل بیت                    دست خالی رد مسازم ای صفای اهل بیت

خوب می دانم که می دانی چه هستم یا حسن

      ذرّه ام ، هیچم ولی دل بر تو بستم یا حسن

بیا به پای دل خود سفر کنیم امشب                         ز کوچه های مدینه گذر کنیم امشب

شب ولادت او در مدینه جشنی نیست                      بیا به غربت او دیده تر کنیم امشب

ای جان جهانیان فدایت                                  هستی همه سائل و گدایت

ای تکیه گه گناه کاران                                               دیوار بقیع با صفایت

گریان نبود به روز محشر                                      چشمی که بگرید از برایت

هم چشم ملک به بذل دستت                                هم روی فلک فرش راهت

تا نامه خویش را بشوییم

  شد اشک غم تو آبرویم

دسته گل باغ خدا – عشق دلها حسن جان

مه رحمت زَنَد خنده                                                 به جمالت حسن جان

که صفا می دهد هستی                                          به وصالت حسن جان

دسته گل باغ خدا – عشق دلها حسن جان

حسنی تو که عالم را                                            به عطایت امید است

تو کریمی که با لطفت                                            شب ما صبح عید است

سید آل النُّجبا – عشق دلها حسن جان

گل یاسین گل طاها                                               گل کوثر گل نور

کرم و رحمت و احسان                                     ز تو گردیده مشهور

از تو شفا از تو صفا – عشق دلها حسن جان

لب تو مصطفی می بوسد                          به هزاران بهانه

ز نشاط و طرب بوئید                                             گل خود عاشقانه

                        معجزه و عشق و وفا – عشق دلها حسن جان

حرم از قبله می پرستد                                         ره عشق و ولایت

که نمازخدا جویان                                                  ز تو دارد عنایت

کعبه و قرآن ودعا – عشق دلها حسن جان