عاشورا روز هجرت هست و وصل.هجرتی بزرگ و میلادی مبارک،برای حسین.هجرت به مرکز هستی.روز نمایش دلداگی و عشق ورزیدن.
روز تولدی نو،در کربلا.روزی که در آن حماسه ای عظیم، شکل گرفت.
روز نبرد نور و تاریکی.
روز گسترش تاریکی.
پس سیاه جامه بر تن کن و به عزا نشین.
به عزای انسانیت و پاکی بر باد رفته نامردان تاریخ.به عزای دین بر باد رفته ملعونان صفت قاتل شیطانی.به عزای هر انچه کردن بر سر فرزندان پیامبر.
بر بیعتی که شکست،نامردانه
اری باید جامه ها سیه کرد و ضجه ها بر کشید.بر هر انچه به نام خدا در کربلا به غارت رفت.بر مردانی که شهادت را راه سعادت ابدی دانستند.و زندگی را راه رسیدن به آن.
پس رهرو باش علی را، فاطمه را،حسن را وحسین را.حسینی که ابدی شد ،در تاریخ،در قلب زمان.حسینی که هجرت آغاز کرد،هجرتی پاک به سوی نور.
وبه یاد آر هنگامی را که عرشیان سزاوارانه مقدم حسینیان را گرامی داشتند و فرشتگان حق،عاشقانه در های بهشت را بر روی شهیدان کربلا گشودند.
نویسنده(پست تالیفی):محمد اناری.
