مشاهیر ایران و جهان

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14

فرزانه روستایی روزنامه نگار حوزه بین‌الملل 25 آذر 1340 متولد شد

نام فرزانه روستایی با نام بین الملل گره خورده است،‌ تا وی نشان دهد شاخص نسلی است که به تخصص در حوزه‌ای خاص از روزنامه‌نگاری عطف توجه نشان می‌دهند. همه افرادی که حتی دوره‌ای کوتاه در سرویس بین‌الملل کار کرده‌اند می‌دانند، روستایی 16 سال از فعالیت مطبوعاتیش را در این حوزه گذرانده است.

روستایی نخستین فعالیت‌های مطبوعاتی خود را این گونه شرح می‌دهد.

«در دوران دانشجویی در جهاد دانشگاهی[دانشگاه] شهید بهشتی مجوز نشریه‌ای به نام سفیر را گرفتیم، اما تنها توانستیم دو شماره از آن را چاپ کنیم. چون بعد از آن شماره دیگر مطلب نداشتیم تا صفحات نشریه پر شود! از سال 1359 در روزنامه‌های مختلف مطلب نوشتم اما کار رسمی را از سال 70 در روزنامه اطلاعات شروع کردم و سه سال عضو استخدامی گروه بین‌الملل روزنامه اطلاعات بودم. بعد از گرفتن لیسانس علوم سیاسی همیشه در بخش بین‌الملل روزنامه و رسانه‌های خارجی کارکردم. ولی رده کاری‌ام همیشه روزنامه و مجله بود.»

تحریریه روزنامه‌های اطلاعات، جامعه، ‌توس، خرداد، فتح،‌ ضمیمه همشهری، شرق و الحیات، المستقبل،‌روزنامه‌های آمریکایی و ... ، از جمله رسانه‌هایی بودند که وی در آنها درسمت خبرنگار و یا دبیر سرویس بین‌الملل سرگرم کار شد.

از آبان 86 مسئولیت بخش بین‌الملل روزنامه اعتماد را بر عهده داشته است.

انتشار چهار مقاله پیرامون تحولات خاورمیانه در روزنامه بین المللی الحیات و المستقبل لبنان و چهل سرمقاله روزنامه شرق و چهار مقاله در روزنامه‌های سوئدی اکسپرسن و مشهور‌ترین روزنامه سوئد به نام اسونسکا داگبلادت گوشه‌ای از فعالیت‌های روستایی را نشان می‌دهد.

 روستایی برگزیده بخش مصاحبه جشنواره مطبوعات در سال 79 شد و مقاله‌های منتشر شده از وی نیز در سال 83 وی را به عنوان جایزه نخست جشنواره این سال رساند.

او می‌گوید: «در دوازدهمین جشنواره مطبوعات یعنی سال 84 شایسته تقدیر در بخش سرمقاله شدم. «درس های یک محاکمه»، «محاسبه‌های امنیتی یک ترور» و «سرزمین ناشناخته» عنوان مقاله‌های ارسالی من به جشنواره بود.»

اگر چه روستایی، خود، جزو برگزیدگان چند دوره از جشنواره مطبوعات شده اما در سه دوره دیگر هم او عضو هیات داوری بخش تخصصی سه دوره از جشنواره مطبوعات بوده است.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14

حسین قندی روزنامه‌نگار، استاد رشته علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی و مدرس روزنامه‌نگاری، فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد از آمریکا در رشته مدیریت بین‌الملل، متولد اسفند ۱۳۳۰ در سبزوار و بزرگ شده تهران است. ویژه‌ترین مهارت حسین قندی را در انتخاب تیترهای مناسب برای مطالب مطبوعاتی می‌دانند. او از جمله روزنامه‌نگارانی است که بسیار بر اخلاق روزنامه‌نگاری تاکید می‌کرد.  او به بیماری آلزایمر مبتلا شده که بسیاری از روزنامه نگاران از این خبر متاثر و بیانیه‌ای صادر کردند.

قندی به همراه فریدون صدیقی در دوره‌های مختلف کارگاه‌های مختلفی در کشور ازجمله در اهواز، برای آموزش روزنامه نگاری راه اندازی می‌کردند. او در گفتگویی با روزنامه شرق در رابطه با تحریریه های استان‌ها بیان کرده بود که به واسطه او و دو نفر از دوستانش در خوزستان یک تحریریه تربیت شد و روزنامه همسایه‌ها را حرفه‌اى ترین نشریه‌ در سطح شهرستان‌ها معرفی کرد.

زندگی

در سنین ۱۵ یا ۱۶ سالگی شروع به سرودن یک شعر درباره زلزله‌ای که در یکی از روستاهای خراسان خرابی زیادی به بار آورد و عده زیادی هم کشته شدند.

سال ۱۳۴۹ دیپلم گرفت و بعد از دو بار شرکت در کنکور دانشگاه، در دو رشته زبان و ادبیات انگلیسی و روزنامه‌نگاری دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی قبول شد و روزنامه‌نگاری را انتخاب کرد.

قبل از دانشگاه در یک گروه تحقیقاتی مطالب روزنامه کیهان را از سال شروع این روزنامه (۱۳۲۱) تا سال (۱۳۴۹) به صورت کوتاه و خلاصه چاپ و منتشر کند، مشغول به کار و خلاصه کردن سرمقاله‌ها برعهده او گذاشته شد او این دوره را از موثرترین دوره‌های کار خود می‌داند.

بعد از اتمام آن دوره در سال ۱۳۵۱ موسسه کیهان تصمیم به چاپ نشریه‌ای برای دو قاره آمریکا و اروپاگرفته بود و قرار شد کیهان هوایی را همان گروه تحقیقاتی دربیاورد. همان سال اولین شماره آن به سردبیری حسین عدل با همکاری سایر اعضا درآمد و قندی معاون سردبیر شد و علاوه بر آن، مسوولیت بخش سیاسی نشریه نیز به عهده او گذاشته شد.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14

حسام‌الدین آشنا متولد سال 1343 در تهران است. وی کارشناسی‌ارشد معارف اسلامی و تبلیغ و دکتری فرهنگ و ارتباطات را در کارنامه خود دارد. عنوان رساله دکتری وی فرهنگ، ارتباطات و سیاست خارجی: دیپلماسی فرهنگی آمریکا درایران 1332 تا 1357 بوده است.

دکتر آشنا در حال حاضر عضو هیات علمی دانشگاه امام صادق(ع) است.

تدریس:

کارشناسی

1.    افکار عمومی(2) دانشکده خبر

2.       جامعه شناسی ارتباطات(دانشگاه امام صادق)

3.      روانشناسی اجتماعی (دانشگاه امام صادق ،دانشکده صدا و سیما)

4.       روش تحقیق در علوم اجتماعی (دانشگاه امام صادق)

5.       روشهای پژوهش در فرهنگ و ارتباطات(دانشگاه امام صادق)

6.       مبانی و تاریخچه ارتباطات جمعی (دانشکده صدا و سیما)

7.       متون روایی(دانشگاه امام صادق)

8.      نظریه های فرهنگی (دانشگاه امام صادق)

کارشناسی ارشد

1.      ارتباطات بین المللی و بین فرهنگی(دانشکده صدا و سیما)

2.       جامعه شناسی ارتباطات (موسسه امام خمینی)

3.       جامعه شناسی تبلیغات (دانشکده صدا و سیما)

4.       روش های پژوهش در رسانه های خبری( دانشکده صدا و سیما)

5.       مطالعات تطبیقی در رسانه های خبری( دانشکده صدا و سیما)

دکتری

1.       ارتباطات بین المللی معاصر(دانشگاه امام صادق)

2.       ارتباطات بین المللی و روابط بین المللی(دانشگاه امام صادق)

3.       تحولات فرهنگی و امنیت ملی ( دانشگاه عالی دفاع ملی )

4.       مدیریت فرهنگی و امنیت ملی( دانشگاه عالی دفاع ملی ، دانشگاه فارابی)

کارگاههای آموزشی

1.       . عملیات روانی در عرصه بین‌المللی ( مرکز آموزشهای دیپلماتیک)

2.       آینده دیپلماسی عمومی (مرکز ملی مطالعات جهانی شدن)

3.       ارتباطات برای تاثیر گذاری بر رفتار(commbi) (اولین گردهایی آموزشی ائمه جمعه)

4.       ارتباطات سیاسی (وزارت کشور)

5.       دیپلماسی عمومی(سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی)

6.       رسانه ها در آمریکا(پژوهشکده مطالعات راهبردی)

7.       سیاستگذاری فرهنگی(وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی)

8.        الگوهای تبلیغاتی در رسانه های خبری (خبرگزاری جمهوری اسلامی)

 جزوات درسی:

1.       ارتباطات بین المللی

2.       دیپلماسی عمومی

3.        عملیات روانی در عرصه بین‌الملل

مقالات:

1.      ارتباطات سیاسی و فرهنگ مذهبی، گفتمان

2.      از ترجمه فرهنگی دین تا دین فرهنگی، همایش دین پژوهان

3.       از غربگرایی استبداد محور تا اسلام گرایی توسعه محور (کنفرانس ایران شناسی)

4.       انجمن ایران و آمریکا ،مطالعات تاریخ معاصر

5.       اینترنت و امنیت سیاسی و فرهنگی (همایش رسانه ها و ثبات سیاسی)

6.      بازنگری نظریه‌های هنجاری رسانه‌ها، فصلنامه پژوهشی دانشگاه امام صادق(ع)

7.       تحول در نگرش امنیتی به اینترنت(همایش جامعه اطلاعاتی)

8.       تصویرسازی آمریکاییها برای ایرانیان(کنفرانس مطالعات ایران شناسی)

9.      تغییر و تماس در فرهنگ، نیستان

10.  تلویزیون و پست مدرنیسم، گفتمان

11.  سیاست مذهبی دوره رضا شاه، مسجد

12.  سیاست مطبوعاتی در سالهای پایانی دوره رضا شاه، رسانه

13.  سیاست مطبوعاتی و مطبوعات حکومتی، گنجینه اسناد

14.   فرهنگ ، ارتباطات و سیاست خارجی(فصلنامه پژوهشی دانشگاه امام صادق)

15.   گاه شمار روابط فرهنگی آمریکا  و ایران (مطالعات تاریخ معاصر)

16.   گزینش ،ترجمه شلیک:مطالعه سایت ممری(memri) (رسانه)

17.   نظارت بر هنر، (نیستان)

. تالیف، تدوین:

1.      از سیاست تا فرهنگ، سیاستهای فرهنگی  دولت در ایران 1304-1320، سروش 1384.

2.        خشونت و فرهنگ، اسناد محرمانه کشف حجاب، سازمان اسناد ملی ایران، 1371

3.      ما روحانیون در مواجهه با ایدز چه می توانیم بکنیم(راهنمای عمل) یونیسف،1386

. عضویت در هیئت رئیسه یا هیئت داوری کنفرانس‌ها:

·         ارتباطات بین فرهنگی و سیاست خارجی(1384)

1.       اطلاع رسانی و فرهنگ (1379)

2.       جامعه اطلاعاتی در آسیای غربی (1380)

3.       رقابتهای سیاسی و امنیت ملی (1380)

4.       ساماندهی فرهنگی (1378)

5.       کنفرانس بین المللی علم، تکنولوژی، مدرنیته و مذهب (24 می 2003 در دانشگاه اتاوا)

6.       هم اندیشی مدیران عالی اطلاع رسانی (1380)

عضویت در تحریریه مجلات علمی:

1.       امنیت اجتماعی

2.        پژوهش و سنجش

3.       رسانه

4.       شیعه شناسی

5.        نامه پژوهش فرهنگی

مشاوره کارشناسی:

1.       عضو شورای عالی اسناد ملی کشور

2.       عضو کارشناس شورای ارتباطات و افکار عمومی شهرداری تهران

3.       عضو کارشناس شورای اطلاع رسانی دولت

4.       عضو کارشناس شورای انتخاب کتاب علوم اجتماعی کتابخانه ملی

5.       عضو کارشناس شورای انتخاب کتاب علوم اجتماعی کتابخانه های عمومی کشور

6.       عضو کارشناس شورای پژوهشی پژوهشکده مطالعات اجتماعی وزارت علوم

7.       عضو کارشناس شورای پژوهشی پژوهشگاه باقرالعلوم سازمان تبلیغات اسلامی

8.       عضو کارشناس شورای پژوهشی پژوهشگاه فرهنگ ،هنر و ارتباطات

9.       عضو کارشناس شورای تعیین خط مشی خبرگزاری جمهوری اسلامی

10.   عضو کارشناس شورای سیاستگذاری خبری شبکه العالم

11.   عضو کارشناس شورای سیاستگذاری و طرح و برنامه شبکه press tv

12.   عضو کارشناس شورای سیاستگذاری همشهری محله

13.   عضو کارشناس کمیته  علوم انسانی در کمیسیون نشریات علمی کشور وزارت علوم

14.   عضو هیئت امنای پژوهشکده مطالعات راهبردی

پروژه های پژوهشی:

1.       ما روحانیون در مواجهه با ایدز چه می توانیم بکنیم؟(یونیسف 1384)

2.       مدیریت تصویر رهبری در سیما(مرکز تحقیقات صدا و سیما 1384-1386)

3.       کوششها و چالشهای مسلمانان در محیط سایبر (سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی 1383-1384)

4.       بهسازی محیط سایبر دینی(سازمان تبلیغات اسلامی1386-)

5.       وجهه ملی در ارتباطات جهانی (مرکز ملی مطالعات جهانی شدن1386-)

. شرکت در کمیته‌ها و شوراهای دانشگاهی:

. شورای پژوهشی دانشگاه

. شورای اطلاع رسانی دانشگاه

. کمیته برنامه ریزی علمی دانشگاه

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع :

سميرا اصلان پور ، نويسنده ، روزنامه نگار و عضو هيات منصفه مطبوعات است.او درسال 1343 در تهران متولد شد.تحصيلاتش را در مقطع كارشناسي مهندسي شيمي به اتمام رساند.وي در حال حاضر نيزمسئول صفحه ادب و هنر روزنامه كيهان است.از ايشان آثار متعددي به چاپ رسيده است.بطوري كه از ميان آثار او كتاب "چشم جبهه ها"در سومين دور? انتخاب كتاب دفاع مقدس مورد تقدير قرار گرفت. گروه : علوم پايه رشته : شيمي گرايش : نويسنده و روزنامه نگار تحصيلات رسمي و حرفه اي : سميرا اصلان پور،تحصيلاتش را در مقطع كارشناسي مهندسي شيمي به اتمام رسانده است. مشاغل و سمتهاي مورد تصدي : فعاليتهاي فرهنگي سميرا اصلان پور به قرار زير است: همكاري با نشريات متعدد ، دبير سرويس هنري مجله سوره نوجوانان ، چند دوره داوري كتاب سال وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي ، عضو هيئت مؤسس و هيئت مديره انجمن قلم ايران ، عضو هيئت منصفه مطبوعات ، عضو شوراي سردبيري مجله ادبيات داستاني از شماره 69تا 68، دبير اولين دوره جشنواره قلم زرين مي باشد،در حال حاضر نيزمسئول صفحه ادب و هنر روزنامه كيهان است. جوائز و نشانها : از ميان آثار سميرا اصلان پور كتاب "چشم جبهه ها"در سومين دور? انتخاب كتاب دفاع مقدس مورد تقدير قرار گرفت. ________________________________________ آثار : 1 انار و آيينه ويژگي اثر : تاليف 2 پنجره من و حياط شازده ويژگي اثر : تاليف 3 پيراهن سپيد ويژگي اثر : تاليف 4 تا ماه كامل شود ويژگي اثر : تاليف 5 چشم جبهه ها ويژگي اثر : تاليف،كتاب "چشم جبهه ها"در سومين دور? انتخاب كتاب دفاع مقدس مورد تقدير قرار گرفت. 6 قلب نقره اي شهر ويژگي اثر : تاليف 7 قله هاي سپيد دور دست ويژگي اثر : در دست چاپ 8 كوههاي آسمان ويژگي اثر : تاليف 9 گذر از خار زار ويژگي اثر : در دست چاپ 10 گزديده ادبيات معاصر – دفتر 18 ويژگي اثر : تاليف 11 مبصر بعدي ويژگي اثر : تاليف 12 نيلوفر ستاره ها و سپيدار ويژگي اثر : تاليف

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع :

مجید رضائیان در سال 1340 در تربت جام به دنیا آمد. وی دارای مدرک لیسانس علوم سیاسی، فوق لیسانس روابط بین‌الملل و دکترای روزنامه‌نگاری است رضائیان فعالیت حرفه‌ای خود را از سال 1359 زیر نظرمرحوم دکتر محمد حسین هدی در روزنامه جمهوری اسلامی - ویژه نامه پنجشنبه‌ها و صفحه مقالات خارجی این روزنامه - آغاز کرد. پس از آن با روزنامه‌های صبح آزادگان، کیهان هوایی و کیهان تا سال 71 همکاری داشت. وی از بنیان‌گذاران روزنامه نگاری پس از جنگ به شمار می‌آید: بنیان‌گذاری روزنامه ایران توسط او در سال 73 که برای اولین بار از ماکت موضوعی و مطبوعاتی متفاوتی برخوردار بود، توانست سبک تازه‌ای را به عنوان «سبک خبری - گزارشی» به جامعه روزنامه‌نگاری عرضه نماید. رضائیان برای اولین‌بار در صفحه اول روزنامه ایران از تیترهای کوتاه و عکس‌های بزرگ استفاده کرد و در طراحی تحریریه روزنامه ایران برای نخستین‌بار سرویس‌های نظرسنجی و سرویس آیینه در کنار سرویس حوادث با نگاه به خبرهای شیرین حادثه‌ای مانند آزادی زندانیان بدهکار و...، به همراه صفحه آموزش و باشگاه خوانندگان - برگرفته از مدل روزنامه لوموند و فرانکفورتر الگماینه - ایجاد کرد. وی پس از مذاکره و دیدار با سردبیران موفق اروپا و مطالعه روی روزنامه‌نگاران حرفه‌ای نسل‌های اول و دوم ایران (دهه 40 و دهه 50) تئوری به کار گیری«سه نسل مطبوعاتی» در کنار هم در یک تحریریه را در روزنامه ایران عملی کرد. وی به پشتوانه همین مطالعه، طرح «واگذاری آگهی های روزنامه به بخش خصوصی» را عملی کرد که پس از آن به الگویی موفق تبدیل شد و افزون بر آن، مدل متفاوتی از «توزیع متمرکز مطبوعاتی» را که از روزنامه فیگارو الهام گرفته بود، درشکل بومی آن پیاده کرد. او پیش از بنیانگذاری روزنامه ایران که سمت جانشین مدیر مسئول و سردبیر را عهده دار بود، در سال 71 مدیر کل پژوهش ایرنا شد و پس از انتشار روزنامه در سال 73، در سال 76 به عضویت شورای 5 نفره «تاسیس دانشکده خبر» درآمد. رضاییان، نخستین معاون پژوهشی دانشکده‌ ‌خبر بود و در سال 77 در راس هیات مدیره و مدیر عامل شرکت خدمات خبری عصر ایران - وابسته به ایرنا- قرار گرفت. وی در نیمه ‌دوم سال 77 «سبک روزنامه خبری-ت حلیلی» را برای نخستین‌بار در مطبوعات ایران با بنیان‌گذاری روزنامه انتخاب، کلید زد و در این روزنامه تا سال 79 با سمت معاون هماهنگ کننده مدیر مسئول و سردبیر فعالیت کرد. وی در طراحی کمپین تبلیغاتی روزنامه انتخاب با اسلوگان (شعار) «انتخاب حق شماست» وبرای روزنامه ایران ازاعضای اصلی شورایی بود که زیر نظر خود او اسلوگان «بخوان، ایران بخوان، ایران» طراحی و اجرا شد و در روزنامه جام جم «دو روزنامه در یک روز» از اسلوگان‌های او به شمار می‌آید. وی سپس برای سردبیری روزنامه جام جم دعوت به همکاری شد و ضمن ارائه طرحی متفاوت با تاکید بر «ماکت مطبوعاتی فرهنگی- اجتماعی»، در راه‌اندازی آن مشارکت داشت و تا پایان سال 85 به فعالیت ادامه داد. از جمله کارهای ویژه رضاییان در این دوران، تیترهای یک یا دو کلمه‌ای از شب اول حادثه 11 سپتامر تا 28 شب بود. وی از ابتدای سال 86 به دلیل ادامه تحصیل در مقطع دکترا، تنها عضویت شورای تیتر روزنامه جام جم را بر عهده دارد. رضاییان علاوه بر بنیان گذاری سبک روزنامه نگاری خبری- تحلیلی، از بنیان‌گذاران «جشنواره‌های تخصصی مطبوعات» به شمار می‌آید که از سال 80 کلید خورد و تا کنون داوری ده‌ها جشنواره و ریاست هیات داوران را بر عهده داشته است. در سومین دوره این جشنواره، با ساختن فیلمی از او، برایش مراسم نکو داشتی گرفتند. وی از ابتدای تاسیس دانشکده خبر تا کنون در این دانشکده تدریس داشته و هم اکنون علاوه بر دانشکده خبر، در مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی رسانه‌ها و دانشکده ارتباطات سوره تدریس دارد. مواد تدریس وی شامل تیتر نویسی- مدیریت ویراستاری اخبار- نقد و مقاله در مطبوعات- تکنیک‌های اقناع - بازاریابی و ارتباطات است. وی از طرف مرکز مطالعات تا کنون چندین دوره‌ تیتر نویسی و خبر پیشرفته در مطبوعات و خبرگزاری‌ها تدریس کرده است. رضاییان از سال 80 تا کنون همت خود را بر «توسعه روزنامه نگاری تخصصی» متمرکز کرده و تا کنون به عنوان طراح و یا مشاور در تاسیس و راه اندازی نشریات وسایت‌های تخصصی ایفای نقش کرده است. برخی طرح‌های مهم پژوهشی او در دوره مسئولیت اداره کل پژوهشی ایرنا به شرح زیر است: مجموعه 8 جلدی بررسی اطلاعات در خبر مجموعه دو جلدی بررسی پیام در خبر نظر سنجی درباره علل گرایش شهروندان تهرانی نسبت به اخبار رسانه‌های خارجی نظر سنجی درباره سلایق مخاطبان نسبت به موضوعات مطرح در مطبوعات ایران پژوهش و مطالعه میدانی با تاکید بر رسانه‌های موفق در اروپا( با هدف رسیدن به یک مدل و مهندسی حرفه‌ای پیش از راه اندازی روزنامه ایران) جدای از ده‌ها مقاله و مصاحبه تخصصی در زمینه روزنامه‌نگاری، از جمله می‌توان به مقاله «تیتر تحلیلی» در فصلنامه رسانه ویژه آموزش روزنامه‌نگاری اشاره کرد. وی همچنین کنفرانسی پژوهشی در سال 2011 در زمینه «رابطه روزنامه نگاری و ادبیات معاصر» در دانشگاه سن‌پترزبورگ داشته که به دعوت گروه ایران‌ شناسی این دانشگاه صورت پذیرفت. .همچنین از او در سال 2010 در دانشکده روزنامه‌نگاری دانشگاه ملی تاجیکستان دعوت شد تا درباره روزنامه‌نگاری تحلیلی کنفرانسی پژوهشی ارائه کند. موضوع پایان نامه او روزنامه نگاری تحلیلی، با تاکید بر مقایسه نگاه مطبوعات امریکا،اروپا،روسیه به واقعیت ایران معاصر است که شامل 11روزنامه می‌شود .او 3کتاب در دست تالیف دارد. وی، عضو انجمن منتقدان و نویسندگان تئاتر ایران است و در طول 10 سال فعالیت این انجمن ، 6 سال داوری بخش مسابقه مطبوعاتی این انجمن را بر عهده داشت. هیات مدیره انجمن در مهر ماه1390 با ساختن فیلمی از رضاییان تقدیر از او را به عنوان یکی از اساتید برتر روزنامه‌نگاری به همراه 4 چهره برتر تئاتری، آقایان داود رشیدی، بهروز غریب پور، مهدی هاشمی و فرشید ابراهیمیان را تصویب و اجرا کرد.

ملیت : اسکاتلند   -   قرن : 19 منبع :

توماس كارلايل مورخ و انديشمند اسکاتلندی (1795- 1881) "توماس کارلایل" در سوم دسامبر 1795 به دنیا آمد و مهمترین اثر او "تاریخ انقلاب کبیر فرانسه" است. آثار وی تأثیر بسزایی بر تفکر سیاسی، ادبی و مذهبی نیمه ي سده ي نوزدهم میلادی بریتانیا داشت و خود او بسیار تحت تأثیر گوته بود؛ آثاري از جمله "انقلاب فرانسه" و "قهرمانان و ستایش قهرمان و قهرمانان در تاریخ" که نشانگر باور وی در مورد نقش قهرمانان و ناجیان در پیشرفت تاریخ است و همچنين، "نامه ها و سخنرانیهای کرامول و فردریک کبیر" از شاهکارهای او به شمار مي رود. كارلايل در حرفه ي تاريخنگاري انقلاب كرد و تاليف هايش را بدون "فوت نت" منتشر ساخت و روشي را پايه نهاد كه اينك به "تاريخنگاري ژورناليستيك" معروف شده است. به باور وي، مردمي كه به يك مورخ اعتماد دارند بايد حرفهاي او را بپذيرند و لذا نيازي به ذكر غير ضروري سرچشمه ها و گويندگان سخن نيست، زيرا كه مورخ، پيش از اين، درستي مطالب به دست آمده را آزمايش كرده است. اگر مورخ به موردي ترديد دارد بايد آن را ذكر كند و به گردن ديگران انداختن و تكرار "امور مورد ترديد و شايعه" درست نيست. ذكر سرچشمه ها - كه درستي خود آنها هم روشن نيست - باعث پيچيدگي نوشته و به درازا كشيدن گفتار مي شود. كارلايل تاييد كرده است كه "فرد ديگري" بايد "تاريخ روز" (خبر) را بنويسد كه پژوهشگران پس از او، اين "فرد ديگر" را "روزنامه نگار" نام نهادند. به اين ترتيب وي راهي را گشود كه به پذيرش اين اصل انجاميد كه روزنامه نگار، "تاريخ امروز" را مي نويسد و عناصرش را به دست مي دهد و تاريخ نگار پس از كسب نتيجه، با شكيبايي بيشتر و برگزيدن يك روش تحقيق و سبك مطمئن، آن را دنبال خواهد كرد و با جمع آوري اسناد لازم، كل "رويداد" را شرح مي دهد و بايد "علت يا علل" و "نتيجه يا نتايج" را روشن سازد. بنابراين، اين دو حرفه (روزنامه نگاري و تاريخنگاري) داراي يك قلمرو مشترك هستند. كارلايل، مورخ را به مثابه ي يك کارآگاه (پليس) مي داند كه براي "قاضي تاريخ" مدرك جمع آوري مي كند و "قاضي زمان" جز نوشته و يا كتاب تاريخ كسي ديگر، نمي تواند باشد و "دادرسي"، همان شرح رويداد است [ از اين نظر ] كه چرا شروع شد، چگونه انجام گرفت و به كجا ختم شد. به باور كارلايل و پيروان او، هيچ فرد و گروه، نمي تواند از دست کارآگاه و قاضي تاريخ بگريزد؛ لذا بايد مراقب اعمال هر روز خود باشد. بازپرس (کارآگاه) تاريخ با ديگر بازپرسها اين تفاوت را دارد كه هم برضد و هم در حمايت از يك رويداد و پيروان آن، به گردآوري سند مي پردازد. با اين استدلال، تاريخ نگار، همان روزنامه نگار است كه به جاي امروز درباره ي ديروز و ديروزهاي دور به پژوهش مي پردازد و مي نويسد تا تجربه ي گذشتگان هدر نرود و در امور جاري به كار گرفته شود و امور نادرست تكرار نگردد. كارلايل نسبت به مورخان پيش از خود و معاصرش، به "ناراتيو" (شرح نويسي) يك رويداد تاريخي توجه بيشتري دارد تا به رديف كردن سرچشمه ها و ريشه ها و برداشتن مسئوليت از دوش خود. وي همچنين تاريخ نگاري پر از فوت نت نويسي را گونه اي "رونويسي" (رونوشت برداشتن) خوانده است. توماس كارلايل، در پنجم فوريه ي 1881 چشم از جهان فرو بست.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع :

میرزا محمد مهدی فرقانی در سال 1331 در یزد به دنیا آمد. وی فارغ التحصیل دوره کارشناسی روزنامه نگاری، کارشناسی ارشد و دکترای علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی و عضو هیات علمی گروه علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی است. فرقانی از سال 1378 تا آبان 1382 رئیس مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌ها [دفترمطالعات و توسعه رسانه‌ها] بود و از آن سال تا سال 1386 ریاست دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی را بر عهده داشت. برخی از سوابق علمی: • همکاری با روزنامه کیهان، به عنوان خبرنگار، گزارشگر، دبیر سرویس، عضو شورای سردبیری و عضو شورای تیتر روزنامه در فاصله سال‌های 1351 تا 1375 • عضو انجمن بین‌المللی تحقیق در ارتباط جمعی (IAMCR) • عضو مرکز آسیایی اطلاعات رسانه‌ای (AMIC) • عضو انجمن جهانی تحقیق در افکار عمومی (WAPOR) • عضو جمعیت توسعه علمی کشور • عضو هیات مدیره اولین دوره انجمن ایرانی مطالعات جامعه اطلاعاتی • عضو هیات مدیره اولین دوره انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات • عضو انجمن جامعه شناسی ایران • عضو کمیته ملی ارتباطات وابسته به کمیسیون ملی یونسکو در ایران • بنیانگذاری و سردبیری ماهنامه علمی- آموزشی تدبیر از سال 1368 • مدیریت مسئول فصلنامه تخصصی رسانه به مدت چهار سال • عضویت در هیات امنای دانشکده خبر • مسئولیت راه‌اندازی نخستین دانشکده علوم ارتباطات در دانشگاه علامه طباطبایی • عضویت در هیات داوران نهایی و کمیته‌های تخصصی جشنواره‌های مختلف • مطبوعات، روابط عمومی‌ها و نشریات دانشجویی برخی از تالیفات محمد مهدی فرقانی: • تالیف و نگارش کتاب‌های: درآمدی بر ارتباطات سنتی در ایران و راه دراز گذار • بیش از 20 مقاله چاپ شده در فصلنامه رسانه، فصلنامه علوم اجتماعی، مجموعه مقالات سمینارها و سایر نشریات • کتاب در دست تالیف «گزارش نویسی برای مطبوعات» • تالیف جزوه‌های درسی گزارش نویسی، مصاحبه مطبوعاتی، ارتباط با رسانه • ده‌ها گفت‌وگو و مقاله درج شده در مطبوعات

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع :

دکتر داود زارعیان در سال ١٣۴۴ در شهرستان دامغان به دنیا آمد. وی مدرک کارشناسی خود را در سال 1367 در رشته علوم اجتماعی با گرایش علوم ارتباطات، روزنامه نگاری و روابط عمومی از دانشگاه علامه طباطبائی اخذ کرد. سپس در سال 1375 در مقطع کارشناسی‌ارشد رشته علوم ارتباطات و در سال 1381 دکترا علوم ارتباطات خود را از دانشگاه علامه طباطبائی اخذ نمود. دکتر داود زارعیان، متاهل و صاحب دو فرزند است که دارای سوابق علمی و اجرایی است که به شرح زیر می‌باشد. سوابق و مناصب اداری • 1369-70 قائم مقام اداره پشتیبانی وزارت سپاه • 1370 رئیس اداره انتشارات روابط عمومی وزارت پست و تلگراف و تلفن • 1374-77 مدیر کل روابط عمومی شرکت مخابرات ایران • 1378-79 مدیر کل روابط عمومی بانک مسکن • از 1380 مدیر کل روابط عمومی شرکت مخابرات ایران سوابق علمی و پژوهشی • مدرس دروس روابط عمومی و روزنامه نگاری در دانشگاه علامه طباطبایی و سایر مؤسسات آموزش عالی دولتی و آزاد • سرپرستی و اجرای پروژه های پژوهشی • سرپرستی پایان نامه های کارشناسی ارشد کتاب‌ها و مقالات • مبانی کلی ارتباطات جمعی، انتشارات کارگزار روابط عمومی، سال انتشار1382 • ارائه مقاله علمی در سمینارهای تخصصی روابط عمومی، روزنامه نگاری و فناوری اطلاعات. سایر سوابق اجرایی • رئیس انجمن متخصصان روابط عمومی ایران • عضو کمیته علمی برگزاری جشنواره های روابط عمومی • دبیر اولین و دومین جشنواره نشریات روابط عمومی • مدیر مسؤول ماهنامه ارتباطات و بانک مسکن • عضو شورای سردبیری ماهنامه پیام ارتباطات و کارگزار روابط عمومی • عضو کمیسیون زیربنایی مجمع تشخیص مصلحت نظام • عضو شورای فرهنگی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات • عضو کمیته بهره‌وری، انتخاب کارکنان نمونه، شورای امر به معروف و نهی از منکر شرکت مخابرات ایران • نماینده شرکت مخابرات ایران در فرهنگستان زبان و ادب فارسی • مجری برگزاری دوره‌های آموزشی، همایش‌های علمی و نمایشگاه‌های داخلی و خارجی • مشاور سازمان امور اداری و استخدامی سابق

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع :

کیوان سپهر، روزنامه‌نگار،گرافیست، ویراستار و مدیر انتشارات پرواز ششم تیرماه 1318 در شهر شیراز به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی تا دبیرستان را در همان شهر به پایان رساند و سپس در دانشکده روزنامه‌نگاری به ریاست دکتر کاظم معتمدنژاد در رشته‌ روزنامه‌نگاری، گرافیگ و علوم ارتباطات پذیرفته‌شد. از سال‌های انتهایی دهه 40 وارد کار روزنامه‌نگاری شد و در نشریاتی چون نگین، تماشا و سپس در روزهای اوج انقلاب در روزنامه‌ کیهان به روزنامه‌نگاری پرداخت. شهرت عمده سپهر در گرفتن مصاحبه‌های جاندار است که معروفترین آنها مصاحبه او با ژاک‌تاتی ، کارگردان و بازیگر شهیر فرانسوی است. پس از انقلاب او همکاری‌ اش را با نشریاتی چون سروش،نگاه نو، کتاب هفته و برخی جراید دیگر ادامه داد و همزمان در سمت مشاور فرهنگی پژوهشگاه علوم انسانی به کار فرهنگی مشغول شد. راه اندازی انتشارات پرواز و انتشار دو کتاب از نوشته‌های خود با عنوان‌های «یاد و تجلیل» و« لوح احترام» از جمله کارهای سپهر به شمار می‌رود. سپهر با تاسیس انتشارات «پرواز» به فعالیت‌های خود در زمینه تولید کتاب وسعت بخشید و موفق به کسب عنوان ناشر برگزیده در نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران شد. عمده فعالیت‌های کیوان سپهر پس از انقلاب به مدیریت هنری برخی از نمایشگاه‌ها و جشنواره‌های ملی و بین‌المللی فرهنگی اختصاص دارد. اهالی کتاب و علاقمندان کتابخوانی هنوز هم پوستر معروف «بسم الله الرحمن الرحیم» را که در نخستین دوره نمایشگاه بین‌المللی قرآن کریم در سال 1372 با استفاده خلاقانه از تکنیک طلاکوب توسط کیوان سپهر منتشر شد به یاد دارند. همچنین پوستر نخستین دوره هفته کتاب و برخی دیگر از مراسم و مناسبت‌های ملی مرتبط با کتاب نظیر نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران و کتاب سال جمهوری اسلامی ایران توسط وی و با نام مستعار سهراب پارسی طراحی و منتشر می‌شد. کیوان سپهر همواره و به ویژه طی دو دهه پایانی عمر خویش به خدمتگذاری به اهالی فرهنگ و هنر کشور مشغول بود و به این مهم نیز افتخار می‌کرد. دکتر بهاء الدین خرمشاهی ، او را خادم خادمان فرهنگ لقب داد که شایسته چنین نامی بود بسیاری از بزرگان فرهنگ و ادب و تاریخ و حقوق از او و کارهایش در همیاری اهالی فرهنگ خاطره‌ها در ذهن دارند. کیوان سپهر تجربه‌های خوبی در گرافیگ داشت و برخی از کارهای گرافیک نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران و هفته کتاب را او طراحی کرده که با نام سهراب پارسی نقش خورده است. در دوره مدیریت عطاء‌الله مهاجرانی و احمد مسجد‌جامعی، از جمله مشاوران جدی و پی‌گیر و مورد اعتماد در بسیاری از امور فرهنگی و هنری بود. دبیری همایش پیوند‌های فرهنگی ایران و غرب آسیا از دیگر فعالیت‌های سپهر به شمار می‌رود. او در سال‌های بعد از انقلاب به فکر راه اندازی انجمن ویراستاران ایران افتاد و توانست جمعی از شاخص‌ترین ویراستاران ایران را در مرکز نشر دانشگاهی گرد آورد و حتی خود مدیریت اجرایی و دبیری این تشکل را به عهده بگیرد،اما این تشکل پا نگرفت و در نهایت در همان روزهای اولیه فعالیت متوقف شد و استمرار پیدا نکرد. سپهر از دو سال قبل به یک بیماری نادر دچار شد، نکته‌ای که کامران فانی، از دوستان و یاران همیشگی او، به او گفت که تو آدم منحصر به فردی هستی و بنابر این بیماری منحصر به فردی گرفتی. بیماری که نامش«آرتروز رگ‌های شقیقه» است و به گفته خود سپهر از هر 50 میلیون نفر یک تن به چنین بیماری دچار می‌شود. او اما به همراه همسرش که همدم تمامی سال‌های دور و نزدیکش بود، با روحیه‌ای مثالزدنی به مقابله با این بیماری پرداخت. تا اینکه در نهایت از دی ماه سال 88 بیماری او را از پای انداخت و در بیمارستان دی بستری کرد. کیوان سپهر روز صبح روز 17 فروردین سال 1389 به دلیل عفونت ریه و نارسایی کلیه در بیمارستان مسیح دانشوری دارآباد دار فانی را وداع گفت.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع :

«مريم پوريامين» متولد 1339 در شهر تهران، كارشناس علوم اجتماعي و كارشناس ارشد فيلم‌نامه‌نويسي از باغ فردوس است. او علاوه بر تصدي شغل‌هاي مديريتي در حوزه‌ي فرهنگي و هنري، صاحب مقالات و نقدهاي متعدد ادبي در حوزه‌ي كتاب و سينماست. سابقه‌ي مطبوعاتي او و چندين دوره عضويت در هيأت مديره انجمن روزنامه‌نگاران مسامان و همچنين عضويت در انجمن منتقدين و نويسندگان، زمينه‌ي حضور او را در بحث داوري فيلم از سال 1375 با داوري آثار فيلم‌هاي دفاع مقدس ميسر نموده‌است. از وي دو كتاب داستان با عناوين «جاي پاي ستاره» و «صداي پاي آب» منتشر شده‌است. مجموعه‌ي مقالات همايش «تبيين آسيب‌هاي فراروي نويسندگان دفاع مقدس» از سوي بنياد حفط آثار و ارزش‌هاي دفاع مقدس به كوشش او به چاپ رسيده‌است. وي اكنون در حوزه‌ي مشاورت معاونت اجتماعي شهرداري تهران اشتغال به كار دارد.

ملیت : سوریه   -   قرن : 20 منبع :

علی احمد سعید متخلص به آدونیس در سال 1930 در قصابین سوریه به دنیا آمد. وی در دانشگاه بیروت تحصیل کرد و در عرصه ادبیات جهان به نام ادونیس شناخته شده است. ادونیس نام اسطوره فنیقی به نام ققنوس است. علی احمد سعید با این تخلص شعر می‌سراید. علی احمد سعید به دلیل این که نقش مهمی در دگرگون کردن زبان شعر عرب داشته است، یکی از بزرگترین چکامه سرایان سنت شکن عرب است. او شاعری نو اندیش، خلاق و پویا است و حدود 14مجموعه شعر سروده است. از جمله آثار او می‌توان به مجموعه نخستین شعرها، ترانه‌های مهیار دمشقی، این است نامم و صحنه و آیینه‌ها اشاره کرد. مجموعه نخستین شعرها، دفتری با سروده‌های کوتاه و ساده و موزون است. مجموعه ترانه‌های دمشقی کتابی نماد پردازانه است و با سرودن این دفتر به زبانی شاخص دست‌یافته است. وی علاوه بر سرودن شعر، به روزنامه‌نگاری و مترجمی و پ‍ژ‍وهشگری نیز اشتغال دارد. علی احمد سعید، برنده جایزه کتاب‌های خارجی ماکس ژاکوب شده است. همچنین در سال 2007جایزه‌ بیورنسون؛ آزادی بیان نروژ (با معیارهای غربی‌ آن) به آدونیس تعلق گرفت. وی این جایزه را به ‌خاطر تلاش‌هایش در جهت جان تازه دمیدن به شعر به‌ عنوان یک ژانر ادبی دریافت کرد.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع :

هادی خانیکی در سال ۱۳۳۰ در شهر گناباد استان خراسان به دنیا آمد. وی در سال ۱۳۴۸ از دبیرستان شاهرضا مشهد مدرک دیپلم خود را اخذ کرد و همان سال در رشته ریاضی مقطع کارشناسی در دانشگاه شیراز قبول شد اما ناتمام رها کرد. خانیکی همچنین در رشته عمران ملی و راه و ساختمان قبول شد، اما باز هم به اتمام نرساند. سرانجام وی در سال ۱۳۶۴ مدرک کاشناسی خود را در رشته جامعه شناسی از دانشگاه شهید بهشتی تهران دریافت کرد. وی در سال ۱۳۷۴ موفق شد در رشته علوم ارتباطات مقطع کارشناسی ارشد را در دانشگاه علامه طباطبایی به پایان برساند و در سال ۱۳۸۱ از همان دانشگاه دکترای خود در همان رشته را اخذ کند. ● مشاغل علمی و اجرایی: ▪ استادیار گروه علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی تهران ▪ مدیر مسوول و سردبیرفصلنامه مطالعاتی و تحقیقاتی رسانه ▪ سردبیر فصلنامه فرهنگی نامه فرهنگ ▪ سردبیر فصلنامه آموزش عالی دفتر دانش ▪ عضو شورای انتشارات دانشگاه علامه طباطبایی ▪ مشاور رییس جمهور در امور رسانه و مطبوعات، ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۳ ▪ عضو شورای عالی کمیسیون ملی یونسکو در ایران ▪ عضو شورای سردبیری روزنامه کیهان ▪ سردبیر روزنامه کیهان سال ۱۳۶۷ ▪ مشاور امور بین الملل وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ▪ عضو شورای مرکزی جهاددانشگاهی ▪ مدیرکل مرکز آموزش رسانه ها ▪ مشاور فرهنگی و اجتماعی وزیر فرهنگ و آموزش عالی ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۲ ▪ عضو هیات منصفه مطبوعات، ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۷ ▪ معاون فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۳ ▪ مشاور رییس جمهور در امور فرهنگی ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۴ ▪ عضو شورای اجرایی کمیسیون ملی یونسکو در ایران، ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۴ ▪ عضو هیات امنای مراکز پژوهشی منطقه ۲ کشور، ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۳ ▪ عضو هیات امنای دانشنامه بزرگ زبان فارسی، ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۴ ▪ عضو هیات امنای دانشگاه علامه طباطبایی، ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۴ ▪ رییس پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۴ ▪ عضو هیات امناء و هیات مدیره موسسه بین المللی گفت وگوی فرهنگ ها و تمدن ها، ۱۳۸۴ تا کنون ● برخی از آثار فرهنگی هادی خانیکی: ▪ درآمدی بر ویراستاری و مدیریت اخبار(جزوه آموزشی) ۱۳۷۲ ▪ عوامل اجتماعی توسعه نیافتگی مطبوعات در ایران (پایان نامه کارشناسی ارشد)، (پایان نامه برتر کشور در گروه علوم انسانی) سال ۱۳۷۵ ▪ گفت وگوی تمدن ها و ارتباطات بین المللی، بررسی زمینه های عینی و ذهنی در سه دهه پایانی قرن بیستم (پایان نامه دکترا) سال ۱۳۸۱ ▪ قدرت، جامعه مدنی و مطبوعات(کتاب)، تهران: طرح نو: ۱۳۸۱ (کتاب تشویقی سال ایران در گروه علوم اجتماعی، سال ۱۳۸۳) ▪ گفت وگوی تمدنها مبانی مفهومی و نظری(کتاب با دکتر حسین بشیریه، دکتر علی پایا، دکتربهرام مستقیمی و دکترحمیرا مشیرزاده)، انتشارات دانشگاه تهران سال ۱۳۸۴ ▪ در جهان گفت وگو (کتاب)، تهران، انتشارات هرمس (زیر چاپ) ▪ ابعاد زندگی شهر اسلامی (تحقیق با سایرین) ۱۳۷۴ ▪ هویت شهروندان و حیات مدنی شهر تهران (تحقیق با سایرین) ۱۳۷۴ ▪ رسانه ها و اعتماد سیاسی (تحقیق با سایرین) ۱۳۷۴ ▪ تصویر آموزش عالی در شش روزنامه ایران (تحقیق) ۱۳۷۵ ▪ نحوه انعکاس هفتمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران در نشریه های خبری فارسی زبان خارج از کشور (تحقیق) ۱۳۷۶ ▪ بخشی از کتاب توسعه اقتصادی در گذشته و حال، نوشته ریجاروت، گیل (ترجمه) ۱۳۶۳ ▪ کارهنری در عصر باز تولید مکانیکی، نوشته والتربنجامین (ترجمه) ۱۳۷۱ ▪ درباره جایگاه گرایش های انتقادی نوشته هائوهارت (ترجمه) ۱۳۷۴ ▪ ارتباطات و توسعه، نوشته مجید تهرانیان (ترجمه) ۱۳۷۵ ▪ برنامه های آموزشی ارتباطات جمعی در آمریکا نوشته جان سولوسکی و دیگران (ترجمه) ۱۳۷۶ ▪ رسانه های جمعی و مردم سالاری، یک بازاندیشی نوشته جیمز کوران (ترجمه) ۱۳۷۶ ▪ راهنمایی و مشاوره پایان نامه های دکتری و کارشناسی ارشد تا سال ۱۳۸۵ : ۱

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع :

: مهدي سمسار متولد 1307ه.ش در بوشهر، پس از اخذ ديپلم درشيراز، وارد دانشگاه تهارن شدو تحصيل را تا اخذ دكتري دارو سازي ادامه داد. و در كنار آن به اخذ ليسانس روزنامه نگاري نايل آمد. ترجمه آثاري چون نجات اصفهان و قرن من از آثار اوست. وي در 25 دي 1383 درگذشت. گروه : علوم انساني رشته : روزنامه نگاري اوضاع اجتماعي و شرايط زندگي : مهدي سمسار درسال 1307ه.ش در بوشهر متولد شد. وي كودكي و دوران تحصيل خودرا در شيراز گذراند و ديپلم متوسطه خود را در آن شهر كسب كرد. تحصيلات رسمي و حرفه اي : بزرگاني چون دكتر محمدابراهيم باستاني پاريزي، دكتر كاظم معتمدنژاد و دكتر فيض فياض و دكتر ابوالحسن ضياء از دوستان، همدوره ايها و همكاران مهدي سمسار بوده اند. خاطرات و وقايع تحصيل : مهدي سمسار تحصيلات ابتدايي و متوسطه را درشيراز گذراند. سپس وارد دانشگاه تهران شد. و دكتراي دارو سازي خود را در آنجا دريافت كرد سپس به تحصيل در رشته روزنامه نگاري پرداخت. و رساله ليسانس خود را به عنوان روزنامه نگاري درايران 1320 تا 1332 نگاشت. فعاليتهاي ضمن تحصيل : مهدي سمسار در حين تحصيل در رشته داروسازي به سبب علاقه او به مطبوعات به مطالعه در اين زمينه پرداخت و نهايتا مدرك ليسانس در رشته روزنامه نگاري به دست آورد. وي از سن 21سالگي به فعاليت مطبوعاتي در روزنامه كيهان پرداخت. استادان و مربيان : از مهمترين استادان مهدي سمسار استاد عبدالرحمن فرامرزي بوده است. وقايع ميانسالي : مهدي سمسار ازسن 21سالگي وارد حرفه روزنامه نگاري شد وبا روزنامه كيهان همكاري كرد. تحصيلات وي در مقطع دكتري در رشته داروسازي بود اما يك مدرك كارشناسي در رشته روزنامه نگاري نيز برخوردار بود. وي به ترجه كتب و كارهاي مطبوعاتي نيز مي پرداخت وي تا مقام سردبيري كيهان نيز ارتقا يافت. مشاغل و سمتهاي مورد تصدي : مهدي سمسار گرچه داراي مدرك دكتري داروسازي داشت اما با تكيه بر تحصيلات خود در رشته روزنامه نگاري خود، به كارهاي مطبوعاتي در روزنامه كيهان پرداخت و تا مقام سردبيري درآنجا ارتقا يافت. وي در حوادث واقعه آذربايجان، ملي شدن نفت و كودتاي 28 مرداد نيز حضوري مثبت و فعال داشته است. فعاليتهاي آموزشي : مهدي سمسار داراي مدرك دكتري داروسازي و ليسانس روزنامه نگاري بوده است. و ترجمه ها و آثار مطبوعاتي قابل توجهي دارد. كه مخاطبان آن عامه مهم بوده است. ساير فعاليتها و برنامه هاي روزمره : مهدي سمسار ترجمه كتابهاي نجات اصفهان و قرن من را در كنار كارهاي مطبوعاتي خود انجام مي داد. همفکران فرد : در نگارش هاي ادبي مهدي سمسار نويسندگي را به شيوه جديد آن و نزديك به سبك دكتر محمدابراهيم باستاني پاريزي فعاليت داشت. آرا و گرايشهاي خاص : مهدي سمسار از آن جمله روزنامه نگاراني بود كه ديدگاههاي ادبي خاصي مبتني بر ساده و مختصر نويسي به سبك دكتر محمد ابراهيم باستاني پاريزي دارد. چگونگي عرضه آثار : بسياري از مقالات و نوشته هاي مهدي سمسار تحت عنوان سخن سردبير در روزنامه كيهان منتشر شده است. کتاب‌شناسی ترجمه‌هایی منتشر شده: 1. چه باید کرد 2. جنگ داخلی اسپانیا 3. فلسفه انقلاب مصر 4. انقلاب آلمان 5. هیتلر در قدرت 6. از مسکو تا برلین 7. فرار رودلف هس 8. توطئه علیه هیتلر 9. روابط پاپ p با هیتلر 10. قیام در اردوگاه مرگ 11. گورینگ معاون هیتلر 12. یادداشتهای منشی هیتلر 13. سفری در گردباد 14. ماجرای توخاچفسکی 15. ودکاکولا 16. عصر متوسطها 17. جهان در میان دو جنگ 18. مادراپور 19. آفرینش 20. پرستار فرانسوی 21. عطر 22. استالین 23. راسپوتین 24. زیباترین افسانه جهان 25. امپراتوری هخامنشی 26. کشفیات تازه در فیزیک نجومی 27. آهنگ پنهان (تاریخ پیدایش جهان) 28. جنی مارکس 29. دنیای تئو 30. نجات اصفهان 31. آن زمان که ژوکوند حرف می‌زند 32. قرن روشنفکران 33. پیکاسو آفریننده و ویران کننده 34. پیکاسو و دورامار (یک عشق غیرممکن) 35. بالزاک و دخترک چینی 36. لنین ________________________________________ آثاردیگر : 1 بسياري از مقالات و نوشته هاي دكتر مهدي سمسار تحت عنوان سخن سردبير در روزنامه كيهان منتشرشده است. 2 قرن من ويژگي اثر : كتاب قرن من اثر ميشل ونيوك را دكتر مهدي سمسار ترجمه كرده است كه كتابي پرطرفدار و پرمخاطب بوده است. 3 قرن من ويژگي اثر : كتاب قرن من اثر ميشل ونيوك را دكتر مهدي سمسار ترجمه كرده است كه كتابي پرطرفدار و پرمخاطب بوده است. 4 قرن من ويژگي اثر : كتاب قرن من اثر ميشل ونيوك را دكتر مهدي سمسار ترجمه كرده است كه كتابي پرطرفدار و پرمخاطب بوده است. 5 نجات اصفهان ويژگي اثر : كتاب نجات اصفهان اثر كريستوف روفن را يكتر مهدي سمسار ترجمه كرده است. 6 نجات اصفهان ويژگي اثر : كتاب نجات اصفهان اثر كريستوف روفن را يكتر مهدي سمسار ترجمه كرده است. 7 نجات اصفهان ويژگي اثر : كتاب نجات اصفهان اثر كريستوف روفن را يكتر مهدي سمسار ترجمه كرده است.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع :

جواد محقق نویسنده، شاعر و روزنامه‌نگار معاصر در سال 1333 در همدان متولد شد. وی تحصیلات خود را در همدان ادامه داد و فارغ‌التحصیل کاردانی دانشسرای تربیت معلم می‌باشد. وی از فعالان عرصه فرهنگی می‌باشد و از جمله فعالیتهایش می‌توان به تأسیس انجمن ادبی میلاد از سال 1359 در همدان، مدیر مسئول مجلات رشد از سال 1371 تاکنون، مسئول صفحه شعر کیهان‌بچه‌ها عضو شورای شعر کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، همکاری با بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، جشنواره مطبوعات و عضو شورای مشاوران خانه روزنامه‌نگاران جوان، نایب رئیس انجمن قلم ایران در سال 1378 و مسئول شورای نهضت سوادآموزی استان همدان سالهای 60 و 61 اشاره کرد. وی در مجموع بیش از ده عنوان کتاب منتشر کرده‌است و سه مجموعه آماده چاپ دارد. برخی از آثار جواد محقق: • تاوان عشق • مثل من به انتظار • یاد ماندگار • مردی چو آفتاب • گاهنامه میلاد • در خانه ما

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع :

محمد علی اینانلو روزنامه نگار و فیلم ساز طبیعت، بیش از ۴۰ سال در طبیعت ایران گشته، دیده، آموخته، نوشته و فیلم ساخته‌است او مبتکر و پدید آورنده کلاس‌های آموزش اکوتوریسم در ایران است که خوشبختانه پس ازموسسه تعداد دیگری از افراد و موسسات نیز به این کار روی آوردند. او در بیست سال اخیر بیش از ۲۰۰۰۰۰۰ ( دو میلیون - برابر 50 بار دور کره زمین ) کیلومتر در طبیعت ایران سفر کرده و اکنون چکیده تجربیات ۴۰ ساله خود را در موسسه به دانشجویان می‌آموزد. کارنامه: سابقه کار مطبوعاتی: 42 سال سابقه کار تلویزیونی: 32 سال ( دقیقا از بازی های آسیایی 1947) کارهای فعلی: 1- کارگردان و مدیر اجرایی مجموعه مستند ( ایران جهانی در یک مرز) با مشارکت سازمان ملل U.N.D.P/G.E.F/S.G.P 2- مجری وکارگردان برنامه تلویزیونی"ایران جهانی در یک مرز" از شبکه جام جم. 3- مجری و کارگردان " کجا بریم" از برنامه تلویزیونی "مردم ایران سلام" شبکه 2 4- مجری برنامه رادیویی " گردش و ورزش". کارهای مطبوعاتی: 1- کار در مجلات و روزنامه های مختلف به مدت بیست سال . 2- سردبیر مجله ایران شناسی "گردش". 3- سردبیر مجله ایران شناسی SILK ROUD به زبان انگلیسی. 4- سردبیر مجله " شکار و طبیعت" . 5- سردبیر مجله جهانگردان. 6- سردبیر و صاحب امتیاز مجله "طبیعت". کارهای تلویزیونی: 1- مجری برنامه رادیویی صبح بخیر ایران سال 1356 2- مجری برنامه رادیویی گردش و ورزش سال 1357 3- مجری و کارگردان برنامه تلویزیونی ورزش از نگاه دو سال 7 – 1356 4- مجری و کارگردان برنامه رادیویی تابستان 69 سال 1369 5- نویسنده برنامه رادیویی سلام صبح بخیر ایران سال 1369 6- کارگردان و سازنده فیلم های مستند تلویزیونی با طبیعت سال 1374 7- کارگردان، تهیه کننده و مجری برنامه تلویزیونی (ایران و ایرانی) در زمینه ایرانشناسی برای شبکه جام جم ، تعداد 78 قسمت 30 دقیقه ای که از ماهواره برای اروپا و آمریکا پخش شد. 8- کارگردان، تهیه کننده و مجری برنامه مستند تلویزیونی (ایران، جهانی در یک مرز) به تعداد 364 برنامه 90 دقیقه ای که از ماهواره برای اروپا و آمریکا پخش شد. 9- کارگردان و تهیه کننده فیلم مستند جهانگردی به جای نفت 10- کارگردان و تهیه کننده فیلم مستند اسب در ایران 11- کارگردان و تهیه کننده فیلم مستند طبیعت ایران مرکزی 12- کارگردان و تهیه کننده فیلم مستند26 قسمتی طبیعت نصف جهان 13- کارگردان و تهیه کننده فیلم مستند توازن – طبیعت اطراف تهران 14- کارگردان و تهیه کننده فیلم مستند The Balance 15- کارگردان و تهیه کننده فیلم مستند فوتبال شاد 16- کارگردان و تهیه کننده فیلم مستند گل زرین 17- کارگردان و تهیه کننده فیلم مستند The Golden Goal 18- کارگردان فیلم مستند سلاح و شکار 19- کارگردان فیلم مستند ایران، طبیعت و طبیعت گردی 20- کارگردان فیلم مستند بینش کارهای تبلیغاتی: 1- مدیر موسسه تبلیغاتی ( آتلیه طبیعت). 2- عضو انجمن I.A.A انجمن جهانی تبلیغات. کارهای اجرایی و تحقیقات مختلف: 1- مدیر عامل (طبیعت) موسسه آموزش و تحقیقات جهانگردی. 2- مدرس اکوتوریسم. 3- تهیه و تحقیق و سخنرانی در سمینارهای ایران شناسی متعدد. 4- چاپ مقالات و مصاحبه های گوناگون در مجلات و روزنامه‌ها. 5- عضو کمیسیون کارشناسی اکوتوریسم ایران. 6- عضو کمیسیون توریسم ورزشی ایران. 7- موسس و مدرس باشگاه " هنر و طبیعت" . 8- عضو هیأت مدیره "انجمن متخصصین گردشگری".

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع :

سید مهدی شجاعی متولد شهریور ۱۳۳۹ در تهران، داستان‌نویس و روزنامه‌نگار ایرانی است. شجاعی سردبیر و مدیر مسوول ماهنامهٔ نیستان بود. نیستان ماهنامه ای بود فرهنگی، هنری و اجتماعی که بیشتر داستانهای کوتاه سید مهدی شجاعی در آن چاپ می شد. زندگی‌نامه: سیدمهدی شجاعی در شهریور ماه سال 1339 در تهران به دنیا آمد. در سال 1356 پس از اخذ دیپلم ریاضی، به دانشکده هنرهای دراماتیک وارد شد و در رشته ادبیات دراماتیک به ادامه تحصیل پرداخت. هم‌زمان، به دانشکده حقوق دانشگاه تهران رفت و پس از چند سال تحصیل در رشته علوم سیاسی، پیش از اخذ مدرک کارشناسی، آن‌را رها کرد و به‌طور جدی کار نوشتن را در قالب‌های مختلف ادبی ادامه داد. حوالی سال‌های 58 و 59 یعنی حدود 20 سالگی، اولین آثار او چه در مطبوعات و چه در قالب کتاب منتشر شدند. حدود هشت سال مسؤولیت صفحه‌های فرهنگی و هنری روزنامه جمهوری اسلامی و سردبیری ماهنامه صحیفه را به عهده داشت. سال‌های متمادی مسؤولیت سردبیری مجله رشد جوان را برعهده داشت و هم‌زمان در سمت مدیر انتشارات برگ به انتشار حدود 300 کتاب از نویسندگان و هنرمندان و محققان کشور همت گماشت. مسؤولیت داوری چند دوره از جشنواره فیلم فجر، جشنواره تئاتر فجر، جشنواره بین‌المللی فیلم کودک و نوجوان و جشنواره مطبوعات از فعالیت‌های هنری و فرهنگی او طی سال‌های 65 تا 75 به‌شمار می‌روند. اگرچه رشته تحصیلی‌اش ادبیات نمایشی بوده و چند نمایش‌نامه هم به دست چاپ سپرده، اما بیش‌تر بر روی داستان‌نویسی متمرکز شده و مجموعه‌هایی از داستان‌های کوتاه و بلند مانند «سانتاماریا» و «غیر قابل چاپ» را منتشر کرده است. از دیگر آثار هنری سید مهدی شجاعی، قطعه‌های ادبی اوست که در قالب چند کتاب به بازار نشر روانه شده‌اند. فیلم‌نامه‌های «بدوک» ، «دیروز بارانی» و «پدر» کارهای سینمایی مشترک او با مجید مجیدی هستند و فیلم‌نامه «چشم خفاش» و «قلعه دبا» کارهای سینمایی مشترک او با بهزاد بهزادپور. از دیگر فیلم‌نامه‌های سیدمهدی شجاعی، می توان به «کمین» و «آخرین آبادی» اشاره کرد که توسط کانون پرورش فکری کودکان ساخته شده‌اند. هم‌چنین کتاب‌های «کشتی پهلو گرفته» ، «پدر، عشق و پسر» ، «آفتاب در حجاب» ، «از دیار حبیب» ، «شکوای سبز» ، «خدا کند تو بیایی» و «دست دعا، چشم امید» حاصل تجربه‌های او در زمینه ادبیات مذهبی هستند. ادبیات کودک و نوجوان بخش دیگری از فعالیت‌های ادبی جدی و مستمر سیدمهدی شجاعی به‌شمار می‌رود. او در این زمینه تاکنون به تالیف و ترجمه بیش از 100 کتاب مبادرت ورزیده است. سرپرستی دایرةالمعارف امام حسین (ع) از دیگر فعالیت‌های تحقیقی او به‌شمار می‌رود که اولین مجلدهای آن منتشر شده است. او هم‌اکنون نگارش فیلمنامه سریالی شهید چمران را به پایان برده و فیلمنامه سریال حضرت یوسف (ع) را در 26 قسمت نوشته است. شجاعی ضمن عضویت در هیات مدیره کانون پرورش فکری، هم‌اکنون مدیر مسوول انتشارات کتاب نیستان است. او از حدود سه سال پیش به راه‌اندازی انتشارات کتاب نیستان اقدام کرده است. می‌گوید انگیزه‌اش از راه‌اندازی این مرکز انتشارات این بوده که بهترین آثار نویسندگان و شاعران معاصر خود را در قالب آلبومی چاپ و منتشر کند. اکنون بیش از 200 جلد از این مجموعه اعم از شعر، داستان، نمایش‌نامه و نثر ادبی - با عنوان گزیده ادبیات معاصر - منتشر شده و پیش‌بینی می‌شود که تعداد این مجموعه، در آینده‌ای نزدیک به 250 عنوان برسد. آخرین اثر او در هجدهمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب ، «آیینه‌زار» نام دارد که چند تابلوی نمایشی است. وی هم‌چنین فیلمنامه سینمایی «مسافر کربلا» را به سفارش کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان نوشته و داستان بلند «طوفانی دیگر» را در دست چاپ دارد. سابقهٔ فعالیتهای فرهنگی:  مدیر انتشارات برگ  سردبیر مجله رشد جوان  عضو هیأت مدیره کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان  مدیر بخش فرهنگی روزنامه جمهوری اسلامی  معاون تولید کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان  معاون امور بین‌الملل کانون پرورش  مدیر مسؤول و سردبیر مجله نیستان (آغاز انتشار از ۱۳۷۴)  عضو هیأت داوران جشنواره بین‌المللی تئاتر  سینمای فجر در چند دوره اخیر برگزاری نمایشگاه اگرچه رشته تحصیلی‌اش ادبیات نمایشی بوده و چند نمایش‌نامه هم به دست چاپ سپرده، اما بیش‌تر بر روی داستان‌نویسی متمرکز شده و مجموعه‌هایی از داستان‌های کوتاه و بلند مانند «سانتاماریا» و «غیر قابل چاپ» را منتشر کرده است. آثار:  دست دعا/  چشم امید/  ضریح چشمهای تو/  دو کبوتر دو پنجره یک پرواز/  امروز بشریت ../  خار و دل/  عشق به افق خورشید/  رسم بر این است/  بدوک/  شکوای سبز/  کشتی پهلو گرفته/  از دیار حبیب/  پدر عشق و پسر/  بوی سبز پونه ها/  بر محمل بال ملائک/  وقتی او بیاید/  والعادیات/  اندوه برادر/  سلام بر وحی/  حکایت آن سر/  خانه خودمان/  دوست قهوه ای/  در قصر ملک بانو/  پرنده و شکارچی/  قهر اسباب بازی ها/  آروزیهای فیلی/  ضیافت/  برای اینکه ماهیها نمیرند/  آفتاب در حجاب/  غیر قابل چاپ/  آیینه زار/  سانتاماریا/  ادب در کربلا/  رزیتا خاتون/  طوفان دیگری در راه است/ آثار شجاعی در زمینه تالیف بزرگسالان :  «کشتی پهلو گرفته»/  «دست دعا، چشم امید»/  «بر محمل بال ملائک»/  «بوی سبز پونه‌ها»/  «از دیار حبیب»/  «شکوای سبز»/  «پدر، عشق، پسر»/  «متقین»/  «آفتاب در حجاب»/  «صمیمانه با جوانان وطنم»/  «ضیافت»/  «ضریح چشم‌های تو»/  «دو کبوتر، دو پنجره، یک دیوار»/  «امروز بشریتم»/  «عشق به افق خورشید»/  «خار و دل»/  «رسم بر این است»/  «بدوک»/  «گزیده ادبیات معاصر» (مجموعه داستان)/  «سانتاماریا» (مجموعه داستان)/  «شکوای سبز»(2)/  «مردان و رجزهایشان»/  «زیارت عاشورا»/  «غیرقابل چاپ»/  «رزیتاخاتون»/  «آیینه‌زار»/  «سقای آب و ادب»/ در زمینه تالیف کودکان نیز این کتاب‌ها:  ایمان و گندم/  برای همه برای همیشه/  جای پای خون/  اندوه برادر/  والعادیات/  درراه‌ مانده/  قصه دو گنج/  کاری باید کرد/  حکایت آن سر/  وقتی او بیاید/  کشتی نوح/  وای تشنگی.../  سلام بر وحی/  فصل خوب پیوستن/  خورشید نیمه‌شب/  یک اسب و دو سوار/  خیانت یهودا/  با تو سخن گفتن/  همسفر آفتاب/  پشت پنجره/  اولین زمستان جوجه‌ها/  قصه پلنگ سفید/  راهی که می‌ماند//  مشورت با حیوانات/  قصه میمون کوچولو/ در زمینه ترجمه کتاب‌هایی برای کودکان:  برای این‌که ماهی‌ها نمیرند/  پرنده و شکارچی/  در قصر ملک‌خاتون/  فرار... فرار/  خانه خودمان/  قهر اسباب‌بازی‌ها/  مموش! کجا بودی؟/  سفر خرس کوچولو/  آرزوهای فیلی/  دیدنی نیست، مروارید/  آموزش هنرهای تجسمی 1 و 2/  دوست قهوه‌یی/  ملخ‌ها در شهر (بازنویسی)/  دو پرنده کوچک/  گربه خودخواه/  ماهی رنگین‌کمان/ چهارپا/  خداوند شبان من است/  بزرگ‌ترین نام روی زمین/  خدا مرا می‌شناسد/  موش خواب‌آلود/  اسب شاخ‌طلایی/  جغد کوچک ترسو/  دختر چینی/  ما گرگ هستیم/  ما خرس هستیم/  راهت را انتخاب کن/  اول تو، دوم من/  خواب بهار/  بهار کجاست؟/  پیشی و ببری/  موشی و جزایر اسرارآمیز/  هرگز به سنجاب اعتماد نکن/  روباه نقره‌یی، قو، جغد/  کاری برای مادر/  آدم‌برفی مهربان/  درخت افرا/  ما دلفین هستیم/  پرواز پنگوئن/  بچه شیر تنها نمی‌ماند/  درخت گیلاس/  هفت موش کور/ میمونی که ماه را می‌خواس/

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 15 منبع :

مریم حسینیان (۱۳۵۴ - ) نویسنده ایرانی و از فعالان انجمن ادبیات داستانی خراسان است مریم حسینیان در اول فروردین ۱۳۵۴ در مشهد به‌دنیا آمد. مهندسی خاک‌شناسی خود را از دانشگاه فردوسی مشهد گرفت و کارشناسی زبان و ادبیات فارسی را ازدانشگاه پیام نور مشهد. مریم حسینیان از فعالان انجمن ادبیات داستانی خراسان است[۲]: او از ۱۳۸۰ تا کنون عضو هیئت مدیرهٔ ای انجمن و مسئول برگزاری کارگاه داستان بوده است . خانم حسینیان همچنین از ۱۳۸۲ تاسال 1386 مربی ادبی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان مشهدبوده است. ایشان هم اکنون در سمت کارشناس ادبی مرکز آفرینش های ادبی کانون پرورش کودکان ونوجوانان استان خراسان مشغول به فعالیت هستند. حسینیان سال‌هاست با مطبوعات مشهد و کشوری همکاری داشته‌است. مجموعه داستان:  ۱۳۷۹ - حتی امروز هم دیر است  ۱۳۸۳ - مار یا انگشت  1389 - بهار برایم کاموا بیاور گروهی:  مجموعه داستان «بوی تن آهو»  مجموعه «کارگاه داستان نویسی ۲»

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع :

جواد مجابی متولد ماه مهر ۱۳۱۸ در شهر قزوین شاعر, نویسنده, نقاش[نیازمند منبع]، طنزپرداز و روزنامه‌نگار ایرانی است. از او آثار متعددی به چاپ رسیده‌است. همچنین برای مدت کوتاهی سردبیر مجله ادبی دنیای سخن بود. توضیح: وی شاعر، نقاش محقق ادبی-هنری، روزنامه نگار، طنز پرداز و داستان نویس است و بهتر است گفت یکی از شناخته شده‌ترین روشنفکران و هنرمندان معاصر که نامش همیشه در میان بزرگان آمده از او تا به حال ده‌ها کتاب تأثیرگذار و پرطرفدار در زمینهٔ داستان منتشر شده است و عموماً کتاب‌های او با اقبال خوبی از سمت خوانندگان، علی الخصوص خوانندگان حرفه‌ای، مواجه می‌شود. مجابی بارها از سوی مجامع اروپایی و آمریکایی برای سخنرانی دربارهٔ هنر و ادبیات ایران دعوت شده است و یکی از نمایندگان شاخص ادبیات معاصر ایران محسوب می‌شود. اوایل دههٔ چهل لیسانس حقوق و دکترای اقتصاد را از دانشگاه تهران گرفت.[نیازمند منبع] ۱۹ سال کارمند دادگستری و بعد کارشناس فرهنگی وزارت فرهنگ و هنر بود. هم زمان روزنامه نگاری حرفه‌ای را در فاصلهٔ بین سال‌های ۱۳۴۷-۱۳۵۸ در روزنامهٔ اطلاعات با عنوان دبیر فرهنگی روزنامه ادامه داد. بعدها با مجلات ادبی ایران از جمله فردوسی، جهان نو، خوشه، آدینه و دنیای سخن همکاری داشت که مدتی نیز سردبیری مجلهٔ اخیر را به عهده داشت. در اواخر سال 57 به اتفاق جمعی از همکاران مطبوعاتی اش در کیهان و آیندگان همچون عمید نائینی، مهدی سحابی، فیروز گوران، سیروس علی‌نژاد و محمد قائد تصمیم به بنیاد کانون مستقل روزنامه‌نگاران گرفتند اما با حوادث سال 58 این پروژه منتفی گردید ۴۰ سال از فعالیت ادبی او می‌گذرد که ۲۰ سال اخیر را به طور حرفه‌ای و فارغ از دغدغه‌های شغلی، صرف نوشتن رمان و شعرها و تحقیقاتش کرده است. نوشته‌های او بیش از پنجاه اثر چاپ شده است که عمدتاً شامل هشت مجموعه شعر، چهار مجموعه داستان کوتاه، نه رمان، چندین نمایش نامه و فیلم نامه و داستان کودکان وآثار طنز و طرح‌های هجایی و چند مجموعه مقالات و چند شناخت نامهٔ ادبی دربارهٔ نویسندگان و شاعران ایران است. علاوه بر انتشار شعرها و رمان‌ها و داستان‌ها، کار عمدهٔ او در این سال‌ها، تحقیق دربارهٔ نوپردازان هنرهای تجسمی ایران است که بالغ بر شش جلد می‌شود، که تاریخ تحلیلی زندگی و آثار نقاشان و مجسمه سازان پنجاه سال اخیر است. همچنین پژوهش مفصلی در زمینهٔ تاریخ طنز در متون ادبی ایران را ادامه می دهد که سیر شوخی‌های ادبی را در کتاب‌های نظم و نثر ایران طی هزار و اندی سال بر پایهٔ تحولات اجتماعی ترسیم می‌کند. او همسر و دو فرزند دارد و در کوی نویسندگان زندگی می‌کند و اوقاتِ به خواندن و نوشتن می‌گذرد. به عنوان طنز پرداز مدرن شهرت دارد و طنز را در شکل‌های مختلف کلامی و تصویری تجربه کرده است. نقاشی مدرن را به تفنن تجربه و چند نمایشگاه از کارهای خود عرضه کرده است. شعر:  فصلی برای تو (دی ماه ۴۴)  زوبینی برقلب پاییز (۴۹)  پرواز در مه (۵۶)  بر بام بم (۷۱)  سفرهای ملاح رویا (۷۲)  پوپکانه (۷۴)  شعرهای من و پوپک (بهار ۷۹)  دری به شاد خویی (دی ۷۹)  سفرهای ملاح رویا (۵ کتاب) (۸۱)  سال‌های شاعرانه(۳ کتاب) (۸۲)  شعر بلند تامل(۴ کتاب) (۸۲) طنز:  یادداشت‌های آدم پرمدعا (آذر ۴۹)  آقای ذوزنقه (آذر ۵۹)  یادداشت‌های بدون تاریخ (فروردین ۵۸)  نیشخند ایرانی (۴ کتاب) (۸۲) پژوهش‌ها : شباهت‌های ناگزیر (۵۱)  فلزکاری در ایران (آماده چاپ)  طنز ادبی ایران (زیر چاپ)  متن پیشگامان نقاشی نوین ایران (۷۹)  بعلاوه شش جلد دیگر این تاریخ تحلیلی (آماده چاپ)  مقدمه نقاشی‌های حجت الله شکیبا (۷۱)  مقدمه یادسبز( حاجی زاده)(۷۱)  مقدمه ایران سرزمین مهر (۷۳)  مقدمه نقاشی علی اکبر صادقی(۷۷)  مقدمه نقاشی پروانه اعتمادی(۷۷)  مقدمه نقاشی علیرضا اسپهبد (۷۷)  مقدمه شیرزن‌ها و خورشید خانم ژازه (۷۸)  مقدمه مینیاتورهای سیاه (آماده چاپ)  مقدمه آثار پرویز تناولی (۷۸)  مقدمه آثار ژازه طباطبایی (۸۲)  مقدمه آثار پرویز کلانتری (آماده چاپ)  مقدمه آثار علی اکبر صفائیان (زیر چاپ)  تدوین کتاب بهجت صدر (زیر چاپ) داستان کودکان:  پسرک چشم آبی (اسفند ۵۱)  سیبو و سار کوچولو (۵۵)  پنیر بالای درخت (بهار ۵۷)  پنج داستان کودکان (آماده چاپ) صفحه و کاست : نوار صدا و صفحه پسرک چشم آبی (۵۶)  نوار شعر بر بام بم (۷۲)  نوار شعر با موسیقی بیان و صدای ساکو (منتظر مجوز) داستان کوتاه:  من و ایوب و غروب (۵۱)  کتیبه (۵۶)  دیوساران (تیر ۵۹)  از دل به کاغذ (تابستان ۶۹)  قصهٔ روشن (۸۰)  کتیبه و ایوب (۱۳۸۴) (کاروان (انتشارات)) رمان :  شهر بندان (۶۶)  شب ملخ (۶۹)  مومیایی (۷۲)  فردوس مشرقی (۷۲)  عبور از باغ قرمز (۷۲)  عبور از باغ قرمز (۷۷)  ج (۷۷)  برج‌های خاموش (۷۸)  لطفاً درب را ببندید (۷۹)  باغ گمشده (۸۱)  یکی و آن دیگری (آماده چاپ) نمایش‌نامه : شبح سدوم (بهار ۵۷)  روزگار عقل سرخ (۷۸)  چند نمایش نامه (آماده چاپ) فیلم‌نامه :  دیوانگان بر ساحل/ مهمان کش/ جنایت پنهان (آماده) سفرنامه :  ای قوم به حج رفته (آبان ۵۹) شناخت‌نامه و مجموعه مقالات:  شناخت نامه احمد شاملو (۷۷)  شناخت نامه ساعدی (۷۸)  سخن در حلقهٔ زنجیر (۵۷)  سایه دست (تابستان ۷۸)  آینه بامداد (بهار ۸۰)

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع : سایت همشهری آنلاین

محسن میرزایی، روزنامه‌نگار و تاریخ‌نگار ایرانی در سال ۱۳۱۱ هجری شمسی در زنجان به دنیا آمد.

محسن میرزایی از دانش‌آموختگان اولین دوره روزنامه‌نگاری در سال 1335 است که در همان سال از دانشسرای عالی موفق به اخذ مدرک لیسانس در رشته زبان و ادبیات فارسی نیز شد. همچنین میرزایی در واشنگتن در رشته‌های مرتبط با حوزه تبلیغات نیز تحصیل کرده است.

وی همکاری با آژانس تبلیغاتی فاکوپا را از سال 1337 آغاز کرده است. به اعتقاد این پیشکسوت صنعت تبلیغات در ایران، «فاکوپا» اولین کمپین واقعی تبلیغاتی به معنای علمی آن را در سال 36 - 1335 برای روغن نباتی شاه‌پسند اجرا کرده است. میرزایی علاوه بر فاکوپا، با کانون آگهی زیبا از پایدارترین و بزرگترین آژانس‌های تبلیغاتی ایران نیز همکاری داشته است.

این روزنامه‌نگار و تاریخ‌نگار که روزنامه‌نگاری را با روزنامه اطلاعات آغاز کرد، از سال 1335 وارد حرفه روزنامه‌نگاری شده و بیشتر در حوزه تولید و نشر گزارش‌های تاریخ سیاسی ایران با مطبوعات همکاری دارد.

تألیفات، آثار ماندگار و مقالات تحقیقی محسن میرزایی عبارت هستند از:

• انتشار اسناد بازیافته مشروطیت ایران در مجموعه «28 هزار روز تاریخ ایران و جهان» - روزنامه اطلاعات، سال 1352

• مجموعه دو جلدی «قرن بیستم» - روزنامه ایران، سال 1373

• رویدادهای سیاسی خاورمیانه؛ از سقوط امپراطوری عثمانی تا امروز - انتشارات ایران، 1392

• مجموعه دو جلدی «تاریخچه بریگاد و دیویزیون قزاق (از کلنل دومانتویچ تا رضاخان میرپنج سوادکوهی)»

• مجموعه چهار جلدی روزنامه خاطرات غلامعلی خان عزیزالسلطان ملیجک

• مجموعه ۶‌ جلدی ۲۳۰ سال تبلیغات بازرگانی در مطبوعات فارسی‌زبان

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع : سایت همشهری آنلاین

محمود صارمی در سال ۱۳۴۷ در در روستای چهاربره شهرستان بروجرد از توابع استان لرستان به دنیا آمد.

از آن جایی که خانواده به کار کشاورزی مشغول بودند و پدر خانواده گاه‌وبیگاه برای یافتن کار راهی کشور کویت می‌شد پس لازم بود کودکان از همان سال‌های نخستین زندگی دوشادوش خانواده مشغول به کار شوند، و محمود هم از این قاعده مستثنی نبود.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14

مهدی محسنیان ‌راد در سال 1324 به دنیا آمد. وی در سال 1350 لیسانس روزنامه‌نگاری و رادیو خود را اخذ کرد.

مهدی محسنیان‌رادمهدی محسنیان‌راد مدرک کارشناسی ارشد خود در رشته تحقیق در ارتباط جمعی را از مدرسه عالی تلویزیون و سینما در ۱۳۵۶ دریافت کرد.

وی مدرک دکترای جامعه شناسی خود را در سال ۱۳۶۹ از دانشگاه آزاد اخذ کرد.

اردیبهشت سال ۱۳۹۱ همزمان با هفتمین همایش روابط‌ عمومی‌ها و در آستانه روز ارتباطات، از دکتر محسنیان‌راد به پاس ۳۰ سال خدمت در حوضه روابط عمومی تجلیل به عمل آمد.

چشمان خود را به روی واقعیات جهان نبندیم

فال‌بینی؛ ‌زاده دین عوامانه‌ بی‌خردان

همه مدیون او هستیم

گفتمان‌سازی‌‌ در رسانه‌های جهانی

برخی از تالیفات دکتر مهدی محسنیان‌راد:

ایران در چهار کهکشان ارتباطی (زیر چاپ) تهران: انتشارات سروش

ارتباط شناسی: ارتباطات انسانی (میان فردی،گروهی و جمعی) چاپ پنجم (۱۳۸۳) چاپ اول: ۱۳۶۹، تهران: انتشارات سروش

روش‌های مصاحبه خبری چاپ پنجم(۱۳۸۳) چاپ اول ۱۳۷۲٫ تهران: انتشارات مرکزمطالعات و تحقیقات رسانه‌ها [دفترمطالعات و توسعه رسانه‌ها]

تحلیل محتوای چهل سال متون آموزش روزنامه‌نگاری (۱۳۷۷) تهران: انتشارات مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌ها

انقلاب مطبوعات و ارزش‌ها (مقایسه انقلاب اسلامی و مشروطیت) (۱۳۷۵) تهران: سازمان مدارک فرهنگی انقلاب اسلامی

ارتباط جمعی و توسعه روستائی(۱۳۷۵) تهران: مدیریت مطالعات و بررسی‌های وزارت جهاد سازندگی

روزنامه نگاران ایران و آموزش روزنامه نگاری در ایران(۱۳۷۳) تهران: انتشارات مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌ها

فهرستگان ارتباطات – توصیفی، موضوعی باهمکاری مهرداد نیکنام .( ۱۳۷۳) تهران: انتشارات مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌ها

ارتباطات انسانی (۱۳۵۶) تهران: انتشارات دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی

ارائه مقاله در کنفرانس جهانی سال ۲۰۰۴ میلادی ( ۲۵ تا ۳۰ جولای سال ۲۰۰۴) انجمن بین المللی تحقیق در ارتباط جمعی ( IMCR) در شهر Porto Alegre برزیل (بدون حضور) چاپ شده در کتاب چکیده مجموعه مقالات با عنوان:

Muslims Media Access in Comparison with Other Religious Population.

ارائه مقاله در کنفرانس «جهانی شدن » در شهر تولدو( Toledo) اسپانیا ( ۱۵ و ۱۶ دسامبر۲۰۰۳) Globalization, Culture and Message Bazaar

ارائه مقاله در کنفرانس جهانی سال ۲۰۰۲ میلادی (۱۷ تا ۲۰جولای سال ۲۰۰۰) انجمن بین المللی تحقیق در ارتباط جمعی (IMCR) در Barcelona اسپانیا. چاپ شده در کتاب چکیده مجموعه مقالات با عنوان:

Intercultural Communication Aspects in Iranian Press Caricatures about September 11 the And the Related Event.

ارائه مقاله درکنفرانس منطقه‌ای سال ۲۰۰۱ میلادی (۷ و ۸ سپتامبر سال ۲۰۰۱) انجمن بین المللی تحقیق در ارتباط جمعی (IMCR) در شهر Budapest مجارستان، چاپ شده در کتاب چکیده مجموعه مقالات با عنوان:

The Role of the Audience in the Islamic Societys Approach Toward ICT

ارائه مقاله در کنفرانس جهانی سال ۲۰۰۰ میلادی (۱۷تا ۲۰ جولای سال ۲۰۰۰) انجمن بین المللی تحقیق در ارتباط جمعی (IMCR) درسنگاپور. چاپ شده در کتاب چکیده مجموعه مقالات با عنوان:

Designing a Model and Parameter for the Status of the Media for International Comparisons

ارائه مقاله در کنفرانس جهانی سال ۱۹۹۶ میلادی (۱۸ تا ۲۲ اوت سال ۱۹۹۶) انجمن بین المللی تحقیق در ارتباط جمعی (IMCR) درSydney استرالیا. چاپ شده در کتاب چکیده مجموعه مقالات با عنوان:

Critical Content of the Iranian Press Towards Other Countries.

ارائه مقاله در کنفرانس منطقه ای سال ۱۹۹۵ میلادی ( ۱۸ تا ۲۲ اوت سال ۱۹۹۶) انجمن بین المللی تحقیق در ارتباط جمعی (IMCR) در شهر Portoroz اسلوانیا (۲۷ تا ۳۰ ژوئن ۱۹۹۵) چاپ شده در کتاب چکیده مجموعه مقالات با عنوان:

Telecommunications Education in Developing Countries.

ارائه مقاله در کنفرانس منطقه ای سال ۱۹۹۰ میلادی (۲۶ تا ۳۱ اوت سال ۱۹۹۰) انجمن بین المللی تحقیق در ارتباط جمعی (IMCR) در شهرBled یوگسلاوی چاپ شده در کتاب چکیده مجموعه مقالات با عنوان:

Japanese Programs on Iranian Television: A Study in International Flow of Information

ارائه مقاله در کنفرانس انجمن بین الملی علمی نویسان (IFSE) هامبورگ ۱۹۸۶ منتشر شده در مجموعه میکروفیلم کنفرانس

پروژه‌های تحقیقاتی:

جهت گیری و هنجارها نسبت به مطبوعات در گفته های دولتمردان ایران (۱۳۸۳) با مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌ها

آموزش در فرهنگسراهای تهران (۱۳۸۱) با سازمان فرهنگی، هنری شهرداری تهران

تبلیغات سیاسی رسانه‌ها در انتخاب هشتم (۱۳۸۱) با مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی

سیمای کارکنان فرهنگسراهای تهران (۱۳۸۰) با سازمان فرهنگی، هنری شهرداری تهران

نظر سنجی از کارکنان فرهنگسراهای تهران (۱۳۸۰) با سازمان فرهنگی، هنری شهرداری تهران

افکار عمومی در اولین سال انتخاب هفتم (۱۳۷۷) با مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی

انتخاب هفتم در رسانه‌ها (۱۳۷۷) با مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی

علت‌ها در انتخاب هفتم (۱۳۷۶) با مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی و دانشگاه امام صادق(ع)

تحلیل محتوای نشریات خارجی سازمان اندیشه اسلامی (۱۳۷۶) با مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی

وضعیت سبد مصرف رسانه هادر ایران (۱۳۷۵) با مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی

مقایسه محتوای تلویزیون در دو مقطع مدیریتی (۱۳۷۵) با مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی

بررسی انتخابات مجلس پنجم مجلس شورای اسلامی (۱۳۷۵) با مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی

وضعیت انتقاد در مطبوعات ایران (۱۳۷۴) با مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌ها

روزنامه‌نگاران ایران و آموزش روزنامه‌نگاری (۱۳۷۳) با مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌ها

تلویزیون و ماهواره در ایران (۱۳۷۳) با مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی

پیام آفرینان مطبوعات ایران (۱۳۷۳) با مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌ها

تحلیل محتوای متون آموزش روزنامه‌نگاری (۱۳۷۳) با مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌ها

ارتباط جمعی و توسعه روستائی (۱۳۷۲) با وزارت جهاد سازندگی

فهرستگان ارتباطات (توصیفی – موضوعی) با همکاری مهرداد نیکنام (۱۳۷۰) با مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌ها

نگرش خبرنگار(۱۳۶۹) با خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران

مطالعه برای تشکیل مرکز تحقیقات آیتو (۱۳۶۹) معاونت امور سیاحتی بنیاد مستضعفان

نگرش سیاح (۱۳۶۹) با سازمان سیاحتی زیارتی بنیاد مستضعفان

نظرسنجی از مردم مشهد درباره آستان قدس رضوی (۱۳۶۲) با آستان قدس رضوی

ورزش و تربیت بدنی در ایران (۱۳۵۷) با سازمان ورزش ایران [سازمان تربیت‌ بدنی]

نظر سنجی از پیشاهنگان (۱۳۵۴) با سازمان پیشاهنگی ایران

تحلیل محتوای برنامه های رادیوایران (۱۳۵۳) با وزارت فرهنگ وهنر [وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی]

بررسی افکار عمومی و نظرسنجی از مشتریان فروشگاه‌های زنجیره‌ای کوروش (۱۳۵۱) با شرکت فروشگاه های کوروش[ فروشگاه‌های زنجیره ای قدس]

بررسی درباره دانشجو و کتابخانه (۱۳۵۱) با دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی

بررسی درباره شیوه آموزشی استادان (۱۳۵۱) با دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی

مأخذهای درسی دانشجویان (۱۳۵۱) با دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی

سنجش افکار دانشجویان در باره مسایل آموزشی و اداری (۱۳۵۰) با دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی

تحقیق و بررسی درباره دانشجویان (۱۳۴۷) با مؤسسه عالی علوم ارتباطات اجتماعی

بررسی شرکت کنندگان در امتحانات مسابقه ورودی مؤسسه عالی مطبوعات و روابط عمومی (۱۳۴۷) با مؤسسه عالی مطبوعات و روابط عمومی

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع : سایت شهروندان

سید فرید قاسمی در سال ۱۳۴۳ در خرم‌آباد به دنیا آمد. وی تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم در زادگاهش گذراند.

سید فرید قاسمی قاسمی تحصیلات خود را در تهران ادامه داد و مدرک کارشناسی خود را در رشته کتابداری و اطلاع ‌رسانی اخذ کرده است.

علاقه وی به پژوهش در زمینه مطبوعات ایران باعث شد، قاسمی با عنوان برجسته ‌ترین صاحب‌نظر در زمینه تاریخ مطبوعات ایران، شناخته شود.

در کارنامه مشاغل مطبوعاتی او سردبیری بیش از ۱۵ نشریه مثلِ فصل ‌نامه رسانه، کتاب هفته، پژوهش‌نامه مطبوعات ایران، فصل‌نامه لرستان ‌پژوهی، ایران سال، فصل‌ نامه شقایق به چشم می‌خورد.

کارنامه سید ‌فرید قاسمی:

پژوهش در حوزه تاریخ مطبوعات ایران

سردبیری بیش از ۱۵ نشریه

تالیف بیش از ۱۰۰ کتاب و حدود ۱۰۰۰ مقاله در حوزه لرستان پژوهی و مطبوعات

برنده کتاب سال ۱۳۸۳

برخی از آثار سید فرید قاسمی:

سرگذشت مطبوعات ایران: روزگار محمد شاه و ناصرالدین شاه (۲ جلد)

پیشینه ارتباطات و تاریخ مطبوعات خرم آباد

مطبوعات ایران در قرن بیستم

راهنمای مطبوعات ایران عصر قاجار (۱۲۱۵- ۱۳۰۴)

راهنمای مطبوعات ایران (۱۳۵۷- ۱۳۷۱)

روزنامه‌نگاری حرفه‌ای

خاطرات مطبوعاتی

نخستینه‌های مطبوعات

خاطرات روزنامه‌نگاران زندانی

مشاهیر مطبوعات ایران

تاریخ شفاهی مطبوعات ایران

چکیده مطبوعات ایران

تاریخ روزنامه‌نگاری ایران

رویدادهای مطبوعاتی ایران

فهرستگان ارتباطات ایران(جلد دوم)

روزنامه‌ حزب خران

مطبوعات کتابگزار

مجموعه مفاخر مطبوعات ایران

مطبوعات ایرانی

و ……….

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14

پرتو مهتدی ۱۳۹۲-۱۳۳۰) منتقد فیلم، مترجم و روزنامه‌نگار ایرانی)

زندگینامه

او متولد شهریور ۱۳۳۰ در تهران بود. مهتدی پیش از انقلاب در رشته سینما-تدوین تحصیل کرد و در مقطعی کارمند تلویزیون بود.

مهتدی فارغ‌التحصیل رشته سینما بود و در دهه‌های ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰ در کنار نویسندگی و ترجمه، به عنوان منشی صحنه و دستیار کارگردان در چند فیلم ایرانی همکاری داشت.

آقای مهتدی که از زبان‌های انگلیسی و فرانسوی ترجمه می کرد، علاوه بر برگرداندن چندین کتاب داستانی و سینمایی به زبان فارسی، در بخش سینمای جهان با مجله های فیلم و دنیای تصویر همکاری می کرد. او مدتی نیز دبیر سرویس جهان هفته نامه سینما بود. مهتدی همچنین سال‌ها با بخش بین‌الملل جشنواره فیلم فجر همکاری کرد.
تعدادی از آثار پرفروش دانیل استیل از جمله چشم به راه، عشق دوباره و غریبه در ایران توسط پرتو مهتدی به فارسی ترجمه شده است.
او همچنین در سال‌های دهه ۱۳۶۰ و در اوایل دهه ۱۳۷۰ به عنوان منشی صحنه یا دستیار کارگردان در پروژه‌های سینمایی «جدال»، «خانه ابری»، «صعود»، «گلنار»، «زیر بام‌های شهر»، «دستمزد»، «سیرک بزرگ»، «بچه‌های طلاق» و «مدرسه پیرمرد‌ها» حضور داشت.

پرتو مهتدی در چند سال گذشته چندان فعال نبود و بیشتر در ویرایش متون به شاگردانش کمک می‌کرد.

قرار بود در هفتمینکلیک جشن انجمن منتقدان سینمای ایران، از سال‌های فعالیت پرتو مهتدی با حضور او تقدیر شود که به دلیل بیماری نتوانست به این مراسم بیاید اما بزرگداشت او برگزار شد. در این مراسم، طهماسب صلح‌جو، رئیس انجمن منتقدان سینمای ایران درباره او گفت: "همین پرتو مهتدی با عشق سینما زندگی کرد، اما از سینما هیچ‌چیز عایدش نشد و امثال آن کم نیستند."
پرتو مهتدی به دلیل سرطان کبد در بیمارستان تهران کلینیک بستری بود. اما ۱ بهمن (۲۰ ژانویه) به تشخیص پزشکان از بیمارستان مرخص شد و به آسایشگاه سالمندان فرزانگان در شهرک غرب انتقال پیدا کرد. وی سرانجام در دوشنبه شب، ۷ بهمن‌ ۱۳۹۲ (۲۷ ژانویه) در در بیمارستان تهران‌کلینیک تهران درگذشت.و پیکرش روز چهارشنبه، نهم بهمن‌ماه از خانه سینما تشییع شد و در بهشت زهرا به خاک سپرده شد.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 20 منبع : کتاب فرهنگ رجال معاصر بحرین

(تولد: 1950م، فریق الفاضل، منامه). هولی-ایرانی تبار، سنی، لیسانس ادبیات از گروه روزنامه نگاری از دانشگاه بغداد 1973.

پیشینه

مشاور پادشاه در امور اطلاع رسانی، نویسنده روزنامه الأضواء‌ 1968، نویسنده خبر در وزارت رسانه 1975-1973، ناظر امور روزنامه نگاری و روابط عمومی وزارت اطلاع رسانی 1976، مدیرکل خبرگزاری «الخلیج» 1989-1978، رئیس هیئت مدیره و سردبیر روزنامه «الایام» از مارس 1989، عضو سابق شورای ملی فرهنگ و هنر و ادبیات، شرکت در تعدادی از فعالیت های فرهنگی و روزنامه نگاری در داخل و خارج بحرین، عضو تعدادی از انجمن های روزنامه نگاری در چند کشور عربی و غیرعربی، نایب رئیس هیئت مدیره شورای تبلیغات «الخلیج»، نایب رئیس سازمان روزنامه های عربی آفریقا، عضو هیئت مدیره انجمن بین المللی تبلیغات در بحرین، عضو انجمن بین المللی روزنامه نگاری، وزیر اطلاع رسانی 2002. وی برادر فیصل الحمر وزیر برکنار شده بهداشت است.

ملیت : بحرین   -   قرن : 20 منبع : کتاب فرهنگ رجال معاصر بحرین

(تولد: 17 دسامبر 1961م، بحرین). عرب- بحرانی، شیعه، همسر او «ریم خلیفه» سنی و روزنامه نگاری با گرایشات غربی است. منصور الجمری فرزند رهبر معنوی شیعیان بحرین، مرحوم «عبدالامیر الجمری» است. وی به مدت 20 سال در بریتانیا زندگی کرد و در سال 2001 با دعوت شخص پادشاه بحرین به زادگاه خود بازگشت. پس از بازگشت و با اعلام آغاز اصلاحات سیاسی در بحرین، با وجودی که به او پیشنهاد وزارت داده شد، ترجیح داد که روزنامه «الوسط» را منتشر کند. الوسط تنها روزنامه مستقل بحرین و به پیروی از سردبیرش دارای گرایشی میانه رو بود. الجمری که از منتقدان صریح عملکرد حکومت در تبعیض بین شهروندان است. از چتر امنیتی خوبی در بحرین برخوردار بود اما با شروع اعتراضات مردم بحرین در فوریه 2011 او نیز از تأثیرات ناآرامی ها بی نصیب نماند و با وجودی که موضعی میانه رو در روزنامه اتخاذ کرده بود ناگهان در ماه آوریل وادار شد از سمت خود به عنوان سردبیر استعفا دهد. «جعل آگاهانه اخبار با هدف ایجاد ناآرامی و ناسازگاری در بین مردم و انتشار اخبار کذب علیه امنیت ملی» از جمله اتهامات وی بودند. الجمری که به قید ضمانت آزاد بود و با این شرط که از بحرین خارج نشود آزاد بود، در 18 می 2011 در دادگاه حاضر شد و ادعا کرد که سازمان امنیتی حکومت سایت روزنامه «الوسط» را هک کرده و اخبار نادرست را در سایت قرار داده است. وی جزء اولین محاکمه شوندگان در دادگاه عالی جنایی بود و ضمن اذعان به اشتباه خود از عربستان سعودی به عنوان منبع انتشار اخبار نادرست در سایت روزنامه نام برد. الجمری در روز پنجم ژوئیه 2011 بار دیگر سمت پیشین خود را در اختیار گرفت.

ملیت : بحرین   -   قرن : 20 منبع : کتاب فرهنگ رجال معاصر بحرین

(تولد: اول مارس 1962م، الرفاع شرقی). لیسانس زبان عربی- روزنامه نگاری از دانشگاه قطر 1983.

ملیت : بحرین   -   قرن : 20 منبع : کتاب فرهنگ رجال معاصر بحرین

49 ساله، متأهل و دارای یک دختر و یک پسر، اهل منامه.

از مؤسسان و سهامداران روزنامه ی الوسط، مؤسس انتشارات فخراوی (دراین مؤسسه ترجمه ی کتاب هایی از روحانیان ایرانی، به ویژه آیت الله مرتضی مطهری منتشر شده است). خانواده ی فخراوی اصالتاً اهل بردستان شهر دیّر در استان بوشهر هستند و چندین نسل است که در بحرین زندگی می کنند.

کریم فخراوی که از تجار معروف بحرین بود، برای تنظیم شکایت از پلیس به سبب حمله به منزلش از خانه خارج و سپس ناپدید گردید. بعدها معلوم شد که فخراوی دستگیر شده و پس از نُه روز بازداشت، در زندان بر اثر شکنجه درگذشته است. مقامات بحرینی جسد او را به خانواده اش نشان ندادند؛ اما در روز تشییع جنازه، مردم خشمگین، تصاویری از پیکر شکنجه شده ی او را در جمعیت و نیز در پایگاه های اینترنتی منتشر کردند. مسئولان بحرینی پیشتر ادعا کرده بودند که کریم فخراوی بر اثر بیماری کلیوی جان سپرده است. سازمان خبرنگاران بدون مرز خواستار توضیح دولت بحرین درباره شکنجه فخراوی شده است.

ملیت : بحرین   -   قرن : 20 منبع : کتاب فرهنگ رجال معاصر بحرین

(تولد: 1984م، محرق- درگذشت: 1945م). سنی، تحصیلات مقدماتی در زمان کودکی.

پیشینه

عبدالله الزاید پس از اتمام تحصیلات در بحرین به هند مهاجرت کرد مدتی در هند به تجارت مروارید پرداخت، در زمان اقات در آنجا با بزرگان خلیج فارس که به هند آمد و شد داشتند ارتباط برقرار کرد و بدین وسیله همواره از جدیدترین کتب و روزنامه ها مطلع بود. وی که دستی در شعر و ادبیات نیز داشت در سال 1920 با همکاری جمعی از ادبا و فرهنگیان بحرین «باشگاه ادبی المحرق» را تأسیس کرد، پس از آن در سال 1939 روزنامه البحرین را منتشر کرد. او از پیشگامان روزنامه روزنامه نگاری در بحرین و سایر کشورهای عرب خلیج فارس به شمار می رود، روزنامه البحرین اولین روزنامه در بین کشورهای عرب خلیج فارس بود که توسط او منتشر شد اما به جهت مشکلات مالی و کمبود کاغذ پس از شروع جنگ جهانی دوم، در سال 1944 بسته شد. الزاید دایی پدر سبیکه آل خلیفه همسر شیخ حمد پادشاه فعلی بحرین است.

ملیت : بحرین   -   قرن : 20 منبع : کتاب فرهنگ رجال معاصر بحرین

(تولد: 1955م، منامه). شیعه، متأهل و دارای دو دختر و دو پسر، مطالعه در زمینه علم حقوق، مطالعه در زمینه علم روانشناسی و فلسفه و جامعه شناسی، مطالعه در زمینه علوم تربیتی، مطالعه در زمینه ریاضیات محض، گذراندن دوره برنامه ریزی عصبی کلامی NLP، طی چند دوره سیاسی و نیز دوره های اسلامی و فقهی، طی دوره منطق و هنر سخنوری و گفتگو، دوره های مدیریت، مدیریت زمان، دوره های تربیتی و آموزشی در زمینه تدریس و همچنین سپری نمودن دوره های ارزیابی عملکرد دانشجویان.

پیشینه

عضو «جمعیة الوفاق الوطنی الاسلامیة»، عضو مؤسس انجمن معلمان بحرین، عضو مؤسس انجمن الکوثر به منظور سرپرستی از کودکان یتیم، عضو مؤسس صندوق خیریه شهر عیسی، عضو مدیریتی تکیه بزرگ [عزاداران حسینی] شهر عیسی، عضو «جمعیة التوعیة الاسلامیة»، هماهنگ کننده مسابقات فرهنگی در مدارس شرکت کننده در استان مرکزی زیر نظر وزارت آموزش و پرورش در مقطع ابتدایی، هماهنگ کننده گروه های عزاداری در استان مرکزی، هماهنگ کننده مطبوعاتی در مراسم ازدواج گروهی شهر عیسی،‌ هماهنگ کننده برنامه آموزشی و تربیتی مدرسه راهنمایی پسرانه «عالی» زیر نظر وزارت آموزش و پرورش، رئیس کمیته فرهنگی مدرسه راهنمایی پسرانه «عالی»، هماهنگ کننده برنامه های مطبوعاتی و فرهنگی وزارت آموزش و پرورش، رئیس سابق کمیته فرهنگی حسینیه شهر عیسی، رئیس کمیته آموزشی انجمن الکوثر، عضو کمیته مرکزی تصحیح اوراق-وزارت آموزش و پرورش، عضو اداری کمیته کنفرانس تربیتی منطقه ای، عضو کمیته مطبوعاتی انجمن الکوثر به منظور حمایت های اجتماعی و سرپرستی از ایتام، ناظر عمومی در انجمن اهدای خون امام زین العابدین(ع)، مدرس سابق در رشته ریاضیات به مدت 30 سال در مقطع ابتدایی و راهنمایی، دبیر اول انجمن الکوثر به مظور حمایت و سرپرستی از ایتام، رئیس هیئت امنای صندوق خیریه شهر عیسی، حسابدار کمیته عالی پرونده اخلاقی، نویسنده و منتقد در تعدادی از مطبوعات داخلی و از آن جمله: روزنامه الوقت، عاشوراء البحرین، نشریه الکوثر به منظور حمایت از ایتام، نشریه «التوعیة الاسلامیة»، نشریه صندوق خیریه شهر عیسی، الوسط، الایام، اخبار الخلیج، المیثاق، نماینده مستعفی دور سوم مجلس نمایندگان از استان مرکزی 2010.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 20 منبع : کتاب فرهنگ رجال معاصر بحرین

سوسن الشاعر یا شوزن الشاعر معروف به ام بسام

ایرانی الاصل، سنی، متأهل و دارای یک فرزند، نویسنده، روزنامه نگار، کارگردان و مجری برنامه های تلویزیونی. وی از تأثیرگذارترین روشنفکران لیبرال بحرین به شمار می رود. قبلاً در روزنامه الایام از روزنامه های طرفدار حکومت کار می کرد و اکنون مقاله نویس روزنامه الوطن است. الشاعر بیشتر با افکار لیبرالش شناخته شده و از منتقدان صریح افراط گرایان دینی است. برخلاف بسیاری از لیبرال های عرب، از مناظره با شخصیت های دینی و انتقاد از آنها باکی ندارد و بنیادگرایان بحرینی را حامی بمب گذاران انتحاری در عراق می داند که هدفشان «هدایت بحرین به جهنم» است. این مسأله باعث رویارویی او با بسیاری از سیاستمداران اسلامگرای بحرین همچون شیخ علی سلمان و عادل المعاوده بوده است. او به عنوان یکی از حامیان برجسته اصلاحات سیاسی شاه حمد، هرجا که حکومت در تحقق وعده ها و تعهداتش ناکام مانده و به طور مشخص در فوریه 2006 از شیوه عمل و کارکرد فردی وزرا انتقاد کرده و مصاحبه های تلویزیونی متعددی با افراد سرشناس بحرین از جمله پادشاه، ولیعهد و نخست وزیر داشته است. برخی معتقدند او سعی دارد تا به عنوان «اپرا وینفری» بحرین شناخته شود. همچنین گفته می شود او اصالتاً شیعه است اما به دلیل مشکلاتی که با شیعیان دارد مانند سمیره رجب شیعه بودن خود را پنهان می کند.

ملیت : آمریکا   -   قرن : 20 منبع : دانشنامه نخبگان

Simon Henderson
حوزه تخصصی: خاورمیانه، خلیج فارس، عراق، نفت، منابع انرژی، تحریم ها، سیاست های آمریکا
شغل و مسئولیت: مشاور بخش انرژی مؤسسه سیاست خاور نزدیک واشنگتن
سایمون هندرسون، مشاور و محقق بخش انرژی مؤسسه سیاست خاور نزدیک واشنگتن در لندن، در سال 1986 با مدرک کارشناسی ارشد در رشته مدیریت بازرگانی از دانشکده بازرگانی لندن فارغ التحصیل شد. وی از سال 1979 همکاری خود را با روزنامه “Financial Times”، از تهیه گزارش برای رویدادهای مهم روز، از جمله انقلاب ایران، آغاز کرد که این همکاری به مدت بیست سال، تا سال 1999 ادامه یافت و او در این مدت توانست سمت سردبیری دو خبرنامه ویژه این روزنامه را در بخش خاورمیانه برعهده گیرد. وی در سال 1999 مرکز «استراتژی های سعودی» و در سال های اخیر مرکز مشاوره «استراتژی های عراق» را بنیان نهاد. مرکز مشاوره «استراتژی های عراق» به ارائه اطلاعات، تحلیل رویدادها و تحولات عراق و اجرای پروژه در این زمینه با موضوعاتی مانند مقابله با آمریکا، ساختار قدرت صدام، تحریم های سازمان ملل، سیاست نفت و تهدیدهای داخلی(گروه های مخالف) می پردازد. این مرکز همچنین یک گزارش ماهانه شامل اخبار، گزارش ها، تحلیل ها و تفسیرها در مورد عراق منتشر می کند؛ شرکت های بین المللی نفت، سازمان های دولتی و مراکز مطالعاتی و تحقیقاتی از مشترکان این مرکز به شمار می آیند. سایمون هندرسون در سال 1987 جایزه بین المللی بازدیدکنندگان آمریکا، در سال 1990 بورس تحقیقاتی دایان(Dayan) از دانشگاه تل آویو و در سال 1993 بورس تحقیقاتی مؤسسه واشنگتن را دریافت کرد. وی زندگینامه صدام حسین را در کتابی تحت عنوان «امپراطوری یک شبه- جاه طلبی صدام حسین برای عراق»/ 1991، به رشته تحریر درآورده است، نام کتاب دیگر وی «پس از ملک فهد- جانشینی در عربستان سعودی»/ 1994 است. او همچنین دو گزارش در زمینه انرژی خاورمیانه در «فایننشال تایمز» نگاشته است که عبارتند از: «خاورمیانه در سال 2000»/ 1996، «خاورمیانه در سال2000»/ 1999. عناوین برخی از سخنرانی های وی عبارتند از:
- عربستان سعودی و آینده آن(اوت 1998: کالیفرنیا)
- عراق بدون صدام: چشم اندازها؟ (اوت 1998: کالیفرنیا)
مقالات:
- تأثیر موفقیت آمریکا در عراق بر کشورهای خلیج فارس/ 2003
- جامعه مدنی سعودی: نقش آمریکا/ 2003
- تدابیر مالی عربستان سعودی برای مبارزه با تروریسم/ 2002
- اوج سیاستگذاری عربستان و آمریکا در زمینه انرژی/ 2002
- دولت بوش و اوپک: بازنگری سیاست های ملی در بخش انرژی/ 2002
- جنگ در برابر تروریسم: محافظه کاری کشورهای عرب خلیج فارس/ 2001
- خاورمیانه و سیاست دولت بوش در بخش انرژی/ 2001
- سیاست کشورهای خلیج فارس و دیدار پاول/ 2001
- قرارداد دفاعی شورای همکاری خلیج فارس: پرده ای از ابهام/ 2001
پست الکترونیکی: simonhenderson@iraqstrategies.com
(101)

ملیت : بحرین   -   قرن : 14 منبع : کتاب فرهنگ رجال معاصر بحرین

تحصیلات ابتدایی در مدرسه خوله بحرین، لیسانس روانشناسی تبلیغات از دانشگاه آرکانزاس آمریکا1981، فوق لیسانس روانشناسی تبلیغات از دانشگاه دورهام انگلیس1987، دکترای روانشناسی تبلیغات از دانشگاه دورهام انگلیس.

پیشینه

روزنامه نگار و نویسنده روزنامه الخلیج امارات 1982-1981، روزنامه نگار و نویسنده روزنامه اخبار الخلیج بحرین 1984-1983، خبرنگار و رئیس بخش تصویربرداری آسوشیتدپرس در منطقه خلیج فارس 1987-1984، سردبیر مجله پانورامای خلیج 1989-1987، خبرنگار و نویسنده بخش سیاسی تلویزیون MBC 1993-1991، مسئول تبلیغات شورای عربی اطفال و توسعه 1995-1993، مسئول تبلیغات در دفتر منطقه ای سازمان بین المللی کار 2005-1996، سردبیر روزنامه الوقت بحرین 2006-2005، کارشناس منطقه ای سازمان بین المللی کار 2006، مدیر مرکز رسانه ای سازمان ملل متحد UMICدر قاهره 2009، مشارالیها پس از تحولات سال 2011 جهان عرب از سوی کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد به عضویت کمیته حقیقت یاب این سازمان برای بررسی اوضاع حقوق بشر در تونس در آمد.

ملیت : بحرین   -   قرن : 14 منبع : کتاب فرهنگ رجال معاصر بحرین

خمیس المقله

تحصیلات ابتدایی را در بحرین گذرانده است، فارغ التحصیل رشته هنر از هند 1971.

پیشینه

رئیس هیئت مدیره و عضو افتخاری شرکت ساچی اند ساچی خلیج فارس و خاورمیانه. وی موفق به کسب جوایزی در زمینه تبلیغات شده است و در مطبوعات از طریق نوشتن مقاله فعالیت دارد. او اغلب در روزنامه اخباری الخلیج می نویسد. المقله بیش از 30 سال سابقه فعالیت تجاری دارد و هدف او تبدیل نمودن بحرین به یک قدرت منطقه ای تبلیغاتی است. وی در سال 2011 به عنوان یکی از 500 شخصیت برتر عرب از سوی مؤسسه Arab Business انتخاب شد.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14

احمد حلت در 17بهمن 1341 در یکی از مناطق مرکزی تهران به‌دنیا آمد. وی در رشته ریاضی فیزیک فارغ‌التحصیل و پس از آزمون‌های مختلف و قبولی در رشته‌های کامپیوتر، دانشگاه تربیت معلم و روان‌شناسی بالینی، رشته روان‌شناسی بالینی را انتخاب و وارد دانشگاه شد. پس از آن در دانشگاه علامه طباطبایی، رشته علوم ارتباطات با گرایش روزنامه‌نگاری را با درجه عالی به پایان برد. او در آلمان دوره‌های تخصصی روان‌شناسی بالینی و موفقیت را فراگرفت وی همچنین موفق به دریافت مدرک کارشناسی ارشد روان‌شناسی تربیتی از دانشگاه آزاد ایران گردید، هم‌اکنون نیز در پی یک فرصت مطالعاتی از دسامبر سال 2011 مشغول تحقیق و مطالعه در مقطع دکتری روان‌شناسی گرایش تربیتی در دانشگاه تربیت معلم پداگوژی دولتی تاجیکستان می‌باشد. او همچنین عضو هیات علمی آکادمی علوم و استاد پروازی دانشگاه دوشنبه است.

او در اغلب دانشگاه‌ها و شهرهای بزرگ ایران سمینارها و کارگاه‌های آموزشی بسیاری در حوزه روان‌شناسی موفقیت و روان‌شناسی مثبت‌گرا برگزار نموده و توانسته عنوان برترین سخنران کشور را به خود اختصاص دهد و دهها تقدیرنامه از مراکز معتبر علمی-فرهنگی دریافت نماید.

حلت بیش از 200 برنامه زنده در شبکه جهانی جام‌جم اجرا کرد و در میان دهها روان‌شناس و روانپزشک کشور به‌عنوان کارشناس منتخب شبکه جهانی جام‌جم در آذرماه81 برگزیده شد. تاکنون بیش از دومیلیون نفر از طریق آموزش‌های مستقیم وی تکنیک‌های موفقیت را فراگرفته‌اند. وی جهت اشاعه فرهنگ مثبت‌نگری نشریه موفقیت را در شهریور77 بنیان نهاد که هم‌اکنون این مجله به‌عنوان یکی از پرشمارگان‌ترین نشریات کشور مورد توجه مردم است.

حلت موسسه تندخوانی حلت را در سال 71 به ثبت رساند تا در اشاعه فرهنگ مطالعه سهمی داشته باشد. او مشاور برندینگ سازمان‌های بزرگ و کمپانی‌های داخلی و خارجی با هدف افزایش بهره‌وری و آموزش مدیریت منابع انسانی و مشاوره در زمینه ISO، مدیریت زمان و رازهای نفوذ و تاثیرگذاری می‌باشد.

حلت عضویت در هیات‌رییسه شورای عالی خیرین کشور، عضو و سخنگوی هیات مدیره شرکت تعاونی مطبوعات کشور، عضو انجمن مدیران مطبوعات ایران، عضو انجمن ارگانیک کل کشور، دبیری دوازدهمین نمایشگاه مطبوعات کشور را در کارنامه خود دارد.حلت از سوی شهرداری تهران مامور تاسیس بنیاد سخنرانان حرفه‌ای ایران گردید و خود به ریاست این بنیاد برگزیده شد.حلت چندین مقاله علمی در مجلات معتبر خارج از کشور (ISI) دارد و کتاب‌های زیر از سوی ایشان تابه‌حال چاپ و منتشر گردیده است:

1- اعتماد به‌نفس در 40روز

2- همه راز موفقیت

3- 222 پیام موفقیت

4- ویتامین‌های عشق و صمیمیت

5- ویتامین‌های تربیت فرزندان

6- قدم به خلوتگاه خود بگذار و...

حلت به‌عنوان کارآفرین نمونه کشور از سوی دانشگاه علم و صنعت انتخاب و کتاب زندگی ایشان به پرفروش‌ترین کتاب کارآفرینان نمونه کشور تبدیل گردیده است. باشگاه خنده در سال80 با هدف اشاعه فرهنگ شادابی و نشاط توسط ایشان بنیان نهاده شد.

سرلوحه کار ایشان در ترویج و اشاعه فرهنگ مثبت‌نگری در جامعه، آیه «الا بذکر الله تطمئن القلوب» می‌باشد.

او معتقد است با تکیه بر یاد خدا، به آرامش عمیقی که هدف اصلی در زندگی پس از رسیدن به موفقیت نهایی است، دست خواهیم یافت.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14

فریدون دولتشاهی (تولد ۱۳۱۷- فوت ۲۳ خرداد ۱۳۹۱) نویسنده، مترجم و شاعر. فریدون دولتشاهی در سال ۱۳۱۷ در محله منیریه تهران متولد شد. وی پس از اخذ دیپلم در تهران راهی لندن شد و در رشته حقوق بین‌الملل تحصیل کرد اما در سال آخر به علت فوت پدر به ایران بازگشت و موفق نشد تحصیلات خود را به پایان برساند.

وی جزو نخستین نسل مترجمان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان است. با "سازمان صدا و سیما" و همچنین دو روزنامه قدیمی ایران نظیر روزنامه کیهان و روزنامه اطلاعات همکاری داشت و از دهه ۵۰ در روزنامه اطلاعات کتب و مقالات بسیاری را ترجمه و نگاشته است. او به گفته خودش، در این سال‌ها با چهره‌هایی چون فرشید مثقالی، نگارگر کتاب‌های کودکان و عباس کیارستمی که در آن دوران به گرافیک و طراحی مشغول بود، همکاری داشت.

مهمترین کتاب دولتشاهی در دوران کار در کانون پرورش کودکان و نوجوانان کتاب میگل است. میگل نوشتهای با نام اصلی " و حالا میگل " از نویسنده امریکائی جوزف کرامگولد است که در سال ۱۳۵۳ به وسیله دولتشاهی ترجمه شده است.

فریدون دولتشاهی از نخستین سال‌های تأسیس واحد مرکزی خبر در سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران به این نهاد پیوست و بیش از ۳۰ سال در بخش‌های مختلف خبری فعالیت کرد و از همین سازمان بازنشسته شد. دولتشاهی در ابتدای دهه ۶۰ به روزنامه اطلاعات پیوست و تا آخرین روزهای حیاتش در این مؤسسه به کار مشغول بود. از مرحوم فریدون دولتشاهی در طول ماه‌های همکاری‌اش با روزنامه‌اطلاعات، ده‌ها اثر به ویژه در بخش ترجمه که تخصص اصلی‌اش بود، بر جای مانده است

آثار

آثار دولتشاهی شامل آثار دوره کار در کانون پرورش کودکان و نوجوانان و سپس روزنامه اطلاعات است.کتاب‌های: «یک هزار و نهصد و نود و نه پیروزی بدون جنگ»،

میگل ، ناشر ک‍ان‍ون‌ پ‍رورش‌ ف‍ک‍ری‌ ک‍ودک‍ان‌ و ن‍وج‍وان‍ان‌، مکان انتشار تهران، سال انتشار ۱۳۵۳ تعداد صفحه ۲۵۲ اندازه  ۲۱*۱۷س.م.

«خ‍اطرات م‍ارگ‍ارت ت‍اچ‍ر»،

«حکومت انکار: بوش در جنگ»،

«جهان باز، واقعیت جهانی شدن»،

۱۹۹۹ پیروزی بدون جنگ»،

«کشمیر، بهشت زخم خورده»،

«سیا و کنترل مغزها»،

«خاطرات گورباچف»،

«خروشچف و عصر او»،

«اسناد میتروخین، ک.گ.ب و جهان»،

از جمله آثار ترجمه شده توسط این مترجم ایرانی است.

او دستی هم در سرودن شعر و غزل داشت و به تفاریق در این زمینه اشعاری را سروده است.

آرامگاه

فریدون دولتشاهی سرانجام بر اثر سکته مغزی از دنیا رفت در روز چهارشنبه ۲۴ خردادماه پیکر وی در بهشت زهرا، در قطعه ۳۰۹، ردیف ۱۳۵، شماره ۲۱ به خاک سپرده شد.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س سیزدهم و چهاردهم ق)، نقاش و كاشى‏كار. اهل اصفهان و نقاش كاشى‏كار بود كه در نزدیكى دروازه شاه عبدالعظیم تهران كارخانه‏ى كاشى‏پزى داشت. از آثار رقم‏دار وى كه به تزیینات زیبایى آراسته شده، كاشى بزرگى است كه نقوش متنوعى دارد و در وسط آن، تصویر كلنل رابرت مورداك اسمیت جلب نظر مى‏كند. حواشى كاشى به نقش و نگار ساده آذین شده، با رقم: «على‏محمد كاشى‏پز اصفهانى در دارالخلافه ناصره تهران 1304، كارخانه‏ى كاشى در دروازه‏ى شاه‏زاده عبدالعظیم».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 6 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س ششم ق)، معمار و گچ‏بر. از آثار به جا مانده‏ى وى، آجركارى و گچ‏بریهاى متنوع مسجد فریومد در ناحیه‏ى میامى، از توابع شهرستان شاهرود است.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 11 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س یازدهم و دوازدهم ق)، نقاش و قملدان‏ساز. این هنرمند به نامهاى علیقلى‏بیگ فرنگ و علیقلى جبه‏دار عباسى و علیقلى آرنااوت و علیقلى‏بیگ ارناوت نادرى اصفهانى در هنر تصویرسازى ایران شهره بوده است. وى مسیحى و از مردم آرنااوت (آلبانى) بود كه در زمان شاه‏عباس دوم صفوى (1077 -1052 ق) به ایران آمد و تغییر مذهب داد و در بدایت حال به جبه خانه (اسلحه خانه) دولتى راه یافت و مشغول كار شد. وى به سبك نقاشى اروپا آشنایى داشت و در تحول سبك، از مینیاتور صفوى به شیوه‏ى ایرانى‏سازى، در شمار پیشگامان است. وى در مكتب هند و ایران نیز دست داشت و آثارى در این مكتب از او به یادگار مانده است. علیقلى، تك صورت را بسیار لطیف مى‏ساخت و عمارات تاریخى و منظره‏ها را با لطافت و رعایت نزدیك‏نمایى و دورنمایى استادانه وى به تصویر مى‏كشید، علاوه بر این در تصویرسازى جانوران نیز توانا بود. قلمدانهاى كار او از نوع بهترین قلمدانهاى عصر صفوى محسوب مى‏شود. عمده‏ترین آثار علیقلى در آبرنگ بوده، اما در آثار ورغنى نیز مهارت داشت. از آثار وى: تصویر اجتاع دراویش و نوازندگان در مهتاب شبانه كه در صحن باغى جمع شده‏اند و رقم «عمل على قلى‏بیك جبادار» دارد؛ تصویر زن جوانى كه نیم‏تاج جواهرنشانى به سرگذاشته و در روى چهارپایه‏اى نشسته است و چنین رقم دارد: «رقم علیقلى جبادار بتاریخ شهر صفر... در دارالسلطنه‏ى قزوین مرقوم شد. رقم كمترین غلامان علیقلى جبادار سنه 1085»؛ تصویر مجنون كه در حالت افسردگى و خستگى است و چنین رقم نوشته: «رقم كمترین آرناوت 1099»؛ قلمدان نفیس و زیبایى كه در زمینه‏ى زرد آن، تصویر دختر شاهزاده‏اى جلب نظر مى‏كند، با رقم: «بر حسب امر اشرف اعلى علیقلى سنه 1117»؛ تصویر سفیر روسیه كه كلاه پوست سمورى به سر گذاشته است و چنین رقم نوشته: «رقم علیقلى سنه 1129». «در احوال و آثار نقاشان» به بیست اثر دیگر وى اشاره شده است.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س سیزدهم و چهاردهم ق)، نقاش و قلمدان‏ساز. در كاشان ساكن و نقاش آبرنگ‏كار دوره‏ى ناصرى بود و اغلب به شیوه‏ى پدر نقش مى‏آفرید. از آثار وى قلمدان مرغش ساده‏اى است كه به طلاى ناب، تصاویر گل و مرغى دارد، با رقم: «علیرضا 1312».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(ز 1302 ق)، نقاش و قلمدان‏ساز. معروف به میرآقا و میر زین‏العابدین. در اصفهان به دنیا آمد. وى جد حاج مصورالملكى اصفهانى بود و در قلمدان و قاب آینه‏سازى و آثار روغنى چابك دست و پرتوان. او همچنین در مرغش سازى رنگارنگ نیز مهارت داشت. این استاد گل و مرغ و تصاویر حیوانات بخصوص پرندگان را به حلاوت تمام رسم مى‏كرد و در آرایش گلها و حل‏كارى آنها استادى بصیر به شمار مى‏رفت. ادیب الممالك فراهانى در اشعار خود وى را ستوده است: ... خامه بر تارخ تصویرش رقم زد نقش نقاشى نمود این صنع زیبا (1302) از آثار او: قاب آیینه گل و مرغى با زمینه‏ى مرغش كه حواشى و جداول آن به انواع گلها آرایش شده و شیوه‏ى گل و مرغها در بیك على اشرف است، با رقم: «هو رقم كمترین زین‏العابدین اصفهانى 1275»؛ قلمدان گل و مرغ زیبایى كه را وسط و رویه آن تصاویر ریز پروانه جلب نظر مى‏كند، با رقم: «زین‏العابدین 1289»؛ قاب آینه مرغشى سبز رنگ كه در رویه‏ى آن گل سرخ زیبایى جلب نظر مى‏كند و به خط شكسته‏ى زیبا چنین رقم نهاده: «رقم كمترین زین‏العابدین اصفهانى سنه 1280».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 9 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س نهم ق)، نقاش فلزات. از هنرمندان اهل بیرجند و مقیم عثمانى بود كه در نقش و تصویر بر روى فلزات دست پرهنر داشت. از بهترین آثار وى، كوزه برنزى زیبایى است كه در كمال نفاست و استادى انجام یافته و به انواع گلهاى تزیینى آرایش شده است، با رقم: «كاتبه و ناقشه و فارغه حسین بن شهاب البیرجندى فى ربیع‏الاول سنه احدى و سبعین و ثمانمائه 871».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س سیزدهم ق)، نقاش و قلمدان‏ساز. از هنرمندان اوایل دوره‏ى قاجار است كه در گل و بته و گل و مرغ چابكدست و توانا بود. از قلمدانهاى وى نمونه‏هایى در دست هست كه از قدرت هنر نقاشى او حكایت مى‏كند.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س سیزدهم ق)، نقاش و قلمدان‏ساز. از هنرمندان دوره‏ى ناصرى بود و به شیوه‏ى آقا نجف نقش مى‏آفرید. در عین تقلید از استادان دوره‏ى زندیه، آثارش صبغه‏ى خاص داشت. از آثار وى قلمدان زیبایى است كه بر رویه‏ى آن سایه‏پردازیهاى ماهرانه‏اى عمل آمده و در شیوه‏ى آقا نجف است. طرفین قلمدان پر از گل و مرغهاى چشم‏نواز و مناظرى از شهر اصفهان و شیراز است و به خط نسخ طلایى رقم «میر حسام‏الدین» دارد.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(وف 1305 ق)، شاعر، زرگر و میناساز. میرزا محمدعلى شهلاى یزدى مؤلف «تذكره‏ى شبستان» جد وى بوده است. برخى از اشعار وى در «آتشكده‏ى یزدان» تألیف آیتى یزدى آمده است.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(1277 -1203 ق)، نقاش، قلمدان ساز و خطاط. معروف به آقانجف. در اصفهان متولد شد. وى از اساتید معروف فن قلمدان سازى در عصر قاجاریه بود. او علاوه بر آموختن نگارگرى در نزد استادان اصفهان، از نقاشان اروپایى مقیم آن شهر نیز سود جسته و از روى باسمه‏هاى چاپى مذهبى و غیرمذهبى فرنگى نیز كپى كرده است. آقانجف در چهره‏پردازى و ارائه مجالس رزمى و بزمى و همچنین گل‏آرایى مهارت داشت و در تذهیب و گونه‏هاى مختلف آن نازك قلم بود. در ارائه آبرنگ‏ها نیز توانا بود و علاوه بر شیوه‏هاى گوناگون، در رنگ و روغن نیز از استادان بى‏نظیر به شمار مى‏آمد. او در خطوط مختلف، از قبیل رقاع و بخصوص نستعلیق استادى تام‏العیار بود و در نظم شعر نیز دست داشت. آقانجف در اصفهان درگذشت و همان‏جا مدفون است. از آثار وى: قلمدان برازنده‏اى با مدالیونهاى مختلف كه رقم «یا شاه نجف 1227» دارد؛ تصویر آبرنگى محمدحسین خان صاحب اختیار كه به خط نستعلیق رقم نهاده: «... سنه 1263، رقم كمترین نجفعلى»؛ قاب آینه‏ى زیبایى با تصاویرى از افسانه‏ى شیخ صنعان و دختر ترسا، با رقم: «یا شاه نجف 1270»؛ قلمدان رزمى كه لشگریان ترك و روس با یكدیگر مصاف مى‏دادند و آرایش جنگى بسیار پراكنده‏اى داشتند و به خط رقاع استادانه رقم نهاده: «جنگ رومى با روس، یا شاه نجف فى سنه 1274». قاب آینه‏ى پركارى با مدالیونهاى مختلف كه به خط نستعلیق رقم نهاده: «... شهر رجب 1274، یا شاه نجف». هشت اثر دیگر وى در «احوال و آثار نقاشان» ذكر شده است.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(ز 1299 ق)، كاشى‏ساز. از آثار وى: كاشى كارى كتیبه‏ى سقاخانه امامزاده احمد، در اصفهان، با رقم: «عمل استاد آقاجان كاشى‏پز»؛ كاشى كارى كتیبه‏ى سنگاب مسجد رحیم‏خان، در اصفهان، با رقم: «حقیر فقیر آقاجان كاشى‏پز»؛ كاشى كارى هلال مدخل ایوان محوطه‏ى زیر گنبد مسجد سید اصفهان، با رقم: «عمل كمترین آقاجان 1299».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س سیزدهم ق)، نقاش جلد و قلمدان‏ساز. در این رشته صاحب كارخانه‏اى نیز بوده است. تنها یك اثر معمولى بزمى از او دیده شده كه عبارت است از: تابلوى بزرگ روغنى جوانى در حال خوردن غذا از روى میز بزرگى پر از خوردنى و نوشیدنیهاى گوناگون كه در اطراف وى دختران جوان به طرب مشغول‏اند. این اثر بزمى با رنگهاى زنده و شاد آرایش شده است، با رقم: «در كارخانه‏ى آقا ابوالقاسم سنه 1272».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع : مردان موسیقی سنتی و نوین ایران (جلد چهارم)

محسن راسخ، یكى از صنعتگران و سازگران دیگر است كه طى سالیانى چند در حرفه‏ى سازسازى فعالیت دارد. وى در تاریخ 1332 خورشیدى در تهران متولد شد و دوران كودكى را همراه سه خواهر كوچكتر از خود سپرى نمود. زندگى وى، از طفولیت با مشكلاتى توأم بود زیرا پدر او كه با ساختن سنتور در منزل در كارگاهى كوچك مشغول بود و روزگار سپرى مى‏كرد، هنوز بیش از 10 بهار از سن فرزند خود محسن نگذشته بود كه در خیابان بر اثر تصادف با اتومبیل جان خود را از دست داد و سرپرستى خانواده به عهده این طفل 10 ساله قرار گرفت. آرى، محسن راسخ بیش از 10 سال نداشت كه در یك كارگاه نجارى مشغول كار شد، همچنین استادمحسن راسخ مدرک درجه1رادرسازگرفته اند. او مى‏گوید: «پس از سه ماه از كار كردن من در این كارگاه كوچك نجارى مى‏گذشت شروع به تحصیل در كلاس شبانه نمودم و پس از چندى چون از صداى سازها به خصوص ویولن خوشم مى‏آمد. ویولن كهنه و شكسته‏اى به بهاى 50 تومان خریدم و در كارگاه نجارى كه كار مى‏كردم، آن را تعمیر نمودم و روزها در ساعات استراحت از كار براى خود مى‏نواختم، تا این كه توسط یك نفر از دوستانم كه با نواختن سنتور آشنایى داشت، به كلاس ملك واقع در دروازه دولت رفتم و در كلاس ایشان مشغول فراگیرى موسیقى و نواختن ویولن گردیدم. روزها و هفته‏ها، یكى پس از دیگرى سپرى مى‏شد و من زیر نظر آقاى اسداللَّه ملك با رموز موسیقى ایرانى و ردیف‏هاى آن آشنا مى‏گردیدم، تا اینكه روزى در كارگاه نجارى كه كار مى‏كردم به فكرم رسید كه یك ویولن بسازم، ابتدا دور از دید استادكار، خود ویولن كهنه را از هم باز كردم و آن را الگوى خویش قرار دادم و یك ویولن از روى آن براى خود پس از روزها و هفته‏ها مرارت و زحمت ساختم ولى چون كسى مرا راهنمایى نكرد، نتوانستم ساز خوبى بسازم، لذا سازى كه خواستم بسیار بدصدا و گوش‏خراش از كار درآمد. ولى من مأیوس نشدم و تصمیم گرفتم دوباره ساز دیگرى بسازم و این كار را هم شروع نمودم ولى چون استادكارم و در واقع صاحب كارگاه به این كار راضى نبود، عذر مرا خواست و مرا از كارگاه خویش اخراج نمود. من پس از مدتى بى‏كارى، دوباره در كارگاه نجارى دیگرى مشغول كار شدم و مجدداً ساخت ویولن را دور از چشم صاحب كارگاه در ساعات بى‏كارى، پس از خاتمه كار روزانه‏ام ساختم و تمرین ویولن را شروع نمودم كه دوباره دچار همان مشكل گردیدم و صاحب كارگاه با این كار من مخالفت كرد و من را اخراج نمود و ناچاراً در منزل كه از پدربزرگ به ارث به ما رسیده بود، اقدام به ساختن ویولن و سنتور كردم كه تقریباً در اینجا، حدود پنجاه درصد موفقیت نصیبم گردیده بود و از این زمان به بعد در هر سازى كه مى‏ساختم سعى مى‏كردم كه نقص كمترى داشته باشد. در سال 1352 تصمیم گرفتم كه ساز «قانون» را هم بسازم، لذا شروع به ساختن این ساز كردم و چند سالى كه در این حرفه به فعالیت مشغول بودم، روزى توسط آقاى حسن سعیدیان قهرمان كشتى كه از آشنایانمان هستند به آقاى استاد ابراهیم قنبرى معرفى شدم و ایشان بدون هیچ چشم‏داشتى مرا در ساختن ساز راهبر و رهنمون گشتند و مرا با آغوش باز پذیرفتند كه تا عمر دارم خود را مدیون این مرد بزرگ و معلم اخلاق مى‏دانم كه خود ایشان دست‏پروده بزرگ‏مرد هنر موسیقى ایران استاد ابوالحسن صبا مى‏باشد. به هر حال، چند سالى نزد استاد قنبرى به كار سازسازى پرداختم و در خدمت استاد قنبرى ساخت ساز قانون و سنتور را به خوبى آموختم و استاد پس از موفقیت من در ساختن این سازها، توصیه فرمودند كه سازهاى سه‏تار و تنبور را بسازم و رموز ساخت و رنگ‏كارى سازها را هم به من یاد دادند و من دوباره تأكید مى‏كنم كه زندگى و موفقیت خود را مدیون ایشان مى‏دانم و همیشه دعاى خیر، بدرقه این مرد بزرگ مى‏كنم.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع : مردان موسیقی سنتی و نوین ایران (جلد چهارم)

حبیب‏اللَّه پارسا، از هنرمندان خوب و علاقمند به موسیقى است كه به سال 1332 در شهرستان بروجرد متولد شد، تحصیلات ابتدائى و متوسطه را در زادگاه خود ادامه داد و به موسیقى از سن یازده سالگى دل بست. او در این سن فلوت كوچكى براى خود خریدارى كرد و روزها آهنگ‏هاى مختلفى را كه از رادیو مى‏شنید نزد خود تمرین مى‏كرد و آن قدر این آهنگ‏ها را مى‏نواخت تا مى‏توانست شبیه آنها را بنوازد، او ساز فلوت را بر اثر تمرینات مداوم به طور سینه به سینه با عشق و علاقه خیلى خوب فراگرفت و نواخت ولى نواختن او روى اصول علمى موسیقى و حساب شده نبود، تا این كه روزى صداى ساز سنتور شادروان رضا ورزنده كه از رادیو به گوش وى رسید او را دگرگون كرد و از آن پس دیگر نواختن فلوت را دنبال نكرد و تصمیم گرفت كه به یادگیرى و نواختن سنتور بپردازد، لذا یك ساز سنتور به بهاى یكهزار ریال براى خود خریدارى كرد و ابتدا نزد خود مشغول تمرین گردید و پس از چندى نزد هنرمندى به نام مسعود فروزان این ساز را به طور سنتى و سینه به سینه از راه گوش مشغول یادگیرى و نواختن شد كه مدت 10 سال طول كشید سپس نزد هنرمندى دیگرى به نام امینى كه از شاگردان استاد فرامرز پایور بود رفت و مدت دو سال موسیقى را به طور علمى و عملى و نت نزد وى كار كرد و پس از آن نزد هنرمندى خوب و سرشناس دیگرى به نام رحیم رفیعى‏منش رفت و ردیف‏ها و گوشه‏هاى موسیقى ایرانى را از این هنرمند فراگرفت. حبیب‏اللَّه پارسا، از كودكى و نوجوانى علاقمند به كارهاى منبت‏كارى و كنده‏كارى روى چوب بود و همین عشق و علاقه او را به سوى تعمیر و ساختن ساز كشانید به طورى كه از سال 1362 رسماً و عملاً با كمك دوست هنرمند خود لطف‏اللَّه عزیززاده اقدام به ساختن سنتور كرد كه از سال 68 به بعد به تنهایى به این هنر و صنعت ادامه مى‏دهد و سازهاى وى بیشتر در خرم‏آباد، اصفهان و بروجرد مورد استفاده هنرجویان قرار مى‏گیرد.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع : مردان موسیقی سنتی و نوین ایران (جلد چهارم)

علیرضا امین‏ذبیحى از سازگران خوب و جستجوگر شهرستان بروجرد است كه آینده‏اى بس روشن و موفقیت‏آمیز در انتظار دارد، وى به سال 1331 در شهرستان بروجرد متولد شد. پدر وى كه از علاقمندان موسیقى سنتى ایران است كه هر وقت به محفلى كه در آن از هنر موسیقى برخوردار بود، فرزند خود را نیز همراه خویش به آن محفل مى‏برد. علیرضا امین‏ذبیحى بعدها به ساختن ساز تار و آلات موسیقى علاقه فراوان پیدا كرد و براى این كه بتواند از صدا و كیفیت این ساز بهره كافى را ببرد، از سال 1364 فن فراگیرى نواختن ساز تار را در قسمت هنرى اداره ارشاد اسلامى بروجرد نزد هنرمند ارجمند ماشااللَّه وحدتى شروع كرد و كتاب‏هاى اول و دوم مقدماتى استاد روح‏اللَّه خالقى را به پایان برد سپس نزد هنرمند درویش و بى‏تكلف رحیم رفیعى‏منش مشغول فراگیرى علم موسیقى گردید. از سال 1365 نیز ساختن ساز تار و ضرب را آغاز كرد و در ضمن تعمیرات سازهاى زهى را نیز انجام داد كه باشوق و عشق فراوانى كه به هنر موسیقى دارد به این مهم با علاقمندى بسیار ادامه مى‏دهد و هم‏اكنون غیر از ساختن تار و ضرب، سه‏تار هم مى‏زند. وى هنرمندى است درویش مسلك و بى‏تكبر و بى‏ادعا كه داراى چهار فرزند به نام‏هاى: حسین، محسن، وحیده و وحید كه تمامى ایشان با موسیقى مأنوس و با نواختن یكى از سازهاى ضرب و تار آشنا مى‏باشند بخصوص حسین امین‏ذبیحى فرزند ارشد وى كه آینده‏اى درخشان دارد و در نواختن ساز ضرب سبك امیرناصر افتتاح را دارد و سال‏ها در قسمت هنرى اداره ارشاد اسلامى شهرستان بروجرد زیر نظر هنرمند ارجمند ماشااللَّه وحدتى، با پشتكار و استعداد ویژه خود و پس از آن زیرنظر هنرمند خوب و باارزش دیگر رحیم رفیعى‏منش پله‏هاى ترقى را یكى پس از دیگرى طى مى‏نماید.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع : مردان موسیقی سنتی و نوین ایران (جلد چهارم)

مهندس حسن افشارى كاشانیان در تهران متولد شد و پس از تحصیلات ابتدایى براى ادامه تحصیلات متوسطه به دبیرستان رفت. در دبیرستان بود كه شیفته‏ى موسیقى ایرانى گردید و آروز مى‏كرد كه روزى بتواند سازى را بسازد و یا آن را بنوازد. پدر او ضمن این كه خود با موسیقى مأنوس و به آن علاقه داشت معهذا پسر را از یادگیرى این هنر منع مى‏كرد و مى‏گفت كه باید بیشتر به درس و مشق خود برسد تا به موسیقى و نوازندگى و براى همین منظور سخت وى را زیر نظر قرار مى‏داد تا او از درس غفلت نورزد، ولى وى روزها كه به دبیرستان مى‏رفت در راه با خود تصنیف‏هاى خوانندگان را زیر لب زمزمه مى‏كرد به طورى كه از فرط علاقه بیش از یكصد تصنیف از خوانندگان مختلف را از حفظ داشت. در همین سال‏هایى كه مشغول تحصیل در دبیرستان بود، ازدواج كرد ولى باز هم عشق به موسیقى و یادگیرى آن از سر او بیرون نرفت و پس از فوت پدر بود كه با تمام گرفتارى‏هاى خانواده و تحصیل یك ساز آكوردئون خریدارى كرد و نزد خود و با كمك چند كتاب شروع به یادگیرى و نواختن این ساز نمود و در دوران خدمت سربازى این آموخته‏ها را به حد كمال رساند. وى چون از وضع مالى نسبتاً خوبى بهره‏مند بود پس از خاتمه خدمت سربازى جهت ادامه تحصیل عازم آمریكا گردید و بعد از اخذ مهندسى الكترونیك به وطن بازگشت و آموخته‏هاى خود را در راه پیشرفت و آبادانى ایران عزیز قرار داد. وى حدود یك سال و نیم نزد خانم شهنازى همشیره على‏اكبرخان شهنازى رفت و نواختن ساز تار را نزد ایشان فراگرفت تا این كه در سال 1362 با مهندس سعید تجویدى (فرزند استاد على تجویدى) آشنا شد كه در اینباره مهندس حسن افشارى‏كاشانیان مى‏گفت: «پس از آشنایى خود در سال 62 با مهندس سعید تجویدى كه یكى از همكاران خوب و عزیزم مى‏باشد، از ایشان خواستم كه امكان فراگیرى و نواختن ساز تار را نزد جلیل شهناز براى من از طریق پدرشان فراهم آورند، ایشان اظهار داشتند كه استاد جلیل شهناز كلاس تعلیم فعلاً ندارند. چون در این زمان بود كه امكان زیادى براى یادگیرى موسیقى برایم فراهم بود، لذا تصمیم گرفتم نزد استاد على تجویدى بروم و اصول و گوشه‏هاى موسیقى ایرانى را بخصوص ردیف‏هاى شادروان ابوالحسن صبا را فراگیرم تا بعداً بتوانم آموخته‏ها و اطلاعاتم را روى ساز تار پیاده كنم. روزى كه به منزل استاد على تجویدى رفتم و در همان ابتداى ورودم به منزل ایشان ویولونى نظر مرا جلب كرد كه بسیار زیبا و خوش‏خوان بود، داخل آن اسم استاد ابراهیم قنبرى حك گردیده بود، باور نمى‏كردم كه این كار یك استاد ایرانى باشد. از آن پس در جستجوى ایشان برآمدم تا او را بهتر بشناسم، در یكى از جلسات تعلیم ویولن در منزل استاد، دوباره با ساز سه‏تار زیبا و بى‏نظیرى با طرح و نقشى استثنایى كه دیدم یك چنین اثرى فقط در موزه‏ها امكان‏پذیر است روبرو شدم كه متوجه گردیدم این نیز كار استاد قنبرى است. تصمیم گرفتم سازى از كارهاى ایشان را تهیه كنم ولى با كمال تأسف متوجه شدم كه استاد به علت گرفتارى‏هاى كارى فرصت ساختن ساز براى همه را ندارند و اصولاً كسانى كه خصوصیات هنرى و اخلاقى‏شان مورد تأیید استاد باشد هم باید سال‏ها به انتظار باشند تا این كه افتخار داشتن ساز ایشان را داشته باشند. در همین ایام نیاز به سازى خوش‏خوان مثل ساز استاد آرام آرام این فكر را در من ایجاد مى‏كرد كه شاید بشود با بررسى و علاقمندى و پشتكار و استعداد هنرى خود این كار را آغاز كنم. ابتدا موضوع را با استاد تجویدى در میان گذاشتم، ایشان قول دادند در فرصتى مناسب ترتیب این كار را بدهند و من از همان زمان، ساز سه‏تار ساخته شد استاد قنبرى را، الگوى خویش قرار دادم و شبانه‏روز، روى آن فكر و بررسى مى‏كردم، تا این كه در اواخر سال 1364 تمام اطلاعات و اندازه‏هاى مختلف را ثبت كردم، یك شب در كلاس درس استاد با آقاى دكتر صرافى كه از دوستان استاد تجویدى هستند آشنا شدم، ضمن صحبت در مورد ساختن ساز، ایشان گفت: «شما كه تمام اطلاعات را دارید بهتر است با استاد حسین مسعود آشنا شوید و زیر نظر ایشان كار را شروع كنید». از ایشان تشكر كردم، استاد تجویدى بعداً امكان آشنایى مرا با استاد مسعود فراهم آوردند و پس از چندى در خدمت این استاد توانستم كار تارسازى را شروع كنم و از راهنمایى‏هاى بى‏دریغ ایشان استفاده نمایم و مى‏توانم بگویم كه اگر اطلاعات و راهنمایى‏هاى این استاد نبود، شاید سال‏ها مى‏بایستى تجربه كسب كنم تا بتوانم به اندازه یك روز در محضر ایشان چیز یاد بگیرم. به هر حال پس از مدتى توانستم تعدادى تار و سه‏تار بسازم ولى قبل از اینكه آنها را جمع كنم لازم دیدم كه هر طور شده نظر استاد محترم آقاى قنبرى را هم جویا شوم، لذا از دوست عزیزم آقاى دكتر هادى پورتراب كه با استاد دوستى دیرینه داشتند خواهش كردم كه هر طور هست ترتیب این ملاقات را با استاد بدهند و ایشان هم قول دادند كه در اولین فرصت مرا به استاد معرفى كند، البته حدود یك سال و نیم طول كشید و كارهاى انجام شده به همان صورت ماند تا این كه یك روز ایشان اطلاع دادند كه روز سه‏شنبه استاد تصمیم دارند كه به كارگاه شما بیایند، من از شوق و شادى آرام و قرار نداشتم و آن روز یكى از بهترین روزهاى فراموش‏نشدنى زندگى من است. آن روز عصر استاد قنبرى تا عصر منزل ما بود و من توانستم تمام سؤالات خود را از ایشان بپرسم و استاد هم دستوراتى فرمودند و در مورد ساختن ساز سه‏تار هم اظهاراتى داشتند: «كه شما مدتى فرصت دهید تا من اصول ساخت سه‏تار تركه‏اى را به شما یاد دهم. و سپس فرمودند: من مصمم هستم كه این كار را بكنم و باید این امكان را براى شما فراهم آورم». من كه در مقابل این همه ایثار و بزرگوارى، واقعاً درمانده بودم كه چه جوابى بدهم، اصلاً جوابى براى گفتن نداشتم و خود را در مقابل استادى وارسته و بى‏نیاز و دلسوزى مى‏دیدم كه در زمانه بى‏نظیر است. به هر حال ایشان همان‏طور كه فرموده بودند در منزل ما و در همان كارگاه ناقص كار را به بنده آموختند و تمام اصول و ریزه‏كارى‏هاى مربوط را یا به وسیله تلفن و زمانى هم در منزل خودشان به من یاد دادند و اكنون قادر هستم كه تمام فكر و وقت خود را به این كار اختصاص دهم و جا دارد كه من متواضعانه از زحمات استاد قنبرى و استاد مسعود كه در راهنمایى و ارشاد و تعلیم در این راه پرپیچ و خم و پر از فراز و نشیب حق بزرگى به گردن من دارند قدردانى نمایم و فكر مى‏كنم كه بهترین سپاس از استاد قنبرى این است كه راه و رسم استاد و خصوصیات اخلاقى و بى‏نیازى عارفانه ایشان را دنبال نمایم. من از ایشان تنها ساختن ساز را نیاموختم، بلكه درس‏هاى معنوى و اخلاقى را كه استاد با ظرافت‏هاى خاص خودشان مطرح و من توانستم درس‏هاى اخلاقى و آزادگى هم از ایشان فرابگیرم و اذعان نمایم كه كسى مى‏تواند ادعاى شاگردى این استاد فرزانه و والامقام را بكند كه مثل ایشان فكر كند و عمل نماید. پس از گذراندن دوره آموزش تصمیم به ساختن الگویى نمودم كه اصول آن قبلاً توسط استاد طرح شده بود و این به آن خاطر بود كه بتوانم شایستگى خود را نسبت به آموخته‏هایم ثابت كنم و اكنون نیز در فكر ساختن ویولن هستم كه امیدوارم بتوانم از این راه خدمتى به جامعه هنرى و صنعت سازسازى كشور بكنم، ناگفته نماند كه این حركت در من به هیچ‏گونه انگیزه‏ى مادى نداشته تنها ارضاء هنرى و شناخته‏هایم بوده است و اكنون هم كه ده سال از ادامه این راه مى‏گذرد ذكر این مهم كه تمدن هنرى هر جامعه بستگى دارد به هنرمندان لایق و دلسوز در تمام زمینه‏هاى هنرى و براى ارائه یك اثر هنرى والا و ارزشمند و برتر به داشتن ابزار مناسب مى‏باشد، بخصوص در فن نوازندگى بى‏شك در اختیار داشتن ساز مناسب، هنرمند را قادر مى‏سازد كه خلاقیت هنرى خودش را به نحو دلخواه ارائه نماید و از طرفى ساختن ساز نیاز به بررسى و تجربه و بخصوص ابتكار و نبوغ و آشنایى كامل با فن نوازندگى را طلب مى‏كند، كه البته در كارهاى ساختمانى ساز نیز مهارت و دقت از اولویت خاصى برخوردار است. در اینجا از همسر فداكارم كه واقعاً در راه به ثمر رسیدن زندگیم و شكوفا شدن استعداد هنریم این امكان را به من دادند كه بتوانم در خدمت هنر و صنعت ایران زمین باشم قدردانى و سپاسگذارى كنم و همچنین از فرزندان عزیزم دو دخترم كه یكى از آنها علاوه بر تحصیلات عالیه در رشته‏هاى رادیولوژى از دانشگاه تهران و رشته مامائى از دانشگاه آزاد، دختر دیگرم در رشته مترجمى زبان انگلیسى و پسرم فرید كه ساز تخصصى وى پیانو مى‏باشد و در واقع هر سه با نواختن چند ساز و آشنایى با دستگاههاى موسیقى سنتى ایران مرا تشویق به ادامه‏ى كارم كردند تشكر كنم. در خاتمه از تمام كسانى كه به طور گمنام در راه تداوم و اعتلاى هنر این مرز و بوم زحمت كشیده و مى‏كشند و بخصوص دوست عزیزم خادم دیرآشناى مطبوعات ایران آقاى حبیب‏اللَّه نصیرى‏فر كه واقعاً جهت آشنایى ملت ایران با هنرمندان و سازندگان این سرزمین و جامعه هنرى همت و تلاش و پیگیرى نموده‏اند قدردانى كنم». مهندس احمدعلى سهراب‏زاده كه از دوستان و اقوام وى مى‏باشد و طى سالیان زیادى با مهندس افشارى كاشانیان رفت و آمد و نشست و برخاست داشته است مى‏نویسد: «آقاى حسن افشارى از سازندگان ماهر و باسلیقه آلات و لوازم موسیقى از قبیل: ضرب، سه‏تار، ویولن و تار و سنتور مى‏باشد و در ساختن آلات موسیقى براى بهبود صدا و زیبایى و كیفیت آنها از نظر علمى و عملى و فنى مطالعات و تحقیقات فراوان نموده است. این هنرمند در ساختن ویولن به حدى مهارت و تسلط داد كه تشخیص ویولن‏هاى ساخت وى از بهترین ویولن‏هاى ساخت كارخانجات خارجى مقدور نیست معهذا بر اثر ذوق و استعداد فطرى و توجه كافى و به كار بردن نكات علمى و فنى در سازندگى آلات موسیقى بخصوص ویولن به پیشرفت‏هاى شایان توجه و تكامل فوق‏العاده‏اى دست یافته است و این از سازهاى ساخته شده توسط وى نمایان است و به قول معروف: مشك آن است كه خود ببوید نه آنكه عطار بگوید بى‏شك در هنر موسیقى و سازندگان لوازم وابسته به این هنر در زمان گذشته و حال تاریخ كشور ما، نوابغى و استادانى بزرگ بوده‏اند كه موجب پیشرفت روزافزون و تكامل آن از هر جهت گردیده‏اند. هر كدام از این اساتید گنجینه و سرمایه‏اى عظیم و پربها براى موسیقى ایران بوده و خواهند بود. در این راستا كسانى بودند و هستند كه اصلاً دنبال شهرت‏طلبى و مادى‏گرائى نبودند و تنها به هنرشان فكر مى‏كنند و من خیلى از این قبیل هنرمندان را از نزدیك مى‏شناسم كه یكى از ایشان همین مهندس حسن افشارى مى‏باشد. وى به سال 1323 در محله قنات‏آباد تهران خیابان مولوى متولد شد. از سن ده سالگى با رادیو و از طریق مجلات موزیك موسیقى آشنا شد و در سال سوم متوسطه كه مشغول تحصیل بود ازدواج كرد و از همین سال هم با خرید یك ساز آكوردئون مشغول فراگیرى و نواختن این ساز شد سپس به خدمت سربازى رفت و پس از پایان خدمت سربازى جهت ادامه تحصیل عازم آمریكا شد و پس از پایان تحصیلات عالیه به وطن بازگشت و در سال 1353 به استخدام سازمان رادیو تلویزیون ملى ایران درآمد و پس از چندى توسط دوست خود آقاى مهندس سعید تجویدى نزد آقاى على تجویدى استاد موسیقى سنتى ایران رفت و به تحصیل علم موسیقى پرداخت و پس از چندى توسط ایشان با استاد مسعود كه خود از سازندگان خوب و ممتاز ساز تار مى‏باشد آشنا شد و مشغول ساختن تار گردید و پس از تكنیك سه‏تار سازى و ویولن را از ایشان آموخت و در سفرى كه پس از چندى به كشور آلمان نمود، زیرنظر آقاى بالزویت استاد ویولن‏ساز كارخانجات آلمان، ساخت و تعمیرات ورگلاژ سایر مسائل مربوط به این ساز را فراگرفت و اطلاعات باارزشى را كسب كرد كه در مراجعت به كشور، ابزار و لوازمات مربوط به ساخت ویولن را با خود به ایران آورد و اكنون دور از سروصدا و شهرت‏طلبى‏هاى كاذب و مادى ولى با عشق و علاقه در تحقیق و تفحص در این راه تلاش مى‏نماید. چون با شناختى كه بنده با موسیقى و هنرمندان این رشته دارم، معتقدم كه فیزیك‏ساز و صداى آن باید طورى باشد كه نوازنده سر ذوق آمده و از نواختن و دیدن شكل ساز لذت ببرد و چون خود گوشه‏ها و نغمات موسیقى ایرانى هم، این حالت عاطفى را شدید و افزون مى‏كند، لذا نوازنده تحت تأثیر این سه جریان كه عبارت است از: زیبائى، طنین صدا و شكل و حالت ساز كه البته خود سازنده هم باید در این رابطه با زیباشناسى، صداشناسى و حتى نواختن ساز هم آشنایى كامل داشته باشد به اضافه مسائل فنى و تكنیك كه فیزیك ساز را هم بداند. به هر حال وى در زمانى كه در آلمان مشغول تحصیل و فراگیرى ساخت ویولن بود، توسط آقاى بالزویت به عضویت انجمن ویولن‏سازان درآمد كه مقر این انجمن در دانشگاه ساندیگو كالیفرنیا مى‏باشد و این خود كمك بزرگى براى او بود تا در جریان گذشتگان در این رشته بااطلاع شود این جلسات هر ماهه در دانشگاه ساندیگو با حضور اعضاء تشكیل مى‏شود و به نقد و بررسى و ارزیابى مسائل در مورد هنر و صنعت ویولن‏سازى اعم از چوب و مراحل ساخت تا رنگ‏آمیزى مى‏پردازد و اطلاعات و نتایج به دست آمده در بولتن انجمن زیر نظر رئیس انجمن آقاى وینستون ماس ماهیانه براى اعضاء انجمن در تمام جهان ارسال مى‏شود. تا آنجا كه من اطلاع دارم، آقاى مهندس افشارى كوشش دارد تا سایر سازندگان ساز ویولن را در ایران عضو این آكادمى جهانى كند تا از این شناخت بیشترى از صنعت سازسازى كشور به جهانیان بدهد». مهندس افشارى، مى‏گفت: «از راهنمایى‏ها و كمك برادران هوشنگ و سیاوش اكبرى كه به حق از شاگردان خوب و شایسته استاد قنبرى مى‏باشند بهره فراوان بردم و این شاگردان بافضیلت از خوى و خصلت عاطفى و جوانمردى و بى‏نیازى استاد خود ابراهیم قنبرى‏مهر بهره‏ور گشته‏اند و به استاد و شاگردان شایسته او تبریك و خسته نباشید مى‏گویم».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع : مردان موسیقی سنتی و نوین ایران (جلد چهارم)

یكى از هنرمندان، صنعتگران و سازگران خوب شهرستان بروجرد، حسین ابتیاع مى‏باشد. وى متولد سال 1326 در این شهر است و پس از پایان تحصیلات ابتدایى به فراگیرى موسیقى و نواختن ساز ویولن علاقمند گردید. در سال‏هاى اول دبیرستان بود كه به نواختن ویولن روى آورد و چون امكانات در این شهر براى وى كاملاًً مهیا و آماده بود، لذا علاوه بر یادگیرى موسیقى و نواختن ویولن به طور سینه به سینه، از خواندن كتاب‏ها و متدها و آثار موسیقى‏دانان كشور غفلت نكرد با الهام از استعداد ذاتى خویش توانست تا مرحله‏اى خیلى زیاد پیشرفت حاصل كند. حسین ابتیاع پس از اینكه به خدمت نظام رفت، در قسمت موزیك ارتش فرصت خوب و طلایى به دست آورد تا جهت فراگیرى خط نت و ایجاد پلى بین اندوخته‏هاى قبلى خود برقرار سازد و موسیقى را به صورت علمى نیز بیاموزد. وى پس از فراگیرى نت در ارتش موسیقى را خیلى بهتر شناخت و اجرا كرد و خود از آن بهره‏ور شد و چون بهاى ویولن براى هنرآموز خیلى زیاد بود كه هنوز هم هست او تصمیم گرفت كه اقدام به ساختن این ساز كند، لذا پس از اینكه چند ساز خوب را جهت الگو، براى كار خود انتخاب كرد، با تأسیس كارگاهى شروع به ساختن این ساز نمود و با مطالعات دقیق و تحقیق فراوان در این راه به استانداردهاى واقعى قطعات این ساز واقف گشت و توانست سازهایى در حدى زیبا و صداى خوب بسازد و امیدوار است كه روزى بتواند به سهم خویش جامعه هنرى كشور را از ورود این ساز پروسعت كه روزبه‏روز علاقمندان فراوانى پیدا مى‏كند از خارج بى‏نیاز سازد. حسین ابتیاع، علاوه بر تدریس ویولن و ساخت آن با دوربین‏هاى عكاسى و تعمیر آنها آشنا و احاطه كامل دارد و در ساخت و تعمیر ماشین‏آلات صنعتى و كشاورزى نیز وارد و تسلط دارد كه اگر امكانات در اختیار وى در زادگاه او قرار داده شود، قادر به انجام خدمات شایسته‏تر و چشمگیرترى خواهد گردید.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : فرهنگ فارسی معین (جلد ششم)

آقا نجف اصفهانى فرزند آقا بابا نقاش، قلمدان‏ساز معروف دوره‏ى قاجاریه، در شهر اصفهان متولد شد. وى مشهورترین استادى است كه دست به تهیه‏ى قلمدان زده است. امضاى آقا نجف در روى قلمدانها جمله‏ى «یا شاه نجف» است. از آقا نجف قلمدانهائى در دست است كه تاریخ آنها بین 1230 و 1272 ه.ق است. در سن هفتاد سالگى در شهر اصفهان درگذشت و همانجا مدفون شد.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 10 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(ز 1012 ق)، طراح فلزات. نگارگر و زرگر نقوش بر روى نقره و طلا و سایر فلزات سخت بود. تنها اثر گرانقدر وى، تزیین و آرایش الواح زرین دور ضریح صحن مبارك حضرت امام رضا علیه‏السلام، در مشهد است كه خطوط آنت وسط علیرضا عباسى كتابت شده و پیرایش و پرداخت و عمل آوردن آن بر عهده‏ى مستعلى زرگر بوده است، با رقم: «عمل كلب رضا مستعلى 1012».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 10 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(ز 908 ق)، فلزكار. اهل بیرجند بود و در فلزكار و طلا و نقره‏كوبى دست پرمهارتى داشت. اثر رقم‏دار وى، مصنوع فلزى پرمهارتى است، با رقم: «عمل اقل العباد علاءالدین بن شمسى محمد البیرجندى فى غره شهر رمضان المبارك سنه ثمان و تسعمائه».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 7 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س هفتم ق)، فلزكار و قلمدان‏ساز. هنرمند شهر زنجان و از استادان آن دیار بود. از آثار ارزنده‏ى وى، قلمدان برنجى با مهارتى است كه به خطوط و نقوش متنوع اسلیمى آرایش یافته و به خط كوفى تزیینى رقم «العز و الاقبال... مقرب عثمان بن ابوبكر زنجانى» دارد.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س سیزدهم ق)، نقاش، مذهب و قلمدان‏ساز. هنرمند ماهر شیرازى بود كه از طرف ناصرالدین شاه مفتخر به لقب مذهب‏باشى شد. وى در تمام شیوه‏هاى طلاكارى و تذهیب و تشعیر و افشان و حل‏كارى و ترصیع الوان سرلوحها، استادى تمام عیار بود. همچنین در آبرنگ و قلمدان و جلدسازى نیز استاد بود و در گل و مرغ و تصویر و شبیه‏پردازى دستى موزون داشت. از آثار وى، قلمدان زیبایى كه در انواع شیوه‏هاى طلاكارى تصویر شده و در وسط رویه آن، گل و مرغ جلب نظر مى‏كند و در كناره‏ها رقم «یا وهاب 1271» دارد؛ تذهیب و آرایش قرآنى كه به خط میرعلى كاتب شیرازى است، با رقم: «قد فرغ من تذهیب القرآن... عبدالوهاب 1277»؛ جلد قرآنى با تذهیبهاى انبوه و افشان گل گشنیزى كه در حواشى كناره‏ها،نقوش اسلیمى جلوه‏گر است، با رقم: «ذهبه العبد المذنب عبدالوهاب 1282»؛ قلمدانى كه به انواع نقوش اسلیمى ترصیع و تذهیب شده و در وسط رویه آن، دسته گل الوانى به نازك‏قلمى تصویر گشته و در كناره‏ها رقم «یا وهاب 1289» دارد.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س سیزدهم ق)، سازنده‏ى ساز. وى در ساختن سه تار استاد بود. سه تارهاى وى بین اهل فن معروف است. زادور تار نیز مى‏ساخت.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(تو 1296 ش)، منبت‏كار. در تهران چشم به جهان گشود. از سال 1310 ش در اداره كل صناعت و معادن به فعالیت هنرى پرداخت. مدت هفت سال نزد استاد احمد امامى آباده‏اى دوره‏ى عملى هنرهاى زیباى كشور را گذراند و مدرك كارشناسى گرفت. از سال 1320 ش با عنوان استاد كارگاه منبت به استخدام اداره صناعت درآمد. در سال 1358 ش بازنشسته شد و بعد در دانشگاه الزهرا و مجتمع دانشگاهى هنر مشغول تدریس گردید. استاد زابلى مدتى نیز در هنر معرق كار كرده كه حاصل آن تابلویى است بیضى شكل به نام شیخ صنعان و دختر ترسا كه در حال حاضر سازمان حفاظت از میراث فرهنگى آن را نگهدارى مى‏كند.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 9 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س نهم ق)، فلزكار و كوفتگر. از آثار وى قلمدان مستطیل شكل فلزى است كه كناره‏ها و رویه آن به آذین و خطوط زیباى قدیمى آن دوره نقره‏كوب شده است و رقم «عمل حسن رمضان شاهى» دارد.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س چهاردهم ق)، سازنده‏ى ساز. پدر وى از تارسازهاى معروف بود. رمضان شاهرخ كارگاه صنعتى داشت و به ساختن تار و سه تار و خرید و فروش آلات و لوازم سرگرم بود. او یك نوع تار هشت سیم ساخته بود كه كمتر مورد استعمال قرار گرفت.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 9 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س نهم ق)، نقاش و فلزكار. اهل اسفراین و از استادان كوفتگر و فلزكار و طلاب‏كوب زمان خود بود. از آثار بى‏نظیر این هنرمند، پنجره‏ى بى‏نظیرى است در آستانه‏ى قدس رضوى كه به مهارت تمام شبكه و كنده‏كارى و طلاكوبى شده و كتیبه‏هاى زرین و نقوش هندسى عالى دارد. این پنجره كه روى سنگ مرمر نصب شده و فولادى و زركوب است، با همكارى استادان نامى زمان اتمام یافته و رقم آن چنین است: «عمل حاجى محمد بن على حافظ اسفراینى تحت شهور محرم 817».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س سیزدهم و چهاردهم ش)، سازنده‏ى تار. وى از معروفترین سازندگان تار در تهران بود. تارهاى ساخت او همه خوب و خوش‏آهنگ بودند. فرزندش، رمضان شاهرخ، نیز پیشه‏ى وى را ادامه داد.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س چهاردهم ق)، قلمدان‏ساز. اهل اصفهان بود. وى علاوه بر قلمدان خام، جعبه‏هاى مقوایى و قاب آینه و سیگاردان و جلد هم مى‏ساخته است.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 8 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س هشتم ق)، فلزكار. اهل كرمان بود. وى سازنده‏ى كره‏ى آسمانى فلزى است كه توسط على بن محمد قوشچى به سلطان محمد فاتح عثمانى هدیه شد. مسیر سیارات و سایر نقوش آن به وسیله‏ى ابوحسین عبدالرحمن صوفى، رسم و توسط جعفر كرمانى تهیه شد. این كره سماوى یكى از نفایس ستاره‏شناسى است كه به خط كوفى پیرآموز رقم «رسمت هذه الكواكب بزیاده القمر على الصور ابوالحسین عبدالرحمن صوفى، فى سنه ذفه الهجریه صنعه جعفر بن عمر بن دولتشاه الكرمانى» دارد، كه تاریخ آن به حروف ابجد «ذ» «ف» «ه» برابر 785 خواهد بود.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 12 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(ز 1212 ق)، كاشى‏تراش. از آثار وى: كاشیكارى دو طرف در بزرگ كنده‏كارى مسجد تبریزیها، در نطنز كه با كاشیهاى خشتى الوان تزیین گشته و رقم طلب آمرزش مى‏كند استاد اسماعیل كاشى‏تراش 1212 ه ق».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(وف 1290/1285 ق)، نقاش رنگ و روغن، قلمدانكار و خطاط. نقاشى را در مدرسه‏ى دارالفنون و زیر نظر زبده‏ترین استادان زمان خود آموخت. در اغلب رشته‏هاى هنرى، از قبیل: آبرنگ و سیاه‏قلم و نقطه‏پردازى و شبیه‏سازى پراستعداد بود. آثار رنگ و روغنى خود را با رنگهاى شاد و زنده تصویر مى‏كرد و بعضى اوقات از رنگ سیاه و سفید استفاده مى‏كرد و رنگ و روغن را به روش سیاه‏قلم مى‏ساخت. وى زمینه‏ى آثار خود را با گل و برگهاى شاد و زنده و ابتكار مخصوص پر مى‏كرد. در خطاطى نیز روش خاصى داشت. و از روى خطوط میرزا غلامرضا خوشنویس باشى مشق و با قلم‏مو نقاشى مى‏كرد. به خاطر اعتقاد باطنى خاصى كه به حضرت على (ع) داشت، موضوعات هنرى را از بین اقطاب و اخوان صفا و قلندران پاكباخته انتخاب و ترسیم مى‏كرد. وى شاگردان بسیارى را تربیت كرد و از آن جمله: على‏اكبر مصور معروف به حجار. از آثار وى: تابلوى «ذبح اسماعیل»، در اندازه‏ى بزرگ كه تصویر خیالى ابراهیم و اسماعیل و شمارى چند از فرشتگان را نقش‏بندى كرده و با نبوغ هنرى خود جنبه‏ى ملكوتى چشم‏گیرى به آن تابلو داده است. و این اثر عالى جزو آثار فاخر تزیینى مى‏باشد؛ مجلس چایخورى مانند، قصه‏ى معروف یوسف و زلیخا، با رقم: «اسمعیل- غرض نقشى است كز ما باز ماند»؛ دو تابلوى زیبا، به خط نستعلیق استادانه شش دانگ با نام والقاب امین‏السلطان اتابك، با رقم:«اسماعیل»؛ شمایل آبرنگ امیرالمؤمنین با حسنین، با: «رقم كمترین فدویان اسماعیل جلایر»؛ تصویر رنگ و روغن میرزا حسین‏خان سپهسالار بر روى اسب كه صورت تصویر را در شیوه‏ى امپرسپونیسم و با تكه رنگهاى گوناگون تصویر كرده است، با رقم: «عمل نقاش دولت علیه ایران اسمعیل بن المرحوم حاج زمان خان جلایر». در «احوال و آثار نقاشان» به پانزده اثر دیگر وى نیز اشاره شده است.

ملیت : آمریکا   -   قرن : 20 منبع :

اطلاعاتی از سال‌ های اولیه‌ زندگی ملکه‌ لوازم آرایشی و بهداشتی آمریکا یعنی استی لادر وجود ندارد. اولین اطلاعات موجود در باره او، اقدام وی برای فروش کرم‌ های خنک‌ کننده‌ معروف به شش – در – یک، در سال 1924 است. او در سال 1944 ازدواج کرد، دفتری در نیویورک خرید و فعالیت خود در عرصه‌ تولید لوازم آرایشی و بهداشتی را آغاز کرد. او در سال 1947، شرکت استی لادر را تأسیس کرد. او که علاقه‌ ای به ارجاع شرکتش به بورس نداشت، آن را به یک کسب و کار خانوادگی تبدیل کرد و به کمک استعداد ذاتی خود، موفقیت زیادی در بازاریابی و عرضه‌ محصولاتش به دست آورد. در سال 1968، فروش شرکت او از مرز 40 میلیون دلار گذشت و سود فروش محصولات او نیز به رقم 4 میلیون دلار رسید. لادر در سال 1972 کنترل شرکت خود را به عهده‌ پسرش گذارد. تا سال 1999، درآمد حاصل از فروش صدها نوع محصولات لادر به 3 میلیارد دلار رسید. 1908. تولد 1924. تأسیس شرکت آزمایشگاه ‌های نیو وی توسط دایی استی 1944. تأسیس دفتر کار توسط خود استی 1947. تأسیس شرکت استی لادر 1948. ایجاد نخستین دفتر خرده فروشی در خیابان پنجم نیویورک 1960. افتتاح نخستین دفتر بین‌ المللی در لندن 1968. دستیابی به درآمدی 40 میلیون دلاری 1972. انتصاب لئونارد پسر استی به ریاست شرکت و انتصاب استی به سمت رییس هیات مدیره دهه‌ 1980. کناره‌ گیری تدریجی استی از اداره‌ شرکت 1995. عرضه‌ سهام شرکت در بورس پیشینه و ظهور استی لادر در سال 1908 و در شهر نیویورک چشم به جهان گشود. او کوچک ‌ترین عضو خانواده‌ ای بود که 9 فرزند داشتند. پدر او یک فروشگاه ابزار و یراق داشت و استی در نزدیکی فروشگاه پدرش به مدرسه می‌ رفت. لادر جوان از طریق دایی خود یعنی دکتر شوتز که یک شیمیدان بود، به کسب و کار تولید لوازم آرایشی و بهداشتی مشغول شد. شرکت او یعنی آزمایشگاه‌ های نیو وی در سال 1924 تأسیس شد. او در میان معجون‌ ها و لوسیون‌ های متعددی که تولید می‌ کرد، توجه خاصی نیز به تولید محصولات زیبایی داشت. استی به دایی خود در فروش محصولاتش به ویژه محصول معروف آنها با نام کرم خنک ‌کننده‌ یک در شش کمک می ‌کرد. در سال 1930 او ازدواج کرد اما زندگی آنها تنها چند سال دوام داشت و او در سال 1939 از همسرش جدا شد. نکته‌ جالب اینجا است که این دو مجدداً و در سال 1942 با هم ازدواج کردند و این بار استی تمام انرژی خود را صرف فروش محصولات آرایشی و بهداشتی کرد. وی همچنان به فروش محصولات کارخانه‌ دایی خود ادامه داد و سرانجام در سال 1944 دفتر خود را در نیویورک افتتاح کرد. استی، خیلی زود جایزه‌ فروش فروشگاه‌های زنجیره ‌ای بانویت تلر را برد. وی پس از كسب این جایزه، اهداف بزرگ‌ تری را برای زندگی خود ترسیم کرد و با تلاش زیاد توانست حق انحصاری توزیع چندین فروشگاه را به دست آورد. در اواخر دهه‌ 1940، اگرچه استی به فروشی 60000 دلاری دست یافته بود اما بدون آنكه پولش را صرف تبلیغات كند، همچنان به فروش مستقیم محصولاتش به مشتریان ادامه می ‌داد. او از طریق پست، محصولات مورد نظر و البته نمونه‌ ها و هدایایی را برای مشتریان خود ارسال می ‌کرد. لحظات مهم پیشرفت و موفقیت استی، مدیون تولید نخستین محصول خوش عطرش به نام ژاله‌ جوانی است که یک روغن مخصوص استحمام بود. رقبای او نیز شرکت‌ هایی بودند که توجه خاصی به مراقبت از پوست بدن داشتند و محصولات خود را با رایحه ‌ای خوش عرضه می ‌کردند. داستان‌ های مربوط به این که او چگونه اولین محصول را تولید کرد، متفاوت است. به نظر می ‌رسد یکی از دوستان قدیمی او یعنی ای. ال. فان آمریگان که رییس شرکت آمریگان – هائبلر بود (که بعدها به شرکت بین ‌المللی تولید محصولات معطر تغییر نام داد) او را در این راه کمک کرد و در واقع استی را وارد این کسب و کار كرد. یکی دیگر از افرادی که به وی کمک کرد، ارنست شیفتان کارمند IFF و یکی از برترین تولیدکنندگان عطر در آمریکا بوده است. اینکه آیا آمریگان این محصول را در اختیار استی قرار داده یا خیر، نامشخص است. اما آنچه مسلم است، این است كه این محصول که در غرفه‌ روغن‌ های مخصوص استحمام فروشگاه بانویت عرضه شد، موفقیتی مستمر را تجربه کرد. مشتریان با پرداخت تنها 50/8 دلار، محصولی را دریافت می ‌کردند که بوی عطر آن تمام روز بر روی بدن آنان باقی می‌ ماند. استی لادر ،ضمن استفاده از تقاضای موجود برای فروش دیگر عطرها و محصولات آرایشی و بهداشتی، خیلی زود به سومین شرکت بزرگ تولیدکننده‌ محصولات آرایشی و بهداشتی در ایالات متحده تبدیل شد. قدرت بازاریابی استی یکی دیگر از عوامل موفقیت او بود. او توانست محصولات خود در زمینه‌ بهداشت و مراقبت از پوست را خیلی سریع از ایالات متحده به بازارهای اروپایی صادر کند. در فرانسه، بر موادی که به نوعی «مغذی» پوست هستند تاكید می شد ، لذا این امر باعث شد طیف گسترده‌ ای از محصولات استی که دارای چنین خاصیتی بودند، به بازار این کشور سرازیر شوند. استی در حالی به تلاش‌ های خود ادامه می ‌داد که سازمان نظارت بر مواد دارویی و غذایی ایالات متحده هر روز قوانین سختگیرانه ‌ای را در قبال محصولات آرایشی و بهداشتی وضع می ‌کرد. استی دفتر جدید خود را در طبقه‌ دوم ساختمانی واقع در خیابان شماره‌ 666 نیویورک تأسیس کرد زیرا او به شدت از ارتفاع هراس داشت. حضور در این خیابان باعث می ‌شد که او تمامی تحرکات رقبایش را زیر نظر داشته باشد. چارلز روسون رییس و بانی شرکت رولون در طبقه‌ فوقانی همین ساختمان حضور داشت. هلنا رابینستین نیز در همین خیابان فعالیت می‌ کرد. همچنان که استی در تجارت پیش می ‌رفت، موقعیت اجتماعیش نیز بهتر می‌ شد. او در خانه‌ بزرگش در فلوریدا، همواره با ثروتمندان و افراد دارای سمت ‌های بالای اجتماعی دیدار و گفتگو می كرد . البته تلاش‌ های او برای برقراری ارتباط با این افراد گاهاً دردسرهایی نیز برای وی ایجاد می‌ کرد. مثلاً او یک مرتبه برای صرف شام به منزل دوروثی مان همسر سرمایه ‌دار بزرگ یعنی چارلز مان دعوت شد. استی جعبه ‌ای کوچک از محصولات آرایشی خود را به میزبانش هدیه کرد. اما این حرکت نوعی اهانت تلقی شد زیرا خانم مان آنقدر ثروت داشت که لوازم آرایشی و بهداشتی مورد نیاز خود را شخصاً به کارخانه ‌های تولیدکننده سفارش می ‌داد. تا دهه‌ 1970، استی با قدرت تمام از عهده‌ رقابت در کسب و کارش برآمد و آن را به پیش برد. او حالا بی رقیب مانده زیرا در یکی از سال‌های دهه‌ 1960، دو رقیب اصلی او یعنی هلنا رابینستین و الیزابت آردن درگذشتند. او در سال 1972، ریاست شرکتش را به پسرش یعنی لئونارد واگذار کرد و خودش سمت ریاست هیأت مدیره را بر عهده گرفت. لئونارد می ‌گوید کسب و کاری که مادرش به راه انداخت، امروزه 40 درصد فروش محصولات آرایشی و بهداشتی فروشگاه‌ های بزرگ و زنجیره‌ای ایالات متحده را تشکیل می‌ دهد. امروزه محصولات این شرکت با سالانه 3 میلیارد دلار درآمد، در بیش از 118 کشور جهان به فروش می‌ رسد . نتیجه‌گیری شرکت استی لادر نمونه ‌‌ای است برای نشان دادن این که چگونه یک زن خستگی‌ ناپذیر می ‌تواند کسب و کاری بین ‌المللی ایجاد کند. می ‌توان استی لادر را به تنهایی مسئول بسیاری از نوآوری ‌هایی دانست که در صنعت تولید محصولات آرایشی و بهداشتی به وقوع پیوستند. یکی از مهم ‌ترین اقدامات او این بود که محصولات خود را به عنوان هدیه و به صورت رایگان برای مشتریانش ارسال می ‌کرد. قدرت رهبری او، در اداره‌ کسب و کارش و سپس واگذاری آن به خانواده‌ اش به خوبی مشهود است. استی لادر این شرکت را همیشه به عنوان یک شرکت خصوصی حفظ کرد تا این که در سال 1995 سهام آن وارد بازار بورس شد. هنوز هم خانواده‌ لادر بخش مهمی از سهام این شرکت را در اختیار دارند. اگرچه لادر در اواخر دهه‌ 1980 خود را از صندلی ریاست کنار کشید اما پسران، عروسان و نوه‌ های او همگی در این کسب و کار باقی مانده و به فعالیت‌ های خود ادامه می‌ دهند.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 7 منبع : فرهنگ فارسی معین (جلد ششم)

كاشى‏كار، على بن احمد بن حسین، از هنرمندان كاشى‏كار نیمه‏ى دوم قر. 6 و نیمه‏ى اول قر. 7 ه. از آثار باقیمانده‏ى وى كتاب نفیسى است مورخ به سال 705 ه.ق كه سابقاً به امام‏زاده یحیى در ورامین تعلق داشته و اكنون در موزه‏ى ارمیتاژ لنین‏گراد محفوظ است.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س سیزدهم ق)، نقاش و قلمدان‏ساز. هنرمند دوره‏ى ناصرى است. تنها اثر وى قلمدان گل و مرغى زیبایى است كه بر رویه آن، دو پرنده تنها جلب نظر مى‏كند و رقم «كمترین مختار» دارد.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(1298 ق)، مذهب، قلمدان‏ساز و خطاط. مذهب باشى شیراز بود و در تذهیب و زرافشانى و حل كارى مهارت داشت. او در چهره‏پردازى و شبیه‏سازى نیز قوى دست بود و همچنین انواع خطوط را خوش مى‏نوشت. علینقى شیرازى، خوشنویس معروف، برادر كهتر وى بود. از آثار او: قلمدان پرمایه‏اى در زمینه‏ى مشكى كه گلهاى طلایى كم‏نظیرى بر روى آن نقش بسته و حواشى و كناره‏ها نیز حل كارى شده است، با: «رقم احقر عباداللَّه محمود مذهب باشى 1280»؛ جلد طلایى و مذهبى كه در زمینه مشكى تذهیب شده و داراى رقم «مذهب باشى» است؛ قلمدان مذهب و حل كارى شده كه بر رویه و وسط آن تصویر زن جوانى است و كناره‏ها نیز، گل و مرغ و سایر گلهاى تزیینى دارد، با: «رقم احقر عباداللَّه محمود مذهب باشى سنه 1298» .

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 7 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(ز 680 ق)، طراح فلزات. نقاش و طراح و سازنده‏ى قلمدان و ابزار فلزى زیبا بود. از آثار این هنرمند، قلمدان نقره‏كوبى به جاى مانده كه شكل ساده‏اى داشته و در داخل آن، تصاویر افرادى دیده مى‏شوند كه چهار زانو نشسته و اشیاء گوناگونى به دست دارند. در كناره‏هاى آن نیز، تصاویر اشخاص و نقوش دایره‏اى و ترسیم انواع اسلیمى‏ها به استادى عمل آمده و زمینه‏ى نقوش را تشكیل داده است و رقم نهاده: «عمل محمود سنقر سنة ثمانین و ستمائة».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(ز 1255 ق)، نقاش و میناساز. هنرمند دوره‏ى فتحعلى‏شاه و محمدشاه قاجار بود كه در زمان سلطنت محمدشاه به لقب نقاش‏باشى مفتخر گشته است. وى در تصویر و شبیه‏سازى خوش قلم و در كارهاى روغنى و قلمدان و میناسازى قوى‏دست بود. از آثار او: جعبه‏ى ارزنده‏اى، با: «رقم كمترین محمد 1238»؛ تصویر مجلس عروسى ناصرالدین‏شاه كه اثر پركار و شلوغى است، با رقم: «محمد نقاشباشى 1255»؛ میناى گل و مرغى فتحعلى شاهى، در مدالیون‏هاى مختلف، كه تصاویر دسته گلهاى خوشرنگى در آن نقش بسته و رقم «كمترین محمد» دارد.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 12 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س دوازدهم ق)، قلمدان‏ساز. از هنرمندان ایرانى بوده كه به دیار هند رفته و در آنجا ماندگار گشته است. از آثار وى قلمدان تابوتى بزرگى است كه به گل و مرغ خوش پرداز ترسیم شده و در وسط آن، تصاویر جماعتى از شكارچیان نقش بسته و رقم نهاده است: «رقم زد كمینه محمد نبى».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 12 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(ز 1208 ق)، قلمدان‏ساز و نقاش. وى به غیر از محمدعلى شریف قاینى است. از آثار رقم‏دار او قلمدان گل و مرغى خوش نقشى است كه جمع گلها را بر روى قلمدان ظاهر ساخته و جوانب آن را تذهیب كرده است، با رقم: «محمدعلى شریف 1208».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س چهاردهم ق)، نقاش و قلمدان‏ساز. از سادات حمزوى شیراز بود و در چهره‏سازى گل و مرغ دست توانایى داشت. از آثار وى قلمدان زیبایى است كه در وسط رویه آن، تصویر دخترى با لباسهاى رنگى ترسیم شده و پایین و بالاى آن با گل و مرغ زیبا آراسته شده و حواشى قلمدان نیز منظره‏ى گل و مرغ ساده دارد، با رقم: «عبدالوهاب حمزوى شیرازى 1336».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 7 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س هفتم ق)، طراح فلزات. اهل خوى بود و در طرح و ترسیم نقوش اسلامى بر روى فلزات سخت، مهارت بسزایى داشت. اثر زیباى وى، در نقره‏كوبى استادانه‏اى است كه در نقوش زیباى اسلیمى و طرح هندسى به عمل آمده، با رقم: «عمل عبدالمؤمن بن محمد النقاش خوئى».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(وف 1321 ق)، نقاش و قلمدان‏ساز. ملقب به مطلب‏خان و مستشار پستخانه. دختر وى یكى از زنان ناصرالدین‏شاه بود. در دوران كودكى از اصفهان به تهران آمد و تحت نظر استادان فن به تكمیل هنر پرداخت. ابتدا قلمدان‏سازى مى‏كرد و گاهى آبرنگ نیز مى‏ساخت و چون علاقه‏ى خود را به رنگ و روغن زیادتر دید، به این شیوه روى آورد و مورد توجه واقع شد. در 1275 ق به همراهى میرزا حسین‏خان مشیرالدوله و میزا على‏اكبرخان، مزین‏الدوله، جزو چهل و دو نفر شاگردان انتخابى، به فرانسه اعزام شد و در سبك كلاسیك صاحب كمال گردید. پس از بازگشت به ایران، در 1295 ق در اداره‏ى پستخانه مشغول به خدمت شد و در 1309 ق مصنب سرتیپى به او محول گردید. وى تا 1317 ق در اداره‏ى پست به سمت مستشار و تحویلدار كل مشغول به كار بود. در 1321 ق، به همراه میرزا محمودخان حكیم‏الملك به رشت رفت و در آنجا درگذشت. از آثار وى: تصویر رنگ و روغنى باغى پردرخت كه دیواركشى شده و منظره‏ى كوه و فضاى زمین وسیع در روبروى باغ دیده مى‏شود، با رقم: «بنده‏ى درگاه میرزا مطلب»؛ تصویر مدادى میرزا حسین‏خان مشیرالدوله كه بسان بهترین كارهاى نقاشان اروپایى به فرجام رسیده، با رقم: «عمل كمترین میرزا مطلب اصفهانى در پاریس اتمام یافت 1292».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(وف ح 1350 ق)، نقاش و قلمدان‏ساز. در اصفهان به دنیا آمد و همان جا درگذشت. وى در قلمدان‏سازى و آبرنگ و در رنگ و روغن و تذهیب‏كارى مهارت داشت. از آثار او: تصویر حضرت على (ع) به رنگ و روغن، با رقم: «عبدالله مصور 1330»؛ قلمدان جعبه‏اى كه در رویه آن و رد داخل مدالیونهاى متعدد، تصاویرى از عرفا و دراویش را تصویر كرده و كناره‏ها را با مناظر دریا و كوه و دشت و صحرا آرایش داده و رقم گذاشته است: «رقم عبدالله مصور»؛ منظره‏ى غدیرخم كه پیامبر اكرم (ص) روى چند جمازه‏ى شتر رفته و حضرت على (ع) را به جماعت مؤمنین معرفى مى‏نماید، با رقم: «كمترین عبدالله مصور اصفهانى».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 12 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س دوازدهم ق)، اسطرلاب‏ساز. از طراحان نقوش هندسى و تزیینى روى فلزات بود و در ترسیم و گرده‏سازى و كنده‏كارى بر روى اسطرلابها مهارت داشت. در «تاریخ اصفهان» نام وى تحت عنوان عبدالعلى جزى آورده شده است. از آثارش: اسطرلابى است كه با همكارى برادر خود، محمد باقر، براى شاه سلطان حسین صفوى تهیه كرده و در نهایت دقت و مهار صور نجومى ساخته شده است، با رقم: «صنعه اقل الطلبه عبدالعلى بن محمد الجزائى نمقه اقل الطلبه اخ الصانع محمد باقر 1124»؛ اسطرلاب پرمهارت دیگرى كه آن نیز با همكارى برادرش انجام یافته، با رقم: «صنعه اقل الطلبه عبدالعلى، نمقه اقل الطلبه محمد باقر».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 8 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س هشتم ق)، حكاك و فلزكار. از آثار رقم‏دار وى، جام فلزى پایه‏دار برنزى است كه در اسلیمى‏هاى گوناگون، تصویر و حكاكى شده و با خطوط ثلث و كوفى تزیینى، آرایش شده است، با رقم: «عمل عبدالفقیر الى الله الغنى استاد عبدالعزیز بن استاد شرف‏الدین تبریزى».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س سیزدهم و چهاردهم ق)، نقاش و میناساز. اهل اصفهان بود. در قلمدان‏سازى و میناسازى و پخت آن نیز صاحب ذوق بود. وى ابتدا معلم نقاشى قورخانه بود و لقب نقاش‏باشى داشت. از آثار او قلمدان تابوتى است كه مجلس عقد و عروسى به زیبایى نقش شده و عروس نیم‏تاج مرصعى به سر گذاشته و خود را به شیوه‏ى قاجارى آرایش داده است، با رقم: «عبدالرحیم اصفهانى 1332»؛ از آثار مینایى وى، سر قلیان مینایى طلایى است كه در زمینه‏ى گل و مرغ استادانه‏اى عمل آمده و تصاویر زن و مرد جوانى را به مهارت در داخل مدالیونها نقش كرده است و رقم نهاده: «رقم عبدالرحیم».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س سیزدهم ق)، میناساز. از هنرمندان زبردست بود كه در چهره‏نگارى و شبیه‏سازى و ارائه‏ى گل و مرغ و پرندگان استعداد فراوان داشت. از آثار وى سر قلیانى است كه در حاشیه و كناره‏هاى آن، تصاویر زنان و دخترانى به شیوه‏ى فرنگى آرایش یافته است. در بین تصاویرى كه در مدالیونهاى متعدد انجام یافته، مرغى دیده مى‏شود كه در ترنجهاى كوچك نقش بسته و در حواشى و زیر آتشدان، تصویر خورشید جلوه نموده است و رقم «عباسعلى» دارد.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(ز 1320 ق)، نقاش و قلمدان‏ساز. وى به شیرازى موصوف بود و بعد از درك كمالات و اندوخته‏ى هنرى به تهران آمد و در مجمع‏الصنایع ناصرى، كارگاه هنرى دایر نمود. این هنرمند در تصویرسازى و چهره‏پردازى مهارت داشت و در فرنگى‏سازى و ارائه مناظر قوى‏دست بود. وى همچنین گل و مرغ را در شیوه‏ى كلاسیك و شیوه‏ى نقاشان روسى، طبیعى به عمل مى‏آورد و تذهیب و آرایش جوانب قلمدان، و در مواردى حل‏كاریها را به نازك قلمى ترسیم مى‏نمود. مولف «آثار عجم» در ذكر او گفته: «جز نقاشى به تحصیل حكمت الهى و ریاضى هم مشغول است». از آثار وى: تصویر سیاه قلمى گل سرخى كه در كمال استادى و در شیوه‏ى لطفعلى است و رقم «عمل كمترین مصطفى 1287» دارد؛ قلمدان عالى گل و مرغى كه در شیوه‏ى فرنگى‏سازى عمل آمده و در وسط رویه‏ى آن، تصویر حضرت مریم و مسیح (ع) جلب نظر مى‏نمود، بار قم: «مصطفى شیرازى»؛ قلمدان مرغشى پرحلاوتى كه در رویه‏ى آن، تصویر حضرت سلیمان در البسه و هیبت بخصوص بود، بار قم: «بنده مصطفى شیرازى 1320». پنج اثر دیگر وى در «احوال و آثار نقاشان» ذكر شده است.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 9 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س نهم ق)، فلزكار. كوفته‏گر، فلزكوب اهل بخارا بود كه با همكارى استادان دیگر، پنجره‏ى زركوب فولادى ساخته‏اند و اكنون در موزه‏ى آستان قدس رضوى به یادگار است.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س چهاردهم ق)، نقاش و قلمدان‏ساز. وى شاهزاده پر استعداد قاجارى بود و در شبیه‏پردازى و قلمدان‏سازى دستى بكمال داشت. از آثار او: قلمدان زیبایى كه بر رویه آن تصویر بسیار شبیه مظفرالدین‏شاه قاجار نقش بسته و حواشى و جوانب آن از گل و مرغ پرمایه و رنگین آذین شده و حواشى قلمدان طلایى است، با رقم: «كمترین رضاى قاجار».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع : مردان موسیقی سنتی و نوین ایران (جلد دوم)

یكى از نوازندگان چیره‏دست و خوب ضرب، سیاوش اكبرى است كه به سال 1317 در تهران متولد شد و از میان آلات موسیقى بیش از همه به نواختن ضرب و سنتور علاقه پیدا كرد ولى امكانات براى وى موجود نبود و با مشكلاتى كه در این راه براى او موجود بود، مجبود به دست و پنجه نرم كردن گردید. وى مى‏گوید: «علاقه‏اى بسیار در كودكى به فراگیرى و نواختن ضرب پیدا نمودم ولى پدرم مخالفت مى‏كرد و اصرار مى‏ورزید كه وارد ارتش و خدمت نظام گردم. پس از پایان تحصیلات متوسطه و دریافت دیپلم ریاضى، با پول توجیبى خود، یك تنبك حلبى خریدم و در منزل شروع به نواختن كردم و خیلى خوب هم صداها را تقلید مى‏كردم و بجا آنها را پیاده مى‏نمودم ولى براى اینكه بتوانم فن نواختن ضرب را به طور صحیح فراگیرم در سال 1335 در كلاس‏هاى شبانه هنرستان موسیقى ملى ثبت‏نام كردم و دسترسى به كلاس استاد بزرگ و والامقامى چون حسین تهرانى پیدا نمودم. بدین طریق اولین استاد تهرانى بود، از كالس درس این استاد فقید خاطره‏اى دارم كه به عرض مى‏رسانم: جلسه اول كه نزد استاد رفتم، به محض این كه ضرب را بغل گرفتم بدون هیچ دلیلى مرا از كلاس بیرون كرد كه احساس كردم، دنیا برایم تمام شده است. درس استاد كه تمام شد، نزد او رفتم و با خواهش و تمنا از وى خواستم كه من را به شاگردى قبول كند، ایشان فرمودند: «چون تو تنبك را طرف راست مى‏گذارى، هیچوقت یاد نمى‏گیرى». به خود جرأت داده گفتم: «استاد شما هرچه طرف چپ بزنید، من طرف راست مى‏زنم». این كار را كردم، خوشبختانه قبول كردند. ناگفته نماند كه در آن زمان یادگیرى از راه گوش بود و من نزد ایشان با همان سبك یاد گرفتم و بعدها طبق تجربه‏اى كه آموخته بودم، سعى كردم چپ و راست تنبك براى شاگردان این رشته مسئله‏اى نباشد كه موفق هم شدم. من چون همیشه در این رشته طلبه بوده‏ام و هستم بنابراین علاقه زیادى به فراگیرى نت پیدا كردم و همین امر باعث شد كه چند وقتى نزد مرحوم امیرناصر افتتاح رفتم و در سال 1347 -1348 مشغول فراگیرى نت گردیدم و بعدها كه كتاب نت استاد حسین تهرانى چاپ شد براى فراگیرى بیشتر، نزد استاد محمد اسماعیلى رفتم و به فراگیرى هرچه بیشتر و سبك و سیاق نوازندگى وى پرداختم و پس از آن، در حال كاوش درباره تنبك و بهتر ارائه دادن آن بوده و هستم». سیاوش اكبرى، از سال 1345 فعالیت‏هاى هنرى خود را در رادیو و تلویزیون آغاز كرد و در اركستر سازهاى ملى كه با همكارى دكتر منوچهر جهانبگلو، محمدرضا شجریان، منتشرى، نادر گلچین، كامران داروغه، عباس زندى، حسن ناهید، محمد موسوى، مهدى تاكستانى و عده‏اى دیگر از هنرمندان اداره مى‏شد شركت كرد و با اركسترهاى دیگر رادیو و تلویزیون شروع به همكارى نمود كه با همین اركسترها، جهت شناساندن هرچه بیشتر موسیقى سنتى ایران، تحت عنوان قراردادهاى فرهنگى و هنرى، مسافرت‏هایى به كشورهاى: آلمان، فرانسه، عراق، كویت، ژاپن، عربستان و آمریكا كه در آمریكا در هفده ایالت آن همراه جلیل شهناز فرهنگ شریف، محمدرضا شجریان و عده‏اى دیگر كرد و برنامه‏هایى اجرا نمود. سیاوش اكبرى، تا سال 1357 فعالیت‏هاى هنرى خود را در رادیو و تلویزیون ادامه داد و از این سال به بعد مشغول تدریس تنبك به هنرجویان مى‏باشد و سبكى ارائه داده است كه شاگردان این رشته در مدت كمترى مى‏توانند فن نواختن ضرب را بیاموزند. وى چون علاقه وافرى به نواختن سنتور داشت، در سن هفده سالگى نزد استاد رضا ورزنده مدتى نواختن سنتور را آموخت و با نواختن این نیز آشنایى دارد. وى داراى یك دختر به نام ماندانا است كه دیپلم هنرستان موسیقى ملى است در رشته سنتور و نزد استاد فرامرز پایور دوره كامل این ساز را به پایان برده و نواختن تنبك را به طور كامل و صحیح مى‏داند و فرزند دیگر وى مازیار كه فن نواختن ضرب را نزد پدر خویش آموخته و داراى سبك مخصوص پدر خود مى‏باشد.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(ز 1320 ق)، نقاش، قلمدان‏ساز و شاعر، متخلص به واحد. مشهور به میرزا لطف‏اللَّه مستوفى. اهل شیراز بود. وى در چهره‏پردازى و شبیه‏سازى دستى قوى داشت. گل و مرغ و منظره‏سازى را خوب مى‏دانست و در تذهیب و گونه‏هاى مختلف طلاكارى ماهر بود. علاوه بر آن، در سیاه قلم و آبرنگ و كارهاى روغنى نیز دست داشت و خط نستعلیق را نیكو مى‏نوشت. فرصت شیرازى در «آثار عجم» گوید: "در رسائل و مكاتیب بى‏نظیر است و در نقاشى شهیر. گاهى شعر مى‏گوید..." از آثار او: قلمدانى با زمینه‏ى نخودى كمرنگ كه در رویه آن، تصاویر گل و مرغ است، با رقم: «لطف‏اللَّه الحمزوى»؛ قلمدان زیبایى كه تصویر زنى در شیوه‏ى فرنگى بر روى آن نقش بسته و بالا و پایین آن در شیوه‏ى روسى تذهیب شده و به خط نستعلیق رقم نهاده: «لطف‏اللَّه الحمزوى سنه 1315»؛ تصویر سیاه قلمى دسته گلهاى متنوعى كه به شیوه‏ى آقا لطفعلى شیرازى عمل آمده، با رقم: «لطف‏اللَّه الحمزوى 1318»؛ قلمدان استادانه‏اى كه در حواشى و اطراف آن مناظر زیبایى دارد، با رقم: «لطف‏اللَّه الحمزوى 1320».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(ز 1355 ق)، مذهب و قلمزن. اهل اصفهان بود. این استاد، در تذهیب و طراحى و شیوه‏هاى مختلف آن دست پرقدرتى داشت و صاحب ابتكار بود. از آثار وى سینى نقره‏اى پركارى است كه به انواع تزیینات اسلیمى و شیوه‏ى اصفهانى عمل آمده و در وسط آن، تصویر فردوسى نقش شده است، با رقم: «عمل حاج سید محمد قلمزن عریضى اصفهانى 1355 ق». اثر دیگر وى ساخت درب مطلاى حرم مطهر حضرت امیرالمؤمنین على (ع) است. او این درب را كه اشعارى بر روى آن حك شده، به اتفاق همكارانش ساخته است.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(ز 961 ق)، مجلد و قاطع. از هنرمندان پر مهارت دربار سلطان مراد بود. از آثار قطاعى وى: یك قطعه از مرقع سلطان مرادخان، به قلم نستعلیق دو دانگ متوسط و رقاع متوسط، با رقم: «قطعه العبد محمدطاهر مجلد الخاقانى فى سنه 961».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 10 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(اواخر س دهم ق)، مذهب و مجلد. اهل تبریز بود و در تذهیب و حل كارى و سوخت سازى مهارت داشت. از آثار گرانقدر وى جلد سوخت ممتازى است كه در وسط آن، تصاویر گل و مرغ‏ها و نقوش همطراز اسلیمى به قوى دستى ارائه شده و رقم نهاده: «عمل محمدصالح التبریزى».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 8 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(ز 1130 ق)، نقاش و قلمدان‏ساز. وى پیرو شیوه‏ى محمد زمان اول بود. محمد صابر در انواع تذهیب و حل كارى دست داشت و در چهره‏پردازى و منظره‏سازى قوى دست بود. شیوه‏ى وى مخلوطى از هند و ایرانى بود كه به مهارتى خاص تلفیق شده است. از آثار او: قلمدان زیبایى كه تصویر زن جوانى در شیوه‏ى صفویه بر روى آن نقش شده و منظره‏ى بناهاى تاریخى در زمینه‏ى آن ترسیم گشته است، با: «رقم كمینه محمد صابر 1130».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 12 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(ز 1205 ق)، مجلد و قلمدان‏ساز. از آثار رقم‏دار این استاد، جلد قرآنى است كه در گل و مرغى عمل آورده و در داخل جلد نیز شمایل امیرالمؤمنین حضرت على علیه‏السلام با حسنین (ع) را به استادى نقاشى نموده و رقم «محمد شریف 1205» دارد.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 11 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(ز 1051 ق)، نقاش و طراح فلزات. اهل مشهد و نگارگر روى فلزات سخت و سازنده‏ى اسطرلابها و كرات جغرافیایى بود. وى در هیئت افلاك نیز اطلاعات جامعى داشته و صنعت اسطرلاب را به خوبى مى‏دانسته است. از آثار رقم‏دار وى، كره‏ى جغرافیایى دقیقى است كه علائم كواكب و رئوس سلسله، بر آن نقش بسته و رقم «محمد زمان در مشهد 1051» دارد.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(ز 1298 ق)، نقاش. قلمدان‏ساز و میناساز. از سادات حسینى امامى و اهل اصفهانى بود كه در آبرنگ و میناسازى و كارهاى روغنى و قلمدان‏سازى و هنر تذهیب مهارت داشت. از آثار وى: قلمدان نفیس كیانى كه تمام رویه و كناره‏ها، تصاویر پادشاهان قدیمى ایران است و حواشى و كناره‏ها و مدالیون‏ها نیز به تذهیب حاشیه‏گیرى شده، با رقم: «حاج محمد حسینى»؛ تصویر آبرنگى نیم تنه ناصرالدین شاه، با رقم: «عمل حقیر محمد الحسینى الامامى سنه 1278»؛ اثر مینایى این استاد، سر قلیان مینایى زیبایى است كه گلهاى برجسته و صورتهاى پر حلاوت دارد، با رقم: «سید محمد 1298». سه اثر دیگر وى در «احوال و آثار نقاشان» ذكر شده است.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س سیزدهم ق)، مذهب و قلمدان‏ساز. نواده‏ى آقا ابوطالب مدرس بود. وى تذهیب را نزد آقا محمدجواد مذهب آموخت و در این هنر مشهور شد. محمدحسین ابرى‏سازى و قلمدان‏سازى را خوب مى‏دانست و در حل كارى و زرینه‏سازى و نقوش اسلیمى و سایر مراحل فنون طلاكارى نیز استاد شیرین قلمى به شمار مى‏آمد. آثار رقم‏دار وى مشاهده نشده است.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 12 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س دوازدهم ق)، نقاش و قلمدان‏ساز. پیرو مكتب نوپاى محمد زمان و علیقلى بیگ جبادار بود و به نقش تصویر اشتغال داشت. محمدحسن در قلمدان‏سازى و آبرنگ مهارت داشته و در شیوه‏ى محمد زمان نقش مى‏آفریده است. از آثار وى قلمدان شكسته‏اى در شیوه‏ى صفوى است كه در بالاى آن، تصویر زن جوانى نقش بسته و حواشى و كناره‏هاى قلمدان پر از گلهاى چشم آذین و گوناگون است، با رقم: «محمدحسن رضوى».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(ز 1286 ق)، قلمدان‏ساز و مذهب. از معاصران دوره‏ى ناصرالدین‏شاه و مظفرالدین‏شاه قاجار و سازنده‏ى اسكلت مقوایى و نقاش و مذهب قلمدان‏ها بود. وى در مقواسازى قلمدان‏ها و صنعت ابرى و تذهیب، از شاگردان ابوطالب مدرس به شمار مى‏آمد و در قلمدان‏هایى كه اسكلت مقوایى آن، به دست او انجام پذیرفته، عموما داراى مهر چهارگوش طلایى رنگ است و رقم «عبده الراجى محمدجواد 1286» دارد. زیباترین قلمدان این استاد، تذهیب و نقوش ابرى قلمدان بزرگى است كه داخل آن به دو قسمت مجزا تقسیم گشته و تمام نشیمن داخل و بیرونى قلمدان، ابرى‏سازى شانه‏اى شده است و رقم مخصوص نقاش را دارد. از دیگر آثار وى قلمدان بزرگى است كه رویه آن به تذهیب ساده و زنجیره‏اى استادانه عمل آمده و كناره‏ها نیز در زمینه‏ى تذهیبى، شش ترنج ابرى قهوه‏اى دارد و زیر قلمدان ابرى سرخ است و مهر چهارگوش طلایى نقاش جلب نظر مى‏كند.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(ز 1242 ق)، میناساز. هنرمند با تجربه و بلند آوازه‏ى دوران فتحعلى‏شاه قاجار بود. وى در شبیه‏سازى و تصویرپردازى و ارائه گل و مرغ و تزیینات چشم‏نواز چابك دست بود و در تلفیق و كاربرد رنگها مهارت پسندیده‏اى داشت. رنگهاى درخشنده و قدرت قلم او كه در جمله‏ى آثارش مشهور است، او را استادى تام‏العیار شناسانده، تا جایى كه اغلب پیشكشى‏ها و یادگارهاى دربارى اثر دست این هنرمند بوده است. وى فرزندى به نام محمدرضا داشته كه در خط نستعلیق ماهر بوده و دیگر خطوط را نیز خوش مى‏نوشته است. از آثار او: دوات مینایى با تصاویر مرد و زن جوان و با رقم: «محمدجعفر 1222»؛ كوزه قلیانى كه به تصویر و گل و مرغ آذین شده و رقم نقاش و تاریخ 1234 ق دارد؛ گردنبند مینایى و مرصع كه در قسمت بالاى آن تصویر شیر خوابیده‏اى است و خورشیدى از پشت آن جلب نظر مى‏كند، با: «رقم محمدجعفر 1242». در «احوال و آثار نقاشان» به نه اثر دیگر وى اشاره شده است.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 12 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(ز 1232 ق)، نقاش و مجلد. از سادات اصفهانى و از خاندان مورد احترام امامى بود كه در قلمدان و جلدسازى و كارهاى روغنى مهارت داشت. از آثار جلدسازى وى، جلد قرآن رحلى است كه رویه آن گل و مرغ پسندیده دارد و در داخل آن، دسته گلهاى با طراوتى است كه در زمینه‏ى مرغشى و طلایى آن جلب نظر مى‏كند. این جلد به خط رقاع خوش، رقم «فى سنه 1232... راقمه محمدجعفر الامامى» دارد.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(ز 1293 ق)، مذهب، نقاش، قلمدان‏ساز و خطاط. از شاگردان سید ابوالقاسم حسینى مذهب باشى اصفهانى بود و شیوه‏ى وى را پیروى مى‏نمود. میرزا محمدتقى علاوه بر هنر تذهیب و مراحل مختلف آن، در تصویرسازى و چهره‏پردازى نیز مهارت داشت. عمده كار این استاد، تهیه جلد و قاب آینه و قلمدان و سایر كارهاى روغنى بود كه در كارگاه هنرى مخصوص خود عمل مى‏آورد. سمت سرپرستى استادان كارگاه بر عهده‏ى این هنرمند بود و پرداخت و اصلاحات پایانى را خود انجام مى‏داد. او خط نسخ و رقاع را نیز خوش مى‏نوشت و آثارش را به خطوط زیبا ترقیم مى‏كرد. از آثار وى: جلد قرآن ممتازى كه با گلهاى افشان تذهیب و تشعیر شده، با رقم: «نقل من... سید ابوالقاسم مذهب باشى، عن العبد محمدتقى مذهب سنه 1278»؛ قاب آینه‏ى بسیار استادانه‏اى كه تصاویر دختران را بر روى آن نقاشى كرده و كناره‏ها و حواشى را به تذهیب و تشعیر عالى آرایش داده، با رقم: «راقمه محمدتقى مذهب الاصفهانى 1281»؛ قاب روغنى قرآنى كه در كمال زیبایى عمل آمده و جامع اقسام شیوه‏هاى تذهیب كارى در نقوش اسلیمى و سایر مراحل تذهیب است و به خط رقاع استادانه‏اى درج شده: «رقم میرزا محمدتقى مذهب 1293». سه اثر دیگر وى در «احوال و آثار نقاشان» ذكر شده است.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س سیزدهم ق)، نقاش، میناساز و شاعر. از هنرمندان میناكار دوره‏ى فتحعلى‏شاه و محمدشاه قاجار بود. وى در ارائه گل و مرغ و زیبایى‏هاى طبیعت شیرین قلم بود و چهره‏پردازى و صورت سازى را به شیوه‏ى اروپایى و ایرانى قوى و با حالت مى‏ساخت. در نظم شعر نیز دست داشت و سروده‏هاى خود را با موضوعات نقوش تطابق مى‏داد. محمدباقر در صنعت ترسیم و نقوش علمى و ستاره‏شناسى و نقوش اسطرلابى نیز صاحب مقام بود، به طورى كه در ترسیم بروج دوازده‏گانه و متعلقات آن، هنرمندى ماهر و آگاه بوده است. از آثار وى: ظرف مینایى سرپوش‏دار نفیسى كه با بشقاب و قاشق مینا و مطلایى یكدست كرده و به نقوش گوناگون تصویر نموده است، با رقم: «غلام خانه‏زاد باقر»، 1236 ق؛ كارد گل و مرغى مینایى با تصاویر ماهرانه كه تمام زیرسازى و فلزكارى اولیه آن، به طلاى ناب ساخته شده و به رنگهاى مختلف تزیین شده است، با رقم: «عمل كمترین محمدباقر شهر ذیحجه 1259»؛ آبرنگ سیاه قلمى گل كوكب پرپرى كه با سه برگ شیوا و آراسته همراه است، با رقم: «عمل كمترین محمدباقر میناساز سنه 1266».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س سیزدهم ق)، نقاش و قلمدان‏ساز. از هنرمندان دوره‏ى ناصرى است. وى یكى از شاگردان برجسته‏ى دارالصنایع ابوالحسن‏خان غفارى صنیع الملك بود كه براى تحصیل فنون نقاشى به اروپا رفت و سالها نقاشیهاى نقاشان ایتالیا را تمرین و تتبع كرد، اما خود ابداع‏كننده‏ى سبكى متناسب با ذوق ایرانى بود. این هنرمند درتصویر و شبیه‏سازى و گل و مرغ و منظره‏پردازى مهارت وافر داشت و صنعت تذهیب را خوب مى‏دانست. از آثار او برمى‏آید كه از آقا لطفعلى شیرازى و على اشرف و رافائل، نقاش ایتالیایى، تأثیر پذیرفته است. از شاگردان وى، آقا ابراهیم و مصطفى شیرازى بودند. از آثارش: قلمدان تابوتى بزرگى كه پنج مدالیون در رویه و چهار مدالیون در كناره‏ها دارد و در حواشى قلمدان، تصاویر دختران و پسران نقش بسته و در زمینه‏ى آنها گل و مرغ دیده مى‏شود، و رقم نقاش چنین است: «رقم عباس شیرازى 1277»؛ قلمدانى كه در وسط رویه آن، تصاویر مریم و مسیح (ع) است كه صورت آنها در آینه نمودار شده، با رقم: «عمل عباس شیرازى سنه 1291»؛ قلمدان پرصورتى كه تصاویر عرفا و شیوخ معروف، از قبیل شمس تبریزى و مولوى، در نهایت قدرت ترسیم شده و كناره‏هاى نقوش نیز به تذهیب استادانه‏اى آرایش یافته، و رقم نقاش چنین است: «رقم كمترین عباس شیرازى 1292». در «احوال و آثار نقاشان» به چهار اثر دیگر وى اشاره شده است.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 12 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(ز 1226 ق)، نقاش و قلمدان‏ساز. در زمان سلطنت فتحعلى‏شاه مى‏زیست. از آثار وى: صورت نقاش، رحیم دكنى است، با رقم: «15 ربیع‏الثانى 1226- شبیه خود را از دست خود كشیده غلام رحیم دكنى»؛ قلمدان نفیسى كه تصاویر افرادى را در سه مدالیون مختلف نقاشى كرده و در بالا و پایین آنها مناظر دل‏انگیز و مجلس‏آرایى ارائه داده و حواشى قلمدان گل و مرغ ریز دارد، با رقم: «رحیم دكنى 1225».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(1313 -1253 ق)، شاعر و صحاف. از مردم تبریز بود. از رهگذر پیشه‏ى صحافى و جلدسازى امرار معاش مى‏كرد، و در زادگاهش مى‏زیست او به دو زبان فارسى و تركى، نیكو شعر مى‏گفت. «دیوان» او شامل اشعارى به هر دو زبان است.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 10 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س دهم ق)، نساج و طراح. در هنر خود شهره و هم عیار نساجان و طراحان معروف زمان خود، از قبیل غیاث، حسین عبداللَّه، یحیى و معزالدین بود و استادى چیره‏دست به شمار مى‏آمد.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(ز 1124 ق)، طراح و رسام فلزات. وى در ساختن اسطرلاب مهارت داشت. از آثار رقم‏دار این هنرمند كه به همكارى برادرش انجام پذیرفته، اسطرلاب نفیسى است كه براى شاه سلطان حسین صفوى ساخته شده و چنین رقم نهاده: «صنعه اقل الطلبه عبدالعلى بن محمد الجزائى، نمقه اقل الطلبه اخ الصانع محمدباقر 1124».

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(ز 1288 ق)، نقاش، قلمدان‏ساز و خطاط. وى از نوابغ و استادن عصر خویش بود و در 1275 ق از دربار ناصرالدین‏شاه قاجار به لقب نقاش‏باشى مفتخر گردید. این هنرمند در تصویر و شبیه‏سازى توانا بود و تذهیب و ترصیع و حل كارى را خوب مى‏دانست و در نوشتن خطوط و سرودن شعر نیز دست داشت. محمد اسماعیل از استادن پیشگام در ایجاد سبك قاجار در نقاشى قلمدان است و او بود كه ساختن قلمدان‏هاى هفت گنبد و كیانى و داستان‏هاى خسرو و شیرین و حكایات عرفانى و مجالس مربوط به رهبانیت و آیین مسیح را معمول و متداول ساخت. بیشتر كارهاى او مجالس بزم است و صحنه‏هاى جنگ كمتر در آثار او دیده شده است. از آثار وى: قلمدان زیبایى كه بر رویه آن تصاویرى از رجال قاجاریه دیده مى‏شود و به خط شكسته رقم «راقمه اسمعیل 1264» دارد؛ جلد قرآنى كه در داخل آن شمایل حضرت على و حسنین (ع) را درون ترنجى نقاشى كرده و رقم «1279 نقاشباشى اسماعیل» دارد؛ قاب آینه‏ى زیبایى با تصاویر رجال قاجارى و حاشیه و كناره‏ى پر گل و تذهیب، با رقم: «محمد اسماعیل نقاشباشى 1288». در «احوال و آثار نقاشان» به بیست و سه اثر دیگر وى اشاره شده است.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع : گلزار مشاهیر

كاشیكار. تولد: 1290، تهران. درگذشت: 26 آذر 1366، تهران. على‏اكبر مسعودى براى یادگیرى معمارى، رنگ، كاشى و خط، در سن سیزده سالگى مدرسه را رها كرد و مقدمات معمارى سنتى تحت نظر پدر فرا گرفت و چندى نیز نزد عمویش استاد ابوالقاسم مقدمات كاشیكارى را آموخت و اندك اندك در كارگاه این دو استاد مشغول به كار شد. برخى از آثار گزیده‏ى این معمار هنرمند عبارتند از: اجراى طرح 21 كاسه‏ى شمسه‏آویز در سقف 7 ضرب 5 مترى امامزاده محمد (ع) در جوار امامزاده یحیى (ع) در تهران؛ طرح و اجراى مقرنس مسجد حجت بن الحسن (ع) در خیابان سهروردى شمالى؛ طرح و اجراى سقف محراب مقرنس امامزاده حمزه (ع) در جوار مرقد مطهر حضرت عبدالعظیم (ع) در شهر رى، طرح شمسه‏سازى و اجراى آن در مجلس شوراى ملى سابق (میدان بهارستان). على‏اكبر مسعودى علاوه بر هنر خود در معمارى، در شعر نیز دستى داشت و به «معمار» تخلص مى‏كرد. على‏اكبر مسعودى به سبب نارسایى قلبى و ریه در سن هفتاد و شش سالگى در تهران درگذشت.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع : گلزار مشاهیر

(1331 ش)، نوازنده و سازنده‏ى ساز. در یزد به دنیا آمد. از كودكى با سنتور آشنا شد و براى آموختن آن به تهران و نزد حبیب سماعى رفت. وى در آن هنگام كه ساخت سنتور روى اصول و قواعد درستى نبود، شروع به ساختن این ساز كرد و در فن خود مهارت به سزایى یافت. سنتورهاى ساخت این استاد علاوه بر ایران، در بسیارى از كشورهاى دیگر رایج است و مشتاقان فراوانى دارد. ناظمى در نوازندگى سنتور نیز پنجه‏اى شیرین داشت و نوار و صفحاتى با تاج اصفهانى و جلیل شهناز، در دستگاه‏هاى «بیات ترك»، «ابوعطا»، «شور»، «سه‏گاه» و «دشتى» پر كرده است.[1] سازنده‏ى ساز. تولد: 1331، یزد. درگذشت: 1 خرداد 1376. مهدى ناظمى، فرزند حسین ناظم‏التجار و نوه‏ى حاج محمدصادق ناظم‏التجار یزدى، بود. نوازندگى و ساخت ساز سنتور را نزد حبیب سماعى و ابوالحسن صبا فراگرفت. وى یكى از مشهورترین سازندگان سنتور در تاریخ یك صد و پنجاه ساله‏ى معاصر بود. مهدى ناظمى به سال 1289 شمسى در شهرستان یزد و در خانواده‏اى متدین و سرشناس متولد شد. جد ناظمى، مرحوم حاج محمدصادق ناظم‏التجار، در زمان ناصرالدین شاه قاجار، از تهران براى نظامت، اداره‏ى یزد انتخاب گردید و وى پس از رفتن به محل مأموریت، اولین كار خیر و بزرگى كه انجام داد، ساختن دهى به نام صادق‏آباد در دو فرسنگى یزد بود و با حفر قنوات و ایجاد تأسیسات رفاهى و عام‏المنفعه بسیار موجب آبادانى قسمت‏هاى بزرگى از صحراى آن زمان یزد گردید و نصف این ده را جزء موقوفات حضرت امام حسین (ع) قرار داد. مهدى ناظمى بیش از هشت سال نداشت كه در مجلس جشنى با سنتور و صداى سحرانگیز آن آشنا شد و این اولین اثرى بود كه این ساز در وى به جاى گذارد و با پولى كه جمع‏آورى كرد از «زادور ارمنى» كه در یزد به ساختن سه‏تار و سنتور مشغول بود و كارش خیلى خوب بود سنتورى خریدارى كرد و در منزل نزد خود به نواختن مى‏پردازد ولى چون خانواده‏ى وى بسیار مذهبى بودند و پدرش معتقد بود به جاى نواختن ساز به درس و مشق باید برسد لذا سنتور وى را زیر پاها لگد كرد و شكست. چند سال از این ماجرا سپرى شد تا با خانواده به اصفهان رفتند و در آن شهر اقامت گزیدند. در اصفهان به مرور زمان با دوستان هنرمندى مثل جلیل شهناز آشنا مى‏شود. روزى جلیل شهناز به وى مى‏گوید: «ناظمى تو پدر مرا مى‏شناسى؟» وى در جواب مى‏گوید نه. و او به ناظمى مى‏گوید: مى‏برمت نزد پدرم تا آشنا شوى و در ضمن قدرى براى شما سنتور بزند. ناظمى پس از آشنایى با شعبان‏خان پدر جلیل شهناز و گوش دادن به پنجه‏اى از ساز او شیفته و شیداى سنتور و به قول خودش این «ذوذنقه» گردید و تا امروز وى عاشق و سنتور معشوق او مى‏باشد. روزى صداى آواز تاج همراه با ویولن استاد صبا و سنتور حبیب سماعى را از رادیو در اصفهان مى‏شنود و تصمیم مى‏گیرد كه به تهران رفته و از نزدیك حبیب سماعى را ملاقات نماید. در تهران، مهدى ناظمى با زحمات فراوان موفق به یافتن سماعى و آشنا با او مى‏شود و شروع مى‏كند نزد وى مشق سنتور و تعلیم گرفتن، باید یادآور شد كه حبیب سماعى حوصله تعلیم شاگرد را نداشت و پس از چند جلسه كه به شاگردى تعلیم مى‏داد او را رها مى‏كرد و در كلاس او پیش از آن كه محل تعلیم و تعلم باشد، محفل انس و دوستى بود زیرا بیشتر مواقع هنرمندانى چون ابوالحسن‏خان صبا، نورعلى‏خان برومند، ابراهیم‏خان منصورى، حسین یاحقى، مرتضى عبدالرسولى، قباد ظفر دور هم جمع مى‏شدند و صحبت‏ها داشتند دیگر وقتى براى حبیب جهت تدریس به شاگردان باقى نمى‏ماند. به همین دلیل هم از شاگردان شاخص حبیب سماعى بیشتر از مهندس قباد ظفر و مرتضى عبدالرسولى نام برده مى‏شود. در آن روزگار ساخت سنتور روى اصول و قواعد درست هنوز پیشرفت چندانى نكرده بود و سنتور خوب و خوش صدا كه روى حساب و كتاب ساخته شده باشد از تعداد پنج یا شش در سراسر كشور تجاوز نمى‏كرد و لذا روزى ناظمى به سماعى مى‏گوید ساز خوب وجود ندارد و ساز بد هم در دسترس همگان قرار ندارد چه باید كرد و دوستداران این ساز چه باید بكنند؟ سماعى در جواب به وى مى‏گوید تو یكى از اتاق‏هاى خانه‏ى خود را به ساختن سنتور اختصاص بده و در ساخت آن من شما را كمك مى‏كنم و از این زمان به بعد بود كه استاد مهدى ناظمى وارد مرحله‏ى جدیدى از زندگى هنرى خود شد و صنعت سنتورسازى كشور نیز وارد دوران و تحول بزرگ و سازنده گردید به طورى كه سنتورهاى این استاد فرزانه و بزرگ نظیر ندارد زیرا گذشته از آن كه سنتورهاى ایشان بسیار ظریف، زیبا و شكیل ساخته مى‏شوند همگى داراى صدایى صاف و یكنواخت مى‏باشند كه اگر نوازنده درست مضراب بزند، صداى بین تمام خرك‏ها یكسان مساوى است و این امتیاز بزرگ و عالى را سنتورهاى ناظمى دارا مى‏باشد. سنتورهاى ساخت وى علاوه بر ایران كه مشتاقان فراوان دارد در بسیارى از ممالك جهان در دست هنرمندان است و آن را چون جان شیرین گرامى مى‏دارند. مهدى ناظمى علاوه بر ساختن سنتور و تبحر در آن در نوازندگى این ساز پنجه‏اى شیرین و گوشنواز دارد و نوار و صفحاتى نیز با تاج اصفهانى و سعادتمند قمى و جلیل شهناز در «بیات ترك»، «ابوعطا»، «شور»، «سه‏گاه»، «دشتى» دارد. وى مردى است متدین و خوش‏بیان و برخورد، آشنا به زبان انگلیسى و داراى خط خوش و زیبا و پس از ازدواج خداوند دخترى به وى عنایت فرمود كه ناظمى به او سخت دلبند است.

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 9 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س نهم ق)، مجلد و شاعر، متخلص به خطایى. نگارگر و صحاف قوى‏دست دوران تیمورى در شهر سمرقند بود و در سرودن شعر نیز دست داشت. میرقرشى در سمرقند درگذشت و همان جا به خاك سپرده شد.