صفحه نخست تماس با ما RSS 2.0

درباره ما

به وب سايت الگوي مصرف خوش آمديد . براي شما لحظات خوبي را آرزو ميكنم . بنده رضا عبدالملكي ، دانشجوي رشته كامپيوتر از دانشكده فني دورود هستم . ما را از نظرات گرم خود محروم نكنيد . با سپاس .

مدير سايت :رضا عبدالملكي
 

آمار سايت

بازديد : 157044
كل مطالب : 612
كل نظرات : 21
بروز رساني: دوشنبه 24 فروردین 1394 
» کاربر: Admin

اين وبلاگ را صفحه خانگي خود كن ! به مدير وبلاگ ايميل بزنيد ! ذخيره كردن صفحه! اضافه کردن اين وبلاگ به علاقه منديها! لينک RSS

site map site map ror html site map
Add to Technorati

طراح قالب و سرور وبلاگ

 

یک نان و چند نرخ

   

نويسنده: رضا عبدالملکی

قرص نانی که خمیرمایه تاریخی پخت و خورد نیاکان مان دارد در روزگار کنونی به ده ها نام، نوع و نرخ عرضه و دشر سفره قوت عمومی نهاده می شود.
براین مبنا، برای ستاندن چند قرص نان، قبل از هر تصمیم باید نانوایی و قیمت نان مورد نظر و این که ماشینی یا تنوری، آرد ۷۵، ۴۵۰ یا ۴۰۰۰ریالی نیز شناسایی شود باید توجه به مبلغ مقتضی نوع نان نیز مدنظر باشد. ضمناً توصیه می شود پول خرد و سکه ۲۵۰ریالی و... نیز همراه داشته باشید!
برای یک لقمه نان چقدر آداب به هم بافته شده است؟ برای تهیه نان اگر به هر دلیلی نتوانستید در صف های طویل بایستید می توانیدبه فانتزی پزها بروید و نان دانه ای ۴۰۰۰ریال و یا لقمه ای ۱۲عددی پلاستیک پیچ شده ۶۰۰۰ریالی و یا...، بدون صف و سردرگمی و در اسرع وقت خریداری کرده و در سبد اقتصادی خود بگذارید.
دیدگاه و اظهارنظر تیپ های گوناگون مردم، رئیس اتحادیه نانوایان و صاحب نظران اقتصادی درباره چند و چون تحولات انجام شده در تنوع قیمت ها، تعدد نوع پخت و... پیشنهادها در جهت آرامش خاطر بیشتر مصرف کنندگان انواع نان را در این سری گزارش می خوانیم.
 
● سردرگمی مردم در چند نرخی بودن نان
چند نرخی بودن نان سبب گیجی و سردرگمی مردم شده است. این را «علیزاده» که شغل آزاد دارد، می گوید و می افزاید: «سال های نه چندان دور، نانوایی های سنتی پز یک جور نان و یک نوع نرخ داشتند که خیال مردم هم راحت بود. مثلاً نان سنگک صدتومان بود. حالا هم به نظر من لازم است نرخ های نان یکی شوند، لواش، تافتون و غیره. البته این مستلزم آن است که نرخ آرد یکسان گردد، در این ارتباط باید افزود که نان فانتزی، جدا از مقوله نان های سنتی است. نان سنتی، نان مصرف اکثریت مردم است. اگرچه نان های فانتزی از جمله نرخ باگت که تا یک دو سال پیش ۱۰۰-۱۲۰تومان بود خرده خرده بالا رفت تا این که الان اگرچه مقداری بزرگ تر شده هر دانه ۴۰۰تومان فروخته می شود. درباره نرخ و وزن نان سنتی نیز باید گفت که نظارت خاصی وجود ندارد چراکه به عنوان نمونه در خیابان... سنگک کنجدی هر دانه ۷۵۰تومان پخت می شود.» وی همچنان بر یک نرخ شدن هر نوع نان های سنتی تأکید می کند.
«مرتضی» بربری پز یکی از خیابان های مرکزی شهر، پیشتر با آرد کیلویی ۷۵ریال، نان ساده ۱۲۵تومان و کنجددار ۱۵۰تومان پخت می کرد. حالا آرد هر کیلو ۴۵۰ریال مصرف می کند و نان ساده ۱۵۰ و با کنجد۲۰۰تومان می فروشد. اطراف درون نانوایی را نگاه می کنم «بنر» (کد شناسایی، نوع پخت، وزن چونه و قیمت آرد) نصب نشده است. آقای نانوا می گوید: «اتحادیه هنوز تابلو شناسایی به ما نداده است!»
با پول خرد به نانوایی بروید
در یکی از خیابان های فرعی میانی شهر، با رهگذری که یک قرص نان تافتون در دست دارد درباره کم و کیف تعدد نوع و نرخ های مختلف نان سنتی سؤال می کنم. «صامت» قرص نان را بالا می آورد به یک دو نکته جالب اشاره می کند و می گوید: «تا حدود دو ماه پیش این نان ۶۰تومان و بزرگتر بود اما حالا دانه ای ۹۰تومان و وزنش سبک تر شده است.» او که ساکن همین محل قدیمی است می گوید: «حالا کسی که یک نان می خرد و اسکناس صدتومانی می دهد، نانوا به علت این که پول خرد- سکه ۱۰تومانی- ندارد، مابقی پول مشتری را نمی دهد.» این شهروند حالا نانی که در دست دارد را چهار تا می کند و مقداری از نان خشک شده روی زمین ریخته می شود. لبخندی می زند: «از بس قطر نان نازک است!» و سپس خرده های نان را کنار پیاده رو جمع می کند.
یک شهروند دیگر به نام «سلیمان بلدی کوهی» همین مشکل خرده پول مانده نزد نانوا را مطرح می کند و می گوید: «حالا یک مشکل برای برخی مشتریان این است، شخصی که دو تا نان تافتون به قیمت ۱۸۰ تومان می گیرد نانوا می گوید پول خرد ندارد و ۲۰ تومان باقی مانده پول به مشتری داده نمی شود.» او می گوید: «قبلا تافتون ۶۰ تومانی هم بزرگتر و هم خوشمزه تر بود. الآن آن طعم را ندارد.» ضمنا وی از برخورد بد نانوای محل با مشتریان، گلایه می کند.

 

جلوگیری از اسراف مواد غذائی با بسته بندی مناسب

   

نويسنده: رضا عبدالملکی

مواد زیستی (biological materials) که بیشتر مواد غذایی از آن مشتق می شوند در صورت وجود فرصت کافی، بویژه وقتی که در شرایط نا مطلوب قرار گیرند، فاسد می شوند. فساد در اصل ناشی از تخریب میکربی و یا واکنشهای شیمیایی است که موجب تغییراتی در محصول می شود و ممکن است کیفیت آن را کاهش داده و خطر بالقوه ای برای سلامتی گردد و سرانجام به زیان اقتصادی قابل توجهی منتهی شود.
یکی از راهکارهای مهم در به حداقل رساندن فساد مواد غذایی، استفاده از بسته بندی صحیح و متناسب با محصول در تمامی مراحل تولید ماده غذایی است. در حقیقت بسته بندی نظام بهم پیوسته ای از آماده سازی کالا برای حمل و نقل، توزیع، نگهداری، فروش و مصرف نهایی آن می باشد. در جایی که روشهای بسته بندی ضعیف باشد یا وجود نداشته باشد، مقادیر زیادی از غذا و کالاهای دیگر از بین خواهد رفت. اگر سطح بسته بندی (چه کمی و چه کیفی) افزایش یابد، اتلاف غذا کمتر خواهد بود. علاوه بر این، هر بسته بندی اصولی، جذاب و قابل رقابت در بازار، ارزش افزوده قابل توجهی در پی خواهد داشت. چرا که بسته بندی قابل رقابت با دیگر کشورها، باعث حضور موفق در بازار جهانی خواهد بود و به تامین منافع ملی کشور کمک خواهد کرد و حضور نداشتن در بازارهای جهانی و انزواطلبی تهدیدی برای امنیت کشور و نوسازی اقتصادی خواهد بود.
دراین مقاله سعی بر این است تا با پرداختن به اهمیت و نقش بسته بندی در تحویل یک کالای سالم، مطمین و با حداقل هزینه به دست مصرف کننده ، به روشهای مختلف بسته بندی مانند استفاده از پوششهای خوراکی یا بیوپلیمرها (Biopolymers)، استفاده از اتمسفر تغییر یافته (Modified Atmosphere Packaging)، استفاده از اتمسفر کنترل شده (Controlled Atmosphere Packaging)، بسته بندی معمولی، بسته بندی تحت خلاء و غیره بمنظور کاهش اتلاف غذا اشاره کرد. هر یک از این روشها یا ترکیبی از آنها را می توان با توجه به نوع محصول، هدف از بسته بندی، مدت نگهداری، بازار فروش و ... با یک برنامه منطقی و حساب شده اتخاذ کرد.
 
● مقدمه
محصولات کشاورزی و دامپروری که خسارت دیده، فاسد شده و یا کیفیت غیر قابل قبولی از نظر هر یک از خصوصیات حسی داشته باشند مورد پذیرش مصرف کنندگان قرار نمی گیرند و ضایعات محسوب می شوند. دلایل این گونه ضایعات را می توان به عوامل زیر نسبت داد:
۱) آلودگی میکربی و تجزیه مواد توسط آنها
۲) فرآیندهای زیست سوزی و زیست سازی (متابولیکی) و
۳) تنش های فیزیکی. فساد معمولا به وسیله کپک ها، مخمرها، باکتری ها و ویروس ها انجام می گیرد. منشاء این آلودگی ها ممکن است از مزرعه و باغ باشد که محصول در حال رشد یا دام را مورد تهاجم قرار دهد. سپس علایم قابل رویت فساد طی حمل و نقل ، انبار کردن و یا مصرف محصول به چشم آید. تغییرات متابولیکی غیر معمول که به دلیل گرمازدگی، سرمازدگی، کمبود اکسیژن یا تنش دی اکسید کربن روی می دهد ممکن است به لک افتادن، گود افتادگی، نرم شدگی بیش از حد، تغییر رنگ، تغییر بافت و… منجر شود. تنش های فیزیکی طی برداشت مکانیکی، حمل و جابجایی و… وارد می شود و سبب ضربه دیدگی، سایش و تغییر فیزیکی محصول می گردد.

 

غذا و الگوی مصرف

   

نويسنده: رضا عبدالملکی

در چند دهه اخیر پژوهشگران نامدار در علوم تغذیه، هم‌چون برگ و اقتصاددان معروفی مانند فوگل بر اهمیت سرمایه‌گذاری اجتماعی در تغذیه مناسب، که منجر به پرورش افراد سالم و مولد می‌شود، تأکید کرده‌اند. در این‌باره ارزیابی فوگل از رابطه میان رشد اقتصادی اروپای غربی و سرمایه‌گذاری اجتماعی در تغذیه مثبت بوده است.
در کشورهای درحال توسعه هم اقداماتی در راستای افزایش تولید از راه به کارگیری فناوری نوین، دخالت دولت در توزیع و بازاریابی غذا و اعطای یارانه مواد غذائی به منظور کمک به قشرهای کم درآمد انجام گرفته است. اهم این اقدامات که همواره برای دولت هزینه سنگینی به همراه داشته، منجر به حل مسئله سوءتغذیه و یا ایجاد امنیت غذائی و تدوین سیاست غذائی برای رویاروئی با گرسنگی و سوءتغذیه اهمیت بیشتری یافته است.
در ایران نیز طی چند سال گذشته موضوع تأمین امنیت غذا برای همه افراد جامعه اهمیت فزاینده‌ای پیدا کرده است.
بررسی‌های موجود نشان می‌دهد که عرضه غذا در کشور برای تأمین انرژی یا به اصطلاح سیر شکم کفایت می‌کند، ولی از نظر تأمین مواد مغذی کافی و سیری سلولی، تنوع، کیفیت و هم‌چنین سلامت غذا کمبودهای بسیاری دارد.
همسو کردن الگوی تولید با نیازهای تغذیه‌ای مستلزم تغییرات عمده در ترکیب تولید است. دسترسی به امنیت غذائی مطلوب در کشور نیز به تغییرات عمده در ترکیب تولید نیاز دارد. برنامه‌ها بیشتر در راستای حمایت از مصرف کننده و تضعیف انگیزه تولید بوده که این امر به افزایش ضایعات و کاهش دسترسی به غذای بیشتر و بهتر در درازمدت از سوی مصرف کننده منتهی شده است. این مشکلات ناشی از تدوین ناهماهنگ سیاست‌های تولید و مصرف و سلامت تغذیه‌ای بوده است.
● تولید و مصرف مواد غذائی
ساختار اقتصاد ایران به گونه‌ای بوده که بخش کشاورزی همواره جایگاه ویژه‌ای در فرایند توسعه اقتصادی، اجتماعی کشور داشته است. امکانات بالقوه، وسعت اراضی قابل کشت، تنوع اقلیم، سهم قابل توجه جمعیت و اشتغال در مناطق روستائی، معیارهای برتری اقتصادی و از جمله برتری نسبی سرمایه‌گذاری در این بخش، ارزش سرمایه و دارائی‌ها و ساختار اقتصاد تولیدی، مناسبات تأمین عدالت اجتماعی و محرومیت‌زدائی، استعداد این سرزمین را برای توسعه و رشد کشاورزی توجیه می‌کند.
اگر کشاورزی بتواند غذای کافی و مورد نیاز را با سرعتی فزاینده تأمین کند، منابع کمیاب تولید و از جمله ارز را می‌توان در جهت جذب علم و فناوری به کار برد و فرایند توسعه را سرعت بخشید. ولی اگر کشاورزی نتواند این وظیفه خطیر را ایفا کند، منابع و به ویژه ارز کشور باید صرف واردات اجتناب‌ناپذیر مواد غذائی اساسی شود. در این صورت روند توسعه به کندی می‌گراید و توسعه نیافتگی مزمن استمرار می‌یابد.
از دیدگاه برنامه‌ریزی، توسعه غذا از دو دید مختلف مطرح است: هم کالائی اقتصادی و هم ماده‌ای مغذی و تأمین کننده سلامت جامعه. در واقع غذا و تغذیه به‌عنوان یکی از محورهای اصلی توسعه اقتصادی نقش بنیادی در تأمین استقلال کشور و سلامت جامعه و پرورش نسل‌های آینده، افزایش کارائی و یادگیری علم و فناوری نوین توسط نیروی انسانی دارد.