ای به باد هوس درافتاده
ای به باد هوس درافتاده
بادت اندر سرست یا باده
یکقدم بر خلاف نفس بنه
در خیال خدای ننهاده
راه گم کرده از طریق صلاح
در بیابان غفلت افتاده
خود به یک بار از تو بستاند
چرخ انصافهای ناداده
رنجبردار دیو نفس مباش
در هوای بت ای پریزاده
دیدی این روزگار سفله نواز
چون گرفت از تو جان آزاده
چون تو آسودهای چه میدانی
که مرا نیست عیش آماده
ملک آزادیت چو ممکن نیست
شهر بند هواست بگشاده
لاف مردی زنی و زن باشی
همچو خنثی مباش نر ماده
هر زمان چون پیاله چند زنی
خنده در روی لعبت ساده
بس که با خویشتن بگویی راز
چون صراحی به اشک بیجاده
ادامه مطلب
[ سه شنبه 11 مهر 1396 ] [ 9:20 AM ] - سید رضا هاشمی
[ نظرات0 ]
شبی در خرقه رندآسا، گذر کردم به میخانه
شبی در خرقه رندآسا، گذر کردم به میخانه ز عشرت میپرستان را، منور بود کاشانه ز خلوتگاه ربانی، وثاقی در سرای دل که تا قصر دماغ ایمن بود ز آواز بیگانه چو ساقی در شراب آمد، به نوشانوش در مجلس به نافرزانگی گفتند کاول مرد فرزانه به تندی گفتم آری من، شراب از مجلسی خوردم که من پیرامن شمعش، نیارد بود پروانه دلی کز عالم وحدت، سماع حق شنیدست او به گوش همتش دیگر، کی آید شعر و افسانه گمان بردم که طفلانند وز پیری سخن گفتم مرا پیری خراباتی، جوابی داد مردانه که نور عالم علوی، فرا هر روزنی تابد تو اندر صومعش دیدی و ما در کنج میخانه کسی کامد درین خلوت، به یکرنگی هویدا شد چه پیری عابد زاهد، چه رند مست دیوانه گشادند از درون جان در تحقیق سعدی را چو اندر قفل گردون زد کلید صبح دندانه
[ سه شنبه 11 مهر 1396 ] [ 9:20 AM ] - سید رضا هاشمی
[ نظرات0 ]
یارب از ما چه فلاح آید اگر تو نپذیری
یارب از ما چه فلاح آید اگر تو نپذیری به خداوندی و فضلت که نظر بازنگیری درد پنهان به تو گویم که خداوند کریمی یا نگویم که تو خود واقف اسرار ضمیری گر برانی به گناهان قبیح از در خویشم هم به درگاه تو آیم که لطیفی و خبیری گر به نومیدی ازین در برود بندهی عاجز دیگرش چاره نماند که تو بیشبه و نظیری دست در دامن عفوت زنم و باک ندارم که کریمی و حکیمی و علیمی و قدیری خالق خلق و نگارندهی ایوان رفیعی خالق صبح و برآرندهی خورشید منیری حاجت موری و اندیشهی کمتر حیوانی بر تو پوشیده نماند که سمیعی و بصیری گر همه خلق به خصمی به در آیند و عداوت چه تفاوت کند آن را که تو مولا و نصیری همه را ملک مجازست بزرگی و امیری تو خداوند جهانی که نه مردی و نه میری سعدیا من ملکالموت غنیام تو فقیری چاره درویشی و عجزست و گدایی و حقیری
[ سه شنبه 11 مهر 1396 ] [ 9:19 AM ] - سید رضا هاشمی
[ نظرات0 ]
اگر لذت ترک لذت بدانی
اگر لذت ترک لذت بدانی دگر شهوت نفس، لذت نخوانی هزاران در از خلق بر خود ببندی گرت باز باشد دری آسمانی سفرهای علوی کند مرغ جانت گر از چنبر آز بازش پرانی ولیکن تو را صبر عنقا نباشد که در دام شهوت به گنجشک مانی ز صورت پرستیدنت میهراسم که تا زندهای ره به معنی ندانی گر از باغ انست گیاهی برآید گیاهت نماید گل بوستانی دریغ آیدت هر دو عالم خریدن اگر قدر نقدی که داری بدانی به ملکی دمی زین نشاید خریدن که از دور عمرت بشد رایگانی همین حاصلت باشد از عمر باقی اگر همچنینش به آخر رسانی بیا تا به از زندگانی به دستت چه افتاد تا صرف شد زندگانی چنان میروی ساکن و خواب در سر که میترسم از کاروان باز مانی وصیت همین است جان برادر که اوقات ضایع مکن تا توانی صدف وار باید زبان درکشیدن که وقتی که حاجت بود در چکانی همه عمر تلخی کشیدست سعدی که نامش برآمد به شیرین زبانی
[ سه شنبه 11 مهر 1396 ] [ 9:18 AM ] - سید رضا هاشمی
[ نظرات0 ]
پاکیزه روی را که بود پاکدامنی
پاکیزه روی را که بود پاکدامنی تاریکی از وجود بشوید به روشنی گر شهوت از خیال دماغت به در رود شاهد بود هر آنچه نظر بر وی افکنی ذوق سماع مجلس انست به گوش دل وقتی رسد که گوش طبیعت بیا کنی بسیار برنیاید، شهوت پرست را کش دوستی شود متبدل به دشمنی خواهی که پای بسته نگردی به دام دل با مرغ شوخ دیده مکن همنشیمنی شاخی که سر به خانهی همسایه میبرد تلخی برآورد مگرش بیخ برکنی زنهار گفتمت قدم معصیت مرو ورنه نزیبدت که دم معرفت زنی سعدی هنر نه پنجهی مردم شکستن است مردی درست باشی اگر نفس بشکنی
[ سه شنبه 11 مهر 1396 ] [ 9:18 AM ] - سید رضا هاشمی
[ نظرات0 ]
[ سه شنبه 11 مهر 1396 ] [ 9:17 AM ] - سید رضا هاشمی
[ نظرات0 ]
مقصود عاشقان دو عالم لقای تست مقصود عاشقان دو عالم لقای تست مطلوب طالبان به حقیقت رضای تست هر جا که شهریاری و سلطان و سروریست محکوم حکم و حلقه به گوش گدای تست بودم بر آن که عشق تو پنهان کنم ولیک شهری تمام غلغله و ماجرای تست هر جا که پادشاهی و صدری و سروریست موقوف آستان در کبریای تست قومی هوای نعمت دنیا همی پزند قومی هوای عقبی و ما را هوای تست هر جا سریست خستهی شمشیر عشق تو هر جا دلیست بستهی مهر و هوای تست کس را بقای دائم و عهد قدیم نیست جاوید پادشاهی و دائم بقای تست گر میکشی به لطف گر میکشی به قهر ما راضییم هرچه بود رای رای تست امید هر کسی به نیازی و حاجتی است امید ما به رحمت بیمنتهای تست هر کس امیدوار به اعمال خویشتن سعدی امیدوار به لطف و عطای تست
[ سه شنبه 11 مهر 1396 ] [ 9:15 AM ] - سید رضا هاشمی
[ نظرات0 ]
گر مرا دنیا نباشد خاکدانی گو مباش گر مرا دنیا نباشد خاکدانی گو مباش باز عالی همتم، زاغ آشیانی گو مباش بز نیم در آخور قسمت، گیاهی گو مرو سگ نیم بر خوانچهی رزق استخوانی گو مباش گر همه کامم برآید نیم نانی خورده گیر ور جهان بر من سرآید نیم جانی گو مباش من سگ اصحاب کهفم بر در مردان مقیم گرد هر در مینگردم استخوانی گو مباش چون طمع یکسو نهادم پایمردی گو مخیز چون زبان اندر کشیدم ترجمانی گو مباش وه که آتش در جهان زد عشق شورانگیز من چون من اندر آتش افتادم جهانی گو مباش در معنی منتظم در ریسمان صورتست نی چو سوزن تنگ چشمم ریسمانی گو مباش در بن دیوار درویشی چه خوابت میبرد سر بنه بر بام دولت نردبانی گو مباش گر به دوزخ در بمانم خاکساری گو بسوز ور بهشت اندر نیابم بوستانی گو مباش من چیم در باغ ریحان، خشک برگی، گو بریز من کیم در باغ سلطان، پاسبانی، گو مباش سعدیا درگاه عزت را چه میباید سجود گرد خاک آلودهای بر آستانی گو مباش
[ سه شنبه 11 مهر 1396 ] [ 9:15 AM ] - سید رضا هاشمی
[ نظرات0 ]
نادان همه جا با همه کس آمیزد چون غرقه به هر چه دید دست آویزد با مردم زشت نام همراه مباش کز صحبت دیگدان سیاهی خیزد
[ دوشنبه 10 مهر 1396 ] [ 9:52 PM ] - سید رضا هاشمی
[ نظرات0 ]
چون ما و شما مقارب یکدگریم به زان نبود که پردهی هم ندریم ای خواجه تو عیب من مگو تا من نیز عیب تو نگویم که یک از یک بتریم
[ دوشنبه 10 مهر 1396 ] [ 9:51 PM ] - سید رضا هاشمی
[ نظرات0 ]
.: تعداد کل صفحات :.
[ <>
[ 48 ]
[ 49 ]
[ 50 ]
[ 51 ]
[ 52 ]
[ 53 ]
[ 54 ]
[ 55 ]
[ 56 ]
[ 57 ]
ادامه مطلب
ادامه مطلب
ادامه مطلب
ادامه مطلب
یاری آنست که زهر از قبلش نوش کنی
ادامه مطلب
ادامه مطلب
ادامه مطلب
ادامه مطلب
ادامه مطلب
درباره وبلاگ
آرشيو ماهانه
آمار وبلاگ
ديگر امکانات
[ طراح قالب: آوازک