ابزار نظر سنجی

انتخابات از آنجا كه به فرموده مقام معظم رهبري مظهر حضور مردم و سبب استحكام و عزت نظام است، از اهميت والايي برخوردار مي باشد. امام (ره) و بعد از ايشان رهبر انقلاب، در باب انتخابات سفارش هاي بسياري نموده اند كه چراغ راه انتخاب كنندگان و انتخاب شوندگان قرار خواهد گرفت تا اينكه خداي ناكرده با آزمون و خطايي نادرست، سرنوشت كشور به ورطه نابودي كشانده نشود. در اين نوشته قصد اين را داريم كه در موضوعات مرتبط با انتخابات فرمايشات هر دو راه بر ملت را بازخواني نماييم.

الف)مسؤوليت حضور

از اين نظر، تمام اقشار جامعه از عالم، بازاري و كارگر در تمام احوالات به حضور در صحنه انتخابات فراخوانده شده و از غفلت در شركت برحذر شده اند.

مسؤوليت همه به حضور در صحنه

امام خميني (ره) در باب مسؤوليت همه براي حضور در صحنه و اينكه عدم حضور ممكن است در رأس گناهان كبيره قرار بگيرد، در وصيت نامه الهي سياسي خود مي فرمايند: «همه در پيشگاه خداوند متعال مسؤول مى باشند. از اين قرار، عدم دخالت ملت از مراجع و علماى بزرگ تا طبقه بازارى، كشاورز، كارگر و كارمند، همه و همه مسؤول سرنوشت كشور و اسلام مى باشند؛ چه در نسل حاضر و چه در نسل هاى آتيه؛ و چه بسا كه در بعضي مقاطع، عدم حضور و مسامحه، گناهى باشد كه در رأس گناهان كبيره است. پس علاج واقعه را قبل از وقوع بايد كرد، و الا كار از دست همه خارج خواهد شد.»[1]

در همين رابطه مقام معظم رهبري، مسأله اول در انتخابات را حضور مردم مي دانند و مي فرمايند: «مسأله اول، حضور مردم، شركت مردم كه بايستى وسيع و گسترده باشد»[2] براي تلاش در شركت حداكثري مردم مي فرمايند: «مسأله اول، مشاركت است. در زمينه مشاركت مردم، هر طور كه مى توانيد، روى خانواده ها و دوستانتان كار كنيد. مشاركت، يكى از اساسى ترين مسايل است. حضور مردم براى پيشرفت و صيانت كشور لازم است.»[3]

ب) ضرورت حضور در صحنه

اين ضرورت به دو لحاظ قابل طرح است:

«اقتصاد مقاومتي» چيست؟ دولت و بخش خصوصي در آن چه جايگاهي دارند و ارتباطشان با يک ديگر چگونه است؟ «اقتصاد مقاومتي» با آزاد سازي و خصوصي سازي هم خواني دارد يا با کنترل قيمت ها و دستمزد ها؟ براي مقابله با فساد در آن بايد چه کرد؟ و بالاخره خاص اين روز هاي کشور ماست يا مي تواند در آينده هم ادامه پيدا کند؟
اين ها سؤال هايي است که از «دکتر جعفر قادري»، شهردار پيشين شيراز و نماينده ي کنوني همين شهر در مجلس شوراي اسلامي و يکي از نمايندگان اقتصاددان حاضر در مجلس پرسيده ايم.
شاه بيت صحبت هاي «دکتر قادري» که مدرک دکتراي اقتصاد شهري و منطقه اي خود را از دانشگاه تربيت مدرس دريافت کرده و اکنون نايب رئيس کميسيون برنامه و بودجه و محاسبات مجلس نيز هست، اين است که «بايد ميدان را براي بخش خصوصي باز کنيم»؛ البته بخش خصوصي واقعي، نه بدلي. دولت هم اگر مي خواهد به عرصه ي اقتصاد وارد شود، بايد فعاليت خود را به تأمين کالا هاي اساسي محدود کند، آن هم در سطح تأمين حداقلي براي همه.
متن کامل اين گفت وگو را در زير بخوانيد:

با توجه به بیان شرایط داوطلبان و تبیین نحوه‌ی برگزاری انتخابات در قوانین انتخاباتی، چه ضرورتی به نظارت بر انتخابات وجود دارد؟ قانون اساسی مردم را بر سرنوشت اجتماعی خود حاکم دانسته و برای آنان حق تعیین سرنوشت قائل شده است. آیا نظارت استصوابی نافی حق حاکمیت مردم نیست؟ توجه به اصل برائت، آیا می‌توان صلاحیت داوطلبان را با استناد به دلیل غیرقضایی رد کرد؟
این روزها و همزمان با روند بررسی صلاحیت‌ها، سؤالات متعددی پیرامون فرآیند نظارت شورای نگهبان بر انتخابات مطرح است که ارائه پاسخی اقناعی و فراتر از جنجال های سیاسی به هر یک از آنها امری ضروری به نظر می‌رسد. مباحث یاد شده در ادامه، تلاشی است در این راستا.
اما اينکه؛با توجه به بیان شرایط داوطلبان و تبیین نحوه‌ی برگزاری انتخابات در قوانین انتخاباتی، چه ضرورتی به نظارت بر انتخابات وجود دارد؟
همان طور که در متن پرسش به آن اشاره شده، برای داوطلبان شرکت در انتخابات، قانون اساسی یا عادی شرایطی را پیش‌بینی کرده است. شرایط داوطلبان ریاست‌جمهوری نیز در اصل 115 قانون اساسی بیان شده است. شرایط داوطلبان مجلس شورای اسلامی و همچنین مجلس خبرگان رهبری در قوانین مربوط به هر کدام ذکر شده است. با وجود این، نظارت یک مرجع بی‌طرف و بی‌غرض بر روند انتخابات ضروری است.
افزون بر این مطالب، فلسفه‌ی نظارت بر انتخابات، پیش‌گیری از رقابت ناسالم میان داوطلبان، جلوگیری از تخلفات و خطاهای برگزارکنندگان انتخابات و صیانت از آرای مردم است. هر جا که تخلف، تقلب و خطای مجری قانون متحمل باشد، ‌نظارت بر اجرا نیز لازم می‌آید. به عنوان مثال، در باب وقف، شخصی به منزله‌ی «متولی» عهده‌دار وظیفه‌ی نگهداری از موقوفه است. شخص دیگری نیز به منزله‌ی «ناظر» تعیین می‌شود تا بر کار متولی نظارت کند. در مورد وصیت نیز چنین است. وصیت‌کننده برای حصول اطمینان از اجرای صحیح و دقیق وصیت‌نامه، فردی را به عنوان ناظر تعیین می‌کند.

پاسخ :  يك جهت كه يك حماسه مقدس مي شود اين است كه هدفش مقدس و پاك و منزه است؛ مثل خورشيد عالمتاب است كه بر همه مردم و بر همه جهانيان مي تابد.
      دومين جهت تقدس اين گونه قيامها و نهضتها اين است كه در شرائط خاصي ك هيچ گس گمان نمي برد قرار گرفته اند؛ يعني يكمرتبه دريك فضاي بسيار بسيار تاريك و ظلماني يك شعله روشن مي شود، شعله اي در يك ظلمت مطلق؛ فرياد عدالتي است در يك استبداد و ستم مطلق، جنبشي است در يك سكون و در حالي كه همه ساكن و مرعوبند، كلام و سخني است در يك خاموشي مرگبار.
      سومين جهت تقدس يك حماسه مقدس اين است كه در آن يك رشد و بينش نيرومند وجود دارد؛ يعني اين قيام و حماسه از آن جهت مقدس است كه قيام كننده چيزي را مي بيند كه ديگران نمي بينند، همان مثل معروف: «آنچه را كه ديگران در آينه نمي بينند او در خشت خام مي بيند»، اثر كار خودش را مي بيند، منطقي دارد مافوق منطق افراد عادي، مافوق منطق عقلائي كه در اجتماع هستند. ابن عباس، ابن حنفيه، ابن عمر و عده زيادي در كمال خلوص نيت، حسين بن علي را از رفتن به كربلا نهي مي كردند. آنها روي منطق خودشان حق داشتند، ولي حسين چيزي را مي ديد كه آنها نمي ديدند. آنها نه به اندازه حسين بن علي خطر را احساس مي كردند و نه مي توانستند بفهمند كه چنين قيامي در آينده چه آثار بزرگي دارد، اما او به طور واضح ميديد. چندين بار گفت: به خدا قسم كه با كشته شدن من اوضاع اينها زيرورو خواهد شد. اين بينش قوي اوست.

 مجموعه آثار شهيد مطهري ج 17ـ حماسه حسيني صفحه39 ـ 40،شهيد مطهري
 به نقل از سايت تبيان

پاسخ » حماسه واژه اي عربي است كه به معناي شدّت، صلابت، شجاعت، دلاوري، زنده دل و با نشاط بودن، غيرت به خرج دادن و دليري مي آيد. بر اين اساس نوعي از شعر را نيز شعر حماسي ناميده اند و آن، شعري است كه در وصف پهلوانان و داستانهايي از نبردها و دلاوريها و سلحشوري هاي قومي و نژادي به نظم درآمده باشد، مانند شاهنامه فردوسي. گوينده چنين شعري را حماسه سرا مي نامند(فرهنگ عميد).
      بدين ترتيب نظم يا نثر حماسي آن است كه قدرت ايجاد هيجان، ايستادگي، مقاومت و دفاع از يك آرمان در روح خواننده و شنونده دارد. شخصيت حماسي كسي است كه از چنين روحيه اي برخوردار است و احياناً مي تواند با حركت و تلاش ويژه خود، اين روحيه را در ديگران ايجاد كند و يا آنان را از حالت خمود و مردگي درآورد و زنده گرداند.
      حماسه ها به لحاظ اهداف و آرمانهايي كه دارند گاهي مقدس هستند و گاهي نامقدس. حماسه مقدس آن است كه به عدالت، حقيقت، انسانيت و كمال جامعه بشري مي انديشد و محدود به خواسته ها و خواهشهاي نفساني شخص حماسه ساز يا گروه و جمع خاص وابسته به او نمي شود.
      اما آرمان حماسه نامقدسْ كشور گشايي، دنياطلبي، رسيدن به حُطام پَست مادي ،به دست آوردن قدرت ظاهري و خلاصه اشباع روحيه درنده خويي  و ارضاي خوي جاه طلبي شخص حماسه ساز است، گرچه اجمالاً منفعتي براي ديگران هم دارد. ولي در انديشه اصلاح نسل بشر و جامعه انساني نيست.
      هر كس بر اساس تعلّقي كه به شخصيتي حماسي دارد تحت تأثير شخصيت و حماسه او قرار مي گيرد ولي بعضي از شخصيت هاي حماسي به خاطر همان آرمان مقدسي كه دارند، همگان را تحت تأثير قرار مي دهند.

      آية الله جوادي آملي،حماسه و عرفان

      به نقل از سايت تبيان

وبلاگ"پیاده رو"نوشت:

 حمـاسـه ؛ 

در لغت نامه دهخدا اینگونه گفته اند که عبارت است از دلیری کردن ، شجاعت نمودن و شعر حماسی هم نوشته اند.

حماسه گونه ای از متون است که به توصیف اعمال پهلوانی و افتخارات و بزرگی های قومی و فردی می پردازد.

 اسطوره شناسان هم اینگونه معنی کرده اند که عبارتست از نوعی داستان ها که شخصیت اصلی با پهلوانان و قهرمانانی است که کارهای خارق العاده انجام میدهند .

در ایران نمونه هایش زیاد آمده ؛ بزرگترین آن شاهنامه فردوسی ست، حتی نیم صفحه ی باقیمانده در خصوص آرش کمانگیر هم از آن جمله است .

در زمان ما هم به وقایعی گفته اند ، از جمله حماسه آزادسازی خرمشهر ، حماسه نه دی و ...

در تعریفی که در ابتدا بیان شد ، آمده بود که کار و شخصیت اصلی در حماسه با پهلوانان و قهرمانان است ، یعنی افرادی خاص و دارای ویژگی های فردی ...

و حالا رهبر انقلاب سال 92 را به سال " حماسه سیاسی و حماسه اقتصادی " نامیدند ، با مروری دوباره بر تعریف حماسه این تلنگر به وجود می آید ، که خواسته ایشان چیست ؟ تصویر ایشان از حماسه چیست ؟ 

اما اندک تاملی نشان میدهد که ایشان با روشن بینی خاص و تصویر درست از اموری که هم اکنون هم میتوان برای سال 92 تصور کرد ، این نامگذاری را انجام داده اند و از حالا به ملت اعلام نموده اند برای ایجاد حماسه بیدار باشید ، حماسه ای در پیش داریم بزرگتر از آنچه فردوسی برای رستم سرود ، این بار فقط مردم ایران نیستند که حماسه فردوسی را بخوانند ، بلکه بسیاری از ملت های مسلمان و مستضعف چشم به ما دوخته اند تا به خروش آیند و اعلام کنند ، حماسه ای میخواهیم زجنس حماسه ایران ...

چرا که اسلام تنها راه نجات و سعادت است و می توان با توکل به خدا و ولایت پذیری ، قهرمانی شد بزرگتر از افسانه ها ...

      دل نوشت : ما قهرمانیم ، همه مردم ایران 

حواست باشد....
داریم جایی "زنـدگـــی" میکنیم کـه:
هَرزگی "مـُـــــد" اســت (!)
بی آبرویــی "کلاس" اســـت (!)
مَســـــتی دود "تَفـــریــح" اســـت (!)
رابطه با نامحرم "روشــن فکــری" اســت (!)
گــُـرگ بــودن رَمـــز "مُوفقیت" اســـت (!)
بی فرهنگی "فرهنگ" است(!)
پشت به ارزش ها واعتقادات کردن نشانه "رشد ونبوغ" است(!)
و......................
خدایا ممنون که نه باکلاسم نه روشنفکر ونه... فقط تو رو میخواهم و بس

و تو ای همسنگر
مواظب باش



یا رب نظر تو برنگردد
خدایا دلم بعضی اوقات بد میسوزه
به حال کسایی که میدونم میشد بهترین بنده هات باشن
نظرت رو ازشون برنگردون ...