ملا زين العابدين سلماسى ، شاگرد علامه بحرالعلوم مى گويد:
در خدمت بحر العلوم به حرم مطهر امام حسن عسكرى عليه السلام رفتيم ، براى زيارت و نماز. پس از زيارت ، چند نفر بوديم كه به امامت علامه نماز خوانديم . ايشان پس از تشهد ركعت دوم ، كمى ايستاد و به جايى خيره ماند. توقفش از حالت عادى بيشتر شد. پس از تمام شدن نماز، كنجكاو شده بوديم تا بدانيم علت توقف علامه چه بود؛ اما هيچكدام از ما جرات نمى كرد از ايشان علت را سوال كند.

برگشتيم منزل . سر سفره يكى از دوستان به من گفت : شما از سيد بپرس . گفتم : شما از من به سيد نزديكترى ، خودت بپرس .

آرام صحبت مى كرديم ، اما علامه متوجه ما شد و گفت : شما دو نفر درباره چى حرف مى زنيد؟ من جرات كردم و گفتم : آقا مى خواهيم بدانيم سر توقف شما در حال نماز چه بود؟