عبادت در روايات (1)

 
 
 
عبادت
 
1ـ قال الامام الصادق ـ عليه السّلام ـ : قال اللّه تبارك و تعالي: يا عبادي الصدّيقين، تنعّموا بعبادتي في الدّنيا، فانّكم تتنعّمون بها في الآخرة[1]. 
امام صادق ـ عليه السّلام ـ : خداي تبارك و تعالي فرموده است: اي بندگان راستين من! در دنيا به عبادت من متنعّم شويد; زيرا كه در آخرت به وسيله آن متنّعم مي‌گرديد. 
 
 
2ـ قال رسول اللّه ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ : أفضل النّاس من عشق العبادة فعانقها، و أحبّها بقلبه، و با شرها بجسده، و تفرّغ لها، فهو لايبالي علي ما أصبح من الدّنيا علي عسر أم علي يسر[2]. 
 
پيامبر خدا ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ : برترين مردم كسي است كه عاشق عبادت شود; پس، دست در گردن آن آويزد و از صميم دل دوستش بدارد و با پيكر خود با آن در آميزد و خويشتن را وقف آن گرداند; و او را باكي نباشد كه دنيايش به سختي گذرد يا به آساني. 
 
 
3ـ قال رسول الله ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ : كفي بالعبادة شغلا[3]. 
بهترين كار و سر گرمي عبادت است. 
 

ادامه مطلب


دوشنبه 4 اسفند 1393  | றojdeh
نظرات(0)

عبادت در قرآن (2)

 
 
 
(والّذين اجتنبوا الطّاغوت ان يعبدوها و انابوا الي الله لهم البشري). 
با توجه به اينكه «بشري» در اينجا مطلق است همه گونه بشارت بر نعمت‌هاي الهي اعم از مادي و معنوي را شامل مي‌شود، اما اين بشارت وسيع و گسترده مخصوص كساني است كه از پرستش طاغوت اجتناب ورزند، و به سوي خدا باز آيند كه مجموع ايمان و اعمال صالح در همين جمله جمع است. زيرا «طاغوت» در اصل از ماده‌ي «طغيان» به معني تعدّي و تجاوز از حد و مرز است، و لذا اين كلمه بر هر متجاوز، و هر معبودي جز خدا، مانند شيطان و حكام جبّار اطلاق مي‌شود (اين كلمه در واحد و در جمع هر دو به كار مي‌رود). 
 
بنابراين «اجتناب از طاغوت» با اين معني وسيع و گسترده، دوري از هر گونه شرك و بت‌پرستي و هوا پرستي و شيطان پرستي و تسليم در برابر حاكمان جبّار و سلطه‌گرانِ ستمكار را فرا مي‌‌گيرد، «انابه الي الله» جامع روح تقوي و پرهيزگاري و ايمان است،‌والبته چنين كساني در خورِ بشارتند. اين نكته نيز قابل توجه است كه عبادت طاغوت تنها به معني ركوع و سجود نيست، بلكه هر گونه اطاعت را نيز شامل مي‌شود، ‌چنانكه در حديثي از امام صادق (عليه السلام) مي‌خوانيم: من اطاع جبّاراً فقد عبده. «كسي كه اطاعت زمامدار ستمگري كند او را پرستش كرده است.» 
سپس براي معرفي اين بندگان ويژه مي‌گويد: «بندگان خاصّ مرا بشارت ده» (فبشّر عباد)[1]/[2] 
 

ادامه مطلب


دوشنبه 4 اسفند 1393  | றojdeh
نظرات(0)

عبادت در قرآن (1)

 
 
 
عبادت راز آفرينش
 
قال الله تبارك و تعالي : «و ما خلقت الجنّ و الانس الاّ ليعبدون»[1] 
« من جن و انس را نيافريدم جز براي اينكه عبادتم كنند (و از اين طريق تكامل يابند و به من نزديك شوند». 
 
از مهمترين سؤالاتي كه هر كس از خود مي‌كند اين است كه «ما براي چه آفريده شده‌ايم؟» و «هدف آفرينش انسان‌ها و آمدن به اين جهان چيست؟» 
 
آيات فوق به اين سئوال مهم و همگاني با تعبيرات فشرده و پرمحتوايي پاسخ مي‌گويد و مي‌فرمايد: «من جن و انس را نيافريدم جز براي اينكه عبادتم كنند.» 
«و ما خلقتُ الجنّ و الانس الاّ ليعبدون» 
 

ادامه مطلب


دوشنبه 4 اسفند 1393  | றojdeh
نظرات(0)

سهل انگاري درنماز

 
 
 
تحقير نماز و محروم از شفاعت
 
قال الصادق - عليه السلام ـ : لاينال شفاعتنا من استخف بالصلاة ؛ 
هركس نماز را سبك بشمارد، به شفاعت ما دست نخواهد يافت . 
(فروع كافى ، ج 3، ص 270، حديث 15) 
 
 
 
سه مرتبه غفلت از نماز
 
قال الصادق - عليه السلام ـ : اذا قام العبد الى الصلاة اقبل الله - عز و جل - عليه بوجهه فلا يزال مقبلا عليه حتى يلتفت ثلاث مرات فاذا التفت ثلاث مرات اعرض عنه 4 
وقتى بنده به نماز ايستاد، خداوند متعال به وى توجه مى كند و توجه اش را از او قطع نمى كند تا موقعى كه سه مرتبه از ياد خدا غافل گردد، در اين هنگام خداوند سبحان نيز از او اعراض خواهد كرد. 
(بحارالانوار، ج 84، ص 241) 
 
 
 

ادامه مطلب


چهارشنبه 29 بهمن 1393  | றojdeh
نظرات(0)

حضور قلب در نماز

 
 
 
خشوع زينت نماز
 
قال رسول الله - صلى الله عليه وآله -:الخشوع زينة الصلاة ؛ 
خشوع ، زينت و زيور نماز است . 
(بحارالانوار، ج 77، ص 131) 
خشوع بدن
 
قال رسول الله - صلى الله عليه وآله -:مازاد خشوع الجسد على ما فى القلب فهو عندنا نفاق ؛ 
هرگاه خشوع بدن بر خشوع قلب و توجه آن به نماز افزون شد، اين عمل نزد ما دورويى محسوب مى گردد. 
(تفسير صافى ، ج 2، تفسير سوره مؤ منون ، ص 126) 
 
 
خشوع چيست ؟
 
سئل النبى - صلى الله عليه وآله -:ما الخشوع ؟قال : التواضع فى الصلاة و ان يقبل العبد بقلبه كله على ربه ....؛ 
از پيامبر اكرم (ص ) سؤ ال شد: خشوع چيست ؟ فرمود: فروتنى و خاكسارى در نماز و اينكه بنده با تمام قلبش به سوى خدا برود.... 
(بحارالانوار، ج 84، ص 264) 
 
 
 

ادامه مطلب


چهارشنبه 29 بهمن 1393  | றojdeh
نظرات(0)