|
سیدالشهدا إن لقتل الحسین حرارة فی قلوب المۆمنین لا تبرد أبدا درباره وبلاگ نويسنده آمار وبلاگ
پيوندهای دوستان
نوای وبلاگ
من کشته ی اشکم که تو را یار بسازم
تا گریه کنی واژه ی غمخوار بسازم
از کرب و بلایم نکند دور بمانی
من کشته شدم این همه زوار، بسازم
شش گوشه بنا شد که خدا رحم نماید
تا عبد مطیعی زگنه کار، بسازم
من خون خدا بودم و خون دل من شد
تا با دل زینب، غم خون بار بسازم
بقیه در ادامه مطلب...
آن پرستو که ز مرغان هوا جا مانده
خوب فهمیده که از سیر سما جا مانده
قافله پر زده تا عرش خدا را بیند
حسرتی می خورد آن بی سر و پا، جا مانده
می زند سر، به سر سنگ، زِ ناسامانی
که در این خاکِ زمین گیر، چرا جا مانده ؟
دوستانم همه رفتند زیارت امّا ...
خاک بر نفس، که از کرب و بلا جا مانده
کربلایی که در آن، اوج مصیبت بینی
نیزه هایی که به صحرا زجفا جا مانده
اشک می ریزم از آن قطعه ی اربا اربا
آن سری کز بدنِ قبله نما، جا مانده
اشک بر دست علمدار حسین بن علی
آن دو دستی که ز سقا ز وفا جا مانده
ما که از عشق حـسـیــن دم میزنیم..!
کوچه ها را رنگ ماتم میزنیم..
پس چرا هر لحظه با رفتار خود
بر دل صاحب زمان غم میزنیم..!؟
خوش آن سری که در آن سر، بُوَد هوای حسین
خوش آن دلی که در آن دل، بُوَد وِلای حسین
خوش آن تنی که به راه حسین، سپارد جان
خوش آن بدن که شود خاک کربلای حسین
خوش آنکه از همه عیش جهان نظر بندد
فشاند از مژه خوناب در عزای حسین...
خوش آنکه همچو نی اندر نواست در هر بند
ز ناله های غریبان بینوای حسین
خوش آنکه سر عوض پا نهد در ره او
که بر نهد سر خود را به خاک پای حسین
گمان به عمر ندارد مگر که (جودی) را
قضا دوباره کشاند به کربلای حسین
جودی خراسانی
نه ذوالجناح دگر تاب استقامت داشت
آنکه با عشق حسینی گشته همدم زینب است بقیه در ادامه مطلب موضوعات مطالب اخير |
|
|
 |
|
