|
سیدالشهدا إن لقتل الحسین حرارة فی قلوب المۆمنین لا تبرد أبدا درباره وبلاگ نويسنده آمار وبلاگ
پيوندهای دوستان
نوای وبلاگ
چشم ها غرق تماشا، که نیامد عباس
نگران بر لب دریا،که نیامد عباس
اشک ها همسفرِ آه، در آن لحظه ی تلخ
خسته از دیدن صحرا که، نیامد عباس
کودکان منتظر او که مگر برگردد
آه از این شوق تماشا، که نیامد عباس؟!
بانگی از دور که در حنجره زخمی دارد
می کند فاش سخن را: که نیامد عباس
کودکی از دل خیمه، به پدر می گوید:
تو ندیدیش؟ بگو، یا که نیامد عباس!
حاج آقا پناهیان:
آن لحظه‌ای که محبت به حسین (ع) در دل ما آتشی به پا می‌کند یک‌دفعه‌ای در کنارش می‌بینی هیچ محبت دیگری نیست، حتی خودت هم دیگر نیستی یعنی حب نفس هم کنار می‌رود لذا وقتی حاجت هم داشته باشی و به مجلس امام حسین (ع) بروی در اوج روضه که قرار می‌گیری، دیگر حاجت خودت را هم فراموش می‌کنی.
اصلاً خودت را هم فراموش می‌کنی و این یک تجربۀ رایگان عاشقی است که خدا به هر کسی داده است. این حسین (ع) که دلت را این‌طور آتش می‌زند خودش عبد خداست، حالا حساب کن اگر عاشق خدای حسین (ع) بشوی این عشق با دلت چکار خواهد کرد؟
لذا امیرالمؤمنین (ع) فرمود: «حُبُ اللَّهِ نَارٌ لَا تَمُرُّ عَلَى شَیْءٍ إِلَّا احْتَرَق
محبت خدا آتشی است که در هر چه بیفتد، بسوزاند.» (مصباح الشریعه/ص192)
◄ حاج اکبر ناظم، مداح هیأت بود.
روز تاسوعا، قبل از اینکه شروع کند به خواندن روضه آقا ابالفـــضل علیه السلام،
خبر آوردند که فرزند کوچکت از دنیا رفت.
خبر آنقدر سنگین بود که دل پدر را به درد آورد
اما نباید باعث می شد تا مصیبت از دست دادن فرزند،
مجلس روضه ی ارباب را بهم بزند.
گفت:
میگُفت : یک مَسیجی دیدَمــ
گُفتَمــ : شُمآ کُجآ وَ بینُ الحَرمین کُجآ ؟؟
اون مَسیحی گُفتهـ بوده :
پیغَمبرمون فَرق میکُنهـ
امآ .....
اِمآمــ حُسین مون کهـ یکیه !!!!
خوردی زمین و حیثیت لشکرم شکست اصلی ترین ستون خیام حرم شکست فریاد های «انکسری» بی دلیل نیست در اوج درد تکیه گه آخرم شکست 
من کشته ی اشکم که تو را یار بسازم
تا گریه کنی واژه ی غمخوار بسازم
از کرب و بلایم نکند دور بمانی
من کشته شدم این همه زوار، بسازم
شش گوشه بنا شد که خدا رحم نماید
تا عبد مطیعی زگنه کار، بسازم
من خون خدا بودم و خون دل من شد
تا با دل زینب، غم خون بار بسازم
بقیه در ادامه مطلب...
موضوعات مطالب اخير |
|
|
 |
|
