شهداء

پاســدارمــرزعشـق و بـاورم

با خــدا در جبـهه ها همســنگرم

از امــامـم عاشـقـی آمــوختــم

جبـهه در جبهه به یادش سوختم

از تبـــار فتــح ســـرخ  خیـبـــرم

راز رمــز یا عـلــی در  سنـگـرم

اوج سبزم نقطه ای بی انتهاست

رد پایم جـاودان در جبـهه هـاست

از  کنــار  لالــه ها بر گشــته ام

از طـــواف کــــربـلا  برگشــته ام

ترکـش خمپــاره مانـده بر تنـم

عطـر  ایـمان  می دهـد پیراهنــم

داغ یک صحـرا شقایق د یـده ام

کـــربلا را بارهــــا فـهمیــده ام

دستهایم پشت سنگر مانده است

روی دوشم زخم خنجرمانده است

مـادرم مـی گـفت : بایـد مـرد بـود

با امـام عـاشـقــان هـمــدرد بــود

مادرم می گفت : جبهه کربلاسـت

جــنگ با صــدام فرمـان خداســت

بار دیگــرنخــل دیــن پربــارشـد

کـــربلا درکــــربلا تکــرارشـــد

نخـلهـای تشــنه پرپرمـی زدنــد

در فـراق دوسـت بر سـر می زدند

راهشان یک راه بی بر گشت بود

راز دار گـریه‌ هاشـان دشـت بـود

ناگهان در خون شناورمی شدند

سیـنه سرخا بی که پرپرمی شدند

ای بـرادر جبــهه هـا را یــاد کــن

بــار دیگـــر عشـق را فریـــاد کــن

نهضـت ما نهضـت روح خداسـت

امتــداد خــط ســرخ کــربــلاســت

ما پراز فــریادعشــق و غیرتیم

مـــردایــمان مــرد رزم وهمــتیـم