شب، هنگامی كه شب پرستان حقیقت روز را محاصره كردند و حسین(علیه السّلام) با تنی چند از یاوران یكدل و خاندان پاك خویش در خیمه‌ای به وسعت بیكران، گرد هم بودند، امام قبیله نور به یاران خود اجازه بازگشت داد و در آن شب چنین گفت: «از این فرصت شبانه استفاده كنید و هریك به جایگاه امن خود باز گردید كه این گروه خون آشام با من سر ستیز دارند، فقط با من».
مسلم فرزند عوسجه، ایستاده در برابر مراد و امام خود، تمامی وفاداری را در كلماتی این گونه به نمایش گذاشت: «آیا تو را، ای حسین، تنها رها كنیم؟ چگونه نزد خداوند عذر یاری نكردن تو را آوریم؟ نه، به خدا سوگند! تا جان خود در پیشگاهت فدا نكنیم از تو جدانمی‌شویم و این مرگ، تنها یك بار است و پس از آن كرامتی است كه پایان‌پذیر نیست».(1)
مسلم چه زیبا رمز جاودانگی امام حسین(علیه السّلام) و یاران او را بیان می‌كند. اینان با شهادت خود به كرامتی دست یافتند كه برتر از آن كرامتی نیست. هر زمان و در هر كجا از شهادت، عدالت، مظلومیت و حقانیت سخن رود، از این گروه اندك شمار نیز سخن رفته است. مگر شهادت، بدون نام حسین(علیه السّلام) تفسیرپذیر است؟ مگر حق، بی یاد او به خاطر می‌نشیند؟ مرگ در راه خدا، كرامتی ارجمند است كه به جاودانگی حق، جاویدان است.تاریخ نیز كه گاه‌گاه، گنگ و گیج، پاره‌ای حقایق را پوشانده است، نتوانسته این حقیقت سترگ را مكتوم سازد. پیوند عاشورا با حقیقت مطلق، راز ماندگاری آن در ذهن انسان است.
______________

 1. نفس المهموم، شیخ عباس قمی، ص۱۱۵.
منبع : sibtayn.com

واقعه کربلا یکى از معدود وقایع تاریخى است که در میان همه حوادث ویژگى خاص یافته و ممتاز گشته است و گذر زمان نه تنها آن را به فراموشى نسپرده بلکه هر روز بیش از پیش آن را نمایانتر و شکوفاتر ساخته است، بى شک عناصرى در این نهضت وجود داشته که سبب شده این واقعه بر تارک تاریخ درخشنده و ماندگار شود.

عوامل جاودانگى واقعه عاشورا به اختصار عبارتند از:
1. حسین علیه السلام اولین کشته از خاندان رسول خدا
پیامبر صلى الله علیه و آله به عنوان بزرگ و پیشواى مسلمانان جایگاه خطیرى داشت و ادب اجتماعى و اخلاقى دینى اقتضا مى کرد که نسبت به خاندان و نزدیکان او سر تعظیم فرود آرند به ویژه آنکه حسین علیه السلام بارها از سوى رسول خدا ستوده شده بود و یا به نجات بشر خوانده شده بود بى تردید کشتن سبط پیامبر، با آن شیوه فجیع واقعه اى غیرمنتظره و بى پیشینه بود و یکى از عوامل مهم جاودانه شدن واقعه عاشورا شد.

دانلود کامل

حجم : 56 مگابایت

حماسه عاشورا(روایتگری) ۱    حجم : ۲۰ مگابایت

حماسه عاشورا(روایتگری) ۲    حجم : ۲۰ مگابایت

حماسه عاشورا(روایتگری) ۳    حجم : ۵.۶ مگابایت

منبع : بلاغ

مراسم سوگوارى حضرت سیدالشهدا(ع) از دیرباز نقشى اساسى و غیر قابل انکار به فرهنگ جامعه شیعى داشته و مؤلفه‌هاى بزرگى از هویت مذهبى شیعیان ایران و جهان را شکل داده است.
متأسفانه در طول سالهاى اخیر ـ و شاید به دلیل بی‌توجهى و کم‌کارى هنرمندان و شاعران طراز اول شیعه ـ شاهد برخى از انحرافات و عدول از اهداف راستین این نهضت بزرگ، به‌ویژه در امر مداحى و سینه‌زنى بوده‌ایم. مقاله حاضر به صورت اجمالى به نقد و بررسى برخى از این موارد پرداخته است.

مدیر موسسه موعود هدف از قیام امام حسین (ع) و امام زمان (عج) را احیاگری و اصلاحگری در دین رسول خدا (ص) عنوان کرد.
اسماعیل شفیعی سروستانی، مدیر موسسه فرهنگی موعود در گفت و گو با خبرنگار شبستان فرهنگ عاشورا و انتظار را از جنس یکدیگر و جدایی ناپذیر دانست و اظهار داشت: این دو فرهنگ هر دو منتسب به امام معصوم، الگو و فرهنگ ساز برای حرکت در زمين و عرش و دارای ادبیات مخصوص و مشترک هستند.

وی با اشاره به اشتراکات قیام عاشورا و قیام صاحب الزمان (عج) گفت: هر دو قیام به قصد اصلاح و احیاگری در دین و هنگام بروز بزرگترین انحراف ها در جامعه دینی رخ می دهد و هر دو قیام نیازمند مردانی سلحشور، مهیا و جان برکف است.

عضو هیئت علمی فرهنگستان علوم اسلامی گفت: ماه محرم ماه نزدیک شدن انسان به خداوند است، حماسه عاشورا و نهضت امام حسین (ع) نیز در این ایام تأثیر بسیار والایی در خودسازی و اخلاق الهی در انسان دارد.
عباس معلمی عضو هیئت علمی فرهنگستان علوم اسلامی در گفتگو با خبرنگار مهر با بیان اینکه استفاده اخلاقی از حادثه عاشورا لایه های مختلفی دارد، گفت: افراد با اعتقادات و مذاهب مختلف چون شیعه و غیر شیعه وقتی با حادثه ای برخورد می کنند که در جنگی عده افراد کمی که معصوم هستند در مقابل افراد انبوه که در اوج خشونت و سنگدلی قرار می گیرند، احساسی در آنها پیدا می شود که نسبت به مظلوم احساس همدردی کنند و این عطوفت و همدردی در سازندگی انسان مؤثر است .

گروه دین و اندیشه: شک نیست که برگزاری مراسم عزاداری، بستری ارزشمند برای ارتقاء دانش و بینش عمومی در مورد نهضت عاشورا و اهداف والای امام حسین(ع) است، این مهم محقق نمی شود مگر با بهره گیری از سخنرانان آگاه و مطلع که توانایی تبیین دقیق و صحیح فلسفه قیام عاشورا را داشته و و روحیه ایثار و همبستگی ملی را به شایستگی تقویت کنند .
به گزارش خبرنگار مهر، هر انسان متدین، ولایت مدار و عاشورا شناسی باید در شرایطی که آسیبهای متفاوتی به مجالس عزاداری راه یافته، نگران بوده و اقدامات و راهکارهای عملی را برای رفع آنها داشته باشد .
خلاء تبیین و تشریح فلسفه قیام عاشورا یکی از آسیبهای جدی و اساسی مجالس عزاداری است که می بایست مورد توجه برگزار کنندگان این مجالس قرار گرفته و در راستای رفع آن تلاشهای لازم صورت گیرد .

امام اگر بیعت می كرد اولا تثبیت خلافت موروثی بود ثانیا شخصیت خود یزید است كه او فردی فاسق و بدتر از همه متظاهر به فسق بود معاویه و بسیاری از خلفای بنی امیه فاسق بودند ولی یك مطلب را كاملا درك می كردند و می دانستند اگر بخواهند ملك و قدرتشان باقی بماند باید تا حدودی زیاد ، مصالح اسلامی را رعایت كنند و می دانستند اگر میلیونها نفر جمعیت از نڟاد های مختلف چه در آسیا، آفریقا و یا اروپا در زیر حكومت واحد در آمده اند فقط به این دلیل است كه فكر می كنند خلفای آنها مسلمانند، به قرآن اعتقاد دارند و الا اولین روزی كه احساس می كنند كه خلیفه خودشان ضد اسلام است ، اعلام استقلال می كردند. معاویه هم شراب می خورد ولی دیده نشده بود در یك مجلس رسمی و علنی شراب خورده یا در حالت مستی وارد شود در حالیكه یزید علناً در مجالس رسمی شراب می خورد و میمون بازی می كرد كه حتی برای میمونش كنیه ای به نام اباقیس بود (خصوصیات یزید را در سه عامل مقدس قیام امام حسین(ع) خواهیم گفت) عكس العمل سوم ارزش بسیار بیشتری از دو عامل قبل دارد و به دلیل همین عامل بود كه این نهضت شایستگی پیدا كرد كه برای همیشه زنده بماند وچون نهضتهای والاتر از نظر تعداد و مسائل دیگر بود مثل همین جنگ ایران و عراق و خود بچه رزمندگان كه در صحنه بودند خون و شهادت و آوارگی و … را دیدند الان بعد از چندین سال بعد از جنگ آن را آهسته به باد فراموشی سپرده اند.

در آن روز جهان اسلام سه مركز بزرگ و موثر داشت مدینه كه دارالهجره بود. شام كه دارالخلافه و كوفه كه قبلا دارالخلیفه بود و امیرالمومین علی (ع) در آنجا مركز حكومت خود قرار داده بود. بعلاوه كوفه شهری جدید التاسیس بود كه بوسیله سربازان اسلام در زمان عمر بن الخطاب (ل) ساخته شد و آنرا سربازخانه اسلامی می دانستند، وقتی مردم كوفه می فهمند كه امام با یزید بیعت نكرده نامه به امام می نویسد كه اگر به كوفه بیائید ما شما را یاری می كنیم و تاریخ قضاوت خواهد كرد كه زمینه مساعد بود ولی امام حسین از این فرصت طلائی استفاده نكرد و اگر پاسخ مثبت دهد می دانست كوفیان غیرت ندارند و ناكس هستند و تجربه داشت كه به پیامبر(ص) و علی (ع) و امام حسن (ع) خیانت كرده بودند.

در حادثه كربلا ما به مسائل زیادی بر می خوریم در یك جا سخن از بیعت خواستن یزید از امام حسین و امتناع امام از بیعت، در یكجا دعوت مردم كوفه از امام حسین و پذیرفتن امام ولی در جایی بدون توجه به مسئله بیعت و بدون توجه به درخواست دعوت كوفیان حضرت حسین (ع) از اوضاع حكومت انتقاد می كند. از فساد و حرام خواریها و ظلم و ستم انتقاد می كند و اینجا  امر به معروف و نهی از منكر را لازم می بیند.
البته حقیقتاً باید گفت همه این سه مورد تاثیر داشته است چون پاره ای از عكس العملهای امام بر اساس امتناع از بیعت پاره ای بر اساس دعوت مردم كوفه و پاره ای بر اساس مبارزه با منكرات و فسادهای آن برهه از زمان صورت گرفته است. حال باید دید دو عامل اصلی قیام چه بوده است. و باید دید كدام عامل تاثیری به سزایی داشته است.